If I Stay (2014)

Hier had ik wel meer van verwacht. Een romantisch drama als deze heeft met name een klikkend koppel nodig, waarbij de chemie duidelijk aanwezig is. En dat ontbrak er, in mijn opzicht, volledig aan; de emoties van de twee hoofdrolspelers kwamen nergens echt overtuigend over, en hun relatie maakte ook nergens indruk. Ik snap dat dit een tranentrekker had moeten zijn, en het verhaal is er dan ook wel naar, maar ik vind het behoorlijk matig gespeeld. Moretz gaat nog wel, maar het is vooral Blackley die met zijn irritante karakter en matige acteerwerk meerdere malen over de irritatiegrens heengaat.

De geestverschijning van Moretz in het ziekenhuis is goed bedacht om het verhaal niet dood te laten liggen na het ongeluk, maar het komt te surrealistisch over, waarbij ik het acteerwerk van Moretz in deze scenes ook matig vond. Fijner is de afwisseling met de flashbacks, waarin we de romance zien opbloeien ( en aftakelen). Er zitten wel wat leuke stukken tussen, maar niets weet echt enorm te boeien.

Naar het eind wordt het beter, met een fijne scene tussen Moretz en Keach, en de cello-scene in SF.

De scene waarin het nummer 'Today' wordt gespeeld met Moretz op de cello wist me zeer te bekoren. Nee, aan de muziek lag het niet, en het is dan ook vooral de muziek die deze film mijns inziens overeind houd.

Toch wel een voldoende.3*

Suikerzoete en zware teleurstelling. Dat is mijn eindconclusie.

Het begon redelijk aardig. Aan de vormgeving zag ik al dat het een über Amerikaanse film zou worden. Maar we gaven het een kans....

Eerste halfuur driekwartier waren zoetjes, maar de ouders hielpen het goed te doen. Zelfs 2 of 3 keer gelachen...

Maar vanaf dat moment werd het zoeter, amerikaanser en voorspelbaarder. Jammer? Nee, want het was toch niet meer te redden. Zet dan de koers maar voort...

Chloe is een leuke meid, kan prima acteren en zie je nu volwassen worden. Hoop dat ze hierna andere films gaat kiezen, want dit is wel heel erg tienerfilm ala nickenoleon. Uitgezeten, maar hat laatste half uur zaten we erg te geiten, aftekraken, te voorspellen en vooral uit te zitten.

Veel van verwacht, want het verhaal-idee was op zich nog wel te verfilmen, maar erg gekozen voor eigen Amerikaans publiek.

Vriendinnen film voor na een middagje knutselen. Theetje erbij, Kakie ....

1,5**

Gezien de negatieve recensies hier, is mij de film zeker heel erg meegevallen.

Als je dit soort films kijkt zit het natuurlijk vol cliché's, maar dat stoorde me geenszins.

Chloë Grace Moretz is een perfecte keuze voor deze rol, en zeker goed om naar te kijken.

Voor mij een goede 7, en een aanrader.

Super mooie film

Ondanks de aanwezige Cliches, toch een zeer mooie film. Het verhaal steekt prima in elkaar, en er wordt met overtuiging geacteerd door de cast. Chloë Grace Moretz speelt een sterke hoofdrol, en verder is de chemie tussen het jonge verliefde koppel prima. 3,5 Ster.

Mier- en mierzoet, maar het werkte wonderbaarlijk genoeg wel. Geen idee hoe, ik ben er nog niet uit, maar ik vond het gewoon een fijne film om te zien die ook best mooi gefilmd was. En Moretz vind ik een goede actrice. Jammer alleen dat dat keuzeaspect - moet ik dood of niet- iets te mager is uitgewerkt en Moretz hier dus ook weinig mee kan. Maar de sfeer is prima, het spel van de meesten is fijn en eigenlijk is dit feel good pur sang. Hoe die hele familie omgaat met elkaar, hoe zij gewoon omgaat met haar vriendinnen, allicht allemaal iets te veel door een roze bril bekeken, maar wel duizend keer geloofwaardiger dan veel andere films. Alleen jammer dat Black als Adam niet altijd overtuigde en er niet heel veel chemie was met Moretz terwijl dat nu net een groot deel van de film is. 3,5*.

Idd de chemie zat er niet echt in tussen de 2... De familieband daarentegen wel vooral als de opa bij haar bed zat... Al bij al mooie film...

Prima film!

Dit is toch echt wel een beetje te pover. Een uittreding als onderwerp voor een film kan wel werken, maar deze film mist inhoud, chemie en is bijna volledig bezig met het bespelen van de emoties van de kijker. Uiteraard speelt de dood een hoofdrol en proberen ze deze zo sentimenteel mogelijk te brengen (met nog eens alle hoogtepunten uit het leven op een rij). Daarnaast hebben ze er ook nog eens een klein broertje bijgestopt om het hele concept nog wat te versterken. In plaats van bezig te zijn met het verlies van haar volledige gezin, draait de film bijna volledig om de hoofdrolspeelster Mia die haar liefdesverhaal met Adam verteld. Een koppel dat gewoon alles mist. Hij is natuurlijk weer een rockster, het type dat handtekeningen zet op de borst van vrouwen, maar die vrouwen zijn natuurlijk allemaal lucht in vergelijking met zijn liefde. Zij is een buitenbeentje dat zich altijd 'anders' voelde. Ook niet super origineel en vooral niet realistisch. Als er ergens echt een schoonheid als zij cello zit te spelen na haar uren, trekt dat vast de aandacht van dozijnen mannen, niet enkel van de populairste jongen van de school. Het is allemaal veel te veel gemaakt. Goed voor meisjes van 17 te raken, maar de filmliefhebber - ook hij die van het romantische genre houdt - kan je hier niet mee tevreden stellen.

Interessant verhaal wat telkens van heden naar verleden schakelt.
De chemie tussen de hoofdrolspelers is niet echt ''te voelen'' en had wat beter gekund. Het gedrag had iets meer grof en stouter gemogen, vond het net iets te braaf zowel van Mia als van Adam.
Ik ben toch blij dat ze aan het eind haar ogen opent i.p.v. dat ze dood gaat.

God mag weten waarom ik deze film heb gezien. De belangrijkste vraag die naderhand opdoemde was 'wat was, verhaal-technisch gezien, het nut van het ongeluk?' Volgens mij hélemaal niks namelijk. Op pubermeisjes laten janken na dan, want er gaan mensen dood. Er zit niks na het ongeluk, behalve het eindeloos ronddwalen door het ziekenhuis en er achterkomen dat de naasten rouwen. Laat het zien dat je ondanks een enorm verlies toch verder kunt gaan? Nee, flikker op. Maak van medisch toeval geen bewuste keuze. Daarmee reduceer je mensen die hun ogen niet meer openen tot niet-vechtende verliezers.

Verder nog wat clichés waar we onmogelijk naast kunnen kijken:

- De donkere verpleegster die aanmoedigt om ervoor te vechten (There's always one: Family Guy- Black Nurse - YouTube

- Het zogenaamd stoere vriendje, dat haar gewoon móet zien

- De bijdehante beste vriendin

- De overbodige voice-over

- De bijzondere ontmaagdingsplek

- De ouders, zo perfect in als een Nick-Junior-serie

Film over het maken van ingrijpende keuzes op jeugdige leeftijd. Op zich een aardig gegeven voor een regelrechte tranentrekker, maar het verhaal komt slechts matig uit de verf door het tegenvallende acteerwerk. Beste scènes zijn die met Stacy Keach als Mia’s opa. De flashbacks zitten beter in elkaar dan het “heden”, waarin door Chloë Grace Moretz veel te veel heen en weer wordt gerend. Met wat goede wil toch net aan een voldoende.

Deze film is een verfilming van het prachtige boek If I Stay (oftewel hier in NL 'Als ik blijf'), wat volgens mij iedereen is ontgaan gezien de regisseur nogal kritiek krijgt op het verhaal en het einde. Ik heb zelf dit boek gelezen op 16-jarige leeftijd en dat is dan ook de doelgroep voor zowel boek als film. Naar mijn idee heeft de regisseur recht gedaan aan dit ontroerende, romantische en inderdaad tranentrekkende verhaal. Hij houdt zich aan de verhaallijn (en hoewel ik in inmiddels 22 ben blijf ik het prachtig vinden) en er is ontzettend goed gecast. Naar mijn mening verdient de regisseur hiervoor niks dan lof. Degene die deze film ook konden waarderen, raad ik dan ook sterk aan het boek een keer te lezen! Diegene die het verhaal en einde matig en/of cliché vonden: dit boek was voor tienermeisjes/jongvolwassene bedoeld, wat had je dan van de film verwacht??

Ik ben in ieder geval niks dan positief en heb weer heerlijk mijn tranen de vrije loop kunnen laten.

ik vind dit een heel goede film het acteerwerk is goed maar ik moet toegeven dat ik sommige mensen gelijk Moet geven dat het inderdaad een mier zoete film is ik denk ook Een film voor veel tiener meisjes zoals ik maar ik hou ook veel meer van actiefilms& horror films. eigenlijk niet zoveel mierzoete films maar deze film heb ik helemaal afgekeken omdat het me aansprak en dat heb ik bijna nooit.ik geef deze film een 5een 4 voor de film zelf maar Omdat chloe grace moretz erin speelt en zij het erg goed deed maakt dat de 5 het.

De film begon ons gaande weg verschrikkelijk te irriteren. We denken dat het lag op de manier van filmen ofzo.. De film is zo rommelig, langdradig en totaal geen boeiende acteurs.

Tranen trekkend? Laat me niet lachen! Dit is een drama van lik m'n vestje. Een oersaaie film over het oninteressante leven van een tuttig tienermeisje dat, als geest?, terugblikt op haar truttige leven met haar familie en haar perfecte vriendje waar ze zo dolverliefd op is. De kinderachtige "problemen" in hun relatie zijn ook echt "verschrikkelijk".

Wat een misbaksel van een film is dit zeg! Zoetsappig, oninteressant, oersaai, truttig, voorspelbaar en vol clichés. En de voice over van dat trutje is echt bloedirritant! Echt zonde van je tijd deze film. 1 ☆

Ik kan niet anders zeggen dan WAUW! Wat een mooie, intense, bijzondere film is dit. Doordat de film geen chronologische volgorde heeft, maar constant met terugblikken werkt, dringt de realiteit steeds harder tot je door.

Volledige recensie staat hier: Recensie If I stay - Ebella.nl

Ik vond het allemaal wel aardig, maar het raakte me toch niet echt. Door de constante switches tussen heden en verleden kom je wel aardig in het verhaal, maar het ligt er allemaal net iets te dik op. De talrijke clichés, het einde en al die liedjes. Net allemaal iets teveel bij elkaar. Een slechte film was het zeker niet, maar ik denk dat ie echt alleen erg goed wordt bevonden in een specifieke doelgroep (de 17-jarige meisjes). Daar behoor ik zelf niet toe, dus net aan 3*.

Pubermeisjes die mijn opa en oma van levensadviezen zouden voorzien.

Het blijft toch erg irritant als een voice-over van een meisje zo pretentieus is dat je haar, hoe symphatiek ook, eigenlijk een klap wil verkopen. De hele geest-verschijning is ook zo sentimenteel, dat je haren recht overeind gaan staan van irritatie. Het begin is nog aardig met een charmante Moretz, maar net als The Lovely Bones valt de film niet te redden door een goede jeugdige hoofdrolspeelster.

Best een goede film. Beetje voor de pubers. Maar als volwassene kan ik er ook goed naar kijken. Er wordt goed geacteerd. Vooral moeder vind ik erg leuk spelen, Mireille Enos. Het is wel vrij heftig allemaal.

Iets aan dit hield me tegen om dit te willen zien. Ik weet niet, de thematiek klonk vrij zwaar, vrij heftig, en daarom sloeg ik het maar over. Misschien door het feit dat het toch de juiste tijd en de juiste periode was, uiteindelijk wel bekeken.

Ja, het is wel erg heftig, jawel. Maar wat een knudde einde, mijn hemeltje. Zit je net even lekker in de film, heb je het complete palet van emoties door je aderen voelen stromen, om wat er allemaal aan heftige dingen gebeurd, komt Mia effe lekker vlotjes bij door de helende kracht van één liedje, en is het daarna, in een vlaag van dromerig wit, over. Dat was wel een fikse domper op de emotionele achtbaan die je hier beleeft hoor. Wel graag net íets meer van dat alles willen zien.

Maar goed, dat is wel het grootste mankement wat ik hier tegen kwam, op zich.
Want ja, Chloe is, hoe vlak haar spel ook tot uiting komt, niet zomaar beeldvulling. Hoe ze ook geen talent heeft, de rest van de cast pakt het geluidloos over op de momenten waarop zij faalt, en daardoor blijf je geboeid kijken en verslapt de aandacht geen seconde. Jamie Blackley als Adam, voegt na Adam en Adam (Christian Slater en Hugh Dancy in Untamed Heart en Adam), weer een fijne rol toe aan de rij van personages met de naam Adam.
Liana Liberato wist me, ondanks de manco's, compleet te verbijsteren in the Best of me, jawel. Hier doet ze het gelukkig wel vrij gladjes, nog eens over en schept ze haar personage Kim tot een meisje, dat ik eigenlijk persoonlijk weer eens interessanter vind dan Mia zelf. Want laten we wel wezen, het hele Mia en Adam gebeuren is al zo vaak voorbij gekomen in andere settingen. Het is niet echt vernieuwend. Nu hoeft een film dat ook niet altijd te zijn uiteraard... Maar bepaalde elementen kunnen wel verfrissend werken en geven een film soms net een beetje het idee mee dat het wel net iets anders gedaan wordt. En dat zie ik hier niet terugkomen. Dus dit komt ergens hikkend tot stilstand, en blijft daar tegen het hek aanschoppen, omdat het verder wil. Maar sorry, ik zag, ondanks de bepaalde emoties, dat het net niet helemaal aankomt.
Voor een romantische film is het namelijk wel erg heftig wat hier zich ontvouwd, en het gegeven te zwaar om echt lichtvoetig te kunnen zijn. Volgens mij is dat wel de bedoeling geweest..
Ondanks de korte tranenstroom die me overviel, kon ik hier, op zich, vrij weinig mee. Maar Jamie Blackley is wel goed.

Uiteindelijk een goede film. Vond het erg jammer dat de dood van de familie niet verder werd uitgewerkt. Bij het horen dat ze overleden waren kreeg ik er niet echt een gevoel bij. Het was meer van ja en nu Het eerste anderhalf uur vond ik meer een inleiding op wat er op het einde gebeuren zou dus als je nog moet kijken blijf zitten want het einde is prachtig. Ook pas op het einde begonnen de tranen bij mij pas echt te komen maar toen was er ook geen stoppen meer aan. Als je net dacht en nu is het over deed iemand weer zijn mond open en begonnen ze weer.

Ik zie de meid graag spelen maar ik vind diene film hier dus echt niet goed.

Toch veel te saai ze, ik heb al heel veel drama films gezien maar ik vond die hier niet goed genoeg.

Kon me niet boeien. Int begin dacht ik het moet nog wat op gang komen maar helaas, echt verbeteren doet het niet echt. Jammer.

Ik snap niet dat deze film zoveel sterren heeft.

Ik vond het een zeer slechte film. Ondanks dat de hele film voorspelbaar is, zijn de acteurs ontzettend slecht. Vooral mr vriendje weet het er niet echt overtuigend te spelen.

Het enige waarom deze film van mij 1 ster heeft is de mooie klassieke stukken in de film. Cello is gewoon mooi.

Deze ook eens bekeken en het was wel een mooie film. Chloë Grace Moretz kwam overtuigend over en 'k zag haar graag bezig. Het verhaal was mede door de flashbacks, aangenaam om te volgen. Het was natuurlijk voorspelbaar, maar 'k vond het toch niet storend.

Tja, prima kijkvoer om eens gezien te hebben, maar niet echt een must-see.

sentiment familiebanden in de overdrive dat kan je wel aan de amerikaanse cinema toevertrouwen

het is allemaal mierzoet,maar het moet gezegd het doet toch wat met je als kijker en laat je niet onberoerd ook al weet je dondersgoed dat het over de top is .

chloe speelt haar rol prima .

Redelijke film, wel eentje die het moet hebben van bekende gezichten zoals Chlöe Moretz, want het verhaal is nogal mager en cliché. De personages zijn verder ook nauwelijks uitgewerkt. Ook hoe het oversentimenteel wordt richting het einde vond ik eigenlijk wel jammer.

De beelden en de sfeer zijn verder prima, Moretz acteert goed binnen de mogelijkheden, en de film kent ook enkele fijne momentjes al wordt dat niveau niet constant vastgehouden. Sgrspice plaatst het als verfilming van een boek voor tienermeisjes denk ik wel in het juiste perspectief. Een magere 3* van mij.

Niet afgekeken, vond er niks aan - inderdaad heel zoetjes en standaard.

En dan ben ik op zich best nog beetje fan van de hoofdrolspeelster en klassieke muziek...

Waar heb ik naar zitten kijken?