menu

Leviafan (2014)

Alternatieve titels: Leviathan | Левиафан

mijn stem
3,61 (406)
406 stemmen

Rusland
Drama
140 minuten

geregisseerd door Andrey Zvyagintsev
met Aleksey Serebryakov, Elena Lyadova en Vladimir Vdovichenkov

Een moderne vertelling van het Bijbelse verhaal van Job, zich afspelend in het hedendaagse Rusland. Kolia leeft in een kleine stad nabij de Barentszzee, in het noorden van Rusland. Hij heeft zijn eigen autoreparatiebedrijf naast zijn huis en leeft samen met zijn huidige vrouw Lilya en zijn zoon Romka, uit een vorig huwelijk. Zijn leven komt op zijn kop te staan wanneer Vadim Sergeyich, burgemeester van de stad, zijn bedrijf, zijn huis en zijn grond wil afnemen.

  • zaterdag om 22:35 uur op TV (Canvas)

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=PYtKa6SOqY4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Naomi Watts
3,5
Sterk sociaal drama, met een stevige kritiek richting government control. Op drama gebied best sterk en zwaar, maar wel gebracht met heel veel humor, best leuk. Ook nu door de spanningen met Rusland zijn er scenes die wel heel leuk worden, en dat was nog niet het geval bij de opnames. Temperamentvolle miserie, met een zeer warme sfeervolle visuele stijl in verder een heel kil landschap. Erg subtiele score ook van Glass.

avatar van cordiacovens
4,0
Rusland staat bij ons bekend als een land waarin corruptie, machtspelletjes, weinig mensenrechten en wodka duidelijk terug te vinden zijn in de cultuur. Regisseur Andrey Zvyagintsev laat ons zien dat dit beeld eigenlijk best wel klopt, hij doet dit alleen door de ogen van een heftig drama dat laat zien hoe de Russische samenleving in elkaar steekt, ook al betreft het hier slechts een zeer klein deel van dat immens grote land. Door middel van uitstekende acteerprestaties en een goed geschreven drama met erg mooi geschoten beelden is Leviathan zeker een kanshebber voor de Oscar voor beste buitenlandse film.

Leviathan Recensie - Review op Filmtakers

4,5
Het is onwerkelijk hoe Zvyagintsev een schijnbaar eenvoudige klucht bijna onmerkbaar kan laten ontsporen in een levensomvattend drama. Daarbij geholpen door bijna terloopse, onopvallende beeldspraak en symbolen brengt hij een gelaagdheid naar voren, vol multi-interpretabele betekenis, die niet alleen meer over een gezin, staat, Moedertje Rusland of de mensheid gaat, maar over het leven an sich. Griezelig sterke cinema.

avatar van wibro
4,0
Weer een zeer goede film van Zvyagintsev, hoewel minder dan "The Banishment", voor mij nog altijd zijn grootste film. Zvyagintsev geeft in zijn nieuwste film een wel zeer somber portret van Rusland, waar het alleen maar schijnt te gaan om wodka, machtspelletjes en vrouwen. Verzet tegen de corrupte machthebbers schijnt zinloos te zijn, omdat ze zowel justitie, politie en zelfs de Orthodoxe Kerk aan hun zijde hebben. Bij het zien van Leviathan moest ik trouwens onmiddellijk denken aan de film Gruz 200 van Balabanov. Ook in die film - ook daar werd flink wat afgezopen - werd een uiterst pessimistisch beeld gegeven van Rusland, toen nog de Sovjet Unie geheten. In het huidige Rusland blijkt dus nog niet veel veranderd te zijn. Schijnt toch wel te liggen aan de rauwe Russische volksaard denk ik. Ik vraag me trouwens wel eens af of de Russen wel vrolijke films kunnen maken. Ik heb er tot nu nog geen een gezien. De films stralen een en al troosteloosheid en pessimisme uit. Zou dat soms liggen aan het klimaat en hun zeer bewogen geschiedenis? Ik zou het haast wel denken.
Over Leviathan verder want ik dwaal nu af. Visueel gezien vond ik dit best een mooie film, de natuurbeelden werden zeer mooi in beeld gebracht, vooral het einde en dat op klanken van de muziek van Philip Glass. Zeer geslaagd allemaal. Ook het acteerwerk was zonder meer zeer goed. Die wodka drinkende Russen hadden ook best wel iets komisch vond ik. Dat pafferige gezicht van die burgemeester werkte nogal behoorlijk op mijn lachspieren.

4,0*

avatar van The One Ring
3,5
Bij deze voeg ik me toch enigszins bij Djek9, want ik vond het ook een wat karikaturaal politiek pamflet bij vlagen. Die burgemeester voldoet werkelijk aan ieder stereotype, compleet met constant klagen over dat de verkiezingen eraan komen. Subtiel is het niet. Er zitten overigens wel elementen van satire in; momenten die komisch bedoelt zijn (die foto's van Russische presidenten als doelwit als meest duidelijke punt). Als Zvyagintsev die kant wat meer benadrukt had was het misschien wat minder storend geweest dat hij hier wat typisch te werk gaat, maar eerlijk gezegd was ik al verbaasd dat er überhaupt humor in zat, want dat is niet iets wat ik aan Zvyagintsev link (al is dit pas de tweede film die ik zag van hem).

Toch werkt de film vrij goed moet ik zeggen. De algehele situatie is wat voorspelbaar, want verhalen over de kleine man die probeer te vechten tegen het systeem en daardoor vernietigd wordt zijn niet bepaald zeldzaam. Niettemin overtuigd de portrettering van de hoofdfiguren (dus niet de burgemeester of die hoge priester) wel enorm en als een soort familiedrama is het aardig sterk. Goed geacteerd vooral en Zvyagintsev is ook wel erg goed met locaties en schilderachtige, maar desolate landschappen. Dat is ook het gene wat me vooral is bijgebleven van The Return.

Overigens vond ik het ook best amusant hoe aanvankelijk de advocaat met gemak lijkt te winnen. Ruwweg het eerste uur walst hij doodleuk over die burgemeester heen. In het laatste half uur zit die advocaat echter niet meer, weg met de trein. Dat was wel een sterke vondst, om een hoofdfiguur nog voor het einde gewoon zijn biezen te laten pakken. De grootste zwakte van de film en de reden waarom Leviathan toch wat impact mist is dat de katalysator van de ondergang van de "helden" wel erg stompzinnig is. De boel valt uit elkaar als de advocaat en de vrouw samen betrapt worden tijdens seks in de open buitenlucht. Het is wel wat idioot dat ze uitgerekend een picknick met al hun vrienden uit kiezen om dit te doen. Voelt veel te geforceerd aan om te overtuigen.

Diep onder de indruk ben ik dan helaas ook niet. Daarvoor is het inhoudelijk niet sterk genoeg voor. De link met Job is trouwens ook niet bepaald intrigerend en zo losjes dat bijna iedere film over een man die het tegenzit (lees: bijna iedere film) een adaptatie van Job is. Om dan een pastoor een parallel te laten trekken voegt daar weinig aan toe. Het is vooral als menselijk portret in een pakkende setting dat dit overtuigd. Als politieke film is het te makkelijk.
3,5*

avatar van mjk87
3,5
De film begint met de aankondiging dat het ministerie van cultuur medefinancier was. Gaandeweg de film echter dacht ik: dit lijkt me niet echt een pro-Poetinfilm, dus gewaagd is het zeker.

Maar goed, eerste het positieve. De film kent een goed tempo, geen scène duurt te lang en de film blijft de volle spelduur boeien. De zwarte humor is sterk, de beelden van het kale noordelijke landschap zijn mooi, zowel dat landschap zelf als de kadreringen en de film is goed te volgen. Verder is het acteerwerk sterk over de breedte (tot aan onze burgemeester aan toe) en Elena Lyadova is een schoonheid om te zien.

Maar goed, juist inhoudelijk vallen er wat steken, die The One Ring ook al wel heeft aangestipt. Inderdaad is dat gedoe op die barbecue nogal simplistisch om ze de ondergang in gang te zetten, verder lijkt de regisseur ook nooit helemaal de keuze te kunnen maken tussen een film over een man die het opneemt tegen de grotere machten en een verhaal over iemand die niks wil verliezen. Beide verhalen zijn behoorlijk uitgewerkt, maar toch mis ik in beide delen wat. Verder is de film ook wat kil en glijdt nooit echt onder de huid. De ziet de film, je ziet de schoonheid, maar ik was me altijd bewust dat ik gewoon een film keek en in de bioscoop zat. Een echte goede film laat je even los van de wereld. Voor deze dan 3,5*.

avatar van Gruffalo
4,5
Ik vond het een erge mooie film. Er zit heel veel in qua filosofie volgens mij, dat sommigen op de site wellicht gemist hebben.
Bijbelse verwijzingen zitten er zeker in, maar niet alleen het verhaal van Job dat inderdaad een beetje makkelijk gedaan is. Interessanter is wanneer de Russische priester over Leviathan spreekt. Het oude testament zegt iets als dit: Can you pull in the leviathan with a fishhook or tie down his tongue with a rope? Can you put a cord through his nose or pierce his jaw with a hook? Will he keep begging you for mercy? Will he speak to you with gentle words? Will he make an agreement with you for you to take him as your slave for life? If you lay a hand on him, you will remember the struggle and never do it again! Any hope of subduing him is false; the mere sight of him is overpowering. No-one is fierce enough to rouse him. Who then is able to stand against me?

Leviathan zou je dus associëren met de grootste en machtigste. Ik geloof dat hiermee de burgemeester werd bedoelt; je kunt hem aanvallen, maar je zult hem nooit neer kunnen halen. Toch biedt de film hoop tegenover de corrupte leiders. We zien in de film het skelet van een walvis, of eerder, Leviathan zelf (Leviathan betekent ook walvis). Dit suggereert volgens mij de kwetsbaarheid van de grootste, dat zelfs zij vernietigd kunnen worden. Dit komt ook terug wanneer de burgemeester tegen zijn zoontje zegt: God ziet alles wat je doet. Dit kun je zien als de uitspraak van een man die toch wel een zeker schuldgevoel heeft en hoopt dat zijn zoontje niet wordt zoals hij.
Ook wordt er in de film kritiek geleverd op het orthodoxe geloof in Rusland dat onder één hoedje lijkt te spelen met de corrupte burgemeester. Afgezien van dit, is de film wel erg spiritueel en komt God vaker terug. Niet alleen in de natuurbeelden, maar ook voordat de vrouw zelfmoord pleegt ziet ze God in het water. Ik ben zelf niet gelovig, maar bij mij kwam het zo over: God zit niet in de mens of in de priesters, maar in de branding van de zee en het slaan van de golven.

Misschien zit ik er helemaal naast qua dingen, maar de film bevat naar mijn mening meer inhoud en diepgang dan sommigen hier doen geloven.

avatar van Black Math
3,0
In de bioscoop gezien, en op Elena na heb ik nu alle films van Zvyagintsev gezien, waarbij The Return me destijds het is beste bevallen.

De aankondiging dat de film gesponsord is door het Russische ministerie van cultuur, geeft verwachtingen dat de film propaganda voor Rusland en Poetin zal bevatten, maar het tegendeel is waar. Leviathan slaat op het verhaal van Job, maar evengoed op de heerser uit het gelijknamige boek van de filosoof Hobbes. De verwijzing naar de corrupte burgemeester is evident; de enige keren dat Poetin te zien is, is overigens als portret in de werkkamer van deze burgemeester. Een teken aan de wand!

Toen ik naar Japan ging, vloog het vliegtuig gedeeltelijk over Noord-Rusland; op de monitor waar de vluchtroute te zien was doemden allemaal onbekende plaatsnamen op, waarover ik dacht: wie zou daar nu in hemelsnaam willen wonen, en hoe zou het leven daar zijn?

Welnu, deze film speelt in een dergelijke stad, wat er maar mistroostig uitziet. Een perfecte locatie, want het verhaal is al even uitzichtsloos. Een hoop wodka en corruptie stelt niet bepaald vrolijk. Toch zit er een (wrang) humoristisch tintje aan die wodka, wat ik enigszins bijzonder vond. Die andere twee films van Zvyagintsev vond ik namelijk niet bepaald overlopen van humor. Ook grappig was de reeks portretten van voormalig Sovjetleiders als schietschijf. De vraag of er ook portretten van recentere leiders beschikbaar zijn, is tekenend dat deze film moeilijk als propaganda te beschouwen valt. Wijselijk is het antwoord dat deze nog wat langer mogen rijpen aan de muur, maar veel hoop spreekt er niet uit.

Qua beeldtaal heb ik deze film ongeveer hetzelfde ervaren als The Banishment, als ik mijn bericht daar teruglees. Incidenteel bijzonder mooie natuurbeelden, de camera straalt rust uit, maar voelt veel minder vrij aan dan bij bijvoorbeeld Tarr. Buiten de natuurbeelden is het maar grauw helaas, wat wel past bij de troosteloosheid van het plot. Geen Pärt deze keer, maar muziek van Philip Glass, wat ook mooi was.

Uiteindelijk een interessant drama, wat op rustige wijze vorm krijgt. Evengoed verwacht ik meer op visueel gebied gezien het tempo van de film. Zelfs grauwheid kan mooi in beeld gebracht worden, zoals Tarr wel laat zien. Daarom blijft Leviathan steken op 3*.

avatar van gauke
3,0
Ik realiseer me dat het waarschijnlijk nergens op slaat, maar de laatste tijd heb ik, door de homohaat en de gebeurtenissen in Oekraïne, niet zo'n zin om naar Russische films te kijken. Maar omdat deze productie overladen wordt met belangrijke filmprijzen en nominaties, moest ik er hier wel aan geloven. En dan ook nog een protestfilm tegen de corrupte machthebbers, inclusief de orthodoxe kerk, en de machteloze strijd van het individu daartegen (al zegt dat op zichzelf niets over de bovengenoemde redenen). Een uitermate traag en slepend verteld, zwaar overkomend, treurig, rauw en hard verhaal, voorzien van enige zwarte humor, over frustraties en eenzaamheid. De film werd voor mij onnodig in de lengte getrokken, maar de mooie beelden maakten veel goed. Echter ik heb het laatste jaar betere niet-Engelstalige films gezien.

3,5
Aardige film, maar toch wat tegenvallend omdat ik hem met zijn 140 minuten wat langdradig vond. Of misschien was ik wat teleurgesteld toen ik even dacht een spannende thriller te krijgen, nu de film zich leek te ontwikkelen tot een strijd tegen een corrupte burgemeester, en de film een andere wending kreeg waarbij de film een hervertelling van het Bijbelse verhaal van Job werd en de hoofdpersoon (Nikolai) alles kwijt raakte – zijn huis, zijn vrouw, zijn zoon, zijn vrijheid – en iedereen geloofde dat hij dat ook had verdiend. De film blijkt bovenal een aanklacht tegen de corruptie van de Russische Staat en de Russische kerk te zijn: de politie en politici zijn corrupt, het recht functioneert niet, de kerk spant samen met die corrupte staatsmacht om de conservatieve moraal op te leggen (Pussy Riot kwam nog zijdelings voorbij op de TV van de hoofdpersoon) en de eigen priester van Nikolai legt wel het verband met Job (‘waarom moet mij dit allemaal overkomen?’) maar betwijfelt ook direct de vroomheid van Nikolai aangezien die nooit naar de kerk ging e.d. zodat die ook eigenlijk geen redding hoefde te verwachten. En die redding komt ook niet…

Bij het verhaal van Job citeert de priester enkele Bijbelregels over het zeemonster Leviathan waarin wordt verteld hoe machteloos wij tegenover de kracht van dit oerwezen staan. De traditionele interpretaties van Leviathan varieren: in de christelijke traditie wordt hij vaak geassocieerd met Satan, maar hij is ook wel voorgesteld als de belichaming van de chaos – de macht van de natuur, zo u wilt – voordat God (morele) orde schiep. De regisseur Zvyagintsev heeft aangegeven dat hij met de titel naar het bekende werk van Hobbes verwijst, waarin ‘Leviathan’ naar de Staat verwijst die op Aarde absolute macht heeft. Al is Nikolai beslist geen heilige (verre van dat), toch is het duidelijk dat hij zijn vreselijke lot als nietige burger te wijten heeft aan de corrupte wereldse Leviathan waarin alles om geld en macht draait. Een opvallend ‘magisch-realistisch’ moment in de film is het skelet van een walvis of zeemonster op het strand dat uiteraard ook naar Leviathan verwijst en zo lijkt aan te geven dat Hobbes’ sociaal contract, waarin de burgers hun natuurlijke vrijheid inleveren in ruil voor veiligheid, corrupt is dus schipbreuk heeft geleverd, nu Nikolai de gevangenis in gaat voor een misdaad die hij niet heeft gepleegd. Volgens Zvyagintsev speelt het verhaal zich slechts af in Rusland omdat hij Rusland nu eenmaal het beste kent: het verhaal beoogt dus niet een specifieke aanklacht tegen Rusland (of Poetin) te zijn maar universeel te zijn. Gelet ook op het feit dat er geen redding komt voor Nikolai, lijkt het erop dat in de wereld van Zvyagintsev God niet bestaat en dat Leviathan nog altijd de alleenheerser op Aarde is en het individu overal ter wereld aldus machteloos tegenover de wereldse machten van natuur en politiek staat – met zelfs Hobbes’ ‘goede’ Leviathan als de sterfelijke God die veiligheid en vrede biedt als een illusie die hooguit op papier kan bestaan.

avatar van Filmkriebel
4,0
Leo1954 schreef:
. En waar is de advocaat eigenlijk gebleven?


Klopt. Ik geloof ook niet dat er sprake is van zelfmoord. Wat de advocaat betreft : die is natuurlijk naar Moskou teruggekeerd nadat de burgemeester hem met de dood bedreigde, want in de film wordt duidelijk aangestuurd dat de menselijke relaties opportunistisch en oppervlakkig zijn.. zo gaan de zogenaamde goede vrienden onmiddellijk tegen Kolya getuigen dat hij wellicht zijn vrouw heeft vermoord en laat de advocaat zijn vriend maar achter met zijn problemen .

Dit Russische sociaal drama is best okee, met een vrij pessimistische visie op het huidige rusland, met een maatschappij die zowel fysiek als moreel in verval is en met een hypocriete kerk die goede waarden preekt maar dan privé helemaal het tegengestelde aanmoeidigt (de privé-conversatie tussen de burgemeester en de priester!). De film wordt wel heel bitter na de dood van Lilya . Het verwondert me dat de film dan toch nog de internationale zalen heeft gehaald ondanks de slechte reclame voor Rusland. Het is de kleine man die alles machteloos ondergaat tegen de grote Leviathan i.e. het almachtige staatsapparaat. Verder ook prachtige sfeervolle beelden van dit dorpje aan de Barentszee : het ziet er allemaal verloederd uit maar toch waren de beelden van een stralende schoonheid. Een tikkeltje aan de lange kant maar erg de moeite waard en een film waar je kwaad van wordt.

avatar van wendyvortex
4,0
Eerder dit jaar "The Banishment" nog eens herzien en nog maar eens instant-meesterwerk en dan nu alweer de nieuwste van Zvyagintsev met Oscar-nominatie en al.
Visueel gaan we hier meer in de najaars-tinten zitten en dat levert meer mist, meer regen en minder zon op en dat past natuurlijk weer prima bij het verhaal dat we voorgeschoteld krijgen; de kleine man tegen de corrupte burgemeester en nog veel meer ellende dat voornamelijk wordt weggespoeld met veel wodka.
Imponerend wederom en 140 minuten ijzersterk, alleen durf ik nog net niet aan meesterwerk-status te gaan zitten, misschien dat een herziening over een jaar of twee daar nog verandering in kan brengen. Groeipotentie in ieder geval. Mooiste gedeelte is het picknick-gedeelte, had van mij nog veel langer mogen duren. En stevige kritiek op het Poetin-Rusland van nu, mooi dat er toch nog wat kritische noten gekraakt worden daar.
4*+

avatar van james_cameron
3,0
Zwaarmoedig en taai drama, zich afspelend in een kleine stad bij de Barentszee, in het noorden van Rusland. Het wordt allemaal fraai gebracht door een overtuigende cast en de film ziet er prachtig naargeestig uit, maar gebeurtenissen en personages zijn aan de abstracte kant, waardoor inleving in het verhaal moeilijk is. De kritiek op de hedendaagse russische politiek is overigens niet mals. Echt zo'n film die je eigenlijk wel goed vindt maar waar je feitelijk amper plezier aan beleeft.

4,0
Zvyagintsev is een van de meest veelbelovende regisseur van de laatste jaren. Een echt groots meesterwerk heeft hij denk ik in zich, maar dat is er wat mij betreft nog niet helemaal uitgekomen. Het dichtst daarbij in de buurt kwam hij met the Banishment wat vooral op momenten pure kunst was. Leviathan is sterk, maar een meesterwerk wil het maar niet worden. De hele speelduur zat ik erop te wachten dat de potentie ten volle benut ging worden. Want het zat er in.

De beelden zijn weer mooi, de acteerprestaties goed, de muziek passend, de thema’s intrigerend en het verhaal best boeiend. Hij weet beeld en geluid net niet zo mooi te combineren met de inhoud dat er een prachtige diepe film verschijnt en door je ziel snijdt. Door zijn eerdere films en hetgeen je ziet denk je namelijk lange tijd dat dit er in zit. Dat is een verdienste, maar het is uiteindelijk ook wat jammer dat de belofte nooit wordt ingelost. Misschien lijkt het zelfs allemaal wat meer dan het uiteindelijk is.

In dit geval is dat uiteindelijk een hoop ellende voor de hoofdpersonages. Zonder sprankje hoop zelfs, waar je dat toch ergens wel een keer verwacht. Je zit met veel vragen na afloop, waarbij ik het soms misschien wel een klein beetje flauw vind dat je zo moet blijven gissen.. Er is een overduidelijk sneer naar de politiek, w.m.b. ook naar Poetin. En een link naar het geloof. Het maakt het er veelbelovender op, wat dus positief is. Maar uiteindelijk vind ik de belangrijkste personages en hun motieven te mysterieus (om maar niet te hoeven zeggen niet goed uitgewerkt) blijven om aan de haal te gaan met krachttermen. Wat weten we nu echt van ze? De regisseur daagt het publiek uit om zelf toedracht, redenen en motieven te bedenken, dat is te prijzen, maar tegelijk is het misschien ook wat gemakkelijk.

4 sterren dat wel. Maar na het zien van de film ben ik naast enthousiast toch ook ietwat teleurgesteld.

avatar van K. V.
3,0
Hm, 't was toch minder m'n ding. Misschien omdat 'k er niet zo voor in de mood was, of omdat de film nogal lang duurde en er toch niet zo veel gebeurde.

avatar van eRCee
3,0
Te schematisch, deze Leviathan, waarbij de thema's eigenlijk belangrijker worden gemaakt dan het verhaal en de personages. Zvyagintsev stelt de staat voor als monster, maar maakt dan ook gelijk van de representant van de staat een monster. En de kerk is een hypocriet instituut dat de machthebbers de hand boven het hoofd houdt, maar ook z'n medewerkers zijn in hun persoonlijke handelen hypocriet. Het is te nadrukkelijk en te expliciet allemaal. Vergelijk dit eens met Kafka, die soortgelijke thema's hanteert maar het afschrikwekkende van de macht juist lokaliseert in het onpersoonlijke ervan.

Het sterkste element van Leviathan is eigenlijk nog de verhaalontwikkeling halverwege de film. Juist als de gewone man lijkt te winnen, en ook kan winnen, de macht eigenlijk op de knieën heeft gedwongen, helpen ze het zelf om zeep. Door menselijke eigenschappen als verraad, jaloezie, lust. Dit is een tamelijk verrassende variatie op het bekende thema dat Zvyagintsev heeft aangesneden. Het is namelijk niet de corrupte staat die onze protagonist te gronde richt, maar het oermonster in de mens zelf, en als je één eigenschap moet aanwijzen dan vooral egoïsme of zelfzuchtigheid. Maar het laatste deel walst hier eigenlijk weer compleet overheen en zo doet de film weinig recht aan z'n eigen verhaal.

Alle films van Zvyagintsev hebben interessante elementen, maar allemaal slaan ze de plank ook net mis. Ik geloof niet dat deze regisseur een meesterwerk in zich heeft.

avatar van HarmJanStegenga
3,5
Pfoeh, je zou toch zin in een borrel krijgen tijdens het zien van deze 'Leviafan'. Hier wordt best wat in afgezopen, heerlijk. Maar oké, uitstekende film dit natuurlijk. Was Zvyagintsev een beetje uit het oog verloren, maar denk dat het niet lang zal duren voordat ik de volgende, 'Izgnanie', eens even opzet.

Het bijbelverhaal van Job lijkt er soms een beetje met de haren bijgesleept te zijn, want qua bijbelse symboliek gaat dit niet heel diep volgens mij. Maar dat stoort nergens, het zit Kolia gewoon tegen en best ook. Wat een ellende. Erg sterk geacteerd en Zvyagintsev brengt het geheel bijzonder kundig, op één ietwat knullig moment na; dat vreemdgaan tijdens de barbecue is natuurlijk vragen om problemen.

Het skelet, de Leviathan - het monster, de walvis. We krijgen beelden te zien die deze prent een diepere lading mee geven. Maar er wordt bovenal een sterk beeld geschetst van corrupte overheidsfiguurtjes, machtspelletjes en (de invloeden op) vriendschappen en families. Qua drama erg geslaagd.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin een man zich verzet tegen de burgemeester die er alles aan doet om diens huis te laten slopen. Op zich een niet al te origineel verhaal, maar toch meeslepend verteld met een aantal goeie scenes. Een redelijk zwaar drama waarbij het mistroostige Russische landschap goed samengaat. Uitstekend acteerwerk van de hele cast.

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
Boeiende film, al mis ik de link met de Bijbel wel. Ik ken het verhaal van Job niet zo heel goed, maar veel symboliek zat er ook weer niet in. Soit, misschien moet je het ook zover niet gaan zoeken. Ik had wat schrik in het begin. Een Russische film met goedkeuring van het ministerie van cultuur. Die staan niet bepaald bekend om hun open geest. Dit verhaal wou ook niet provoceren, ook al gaat het om corruptie van een burgemeester.

Kolia begint met volle hoop. Hij leeft gelukkig met z'n gezin, heeft vrienden en staat met z'n advocaat sterk in het behoud van zijn woonst tegenover een burgemeester die het wil platgooien. Stap voor stap komt hij in een neerwaardse spiraal. Ik had wel verwacht dat hij er uit zou komen, dat het toch nog een wending zou krijgen. Of is dat te Hollywood en mag het wel eens anders?

Leviafan is een film die zeker mooi is om zien, ondanks z'n depressiviteit. Het einde loopt wat verloren, wat wel jammer is. De rest is zeker goed gemaakt.

avatar van Decec
3,5
Een goede dramafilm...
Prima verhaal...
Prima acteerwerk...
Mooi HD kwaliteit breedbeeld...
Dat weet je nu hoe landschap van Rusland is?
Prima achtergrond geluid/muziek
(Dolby Digital)...

4,0
Mooie Russische cinema met een verhaal dat meerdere thema's bewandelt, als daar zijn machtsmisbruik en corruptie bij de overheden, holle afzijdigheid van de Kerk tov de kleine man, maar ook de zwakheden van deze laatste.
Er wordt stevig geacteerd en filmisch worden meerdere mooie zichten geserveerd en zit er ook symboliek in als de bootwrakken en het skelet voor de aangerichte familiale ravage en de levendige walvis tov een nakende noodlottige daad.
Knappe opbouw en eenvoudige en duidelijke dialogen.
Sterke film.

avatar van arno74
3,0
Interessante film, al ben ik niet weggeblazen. De natuurbeelden zijn prachtig, de omgeving is uitstekend gekozen. Ook het acteerwerk weet te overtuigen en de sombere sfeer komt fijn over. Maar de diepgang gaat niet veel verder dan het glaasje, het cliché van de Vodkadrinkende Rus wordt tot in den treure uitgebuit. Personages en dialogen hebben niet heel veel om het lijf. Volgens mij moet je niet teveel achter de film zoeken, en dat is wat mij betreft ook het manco aan deze film, what you see is what you get. De link met Job die in de film wordt gelegd is er uiteraard, Job is een Bijbelse figuur die alles heeft verloren, en de hoofdrolspeler heeft ook alles verloren. Maar veel meer dan dat valt uit dit verband niet te halen.

Alleen de symboliek gaat wel iets dieper, met de rottende scheepswrakken, de beschadigde auto's en de bedorven mensen, die allen het slachtoffer zijn van de Leviathan uit deze film; de corruptie. Dat laatste maakt de film natuurlijk erg actueel, en dan heb ik het niet over Rusland. Wie denkt dat deze Leviathan alleen daar huishoudt leeft in een wolk. Geld en macht trekt corruptie aan, dus waar geld en macht is zul je ook corruptie vinden. Die corruptie wordt alleen pas een Leviathan wanneer het ook het rechtsysteem aantast, zoals in de film, dan gaat iedereen daaraan ten onder, wat je ook doet. Maar zolang dat niet het geval is dan wordt met die gladde politici, voetbalbondvoorzitters, WK-kopende ambtenaren (en hun bazen), etc. allemaal vroeg of laat wel afgerekend. Uitroeien lukt denk ik niet want dat zit toch in de aard van het beestje (of in een deel ervan tenminste).

Niets nieuws, maar wel heel aardig gebracht. Doordat het allemaal relatief gezien aan de oppervlak blijft krijg je wel een tamelijk voorspelbare film, de preciese ontwikkelingen kun je weliswaar niet raden, maar je zit wel heel snel op het goede spoor. Iets meer diepgang en minder Vodka had volgens mij een betere film opgeleverd. De duur van de film is nu net te lang voor wat het inhoudelijk te bieden heeft. De uitzichtloze kijk die deze film heeft laat ook een wrange smaak achter. 3* voor de (eenvoudige) boodschap, het goede acteerwerk, de prachtige beelden en de manier waarop het de sfeer weet over te brengen.

avatar van Donkerwoud
4,0
Zvyagintsev heeft een kale, observerende stijl waarmee hij de voornaamste personages louter beschouwt vanaf een afstand. Personages komen op het toneel of verdwijnen weer geruisloos. Diepere psychologische beweegredenen worden slechts gesuggereerd in de spaarzame momenten dat ze gebroken worden door hun eigen leed. Het overweldigende natuurschoon lijkt de eigenlijke hoofdrolspeler te zijn, terwijl de mensen van vlees en bloed slechts fungeren als passanten in grote maatschappelijke ontwikkelingen die naast hun individuele levens spelen.

Zoals de Leviathan uit de titel Job opslokt en weer uitspuugt, zo is de moderne zoektocht naar zingeving en betekenis er één waar het individuele botst met ondoordringbare systemen. Een giftige combinatie van corruptie en religie ondermijnt de basisbeginselen van een gezonde rechtsstaat, namelijk het meenemen van menselijke faalbaarheid in de strafmaat én bescherming bieden tegen oneerlijke machtsverhoudingen. De afstandelijk ogende manier van karakteropbouw vormt in mijn ogen een vlijmscherpe kritiek op hoe burgers in het moderne Rusland niet erkend worden als volwaardige menselijke subjecten.

avatar van Vinokourov
4,0
Strakke en goede film van Andrei Zvyagintsev. Leviafan geeft een beschouwing op de huidige Russische maatschappij, waarbij corruptie welig tiert. In een plaatsje hoog in het noorden van Rusland woont een automonteur met zijn gezin die zijn huis uitgezet dreigt te worden. Hij schakelt de hulp in van een Moskouse advocaat en gaan het gevecht tegen de bureaucratie aan. Halverwege gaat ook een persoonlijk drama parten spelen en dat doet de film nogal kantelen. Ik vond dit wel vrij sterk gedaan en het maakte de film alsmaar interessanter en verdrietiger. Wodka speelt daarin overigens een grote rol .

Op het eind houdt een priester een verhaal over Job, waarmee het plot vergeleken kan worden. Dit bijbelverhaal ken ik niet, maar de moraal die dat verhaal heeft (neem de situatie maar zoals het is) vond ik heel erg typerend voor hoe men in het algemeen in Rusland in het leven staat. Ik vind dat ze altijd erg gelaten en nonchalant overkomen. Het boeit hen niet zoveel als de boel staat weg te kwijnen. Dat laatste komt ook uitgebreid aan bod door Zvyagintsev met beelden die veel deprimerende, grauwe en afgetakelde omgevingen bevatten. Elk shot van hem is weer raak. Anyway, knappe en intrigerende film!

avatar van david bohm
3,5
Heb weinig Russische films gezien maar het thema corruptie speelt in elk een rol. In dit met fraaie shots van het landschap gelardeerde exemplaar is het weer raak. In een verhaal dat sterk lijkt op dat van de bijbelfiguur Job verliest de hoofdpersoon zowat alles om voor te leven vooral door een in slechte burgemeester.
Fraaie film.

avatar van BBarbie
3,0
Desolate mensen in een desolate omgeving. En wodka, héél veel wodka. Dat is het speelveld, waarop zich een verhaal ontwikkelt over de strijd van een man tegen een corrupte, machtsbeluste burgemeester. De man wordt daarin bijgestaan door een advocaat, die alle troeven in handen lijkt te hebben tot ook hij zich corrumpeert door met de vrouw van zijn cliënt te vrijen —nota bene tijdens een groepspicknick in het zicht van kinderen— en van twee kanten belaagd het hazenpad kiest.
Met het acteerwerk en de cinematografie, zoals je dat bij Zvyagintsev mag verwachten, is weinig mis. Het verhaal is naar mijn smaak evenwel niet beklijvend genoeg.

avatar van Fisico
4,0
Deze Leviathan is mijn vierde van Andrey Zvyagintsev, ik sla mezelf nog steeds voor het hoofd dat ik door omstandigheden Loveless gemist heb. Leviathan heeft de typische kenmerken van Andrey Zvyagintsev die je ook in zijn andere films terugvindt: mooie desolate landschappen, broze relaties en een gestage trage opbouw van de film. Andrey Zvyagintsev groeit in zijn rol als regisseur en dit vond ik voorlopig zijn beste film. Ik verwacht echter nog meer van Loveless.

Leviathan is een symbolisch gelaagde film. De Leviathan staat in de mythische, religieuze wereld en ook in het boek van Hebbes symbool voor een overheersende nietsontziende (opper)macht. In deze film staat Leviathan symbool voor de machtige en corrupte Russische staatsstructuur in de persoon van een lokale burgemeester die zich een bepaald gebied wil toe-eigenen.
David versus Goliath, een ongelijke en niet te winnen strijd dringt zich op tussen de superrijken met macht en een eenvoudige man bijgestaan door een vriend-advocaat. De bureaucratische ontmoedigende beroepsprocedures komen sterk aan bod en geven weer wie het eigenlijk voor het zeggen heeft. Ook het gesprek tussen de priester en de burgemeester geven fijn weer 'in naam van God' wie werkelijk heerst. Democratie bestaat niet en is meer schijndemocratie.

Leviathan wordt verder gesterkt door de goede cinematografie zoals we die gewoon zijn van Andrey Zvyagintsev. Ook op de acteerprestaties is niets op te merken. Meer dan in zijn voorbije films is er hier ook een duidelijke verhaallijn dat ergens toe leidt. Boeiende film, dat zeker!

avatar van mrklm
4,0
De trage vertelstijl van Zvyagintsev is niet ieders pakkie-an, maar hier vervalt hij gelukkig niet in langdurige, nietszeggende shots. In plaats daarvan neemt het scenario dat hij schreef met Oleg Negin de tijd om de hoofdpersonen, hun onderlinge conflict en de impact die dat heeft op de mensen om hen heen, te verdiepen. De vroege confrontatie tussen Nikolay [Aleksey Serebryakov], bijgestaan door zijn advocaat Dmitriy [Vladimir Vdovichenkov] met de beschonken burgemeester [Roman Madyanov] die zijn woning wil slopen, is een voorbeeld scherpe dialogen en voortreffelijk acteerwerk. Zvyagintsev toont ook de kilheid van een ogenschijnlijk corrupt systeem, vooral in de scènes waarin de uiteindelijke uitspraak in sneltreinvaart op zeer zakelijke toon wordt voorgelezen. De film duurt desondanks toch veel langer dan nodig.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:57 uur

geplaatst: vandaag om 22:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.