Dead Poets Society (1989)

Hele mooie film met een prachtig verhaal en een mooie boodschap! Het acteerwerk was goed! Vooral Williams acteerde goed, maar de jonge Hawk en Leonard deden het ook zeer goed!

De shots waren soms ook mooi om te zien, vooral de scene in de sneeuw was mooi gefilmd!

Carpe Diem!

*4,5*

Saaiste film die ik ooit heb gezien. We moesten hem bij Nederlands kijken en er waren zelfs mensen in slaap gevallen.

Heb gemengde gevoelens bij deze film.

angs de ene kant vond ik het wel een 'mooi verhaal', maar langs de andere kant heb ik me toch op verschillende momenten verveeld. Robin Wiliams doet het zowel gewoonlijk uitstekend en rest van de cast was ook niet slecht. Het verhaal vond ik vrij slap, vooral als het ging over 'dead poets society', en daar gaat de film tenslotte wel om. Middelmatige film...

Prachtige film. Robin Williams is grandioos (zijn imitaties van John Wayne en Marlon Brando!) Maar ook Robert Sean Leonard en Ethan Hawke doen het subliem. Het verhaal is ook bijzonder knap. 'Maak iets van je leven, denk niet als een kuddedier. Carpe Diem!'
De regie en de fotografie van de film zijn ook heel mooi, evenals de muziek van Maurice Jarre.
Tijdens het kijken dacht ik even 'Dit is de beste film die ik al ooit gezien heb! Deze geef ik 5* en een nummer 1-positie in mijn top 10!'
Maar na de zelfmoord van Neil zit er een kleine inzinking in het verhaal. Het briljante scenario wordt heel even wat zwakker. Het einde is dan wel weer uitstekend.
Door die kleine inzinking is de film net geen 5* waard, maar toch nog een dikke 4,5.
Kijk deze film, mensen, hij zal je leven veranderen.

Ijzersterke film met goede vertolkingen, vooral van Hawke, Leonard en Williams. Er zit drama in maar ook humor, alles goed gedoseerd.

En van het einde krijg ik nog steeds een brok in mijn keel; captain my captain.......zo mooi.

Positieve aan deze film is het goede acteer niveau! en dat Robin Williams een rol heeft die op zijn buik geschreven staat!

Het verhaal is ook boeiend en vooral het eerste uur..

Het 2de uur wordt wat minder en wat langdradiger..

Deze film keek ik toen ik beetje moe was, dus ik ga deze film zeker nog een keer een kans geven, maar tot zover kom ik niet verder dan een dikke 3..toch net wat te landradig op het 2de gedeelte..

Prachtige film waarin we een mooi potret krijgen van leerlingen met elk hun eigen angsten, dromen en verwachtingen. De uitblinkers zijn Robin Williams, Ethan Hawke en Robert Sean Leonard.

De scene waarin de verlegen Ethan Hawke zijn angsten overwint en op de tafel gaat staan als protest voor het ontslag van Robin Williams vond ik het beste van de film.

Goeie film! Heeft de sfeer er lekker in zitten. Vond de keuze van de desbetreffende scholier wel een beetje overdone, daarmee verpest hij een hoop maar goed.

Eindscene is het mooist, de rest is het allemaal net niet.

Robin Williams speelt goed, het verhaal is ontzettend slap en ik heb me doodverveeld. De reclame tussendoor was soms zelfs boeiender.

Geen aanrader.

Helemaal mee eens

Robin Williams is een vrijgevochten leraar Engels op een traditionele Amerikaanse universiteit anno 1959. Met zijn onorthodoxe wijze van lesgeven inspireert hij zijn leerlingen om hun eigen weg te vinden in het leven, vrij van het keurslijf van traditie en familieverplichtingen, met dramatische gevolgen.

Het scenario van Tom Schulman won weliswaar een Oscar, maar kent geen verrassingen en neigt naar sentimenteel melodrama, waardoor het wat geforceerd aandoet. Er wordt echter prima gespeeld door Williams, Hawke, Leonard en veteraan Norman Lloyd, waardoor dit overschatte drama toch goed uit te houden is.

Prachtige film, echt triest hoe sommigen onder jullie een aantal eenvoudige zaken als vriendschap en levensvreugde niet meer kunnen appreciëren.

Der zal wel niet genoeg geschoten en geneukt zijn in deze film vermoed ik.

5*

Peter Weir vind ik een onderschatte regisseur, die erg boeiende films gemaakt heeft. Helaas blijkt zijn bekendste film, Dead Poets Society, ook zijn minst bijzondere te zijn. Zoals alle Weirfilms gaat het over een outsider die op de een of andere manier in een omgeving beland die hem tegenwerkt. Gewoonlijk is het bij Weir afwachten of de hoofdpersoon uiteindelijk zijn omgeving de baas is (dat wisselt nogal per film), maar hier had ik al snel in de gaten welke kant het op zou gaan. Dit verhaal is al vaker verteld. Toegegeven, alle gevallen die ik ken komen na deze film, maar net zoals altijd is de uitwerking eerder sentimenteel dan geloofwaardig, al weet Weir zich in vergelijking in te houden.

Groter is het probleem dat allemaal zo geschreven aanvoelt. Dat geldt voor eigenlijk iedere scène, maar met name dat hele plot rond die zelfmoord. Gek genoeg bleek ik deze scène te kennen. Als kind maakte die een hevige indruk op mij, al heb ik nooit geweten dat dit uit Dead Poets Society kwam. Nu ik ouder ben vind ik het echter een van de meest geforceerde zelfmoordscènes. De aanloop was niet sterk genoeg en de trage, poëtische manier waarop het gebracht wordt werkt niet echt. Ook zo'n eindscène waarin ze allemaal op hun tafels gaan staan of dat hele overbodige subplot rond die jongen die verliefd is komen niet echt over.

Niet alles is negatief, echter. Veel individuele scènes werken wel, met name als ze Robin Williams bevatte. Zijn leraar deed mij denken aan de beste leraren die ikzelf gehad heb. Dergelijke leraren hebben een wat vrijere manier van lesgeven, maar wat zij gezegd hebben is mij over het algemeen meer bijgebleven dan de lessen van wat striktere leraren. Het is hier wat dikker aangezet, maar het principe blijft hetzelfde. Op een bepaalde manier weet Williams dit type leraar uitstekend te vangen. Sowieso een wat onderschatte acteur eigenlijk. Het is zoiemand waar je tegenwoordig bijna verplicht van bent om te zeggen dat hij irritant is, maar ik vind hem meestal uitstekend eigenlijk. Hij was een beetje buiten mijn radar beland (al jaren niets meer van gezien eigenlijk, acteerd hij nog?), maar hier vond ik hem op zijn best.
Ik waardeerde Dead Poets Society dus vooral vanwege Williams en boven alles als een soort eerbetoon aan de betere leraren van deze wereld.

3*

Weer een geweldige film met Williams.

Ik ben wel benieuwd waar je dit op baseert. The Truman Show lijkt mij veruit zijn best gekende film te zijn.

DPS is voor deze generatie niet meer zo bekend als voor de oudere generatie. De oudere generatie is natuurlijk in de meerderheid, dus het klopt wel. Het was inderdaad een hele bekende film.

Behoorlijk indrukwekkende film, die wel wat stroef op gang komt, maar vooral het laatste half uur echt heel indrukwekkend is.

De cast doet alles naar behoren, juist extra knap omdat er veel jonge koppen te zien zijn in de film. Uiteraard steelt Robin Williams weer is de show, fantastische bijrol!

Verder laat de film duidelijk zien hoe hard zo'n kostschool eigenlijk is. Het einde liet ook een diepe indruk achter, het is allemaal zo triest wat er gebeurt, maar de allerlaatste scene zorgt er toch voor dat je nog een lach op je gezicht kan toveren.

Vond 2 dingen het plot niet helemaal bevredigend, ik vond bijvoorbeeld de hele aanloop naar het acteren van Neil te weinig uitgediept. Zelfde geldt ook voor de liefde die Knox voelt voor Chris, het voelt een beetje onafgewerkt aan deze twee zaken.

Voor de rest heb ik weinig op de film aan te merken en raakt de film precies de goede snaar(mede dankzij een weer fenomenale Williams).

4*

Drama!

Wat een onderbouwing!

Behoorlijke film, maar had er meer van verwacht,

Desalniettemin wel goede film:)

Verenigde Staten

Drama

128 minuten

In dat opzicht heeft Domkey wel gelijk

Coming-of-age-film vol met geeks en nerds. Een flink deel van de film gaat over poëzie, da's eigenlijk ontzettend suf. Robin Williams was wel oke als rebellerende docent, het einde was ook oke.

Wel ok, maar door de nodige kijkervaring zo ontzettend voorspelbaar dat het plot afbreuk doet aan de kijkervaring.

Heerlijke film.
Niet een plot waar je van onder de indruk raakt, maar alles er omheen is gewoon erg goed uitgevoerd.

Einde vond ik wel wat jammer, en het op de tafel staan vond ik al helemaal cliché. Maar de eerste 90% van de film heeft bijna magisch op mij ingewerkt (en ik ben helemaal niet zo'n poëzie fan)
Wel leuk om te weten dat Robert Sean Leonard toch gewoon dokter is geworden als zijn vader wou (voor de hand liggend grapje )

Had er toch meer van verwacht, met Robin Williams in de hoofdrol. wel erg Amerikaans af en toe

Het is intussen al een tijdje geleden dat ik deze heb gezien, maar ik vond het een degelijke film die mij van begin tot einde wist te boeien. De film slaagt er goed in een beklemmend sfeertje te creëren (bv. in de scene met Neil en zijn vader) en zet overtuigende personages neer. Enige minpuntje is misschien het saaiere camerawerk.

Beetje een vervelende te "doordachte" bijna musical zijnde film. Ik had er niks mee, de aparte manier van acteren. Het straalde een beetje kinderlijkheid en ongeloofwaardigheid uit voor mij. Enigste scene die ik tof vond was: De slowmotion scene waarin Neil zich zelf van kant maakt. De rest liet me eigenlijk koud.

sebiet bekijk ik hem.