Dead Poets Society (1989)

Die begrijp ik ook niet.

blijkbaar een film waarvan hij wou dat ie 'm opnieuw voor de eerste keer kon zien

snik... hele mooie film maar zo ontroerend!

robin williams is defenitly beter in serieuze rollen...

Na een tijdje weer eens gekeken en het blijft een fantastische film en inderdaad erg ontroerend en weer een Toprol van Robin Williams!!!!

Over het algemeen vond ik hem wat saai maar het laatste kwartier maakt veel goed. 3*

'k Zat binnen een half uur al weer te janken.

** ½

**

Goed drama met inderdaad een toprol voor Robin Williams.

Op deze manier had ik ook wel engels willen krijgen vroeger...

't Blijft toch een fantastische film, nietwaar? Maar dat hoofdpersonage (briljant neergezet door meneer Williams) ontvlucht toch zijn verantwoordelijkheid?

Naar mijn idee doet ie dat niet. Waar leidt je van af dat ie z´n verantwoordelijkheid ontloopt?

Dit is dus geen kritiek, Linda! Tot voor kort was Mr. Keating het toonbeeld van hoe de leerkracht moet omgaan met zijn leerlingen. Maar het personage heeft toch één serieus gebrek (gelukkig maar - anders was het geen mens): bijvoorbeeld in zijn relatie met Neil. Hij inspireert Neil om toneel te spelen, steekt de hele boel in gang. Maar wat gebeurt er wanneer de vader van Neil op de proppen komt? Mr. Keating blaast de aftocht, onderneemt zelfs geen enkele serieuze poging tot conversatie met die man. Hij wandelt zelfs weg na de toneelvoorstelling, alles blauw-blauw latend. Terwijl hij toch tenminste een poging tot verzoening tussen die twee kon proberen tot stand te brengen.

Dat was toch niet zijn verantwoordelijkheid? Een leraar Engels heeft in principe geen rol in een conflict tussen een leerling en zijn ouders, tenzij zijn schoolresultaten er bij betrokken zijn (en dat was hier niet eens zo), maar dan nog in zeer beperkte mate. Als hij nu een 'vertrouwenspersoon' was geweest, dan lag het anders.

Is Keating dan geen vertrouwenspersoon voor Neil??? 't Is verdorie de enige persoon waarbij Neil zijn ziel volledig bloot legt, hij stimuleert hem potvolkoffie om zijn talenten naar boven te halen. Hij draait het contactsleuteltje om van Neil's talenten - en vervolgens laat hij Neil aan zijn lot over. Dat betekent dus als ik je juist interpreteer: een jongen/meisje voelt zich slecht in de klas, leraar ziet dat. Maar: géén probleem! Want het beïnvloed zijn resultaten niet! Niet over spreken met de ouders, want hij haalt mooi z'n puntjes. Goddank dat ik andere leerkrachten gehad heb dan een pragmatisch (moet ook wel aanwezig zijn, denk ik) denkende robot (is Keating niet! Misschien is hij gewoon een beetje bang om de dialoog aan te gaan met de ouders, waar ik wel kan inkomen)

Voor de duidelijkheid, Queto - misschien iets té emotioneel geweest in die vorige reactie, maar dat soort dingen ligt nu eenmaal gevoelig bij mij: school, leerkrachten, vertrouwen

Zachery (wat een coole naam trouwens ), Keating deed niets fout naar mijn idee.

Hij is dan wel een leraar die niet thuishoort op die school door zijn onorthodoxe manier van lesgeven. Hij wil dat die kids voor zichzelf op durven komen en dat ze moeten zijn wie ze zijn.

Neil had duidelijk het probleem dat zijn ouders niet mee wilden werken en vertelde dit ook aan Keating. Dat Keating dan zegt dat ie toch moet doen wat Neil echt graag wil, vind ik niet meer dan logisch eigenlijk. Als je een kans hebt iets moois te doen, moet je hem pakken ook en zeker als er niets onder lijdt. Zijn cijfers en ander schoolwerk lijdde er duidelijk niet onder, dus had Keating het recht te zeggen dat Neil voor deze kans moest gaan. Hij zegt zelfs nog dat Neil met zijn ouders moet praten om ze te overtuigen.

Later in de film als de engelse les af is gelopen blijft Neil nog even zitten en praten Keating en Neil nog wat. Daarin vraagt Keating of Neil zijn ouders heeft overtuigd. Neil zegt dat zijn vader ermee akkoord is gegaan, wat achteraf niet zo is. Als Keating denkt dat alles ok is, dan is er toch geen reden voor hem om in te grijpen? Dan heeft hij toch ook geen enkele verantwoordelijkheid?

nog vergeten...
Keating gaat niet in discussie nadat het toneelstuk af is gelopen, omdat ie weet dat dat geen zin heeft. Mr. Perry was redelijk opgefokt en om dat een discussie aan te gaan zou alleen maar averechts gaan werken.
Diezelfde avond maakt Neil zich nog van kant, dus wat kon Keating eraan doen? Niets, naar mijn idee.

Linda, linda - hoe plezant is het toch om iemand zo gedreven én enthousiast te zien tikken over Robin Williams én zijn personages

Maar ik bedoel nà het toneel: de vader van Neil doet zijn intrede in het toneel én sleurt zijn zoon mee - wat doet Keating? Hij wandelt tra-la-la-la weg in de sneeuw en trekt zich terug. Je kan natuurlijk het ook als volgt zien: Keating trekt zich terug omdat hij denkt dat Neil en z'n vader het bij zullen leggen (ten slotte had Neil gelogen over z'n vader - wat ik vergeten was).

Pfew, nu ik eindelijk mijn "Mr.Keating-crisis" achter de rug hebt, verhindert er mij niks meer om deze film met 0,5 te verhogen - en de 5 punten toe te kennen.

Zie mijn vorige reactie

Klopt - verkeerde interpretatie van mijn kant, dus

Het is heel eenvoudig: Keating kán helemaal niks fout doen, want hij wordt gespeeld door Robin Williams. Dat weten we allemaal.

Zo kan je het ook zien natuurlijk

Kun je die halve ster eens toelichten, Danny? (tot noe toe had nog nooit iemand lager dan 2* gegeven!)

net voor de tweede keer gezien en ik ga hem verhogen naar 4.5*. door wat kleingheden: de dps meetings worden minder interessant, ik had liever nog wat meer gedichten gehoord of een ontwikkeling gezien in het schrijven van de jongens zelf a la 'il postino'. verder zakt de film in het midden een beetje in, en had de "noooo" reactie van neils vader een iets te hoog 'cliffhanger' gehalte niet de volle 5 sterren.

Verrassend indrukwekkende film. Het ene moment zat ik hardop te lachen en het volgende moment met een brok in m'n keel en tranen in de ogen. Het open einde vond ik extra mooi.

4*

Ik had Dead Poets Society al een aantal keer gezien, maar dat was allemaal zo lang geleden dat ik er geen fatsoenlijk oordeel over kon geven. Gister kwam 'ie weer een keertje op TV, dus ik ben er maar weer eens voor gaan zitten. Allereerst even over het moraal van het verhaal: goed! Thema’s als Carpe Diem en zorg ervoor dat je "geleefd" hebt, doe wat je wil doen spreken me altijd zeer aan. De verpakking was goed, maar niet bijzonder. De reden waarom het niet bijzonder genoeg was, zat hem bijvoorbeeld in kleine dingetjes als de samenstelling van het groepje (1 nerd, 1 womanizer), enfin het is allemaal al wel genoemd. Wat me echter het meest stoorde was de zelfmoord van Neil .

Ik had het gevoel alsof dit verre van nodig was. Volgens mij had het verhaal ook zonder deze gebeurtenis de boodschap duidelijk kunnen maken en had er beter voor een minder dramatische oplossing gekozen kunnen worden. De reden van de zelfmoord vond ik nu zelfs veel te overdreven. Dit liet me een beetje met een wrange nasmaak achter, omdat ik enerzijds heel erg geloof in het "doe wat je wil doen" en het dus een begrijpelijke keuze zou moeten vinden om er iets tegen te doen als je gelimiteerd wordt in zo'n doel. Maar ik vond dit wel zeer overdreven. Dit was naar mijn mening simpelweg niet nodig geweest. Neil had voor een andere oplossing kunnen kiezen, alhoewel de keuze die hij maakte natuurlijk wel de meest romantische keuze was.

(wacht op een reactie van Linda )

Kom op Moviestar, jij kan toch ook wel uitleggen wat er fout is aan de redenering van Tovenaar?

Oke!

Juist door dat idee van "doe wat je wil doen" pleegt Neil zelfmoord omdat hij heel erg graag aan toneel wil doen en dat mag hij niet en wordt hem ook niet gegund vandaar. Hij wordt dus door Mr. Keating "gek" gemaakt van doe wat je wil maar dat kan en mag hij niet en als hij dat toch doet "keren" zijn vader en moeder zich tegen hem en dat is voor Neil te veel, snap je?


(deed ik het goed lin? )

staat hierboven niet een gigantische spoiler? (alweer even geleden)

Je zegt dus precies wat ik zeg, alleen had ik er aan toegevoegd dat ik dat overdreven vond. Antwoord op je vraag is: nee dus.