The Hunger Games: Mockingjay - Part 1 (2014)

Die Jennifer Lawrence lijkt mij de zo ongeveer de Eva Jinek van Hollywood; tenenkrommend theatraal, in meerdere opzichten mateloos overgewaardeerd en nodeloos vaak het middelpunt van aandacht. Ergo, volkomen oninterssant.

Evenals Mockingjay part 1. Maar dát terzijde.

Goed. En dat verbaast mij toch wel. De kritieken waren niet mals; Mocking Jay pt.I is door diverse criticasters met de grond gelijk gemaakt. Zo zou deze film vooral een 'tussenfilm' zijn waarin vrij weinig gebeurt. Met dat eerste kan ik het onmogelijk oneens zijn, maar bij dat tweede punt wringt het toch wel. Ik heb deze film niet in de bioscoop gezien, i.t.t. de eerste twee films. Daar heb ik geen spijt van, maar echt veel minder dan de voorgaande twee delen (die ik beide met 4,5* heb beoordeeld) is Mocking Jay niet. Na twee films waarin de Hongerspelen en de Arena centraal stonden is het verhaal van Collins nu in een nieuw stadium beland: Katniss moet hét gezicht worden van de rebellen, die vanuit het 13e district de strijd tegen het Capitool aanvoeren. Waar in de eerste twee delen de Opstand sluimerde, is zij na de gebeurtenissen in Catching Fire nu definitief aangebroken. Deze film gaat over Katniss' twijfels, m.n. gevoed door Peeta's gevangenschap en duidelijke metamorfose in het Capitool. De actie is in deze film schaars tov de voorgaande twee delen, maar dat is niet per definitie een minpunt. Het hoort bij het verhaal, dat langzaam toewerkt naar een finalistische strijd met het Capitool. Het boek dat dit bij dit verhaal hoort is, met name vanuit commerciële overwegingen, in twee films gesplitst. Hierdoor is Mocking Jay Pt.I inderdaad een tussenfilm. Maar dit is mijns inziens geen nadeel. Jennifer Lawrence acteert erg goed en weet Katniss wederom uitstekend neer te zetten. Haar twijfels zijn geloofwaardig en geven de film extra karakter. Ik had iets meer moeite met Hutcherson's acteerspel; alhoewel zijn verschijning gedurende driekwart van de film louter op plasmaschermen te zien was, was ik niet erg van hem onder de indruk. In dat opzicht vond ik het einde van de film ook onnodig luguber en onbevredigend. Wat echter wél enorm tof is, is dat er door het ontbreken van een groot actiescala ruimte is voor dialogen en karakterontwikkeling. Julianne Moore en m.n. Philipp Seymour Hoffman (may he rest in peace) krijgen alle ruimte hun acteertalenten te etaleren. Daardoor is Mocking Jay Pt.I misschien saaier dan zijn voorgangers, maar vind ik hem wel meer diepgang bevatten. Enkele emotionele scenes (waaronder de 'Hanging Tree'-scene) zorgen ervoor dat deze film niet alleen spectaculair (bij vlagen) is, maar ook mooi, en vooral zorgt dat ik als kijker erg benieuwd ben naar het laatste deel.

4*

Na het tweede deel die ik wel oké vond had ik op zich wel zin in deze film. Maar man man man, je moet echt wel Hunger Games fan zijn om deze film te kunnen waarderen denk ik. Twee uur lang kijken naar een (wederom) matig acterende Jennifer Lawrence die weer eens volop te zeuren heeft, twijfels heeft, zit te janken om inwisselbare Peeta (waarom werden die interviews met hem trouwens live uitgezonden? Is The Capitol echt zo onnozel? Mag toch hopen dat het in het boek anders is beschreven) en met moeilijke blikken strooit terwijl er voor de rest weinig interessante dingen gebeuren. Ik zit er nu al te diep in en zal dus ongetwijfeld ook het laatste deel van de serie kijken, maar ben blij als het is afgesloten. Hoe het afloopt met Katniss en consorten kan me geen reet schelen. Als de film maar goed wordt.

Ja, dat krijg je ervan als je boeken gaat splitsen. De aktie en het spektakel worden waarschijnlijk bewaard voor het tweede deel: hier moeten we het doen met politiek geleuter en vooral veel statische dialoogscenes, die de vaart er behoorlijk uithalen. Er is vrijwel geen aktie en van spanning is al helemaal geen sprake. Het deed me al met al behoorlijk denken aan de misplaatste Zion-scenes uit de tweede en derde Matrix-films. Dan weet je wel genoeg.

Hoewel het verhaal over een wilde propagandamachine tussen het Capitool en de rebellen best leuk gevonden is, blijft het vooral zeurderige tienerromantiek met eindeloze gesprekken tussen oninteressante personages. Kitscherige verwijzingen naar de slavernij en nogal gemakzuchtige morele dilemma's werken ook niet echt mee om wat leven in de brouwerij te brengen. Nog even geslaagd zijn de schitterende sets en de selectie van topacteurs die deze jongerenfranchise mee helpen dragen. Maar wat vooral rest is het gevoel dat hier onnodig een heel deel uitgeperst is om te kunnen legitimeren dat jong volk naar de bioscopen stormt om de avonturen van Katniss Everdeen te blijven volgen. Geen fijne ontwikkeling, want geef mij maar gewoon een afgerond verhaal voor de prijs van mijn dure bioscoopkaartje.

Pfff... wat een lange zit... Laatste halfuur om de x-aantal minuten naar de klok zitten staren of de film nog niet bijna gedaan is. Zegt genoeg denk ik! Saaaaaaaai

Erg positief verrast! Het valt allereerst op dat deze veel depressiever van toon is dan de vorige twee delen. Vond daarnaast de propagandapolitiek erg sterk door het verhaal heen verworven. Het is dan ook meer een politieke thriller dan een full-blown actiespektakel. Daarbij is het allemaal weer erg goed gespeeld. Voor mij de beste tot nu toe en heb erg veel zin in het laatste deel.

4*

Het Hunger Games 'universum' is boeiend genoeg om het derde en laatste boek in tweeën te splitsen, maar deze film zoekt wel een beetje de grenzen op van hoe lang je iets kunt rekken. Het laatste tweeluik is hoogstwaarschijnlijk gelijktijdig geproduceerd, getuige het feit dat Philip Seymour Hoffman ook in het laatste deel nog een rol heeft, terwijl de acteur inmiddels al ruim een jaar onder de groene zoden ligt.

De vraag is - is dit uitsmeren gerechtvaardigd? Ik betwijfel het. Terugkijkend op de film gebeurt er eigenlijk helemaal niets. Nou ja, misschien een beetje dan. Hordes rebellende mensen worden bij bosjes neergemaaid door een soort Stormtroopers, maar toch worden hun acties als successen bestempeld. Iedere kleine Pyrrusoverwinning wordt groots aangekondigd door Julianne Moore die haar in lompen gehulde onderdanen op theatrale wijze toespreekt, afgewisseld met Katniss die met betraande ogen naar een scherm staart en Peeta die met betraande ogen in een camera kijkt. Dan is daar nog Woody Harrelson, die blijkbaar 4 films in zijn contract heeft staan maar slechts zinvolle dialoog heeft voor 1, dus loopt hij wederom wat doelloos over de set.

En voor wie na deel 2 nog niet helemaal overtuigd was van de slechte aard van President Snow, haalt hij nog een paar streken uit om ook de twijfelaars over de streep te trekken, zodat we met zijn allen uitkijken naar het laatste deel, dat hopelijk aan dit alles een eind maakt - het zal verdomme tijd worden.

De films doen goed eer aan de boeken, echter vind ik dat men van het laatste boek 1 film had moeten maken want nu gebeurt er net niks. Hopelijk maken ze dit in deel 3.2 goed.

De reeks bolt verder.

Je merkt inderdaad goed dat de split van het laatste boek ervoor gezorgd heeft dat het allemaal wat gerekt moest worden. Het heeft zowel voor als nadelen, waardoor het netto effect eigenlijk gewoon weer nihil is.

Op zich zit er veel cruft in deze film. Hetzelfde qua plot kan makkelijk in een uurtje verteld worden, maar daar hebben véél meer films last van, niet enkel diegene die in twee zijn gesplit. Anderzijds mist dit deel z'n grootse finale. Misschien jammer voor velen, maar die wat brakke adult-teen-actie-spektakels zijn nu niet van dat niveau dat ze erg leuk zijn, dus eigenlijk vond ik het niet eens zo erg dat ik daar nog even van gespaard bleef.

Er zitten wel een paar actiescenes in, maar die brengen niet wat ik verwacht van zulke scenes. Nogal flauw in elkaar gezet, spannend wordt het nergens en qua aankleding ook niet meteen leuk. Daartussen is de opbouw wel aardig, met een steekspelletje tussen de twee partijen. Het vermaakt, gaat eigenlijk nergens slepen, maar zoals montorsi ook al zei, daar blijft het dan ook wel bij. Veel meer zit in dit derde deel niet in.

Vind het niet zo heel veel beter of slechter dan voorgaande delen. Maar de doelgroep voor dit soort films ligt ook wel ergens anders.

2.0*

De eerste twee films waren voor mij fantastisch! Zaten goed in elkaar. Klein minpuntje was wel dat beide films sterk rusten op de games. Dit maakte het spannend. De vraag was/is kan je daarom het einde op delen in twee delen? Ja en Nee eigenlijk. Ja, omdat de oorlog en propoganda best spannend in beeld zijn gebracht. Maar ook Nee, want doordat het allemaal langer wordt uitgetrokken vallen mij ook de kleine foutjes op. Zoals: Al die mensen die de dam bestormen (en tussen de bomen) geen wapens hebben maar wel bommen. En daarom worden neergemaaid. Bizar! Terwijl er ook een scene is waar een heel wapenarsenaal is te zien. Of help district 13 niet met wapens? En de vraag waarom het Capitol(Peeta) live uitzend maar alles wat de Mockingjay uitzend wordt van te voren uitgezonden en ook nog bewerkt?????
Het laatste deel moet al klaar zijn omdat Philipp Seymour Hoffman ( wat een acteur!!) toch wel een grote bijrol heeft. Is dit dan zijn laatste film? Ook Julianne Moore en Woody Harrelson spelen hun rol redelijk goed. Alleen bij Jennifer Lawrence had ik een beetje het gevoel dat ze het hele Hunger Games wel beu was. Maar dat zal wel aan mij liggen! Nog een leuk detail is dat Natalie Dormer van Game of Thrones (Margaery Tyrell )in de film zit. Haar rol als Cressida viel mij erg op! Geef deze toch een krappe drieenhalve ster maar dat komt meer omdat het een overgangsfilm is naar het einde.

cruft ... 't is Engels, betekent zoiets als overschot, overbodige inhoud, filler. Iets wat je perfect kan verwijderen zonder negatieve impact

Het dieptepunt tot nu toe in deze serie. Compleet overbodig deel dat ze beter in de eerste tien minuten van het laatste deel hadden kunnen plaatsen. Het concept van de serie is goed,met een getalenteerde regisseur had er best wat in gezeten. Maar als je als producent niet inziet dat dit niets toevoegd snap je er niets van.

Daarbij, is jennifer lawrence zon slecht actrice of heeft de regisseur haar gedwongen deze manier van belachelijke over-acting ten toon te spreiden? Dat dramatische hoofd, ik kan het niet meer zien. De zogenaamde paniekaanvallen waar ze in een gesloten inrichting jaloers op zouden zijn. Haar overdreven rechtschapenheid die nergens op slaat. Het is allemaal te vermoeiend.

Na de leuke eerste twee delen slaat het hier volledig dood. De games zijn voorbij en daarvoor in de plaats komt er een serieus verhaal dat niet boeit. Daarnaast mis je de leuke setting, extravagante karakters (of zijn die inmiddels uitgewerkt, kan ook) en stelt de actie ook weinig meer voor. Het zou en moest over twee film uitgesmeerd worden, dat was ook wel duidelijk, maar och wat een slappe hap!

bleef toch spannend allemaal (ondanks dat er geen spel werd gespeeld, dacht ik dat het niet echt bijzonder zou zijn)

lange speelduur verveelde uiteindelijk toch niet, hoewel er misschien geen 2 delen voor nodig waren.

Ik kijk toch uit naar het volgende deel en het verhaallijn.

Mooie beelden. Verder langdradig, hoeze is Peeta plotseling haar enorme liefde? Deel 1 was een vermakelijke film, maar het verval dat in deel twee werd ingezet gaat gestaag door. Misschien dat deel 4 het allemaal weer wat beter maakt.

Verschrikkelijk wat een lange en saaie zit was dit zeg. De eerste twee delen waren top met volop actie en spanning tijdens de spelen en nu zit je twee uur lang naar wat gejammer en gejank te kijken van een zeer matig acterende Jennifer Lawrence.

Wat is dit erg zeg. Heb t tot de eerste helft vol gehouden en uit gezet. Saaie waardeloze film

Peeta this, Peeta that. But what of your sister? But Peeta? *ugh*

in tegenstelling tot velen vond ik catching fire nét wat minder dan de eerste film wegens te veel herhaling van stappen en een zeer slappe herhaling die enkel als opzet diende voor mockingjay en dan weet je al dat deze film nog een opzet is naar part 2. Ondanks dat mijn score voor Part 1 en Mockingjay hetzelfde is (een 7) vind ik deze film toch net ietsje beter. Vooral omdat de film niet nog eens herhaald in stappen van de vorige films maar helemaal iets anders doet en dan is er wel geen arena of hunger games aan te pas gekomen maar ik vond dat zeker een voordeel. Deze film is gewoon een drama (genre). Elk personage boorduurt lekker voort op de gebeurtenissen op het einde van catching fire en de film laat elk personage genoeg tijd geven om hun gevoelens en gedachten ook tot uiting te brengen. Hemsworth krijgt eindelijk iets te doen in de film en lawrence speelt haar rol weer met verve. Aan de cast is zeker niets te zeggen, elk personage speelt zijn rol sterk en Hoffman speelt hier een heerlijke rol (spijtig dat die man is heengegaan) en Harrelson schittert toch ook weer. Op zich gebeurt er niet zoveel spectaculairs in deze film, alle pionnetjes worden zorgvuldig uitgezet voor part 2 maar toch word het nooit saai en doordat de acteurs op hoog niveau spelen is het een genot om naar te kijken. net zoals bij Harry Potter is part 1 vooral bedoeld om de relaties tussen de personages uit te diepen en op te zetten hoe zij in de finale kunnen evolueren. Ondanks dat het in deze film soms een hoog twilight-gehalte met zich meekreeg werd het net niet zo storend als in die films (ook weer omdat hier getalenteerde personages aan meewerken die veel kunnen camoufleren). het einde is ook weer een opzet en spectaculair kan je het amper noemen maar dat had ik bij deze film dan wel weer verwacht.

Kort:

The Hunger-films behouden een constant degelijk niveau en dat is bij mockingjay niet anders met dank aan een zeer sterk spelende cast. toch had ik na de eerste hunger games een gevoel dat deze reeks nog veel sterker kon zijn als ze nu is, misschien dat part 2 voor een gepaste apotheose kan zorgen.

Regelmatig schoot ik in de lach tijdens het kijken van deze 'Mockingjay - Part 1'. En dat is niet positief. Zo'n eerste keer dat Lawrence in die camera begint te preken is echt onvoorstelbaar. Wagen ze ook nog om die ongein meermaals te herhalen. Verder stelt de film gewoon weinig voor. Qua verhaal niet interessant en qua uitwerking ook bijzonder simpel en vlak. Op een gegeven moment werd ik ook wel moe van dat gezeik over die Peeta. Sowieso heb ik niks met de personages en verbaas ik me erover dat Hoffman en Moore zich lenen voor dit soort meuk. Het wordt er niet beter op met de Hongerspelen. En veel was het al niet.

Behoorlijk zware dobber. Vond Lawrence zelfs irritant. Hoop dat deel twee beter wordt

Een reeks die met de kijkcijfers gaat lopen, terwijl het betere Divergent de hype niet kan evenaren... Deel 1 van The Hunger Games was net leuk genoeg om te zien. Een Disneyversie van Battle Royale met zoveel suiker erop dat je niet meer proefde wat het originele gerecht was. Na lang twijfelen toch deel 2 gezien en dat was een hele verfrissing. Eindelijk wat avontuur en een spannend verhaal. Blijft een tieneractiefilm, maar tenminste genietbaar. Daarom had ik wel hoop in deze halve finale met deel 1 van het overbodig verdeelde einde.

Het probleem is uiteraard dat splitsen in 2 delen, dat al meer films kapot heeft gemaakt. De films worden nog harder gerekt en al die tijd moet je wel kunnen opvullen. Er gebeurt gewoon niets in deze film. Geen echte actie, enkel wat gepraat en zelfs wat het rebelse betreft blijf ik op mijn honger zitten. Katniss roept een hele film achter Peeta en dat is het enige dat op de voorgrond komt. Terwijl de makers zich richten op de Hunger Games en de strijd tussen de rebellen en het rijke Capitool, schreven de scriptschrijvers over Katniss die haar Peeta terugwil. Resultaat is dat beide intenties mislukken en we met een zeer saaie film zitten. Misschien kan deel 2 van dit einddeel nog wat goedmaken. Deel 1 maakte alvast niet echt veel warm, dus het zal zonder aanloop gebeuren.

Het is niet de eerste keer in filmwereld dat een film in twee of drie delen gehakt wordt

En ook deze film wordt abrupt de nek om gedraaid om een jaar later het halve verhaal weer verder te laten gaan. De eerste delen vind ik erg goed. Vooral het eerste deel was een hele andere manier van filmen / verhaal etc ... Deel 2 ging ook nog wel. Maar deze film is meer een jank film geworden.

De waterlanders van de hoofdspeelster vloeiden weer rijkelijk. Zelf vind ik dat de film de draad is kwijt geraakt. De film is niet 1 geheel meer. In iedergeval ervaar ik dit zo. Dat vind ik erg jammer ....

Zit niet echt naar deel 2 uit te kijken. Maar aan de andere kant zou dan deze lange zit voor deel 1 voor niets zijn geweest. En misschien maakt deel 2 voor mij weer veel goed. We wachten dus rustig af.

Wat een ineenzakking van de franchise, zeg. Deze derde film deed me sterk denken wat er na de eerste Matrix film gebeurde. Anyway, aan de oorsprong ligt, laten we eerlijk zijn, 'slecht materiaal'. En als dat materiaal ook nog eens slecht wordt gebruikt of gebracht (overacting en andere dingen die je doen fronsen) dan zit je gewoon te wachten tot de 'end credits' de boel afronden. De eerste film was nochtans goed.

Ik had laatst opeens een liedje in mn kop wat er niet meer uitging. Werkelijk geen idee waar het vandaan kwam.

Na lang zoeken bleek uiteindelijk dat het liedje was wat zij in de film zingt.

Mijn zoontje van 7 vond het ook zo een énig liedje. Echt.