Soldaat van Oranje (1977)

Het gaat mij erom dat hun verzetsdaden hem blijkbaar koud laten. (Kan natuurlijk ook komen omdat de filmmaker het niet goed weet over te brengen, maar dan is eerder boosheid dan excuus op zijn plaats.) Bij mij heeft de film in ieder geval wel extra impact omdat ik weet de de personages in deze film staan voor mensen die echt hun leven hebben gegeven.

Het lijkt me beste dat movie-edje daar zelf op reageert. Zover ik inschat vindt hij (zie Zwartboek) dat Verhoeven in Amerika betere films heeft gemaakt dan hier in Nederland en daarom maakt hij tegen die zijn excuses. De verzetsdaden laten hem inderdaad koud.

Voor mij was dat niet de reden om deze film hoog te waarderen. Als er slecht geacteerd zou zijn en de film verder klungelig in elkaar zat had, dan had deze film van mij een onvoldoende gekregen, hoe heldhaftig de verzetsdaden ook waren. Nu zat deze film verder prima in elkaar en werd er behalve door de verzetsmensen ook uitstekend geacteerd door de slechterikken (Breitner, Gestapo) en dat laatste weegt voor mij ook zwaar.

Beste Nederlandse film die ik tot nu toe zag. Met dank aan de super tip-topper ben ik deze film gaan zien. Ik kwam Soldaat van Oranje regelmatig tegen maar de lengte van de film in combinatie met het Nederlandse hield me tegen. Achteraf erg dom want dit is een erg sterke oorlogsfilm van Paul Verhoeven. Een goed neergezet en uitgewerkt verhaal vind ik typerend voor Soldaat van Oranje. Het verhaal wordt sterk neergezet en uitstekend gedragen door voornamelijk Rutger hauer en Jeroen Krabbé. Zij speelden erg sterk en kwamen geloofwaardig over. Ook visueel zit de film prima in mekaar. Dat Paul verhoeven dit in 1977 heeft gepresteerd vind ik een maar dan geweldige prestatie. De lengte van de film heeft me geen seconde tegengestaan tijdens het zien van deze film want de hele film door is het interessant genoeg om volledig gefocust naar het verloop te kijken. Voor nu vier sterren en ik sluit niet uit dat het eventueel nog wordt verhoogd naar 4,5 naar een herziening. 4.0*!

zwartboek en soldaat van oranje zijn films van verhoeven die mij niet kunnen bekoren!

ik heb er niks mee.

het is gewoon mijn menig, Nederlandse films zijn gewoon klote!

Hoe verklaar je dan dat de meeste mensen bij het verzet zijn gekomen nadat ze bevrijdt waren?

De film gaat o.a. over Erik Hazelhoff Roelfzema, ik denk niet dat die bij het verzet ging met het doel een soort script te maken die dan in de toekomst voor een film gebruikt kon worden.

walgelijk geacteerd zeg....het lijkt wel een toneelspel

Sorry, daar doelde ik helemaal niet op. Het ging me om de noodzaak om verzetsactiviteiten te doen. De meeste mensen zijn pas na de bevrijding bij het verzet gekomen. Van een zekere noodzaak is dan eigenlijk weinig sprake meer, dus de meeste mensen (en dat geldt natuurlijk niet voor Erik Hazelhoff Roelfzema) zijn lid geworden om vooral te kunnen pronken en/of het heldhaftig natrappen op de verdreven bezetter.

Klopt inderdaad, velen zijn 'bij het verzet gegaan' na de bevrijding. Ze hebben ook een naam voor die personen, maar die ontgaat me momenteel even...

Om nu te zeggen dat het een absoluut meesterwerk is, gaat me te ver, maar Soldaat van Oranje behoort wel tot de beste films dat ons kouwe kikkerlandje afgeleverd heeft. De film behandelt natuurlijk een periode die bij voorbaat interessant is en bevat een erg goed verhaal. Aan de andere kant zijn er wel rare keuzes gemaakt of overbodige scenes toegevoegd.

De sfeer is in elk geval goed. Het is wellicht vreemd dat men eerst een hechte groep vrienden ziet in hun studententijd waarbij zowat letterlijk na het maken van de groepsfoto de meesten hun eigen weg op gaan. In elk geval worden de verzetsactiviteiten interessant weergegeven. Er zijn veel sterke en/of leuke scenes (Vaaaalsch!!!), maar ook enkele compleet overbodige. Dat gedoe in de bommenwerper bijvoorbeeld. Een van de leukste scenes is de Duitse controle op het schip waarmee Rutger naar Engeland wil vluchten.Prachtig hoe een stelletje zatlappen stand houdt tegen de bezetter. De actie is verder niet bijzonder, maar er valt wel genoeg spanning te halen uit de (spionage)missies.

Het is jammer dat het verzet wordt neergezet als een volstrekt logisch iets. Ieder personage in de film maakt een duidelijke keuze, of het nu “goed” of “fout” is. Alsof het van je verwacht werd, terwijl het eigenlijk best logisch is dat verreweg de meeste mensen zich gedeisd houden in zo’n situatie. Ik ga er verder wel vanuit dat het verhaal van Erik Hazelhoff Roelfzema klopt en correct wordt weergegeven. Verder zijn de complimenten voor de soundtrack.

Na 30 jaar de film nog een keer bekeken, blijft toch voor mij een meesterwerk.

De spelers zijn voor mij nog de top die Nederland ooit afgeleverd heeft.

ik heb deze film heel lang geleden gezien vond het een indrukwekkende film,

ik moet het nog maar eens na zoveel jaren een keer zien,ik heb het 1 keer gezien in mijn jeugd en daarna nooit meer,zodra ik de film nog eens heb gezien zal ik het opnieuw beoordelen.

kan me zo voorstellen dat mijn beleving van de film nu mischien anders zal zijn.

Vroeger in de bioscoop gezien, vond de film toen indrukwekkender dan nu, nadat ik deze op d.v.d. heb gezien, is nu wat gedateerd, maar okee, dat is een persoonlijke mening.

Een mooie film ik heb later ook het boek gelezen over het leven van Erik Hazelhoff Roelfzema en eigenlijk zou het opnieuw verfilmd moeten worden. Er is zoveel meer gebeurt dan in de film. En bepaalde personen zijn in de film samengevoegd tot Guus Lejeune terwijl andere er helemaal niet in voorkomen. Guus is grotendeels gebasseert op Peter Tazelaar en Chris Krediet maar ook op Ernst de Jonge de Preases van minerva en verzetstrijder. Het is alleen jammer dat Rutger Hauer nu een beetjje te oud is. Want die speelt Erik in de film fantastisch net als Andrea Domburg als Koningin Wilhelmina.

Wereldfilm

De beste (voor mij) in de hollandse filmreeks.

alsmede de muziek.

kouros sucks (geen inzicht)

Mooie boeiende film. Een paar keer gezien nu verspreid over een aantal jaren en toch blijft deze film sterk. Goede casting met geweldige acteurs.

Redelijke oorlogsfilm van Nederlandse bodem. Het plot zit aardig in elkaar en het ziet er (zeker voor die tijd) allemaal best aardig uit. Het acteerwerk is bij vlagen wel erg houterig, het ouderwetse Nederlands komt ook wat geforceerd over. Speelduur was aan de lange kant, maar de film wist tot het eind te boeien. Wederom redelijk wat (niet al te functioneel) naakt, maar dat had ik wel verwacht. Pluspunt was de aanstekelijke tune die zo nu en dan terug kwam. Aardig om deze klassieker eens gezien te hebben.

Weinig films heb ik zo uitgesteld als Soldaat van Oranje, een klassieker die er ooit van moest komen, maar dat kon me niet lang genoeg duren. Ik had er ook hier en daar wel al eens wat fragmenten van opgevangen die mij niet hoopvol stemden. Of ik er nu wat meer open voor stond of dat het allemaal wat overtuigender is als je het gewoon in zijn geheel ziet laat ik in het midden, maar feit is dat Soldaat van Oranje me toch erg goed bevallen is.

Het beste is wellicht het epische gevoel, dat niet zozeer bereikt wordt door middel van grootse beelden, maar van de schaal waarop het verteld wordt. Weinig films weten zoveel facetten van een oorlog te belichten. Door de grote cast aan personages die allemaal hun eigen weg volgen krijg je een beeld van verzetshelden, landverraders, pacifisten en alles daartussenin. Het is hierbij ook extra fijn dat dit allemaal heel organisch en echt aanvoelt, in plaats van dat het een te schematische verdeling is geworden van die groepen. Ik meen ooit eens een synopsis gelezen te hebben waarin stond dat het verhaal draaide om drie vrienden, waarvan er één bij de NSB ging, één in het verzet en één (Hauer) zich gewoon mee liet slepen met wat er voor handen was. Gelukkig ligt het allemaal niet zo simpel en is de vriendengroep ook wat groter dan drie personen.

De beschrijving van Hauers personage op die manier is wel interessant, want de manier waarop hij van de ene situatie in de andere beland hangt er vaak vanaf dat hij toevallig ergens op een bepaalde plaats is of dat iemand anders een keuze voor hem maakt (al staat hij wel overduidelijk aan de kant van het verzet). Zelfs de manier waarop hij bepaalde situaties overleefd hangt meer dan een af van geluk. Die nadruk op toeval zou een zwakte kunnen zijn, maar in het oorlogsbeeld van Verhoeven speelt willekeur absoluut een rol. De film is nog net niet onverschillig, maar het is opvallend hoe weinig patriottisme er in het verhaal zit. De NSB-ers en nazi's zijn nog altijd echte schurken en Verhoeven ziet de bevrijding van Nederland uiteraard als heldhaftig, maar hij durft ook de spot te drijven met zijn helden. Een leuke grap vond ik dat Wilhelmina op een bepaald moment een speech aan het houden was waarin ze verklaarde dat de verzetsstrijders de nieuwe adel zijn, terwijl Hauer bij haar uit het zicht probeert te houden dat één van die 'nieuwe adel' op het moment seks heeft. Verhoevens wereldbeeld dat alles op de eerste plaats smerig en rommelig is werkt beter in oorlog dan op andere plaatsen.

De toon is ook erg goed, een knappe mix van serieus drama, avontuurlijke spanning en humor. De manier waarop het geheel wisselt van jongensavontuur naar een reeks gebeurtenissen met een werkelijke impact is gewoon heel goed gedaan. De cast is wat wisselvallig (geen idee waarom velen Rijk de Gooyer prijzen, ik vond hem totaal over-the-top), maar Hauer speelt hier een van zijn betere rollen en de muziek is terecht bekend. De grootste zwakte is de manier waarop het vaak in beeld gebracht is. Erg rommelig en ik vroeg me af of het werkelijk zo donker gefilmd was of dat dit aan de televisie-uitzending lag. Hoe dan ook, als visueel regisseur heb ik Verhoeven sowieso niet zo hoog staan en dat blijkt hier ook maar weer. Hij weet nog duidelijk te maken wat er gebeurt, maar bij enkele scènes had ik de indruk dat de film werkte omdat het basismateriaal zo sterk was en dat Verhoeven daar weinig aan bijdroeg, al is zo'n scène als die met Wilhelmina die ik noemde wel weer typisch Verhoeven op een goede manier. Hetzelfde geldt trouwens ook voor scenarist Soeteman, die hier enerzijds wel een goed gestructureerd en boeiend verhaal weet te vertellen, maar die bepaald geen grote dialoogschrijver is.

Niettemin een film die zijn status als een van de beste Nederlandse films absoluut waard is.

4*

Heerlijke, Nederlandse, oorlogsklassieker. Het was even moeite om de hele film te zien, maar ik ben blij dat het me gelukt is. Ik ga hem sowieso nog een keer herzien, voor nu 4*

Gisteren voor het eerst gezien maar helaas viel de film mij tegen. Verhaal is goed maar vond het nogal rommelig overgaan...eerst zitten we nog midden in de oorlog en dan ineens zijn we bevrijd. Vond het zelf soms moeilijk te volgen.

Acteer prestaties vond ik prima in orde...Rijd de Gooier vond ik zelf alleen niets. Vond het veels te overdreven. De rol van Hauer erg goed. Zie nu 2 versies...durf even niet te zeggen welke ik gezien heb, aangezien hij van tv kwam zal het de verkorte versie wel zijn. Misschien dat dit dan ook een verklaring is dat ik het moeilijk te volgen vond.

Soldaat van Oranje... een film waar ik al een tijdje sceptisch tegenover sta om hem al dan niet te zien. Als Vlaming ben ik helemaal niet vertrouwd met het verhaal (buiten het feit dat het oorlog was natuurlijk) en leek me de hoge score vooral een chauvinistische houding van de Nederlanders. De film dan toch maar bekeken om eindelijk een juiste mening te kunnen formuleren. Hopelijk zonder enige vorm van vooroordelen.

De film is ondertussen 35 jaar oud en dat merk je met momenten wel. Al valt het op zich nog mee. Paul Verhoeven toont hier dat hij een goeie regisseur is en dat hij met het quasi beperkte budget zo'n epos kan maken. Quasi beperkt, omdat het uiteraard wel over een geweldig budget beschikte (duurste Nederlandse film in die tijd), maar naar Hollywoodtermen (en zeker voor een epische oorlogsfilm) blijft het toch ietwat beperkt.

Nog positief zijn de acteerprestaties van Rutger Hauer en Jeroen Krabbé die de film toch wel dragen. Andere rollen zijn niet slecht, maar ook weer niet memorabel te noemen. Meteen ook de troeven van de film (Verhoeven, Hauer en Krabbé) die vooral bij de dialogen en de komische scènes goed scoren. Actie en spanning zijn iets minder, wat soms aan het budget en de ervaring te wijten is.

De film is zeer onderhoudend en geeft een mooi beeld van Nederland tijdens de oorlog. Een film die ik ook wel eens wil zien in België, een genre dat hier niet echt wordt gedaan in de filmwereld. Gaston's War, Klein Londen Klein Berlijn en De Vijanden zijn zowat de enige noemenswaardige films en staan ook niet meteen in de lijst van beste Vlaamse films. Het probleem dat ik toch nog heb met Soldaat van Oranje is de voorstelling van Erik Hazelhoff Roelfzema die 23 jaar was toen de oorlog uitbrak, heel de film door als een studentje wordt voorgesteld. Als leek (die het verhaal voor het eerst te horen krijgt) zie ik een hoop studenten in volle oorlog en begrijp ik niet echt waarom die Roelfzema met regelmaat promotie krijgt en het tot adjudant van de koningin maakt.

Een goeie film dus, alleen wat verouderd en visueel niet echt hoogstaand (heb je wel meer met Verhoeven) en de scriptschrijver heeft het net iets te studentikoos en rommelig gemaakt om er echt een indrukwekkende oorlogsepos van te maken. Maar ik begrijp goed dat dit vooral bij Nederlanders nog steeds een indrukwekkende film moet zijn.

Ik kan alleen voor mezelf spreken ..... Voor mij is het vooral jeugdsentiment, zoals meerdere films uit die tijd. Je groeit er mee op en je wordt er mee oud. Je waardeert de acteurs en volgt ze in hun carrière, want de film kent natuurlijk wel een sterrencast.

Chauvinistisch? Volgens mij zijn Nederlanders dat niet (meer).

Jullie hebben nog wel een hevige Oranje mentaliteit. Ik denk dat het herdenken van de oorlog en het koningshuis bij veel Nederlanders nog hoog aangeschreven staat. Wat niet per se slecht hoeft te zijn natuurlijk.

Misschien heb je wel gelijk met het chauvinisme want dat is een overdreven vorm van patriotisme. Het Oranje-koningshuis-gevoel verbaast met zelf ook wel en de huidige 4-mei/5-mei opvattingen, die inmiddels toch wel wat zijn veranderd vergeleken met dat wat men er in het verleden onder heeft verstaan roept ook wel vraagtekens bij me op.

Alleen of dat wat met de hoge score te maken heeft, bij mij dus niet.

‘Womit haben Sie das geschrieben?’ “Mit scheisse, Herr Direktor!”

Een erg mooie film van Paul Verhoeven, over het verzet in Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog, die terecht wordt gezien als één van de beste Nederlandse films aller tijden.

Het fijne is vooral, dat er een erg breed beeld wordt geschetst van de totale oorlog. Diverse soorten mensen komen aan bod en het is interessant en erg mooi om te zien hoe iedereen zijn of haar keuze in deze strijd maakt. Daarnaast schetst Soldaat van Oranje een vrij reëel beeld van het verzet in de Tweede Wereld Oorlog. Tevens roept deze film een gevoel van patriottisme bij me op. Ook al waren we bezet, er waren Nederlanders, die bleven strijden voor het goede. Daar is Soldaat van Oranje sinds de eerste keer dat ik hem zag, bij mij symbool voor blijven staan.

Verhoeven weet er daarnaast ook een soort van jongensavontuur van te maken. Jonge mannen komen in de oorlog, zijn aanvankelijk niet al te serieus, maar veranderen door de harde oorlog in echte mannen. Jeroen Krabbé speelt goed, maar vooral Rutger Hauer doet het uitstekend. Daarnaast worden de personages vrij goed uitgewerkt. Rijk de Gooyer heeft misschien nog wel de leukste rol van allemaal, als een erg sadistische Gestapo-officier. Hij speelt iets te overdreven, maar juist dat maakt zijn personage op momenten onbedoeld grappig. De rest van de cast doet het allemaal naar behoren, al zitten tussen de kleinere rolletjes soms wel wat mindere acteerprestaties.

Ook de soundtrack mag er zijn. Die is krachtig en draait bij aan het meeslepende gevoel dat Soldaat van Oranje op sommige momenten heeft. Tussendoor zit er af en toe best een wat minder moment in. Ondanks dat de film richting het einde wat afzwakt, blijft Soldaat van Oranje vrijwel de gehele speelduur de moeite van het kijken waard. Het is een drama en een avontuur op zich, maar Verhoeven weet alles ook te voorzien van wat luchtige momenten, waardoor dit nooit een zware film wordt. Visueel is het allemaal in orde en alles is redelijk tot goed in beeld gebracht. Verhaaltechnisch komt de boodschap in ieder geval meer dan goed over.

Soldaat van Oranje boeit en is behoorlijk meeslepend. Het is een mooi, maar zeer hard avontuur van een zevental verschillende studenten, voor wie de Tweede Wereld Oorlog uiteindelijk pas de echte ontgroening bleek.

4,0*

mooie film, laatst weer eens gezien ,vind hem nog steeds goed !!!

Maar weer eens herzien, pure nostalgie!

Verlaagd met 1,5 *.

Toch wel ietwat overgewaardeerde film. Acteerwerk is geregeld tenenkrommend, enige die overeind blijft is Rutger Hauer.

Natuurlijk de verschrikkelijke nasynchronisatie, foei!

Overbodig naakt , bijna beschamend, Mama is boos niveau.

Muziek is nog altijd van hoog niveau, schitterend.