Soldaat van Oranje (1977)

Het was destijds de duurste Nederlandse film ooit, en dat is te zien.

Het is een groots opgezette film en deze film uit 1977(!) is anno nu nog steeds een topper.

Goed geacteerd door Hauer en Krabbé en met de nodige humor.

De film Soldaat van Oranje is de verfilming naar het gelijknamige, autobiografische boek van Erik Hazelhoff-Roelfzema. De film begint, na een korte inleiding, in een Leids studentenhuis waar Erik (gespeeld door Rutger Hauer) en zijn vrienden in de ontgroeningperiode zitten. De sfeer die daar hangt valt te vergelijken met de Duitse behandeling tegen het ‘mindere ras’, de studenten worden flink voor schut gezet en moeten doen wat van hen gevraagd wordt.

Als Erik samen met twee medestudenten de situatie wil ontvluchten, zoeken ze heil onder een tafel. Als ze daarna stiekem naar de eetkamer willen sluipen, merkt de preses hen op. Hij zet de drie voor schut en slaat Erik bewusteloos met een soepkom. Er gebeurt al vrij veel waardoor je meteen meeleeft met Erik.

De toon is meteen gezet, en die wordt ook niet meer los gelaten. Verhoeven laat duidelijk de verschrikkingen van de 2e Wereldoorlog zien, de ‘strijd’ tegen de Joden, de strijd tegen de Duitsers, het verraad. Maar hij laat ook zien hoe mooi een oorlog door mensen ervaren kan worden. Gelukkig vergeet Verhoeven niet waar de film eigenlijk om draait; de avonturen van Erik Hazelhoff-Roelfzema.

Rutger Hauer speelt Erik, waar Verhoeven eigenlijk Derek de Lint had gewild. Maar net als tijdens de audities van Turks Fruit wist Hauer hem te overtuigen. Hauer bleek uiteindelijk een uitstekende keus. Perfecte prestatie, lichtelijk verrassend aangezien dit toch een heel andere rol is dan Turks Fruit. De andere hoofdrolspeler, Jeroen Krabbé, had nog nooit met Verhoeven gewerkt en werd door Hauer als rivaal beschouwd. Tijdens het draaien zorgde Hauer er steeds voor dat hijzelf als beste in beeld was, hij wist hoe Verhoeven draaide. Krabbé trok zich hier niet veel van aan en legt ook een uitstekende prestatie neer.

Voor Nederlandse begrippen bevat deze film veel special effects. Er werden allerlei vliegtuigen te voorschijn gehaald, zelfs uit Noorwegen. De ‘gewone’ decors zien er ook goed uit. Waar kon bijvoorbeeld de achtervolgingsscène tussen Erik en Van der Sanden beter worden gefilmd? En de Amsterdamse straatbeelden zijn gewoon, maar tegelijkertijd ook mooi. Jost Vocano’s mooie camerawerk benadrukt deze mooie beelden.

De muziek van Van Otterloo ging de geschiedenis in als de beste soundtrack van een Nederlandse film ooit, tot op heden zelfs (al komt die van “De Tweeling” aardig dichtbij naar mijn mening).

Een treffende/pakkende afsluiting krijgt de film ook. Het eindshot is werkelijk een schot in de roos. Erg innemend, de tranen schieten je in de ogen.

Dat de film nu, 27 jaar na dato, nog steeds als topper wordt gezien, zegt veel. Verhoeven was zijn tijd ver vooruit. Een vlotte montage, sterke dialogen, veel afwisselingen, alles kan vandaag de dag nog mee. Verhoeven heeft een waar meesterwerk afgeleverd en de Nederlandse film hiermee definitief op de kaart gezet.

Absoluut de beste film die ik tot nu toe gezien heb! *****

topfilm. kan zich met gemak meten met bijvoorbeeld de Amerikaanse toppers in het genre... 4,5 sterren.

In de eerste plaats een jongenboeken-oorlogsfilm. Met soms een sterk verhaal-toontje. Wat studentikoze humor. Misschien hier en daar ook wel een beetje aangedikt.

Het drama van de oorlog vind ik er wel degelijk doorheenschijnen, al is deze film vrij lichtvoetig van toon en veel meer een avonturenfilm dan een oorlogsdrama. Het contrast tussen het begin en het einde van de film is groot. Naïeve zucht naar avontuur wordt serieus. Een groep vrienden valt volledig uit elkaar. De bijna terloopse manier waarop in beeld wordt gebracht hoe sommigen van hen aan hun einde komen valt behoorliijk koud op je dak en de erg sterke eindscene vat eigenlijk alles samen

Ik had deze film al eens gezien, maar zo lang geleden dat ik opnieuw moest kijken om serieus te kunnen stemmen. En het viel me beslist niet tegen. Ik sta er niet van te kijken dat een behoorlijk aantal mensen uit deze film in het buitenland terecht gekomen zijn. Krabbé in de beste rol die ik van 'm zag, De Gooyer in zijn specialiteit (een rotzak spelen), ook de rest van de cast is heerlijk. Het tempo van de film klopt precies. Ik heb me er prima mee vermaakt.

Niet mijn favoriete Nederlandse film ooit, maar ik begrijp de status absoluut.

4.0*

Normaal als ik een oorlogsfilm keek, dan dacht ik wouw, wat moeten die mensen het moeilijk hebben gehad, maar verder kon ik me er toch niet echt iets bij voorstellen, op 1 of andere manier.

Bij deze film kon ik op eens persoonlijk mee voelen hoe dat had moeten zijn. De angst, de onderdrukking. Vooral het gedeelte dat de duitsers echt Nederland aan het indringen zijn. Met die vliegtuigen, en die nederlandse militairen die steeds verder het verlies tegemoet gingen.

Ja, gewoon een hele mooie, schitterende film !

Dit is echt een klasse film, hoewel er maar heel losjes gebruik is gemaakt vh boek en niet alles dus zo precies in het echt gebeurd is (zo bestaat heel het karakter wat Krabbe in de film vertolkt niet eens, maar is het een samenraapsel van verschillende mensen, waar voor in de film een figuur voor is gesmeed!).

Het realistische gehalte vind ik daarom ook wel meevallen, het is meer nu gefilmd als een groot spannend jongensboek, maar dan wel een hele goede, dat wel!!

4 sterren! (kan nog verhoogd worden!)

Weer een erg mooie sterke film van Verhoeven. Rutger Hauer zet een goede rol neer van Roelofzma en Jeroen Krabbe steelt ook een beetje de show. Het verhaal word uitgebreid en op de vaste tijdlijn verteld. Sommige scenes waren nagelbijtend en sommige ondroerend. Het begint allemaal met die stundenten die van een 0 een echte kerel moesten worden. Ook dat omdat de Nederlanders eerst dachten dat ze neutraal bleven feest vierden maar toch te vroeg juichten. Die invasie en vele andere scenes waren soms vrij realistisch. Wat nou niet bepaalt realistisch was was het feit datde vrouwen met al die soldaten in bed kropen. Dat bleek dus 0% waar te zijn. Dat was gewoon de typische Hollandsche sensatie. Met als klap op de vuurpijl: dat dat op het moment gebeurde dat Erik in discussie was met Wilhelmina en dat je op de achtergrond door een raam kon zien dat er gekrikt werd.
Ook was er weinig tot geen angst te bekennen in de personage's


Maargoed, das dan het enige. De rest was mooi gefilmd en sommige scenes waren zoals hierboven gezegt: spannend en
ondroerend. Bvdie strandscene

Die executie van Krabbe vond ik zeer jammer. Ik vond hem nou net zo goed spelen.

Conclusie: een zeer mooie vertelling dat uitgebreid van het begin tot het eind word verteld. Prachtrollen en een rauwe oorlogssfeer.

Ik snap alleen niet waarom die Duitsers/NSBers in het begin helmen droegen met een kleine Belgische vlag erop.

Zeer mooie film.

4,0*

Toch wel een van de beste Nederlandse films ooit gemaakt, misschien wel de beste. Het verhaal is zeer goed en de film is boeiend vanaf de eerste tot de laatste minuut. Er zitten soms wel grove beelden in maar ook typische Nederlandse film momenten (bloot scènes). Rutger Hauer en Jeroen Krabbé deden het uitstekend in deze film.

Ze zenden hem ieder jaar (vooral rond 5 mei) wel eens uit op de TV, maar het blijft gewoon een genot om te zien.

Realistisch of niet ...

.. het taalgebruik was echt niet te pruimen. Het acteerwerk is al van even bedroevend niveau, waardoor een continue laag van irritatie onder de film hangt. Blijkbaar niet enkel een hekel punt van de Belgische film, dat opgefokte kuttaaltje in films.

Verder een nogal banaal avonturenfilmpje, typisch wat oorlogsgedoe ertussen om de gaten op te vullen en onnodig lang gerekt.

Het enige leuke wat ik in de film gevonden heb was dat weerkerende deuntje. Toch is ook de soundtrack niet al te geslaagd. Het nummertje tijdens op optiteling lijkt uit een Disneyland attractie te komen. Visueel ook alles behalve bijzonder met opmerkelijk lelijk kleurgebruik.

Film is redelijk vlot en er zit een aardig deuntje in. Als je daarmee dan de "beste NL film" hebt weet ik het niet zo goed meer. Vreslijk acteerwerk, visueel oersaai en veel te lang gerekt natuurlijk. Dramatische impact van het hele gebeuren was dan ook 0.

1*

Oorlogsfilm die je eigenlijk op 5 mei moet kijken met een vat bier en een flinke emmer popcorn bij de hand.

Het is een vlotte film, dat een geinig plotje op een leuke manier verteld. Het idee van de film, een avonturenverhaal met de WOII als achtergrond spreekt me wel aan.

Acteerwerk is echt Hollands, beetje houterig en lekker overdreven. Je moet ervan houden, geeft de film ook een beetje een cult uitstraling. Zelfde geldt voor de gebrekkige techniek. Die piepjes en ruisjes bij het peilen van die zender bijvoorbeeld, het is eigenlijk wel erg slecht maar ik kan er wel om lachen. Net als de humor in de film, was wel geslaagd. Die tune!

Camerawerk niet slecht, regie ook niet. Montage was om te huilen.

Een niet zo serieus te nemen film, met duidelijke gebreken, maar wel een die dik 2 uur vermaakt. Dat is best wel een prestatie. Soldaat van Oranje is gewoon leuk, niets meer niets minder.

Simpelweg de beste (Nederlandse) oorlogsfilm die ik ooit (inmiddels al zo'n 12 keer) gezien heb.

Vooral de muziek bezorgd me elke keer weer kippenvel

Fantastische rolverdeling met een uitmuntende Rutger Hauer en een heerlijke slechte rol van Rijk de Gooyer(in het echt zat hij geloof ik in het verzet).

En dan dat ABN-nederlands(ik doe altijd mee tijdens de film), kostelijk!

Wie hem nog niet gezien heeft: KIJKEN!!!

5 sterren is eigenlijk nog te min.

Onlangs heb ik mij voorgenomen om dan toch eens op zoek te gaan naar de kroonjuwelen onder de Nederlandse cinema. Ondertussen heb ik al veel moois zien passeren en deze Soldaat van Oranje stelt wat dat betreft ook niet teleur.

Deze film vertelt het avontuurlijke relaas van een stel jeugdvrienden waarvan de wegen zich scheiden nadat de oorlog zijn intrede doet in Nederland. Amsterdam wordt fraai in beeld gebracht met al zijn grachten, bruggen en pakhuizen, al had Verhoeven Amsterdam nog beter in beeld kunnen brengen door wat meer panorama plaatjes te schieten.

Het begint allemaal losbandig studentikoos, gelukkig houdt Verhoeven zijn vinger nu wat beter van de knop van banale aangelegenheden, dan hij in Turks Fruit deed, waardoor je zowaar mee kunt leven met de vriendengroep en je voor kunt stellen hoe de oorlog hen allemaal welgevallen is.

Verhoeven is nooit de man geweest van de bittere ernst, wat hij in deze film onderstreept door voldoende humor in zijn film te stouwen. Het houdt de boel lekker vlot en geeft maar weer eens aan dat hoe zwaar de tijden ook mogen zijn, je ''het moreel'' zonder wat humor niet hoog kan houden. Het meest gelachen heb ik om die 1 april grap of de onnodige commotie op het strand.

Verder is de koningin gewoon lekker de koningin ''laten we een eindje gaan wandelen dat vind ik plezierig'', weet de film de nodige achterdocht te zaaien rondom o.a. de adviseur van de koningin waardoor het allemaal spannend blijft en weet de film zich versterkt met een zeer aanstekelijk, fijn in het gehoor liggend deuntje.

Maar als Soldaat van Oranje iets duidelijk weet te maken, dan is het wel dat oorlog alleen maar een vernietigende werking heeft op zijn omgeving. Weliswaar geen grensverleggende conclusie, maar daarom niet minder waar getuige de foto op het einde. Ik ging ook steeds meer haat voelen tegenover de landsverraders. De komische noot waar de film soms over beschikt doet de film veel goeds en maakt het uiteindelijk geleden leed er allemaal niet minder om.

Een vermakelijke en aangrijpende oorlogsfilm van Nederlandse bodem die zeker gezien en gehoord mag worden! 4*

Soldaat van Oranje staat bekend als één van Nederlands beste films. Dat is ie ook zeker! Typisch Verhoeven met morele dillema's, wat ranzigheden en aanverwante grappen en grollen. Ondanks misschien iets teveel bloot voor een oorlogsfilm is het een uitstekende spannende film.

Een van de grooste klassiekers van eigen bodem. Vandaag de televisiebewerking gekeken, lange zit. En de film is toch wel een beetje tegenvallen. De acteerprestaties waren goed. Een paar leuke dingen zaten er aan deze film. Leuk ouderwets taalgebruik, wat humor. Maar ik vond hem wat te lang, misschien eens een keer de kortere versie kijken.

3*

Goede nederlandse film. Leuk verhaal, goed geacteerd, beetje humor en goed camerawerk. Niets mis mee. Speelduur maakte mij niets uit, ik vond het een vlotte film. Echt neits op aan te merken. Niet perfect natuurlijk, maar wel een topfilm van eigen bodem.

De een vind het niet meer dan dat, maar de ander vind het een geweldige film. Ik heb meer genoten van SvO dan Basic Instinct. Lekker oud, lekker spannend en lekker nederlands! Top film!

Het is aardig vlot..

Dat is wel het meest positieve eraan, dat het leuk wegkijkt, maar echt goed is het niet. Een nogal doorgewinterd verhaal, best langdradig, veel te veel verhaal gestopt in korte tijd, zo erg dat het laatste halfuur echt een rommeltje was. Afgeraffeld stukje verhaal dat schiet van verraad naar bombardement naar bevrijding zonder enige lijn.

Verder best typische (volgens mij nagesynchroniseerde) Hollandse dialogen, erg theatraal en onnatuurlijk. Weliswaar met mooie aankleding, en Verhoeven regisseert natuurlijk wel goed en er zitten wel wat aardige momenten in. Maar bovenal ontbreekt bij mij het gevoel "Nou, dat was me nog eens een verhaal van die Erik", redelijk interessant, maar niet waanzinnig intrigerend of enorm boeiend.

2.5*

Ietwat eenzijdige, soms gedateerde, maar mooie oorlogsfilm van Paul Verhoeven. De rollen zijn goed gespeeld en de sfeer zit er lekker in. Met name de droefgeestige eerste helft van de film vind ik het sterkst. Daarna verzandt het in heldendom vermengd met flauwe humor. Maar dat was 1977. In 2006 maakte Verhoeven een wat eigentijdser en genuanceerder oorlogsdrama: Zwartboek.

Mijn 5de film waarin het verzet op de schijnwerpers worden gelicht.

3 van de 5 kwamen enigszins positief bij mij, waaronder deze. Erg goed vond ik hem niet, want oorlogsfilm met zulke verhalen interesseren me niet veel. Heb deze hooguit op aanrading gekeken.

Ik heb het boek niet gelezen, alleen dus direct de film gezien.

Verhaal gaat over het verzet (duh) en alles wat maar mee te maken heeft. Zo kom je verraad, liefde, haat en wraak tegen. Personages waren niet al te boeiend, gewoon een groep jonge studenten die iets voor Nederland willen betekenen door de Duitser tegen te gaan. Voor sommigen loopt het goed af en anderen wat minder.

Ik heb geen idee of het echt allemaal in Leiden en Den Haag is gefilmd, maar de huizen, grachten, straten, gebouwen en al zien er mooi op beeld uit. Evenals de Nederlandse weiden.

Je merkt ook dat het toen de duurste filmproductie is, alles is groots opgezet. Ook heeft het best een goed en - af en toe - een rustig tempo. En af en toe wat leuke humor tussendoor, kan geen kwaad.

Echt een Nederlandse filmfan ben ik niet, maar vond deze redelijk uitkomen.

Uitstekende film waarin een aantal studentenvrienden zich tijdens de tweede wereldoorlog aanmelden bij het verzet. De film ziet er goed uit met uitstekend camerawerk en ook een herkenbare score. Ondanks de vele dramatische gebeurtenissen is de film ook doorspekt met humor wat resulteert in een onderhoudende actiefilm. Rutger Hauer is goed als Erik Hazelhoff Roelfzema op wiens boek deze film gebasseerd is.

De miniserie is een welkome aanvulling op de film, zeker wanneer iemand meer wil weten over de personages. Dit alleen al maakt dat ik de serie prefereer. Een bijzondere scene zoals de intro met Erik Hazelhoff Roelzema, heeft een emotionele waarde die verder gaat waar de eindscene van de film is gestopt. Inderdaad is het geheel 'langdradiger', maar niet in negatieve zin. Toen ik een tijd geleden de film zag, bemerkte ik dat de scene's van de serie het de diepte geven die ik in de film mis. De film zo vluchtig en 'Voor Koningin en Vaderland' brengt het verhaal weer in balans.

Ik ben op zoek naar opnamelocatie's, zie onderstaande link.

Film >> Algemeen >> Filmlocaties

In het begin komt het nogal stuntelig over. Scène’s die grappig horen te zijn, zijn eigenlijk vrij irritant; en de personages komen nogal nep over door hun stijf taalgebruik.

Een aantal scènes zijn overbodig. Met name de kuscène en het romantisch verhaaltje voegen echt niets toe aan het verhaal. De film lijkt dan ook te gaan uitdraaien op een irritant oorlogsepos. Een combinatie van ”ik laat je niet los, Jack” en “ik moet gaan marcheren voor het lieve vaderland”.

Gelukkig herpakt de film zich al snel, en wordt het na de capitulatie veel interessanter om te volgen. De film wordt een pak spannender, en je gaat op sommige momenten op het puntje van je stoel zitten. Grote delen uit de film zijn echt meesterlijk en moeten niet onderdoen voor meer wereldverspreide, klassieke oorlogsfilms.

Het gaat wel mooi in op de details en bepaalde aspecten van in de oorlog, maar de film mocht meer getoond hebben. Ik heb de versie van +200minuten niet gezien, dus het kan daar enigszins anders zijn.

Vooral de plotse landing van Koningin Wilhelmina komt nogal onverwachts. Ik had gehoopt van eerst nog een heel gevecht rond de bevrijding en de Hongerwinter te zien. Dat zijn namelijk aspecten die hier in Vlaanderen niet gekend zijn (Vlaanderen was in de herfst van 1944 in een paar weken tijd bevrijdt).

De film eindigt dus nogal abrupt omdat je hoopte op gevechten rond in verband met de bevrijding, en dat laat je achter met een leeg gevoel.

Daarnaast mist de film een beetje emotie. Je leeft maar zeer matig mee met de personages, net omdat de nadruk er niet genoeg op gelegd wordt, en omdat het hier en daar er net ietsje te nep uit ziet. Een film met deze ambitie zou toch wel het menselijke aspect meer mogen benadrukken. Emoties als haat, spijt, verdriet, angst, vreugde, … komen echt niet aan bod in de film.

Ps: Iets tof wat me direct op viel was een scène waarbij een persoon door een straat liep waarboven een bepaald spandoek hing. Komt natuurlijk van deze bekende foto: http://media.nu.nl/m/m1dz762awlri_505x800.jpg

De acteurs spelen eigenlijk goed, maar worden – zoals eerder al gezegd – wat gehinderd door het stijve taalgebruik dat hen wellicht is opgelegd door een of andere taalpurist tijdens de opnames.

De dialogen zijn goed genoeg. Niet van een al te laag niveau, maar ook van geen niveau dat je spontane ejaculaties krijgt van het filosofisch taalgebruik. Jammer, het zou echt bij de film passen en hem ten goede gekomen zijn.

4,0*

Niet dan lof over deze film.

Kom net uit de musical en heb boek gelezen, heb me daarna gewaagt aan de film.

Maar deze vond ik ook super om te zien.

Acteerwerk, sountrack en de locaties zijn super gedaan.

De film komt op mij zeer realistisch over.

Over waarheidsgetrouw durf ik niets te zeggen wat de film betreft. Want zowel het boek als de musical ALS de film vershillen toch wel van elkaar.

En hiermee bedoel ik geen liedjes die niet gezongen worden in de film.

Na een intervieuw van de echte Eric gezien te hebben, is de musical het enige werk waar hij zijn auteursrecht van het boek heeft gegeven om na gemaakt te worden.

Over de film is het echter iets minder lovend. Hij vind dat de film te geromantiseerd is. Voor degene die dit exclusive intervieuw ook eens wilt zien, deze zit bijgeleverd bij de cd/dvd van de musical van de soldaat van oranje.

De film daarintegen vond ik helemaal niet tegenvallen en misschien wel de beste nederlandse film die ik in mijn "prille" leven heb gezien.

Ik geef hem een 5.0*

Visueel zit het erg mooi in elkaar, mooie settings. De special-effects zien er ook goed uit. Rutger Hauer steelt de show en bijrollen worden prima ingevuld. Sommige dialogen vond ik iets te geforceerd overkomen maar dat zal misschien aan het formele gedrag liggen in combinatie met de droge Nederlandse taal. Soundtrack is niet te overdreven en past er leuk bij. Het was nergens echt spannend of shockerend maar Paul Verhoeven heeft hier gewoon een sfeervol kunstwerkje afgeleverd die de volledige speelduur het kijken waard is.

Vroeger heb ik Soldaat van Oranje wel eens gezien, maar dat moet echt in mijn kinderjaren zijn geweest. Dit weekend heb ik de film maar eens opnieuw gekeken. Soldaat van Oranje is natuurlijk een nationale filmklassieker en ik kan ook wel begrijpen waarom. De film zit goed in elkaar met een vlot verhaal dat een goede introductie kent en later ook behoorlijk nog verder wordt uitgewerkt. Het einde vond ik wel een beetje afgeraffeld, kwam wel een beetje uit het niets. Misschien komt het doordat ik de versie van 2,5 uur heb gezien en niet die ruim 3 uur, geen idee.

Het acteerwerk mag er wezen van oa Hauer en Krabbe, maar ook Dolf de Vries doet het uitstekend. Het valt me op dat ik de oudere generaties Nederlandse acteurs een stuk beter vind als wat we tegenwoordig zien. Ook met de muziek zit het wel goed en dat steeds terugkerende deuntje klinkt toch wel erg lekker. Maar om nou te zeggen dat ik de film briljant vind, niet echt. Ik stoorde me sowieso aan een hoop dialogen, die in veel te veel te bekakt en te correct Nederlands werden gesproken. Kwam soms behoorlijk overdreven over. Een ander minpunt was dat het verhaal soms best wel in kakte. Van erg spannend naar best wel langdradig. Gelukkig is er nog wel de nodige humor in de film gestopt. Zo was de scene met de Duitse controle bij het Zwitserse schip erg leuk. Zeker 1 van de betere Nederlandse films. Helemaal op oorlogsgebied.

4* (was 3,5*)

Deze film vandaag weer eens bekeken omdat de gisteren overleden Rijk de Gooyer er een rol in speelde.

De film kende een ijzersterke eerste helft. Het begon met een ontgroeningsscène op de Leidse Universiteit. De vernederingen die de studenten moesten ondergaan logen er niet om. Ja, zo ging dat vroeger. Over sadisme gesproken.

De opbouw naar de oorlog toe vond ik in zijn geheel erg goed, ook de oorlogshandelingen en de klungelige verzetsactiviteiten werden uitstekend in beeld gebracht. Eveneens de ondervragingen door de Gestapo. Rijk de Grooyer vond ik uitstekend geknipt voor de rol van de sadistische gestapoman Breitner. Als je die grijns van hem zag, prachtig. Toch wel een goed acteur, dat moet gezegd worden.

De tweede helft vond ik aanzienlijk minder. Dat gedoe met die koningin had voor mij allemaal niet gehoeven. Het haalde de hele vaart uit de film. Een positieve bijdrage leverde die Engelse secretaresse, best wel een lekker ding en daarom best te begrijpen dat zowel Guus als Erik met haar de koffer in wilde. Voor de rest vond ik het soms behoorlijk langdradig. Het einde met Wilhelmina en die juichende Nederlanders vond ik helemaal niks. Maar goed, ik ben nu eenmaal niet zo gecharmeerd van het Koninklijk Huis. Zo gauw er stront aan de knikker komt nemen ze de benen. Is de rust wedergekeerd dat willen ze weer met groot elan binnengehaald worden. Bah.

Rest mij nog een ding. De soundtrack van Rogier van Otterlo. Die vond ik schitterend, voor mij de beste soundtrack in een Nederlandse film ooit.

Waardering na herziening;

5,0* eerste helft, 3,0* tweede helft.

4,0*

Had deze al wel een stuk of tien keer in m'n handen gehad, maar nooit écht aan toe gekomen. Gisteravond eindelijk opgezet en eindelijk ook deze Nederlandse oorlogsfilm gezien.

Het viel me op dat het behoorlijk binnen de lijntjes bleef. Zeker bij een film van Verhoeven verwacht je meer.

Toch heeft het me zeker niet verveeld. Natuurlijk duurt de film lang, maar echt saai, zoals anderen aangeven, vond ik het zeker niet!

Waar ik me meer aan stoorde was het stroeve dialoogwerk. Het kwam er allemaal wel heel standaard uit, net alsof het opgedreund werd.

Met het acteerwerk zat het wel snor, Hauer bewijst gewoon dat hij wel degelijk een potje kan acteren.

De soundtrack was mooi. Niet overdreven aanwezig, maar gewoon mooi.

Ja, ik heb best wel genoten van deze film, al had ik er stiekem ietsjes meer van verwacht..

Redelijke oorlogsfilm van Nederlandse bodem. Het plot zit aardig in elkaar en het ziet er (zeker voor die tijd) allemaal best aardig uit. Het acteerwerk is bij vlagen wel erg houterig, het ouderwetse Nederlands komt ook wat geforceerd over. Speelduur was aan de lange kant, maar de film wist tot het eind te boeien. Wederom redelijk wat (niet al te functioneel) naakt, maar dat had ik wel verwacht. Pluspunt was de aanstekelijke tune die zo nu en dan terug kwam. Aardig om deze klassieker eens gezien te hebben.

Weinig films heb ik zo uitgesteld als Soldaat van Oranje, een klassieker die er ooit van moest komen, maar dat kon me niet lang genoeg duren. Ik had er ook hier en daar wel al eens wat fragmenten van opgevangen die mij niet hoopvol stemden. Of ik er nu wat meer open voor stond of dat het allemaal wat overtuigender is als je het gewoon in zijn geheel ziet laat ik in het midden, maar feit is dat Soldaat van Oranje me toch erg goed bevallen is.

Het beste is wellicht het epische gevoel, dat niet zozeer bereikt wordt door middel van grootse beelden, maar van de schaal waarop het verteld wordt. Weinig films weten zoveel facetten van een oorlog te belichten. Door de grote cast aan personages die allemaal hun eigen weg volgen krijg je een beeld van verzetshelden, landverraders, pacifisten en alles daartussenin. Het is hierbij ook extra fijn dat dit allemaal heel organisch en echt aanvoelt, in plaats van dat het een te schematische verdeling is geworden van die groepen. Ik meen ooit eens een synopsis gelezen te hebben waarin stond dat het verhaal draaide om drie vrienden, waarvan er één bij de NSB ging, één in het verzet en één (Hauer) zich gewoon mee liet slepen met wat er voor handen was. Gelukkig ligt het allemaal niet zo simpel en is de vriendengroep ook wat groter dan drie personen.

De beschrijving van Hauers personage op die manier is wel interessant, want de manier waarop hij van de ene situatie in de andere beland hangt er vaak vanaf dat hij toevallig ergens op een bepaalde plaats is of dat iemand anders een keuze voor hem maakt (al staat hij wel overduidelijk aan de kant van het verzet). Zelfs de manier waarop hij bepaalde situaties overleefd hangt meer dan een af van geluk. Die nadruk op toeval zou een zwakte kunnen zijn, maar in het oorlogsbeeld van Verhoeven speelt willekeur absoluut een rol. De film is nog net niet onverschillig, maar het is opvallend hoe weinig patriottisme er in het verhaal zit. De NSB-ers en nazi's zijn nog altijd echte schurken en Verhoeven ziet de bevrijding van Nederland uiteraard als heldhaftig, maar hij durft ook de spot te drijven met zijn helden. Een leuke grap vond ik dat Wilhelmina op een bepaald moment een speech aan het houden was waarin ze verklaarde dat de verzetsstrijders de nieuwe adel zijn, terwijl Hauer bij haar uit het zicht probeert te houden dat één van die 'nieuwe adel' op het moment seks heeft. Verhoevens wereldbeeld dat alles op de eerste plaats smerig en rommelig is werkt beter in oorlog dan op andere plaatsen.

De toon is ook erg goed, een knappe mix van serieus drama, avontuurlijke spanning en humor. De manier waarop het geheel wisselt van jongensavontuur naar een reeks gebeurtenissen met een werkelijke impact is gewoon heel goed gedaan. De cast is wat wisselvallig (geen idee waarom velen Rijk de Gooyer prijzen, ik vond hem totaal over-the-top), maar Hauer speelt hier een van zijn betere rollen en de muziek is terecht bekend. De grootste zwakte is de manier waarop het vaak in beeld gebracht is. Erg rommelig en ik vroeg me af of het werkelijk zo donker gefilmd was of dat dit aan de televisie-uitzending lag. Hoe dan ook, als visueel regisseur heb ik Verhoeven sowieso niet zo hoog staan en dat blijkt hier ook maar weer. Hij weet nog duidelijk te maken wat er gebeurt, maar bij enkele scènes had ik de indruk dat de film werkte omdat het basismateriaal zo sterk was en dat Verhoeven daar weinig aan bijdroeg, al is zo'n scène als die met Wilhelmina die ik noemde wel weer typisch Verhoeven op een goede manier. Hetzelfde geldt trouwens ook voor scenarist Soeteman, die hier enerzijds wel een goed gestructureerd en boeiend verhaal weet te vertellen, maar die bepaald geen grote dialoogschrijver is.

Niettemin een film die zijn status als een van de beste Nederlandse films absoluut waard is.

4*

Heerlijke, Nederlandse, oorlogsklassieker. Het was even moeite om de hele film te zien, maar ik ben blij dat het me gelukt is. Ik ga hem sowieso nog een keer herzien, voor nu 4*