Trois Couleurs: Rouge (1994)

Redelijke film, met een interessant thema, dat bij vlagen best goed uitgewerkt is. De film bevat soms best mooie beelden en laat de kleur rood, zoals in de titel vermeld, enkele malen op een mooie manier naar voren komen.

Toch kon alles mij niet altijd bekoren, omdat ik het personage van de rechter behoorlijk vervelend vond. Vond hem zeurderig en irritant en zelfs een beetje zielig door zijn afluisterpraktijken. Dit nam toch best een groot gedeelte van de film in beslag.

Het einde is best mooi gevonden, maar deed mij verder vrij weinig. Wil de andere delen van de trilogie, ondanks dat deze film iets tegenviel ooit nog wel eens zien.

2,5*

Eerste van Kieslowski die na 4 films boven het gemiddelde uitkomt.

Een lof die waarschijnlijk nog het meest uitgaat naar de twee hoofdrolspelers. Trintignant is een groot acteur waar de meeste typische kieslowski acteurs niet aan kunnen tippen.

De minste van de drie

En dat kan ik beamen.

Over het algemeen vrij onbeduidende trilogie. Nou is Blanc enigszins vermakelijk te noemen, echter zijn Rouge en Bleu het toppunt van monotonie. Dit deel bevat meer plot/dialoog dan zijn voorgangers, en die zijn oh zo saai. Iedere conversatie tussen de rechter en de studente lijkt te bewandelen in een halfdichte ethiek die nergens steekhoudend is. Hoe oninteressant kan je je personages neerzetten?

Nergens lijkt Kieskowski een poging te nemen tot geloofwaardigheid. Vrij trieste verhaaltechniek/karakterontwikkeling ook. Na één bezoekje van de studente besluit de man zich aan te geven en heeft in geen jaren over iets moois gedroomd en zijn ze opeens dikke buddy's, alsof ze elkaar al eeuwen kennen. Nog triester is de manier waarop ze afscheid nemen van elkaar. Ik geloof het gewoon niet. Ik ben dus niet ondersteboven van zijn Trois Couleurs. Heb eigenlijk al weinig trek in zijn Dekalog serie.

Trois Couleurs: Rouge probeert eigenlijk het beste uit de voorgaande delen te combineren (visueel, symboliek, verhaal, ...), maar de afwerking is op zijn zwakst gezegd belabberd. Het geheel (het verhaal, de personages, de cinematografie ) zijn compleet oninteressant en totaal ongeloofwaardig. Slechts enkele scènes waren visueel gezien de moeite waard. Natuurlijk komt ook hier weer één kleur (rood, wat anders) naar voren, maar dat trucje/idee werkte na het eerste deel al niet meer. Een ander aardig punt waren de meerdere connecties met de andere twee delen uit de trilogie (bijv. de oude persoon bij de glasbak waarbij de hoofdpersoon nu wel helpt, en het zijdelings terugkomen van personages). En dan de laatste scène met de veerbootramp... Hoe over-the-top ongeloofwaardig en goedkoop kun je gaan...!? In ieder geval begint Kieślowski bij mij met een valse start. En dat is nog mild gebracht met 3 maal 2,0*. Het bevreemdt mij trouwens dat het zwakste deel uit de trilogie de hoogste notering heeft.

Kieślowski is dus duidelijk niet aan jou besteed, Legan. Ik zou ook maar niet de andere films van Kieślowski bekijken als ik jou was. De kans dat jij die goed zal vinden acht ik nihil. Geloofwaardigheid moet je helemaal niet zoeken in de films van Kieslovsky. De films van Kieślowski beschouw ik als moderne kunst. En draait het in de moderne kunst in de eerste plaats om het geloofwaardige? Ik dacht van niet. Bij mij draait het in zijn films puur om het visuele, het esthetische, het filosofische, de muziek etc. De films van Kieślowski moet je ondergaan.

'You hate it or you love it'. Well, I love it.

Wow... Prachtige film, een echt plaatje. Zelden zulk mooi camerawerk gezien. Ook de muziek is weer prachtig en iedere acteur acteert prima. Na de redelijk rechtlijnige, simpele verhalen van Bleu en Blanc is het verhaal hier wat moeilijker, ik weet niet echt of die jonge rechter, Auguste, dezelfde is als de oude rechter. Maar veel maakt het me niet uit. Het voelde in ieder geval goed aan. Het einde is ook prachtig, ik interpreteer het als volgt: 3 koppels die 'voor elkaar gemaakt zijn' overleven de veerbootramp: Julie en Olivier, Karol en Dominique en Valentine en een jonge versie van de rechter. Na een lange tijd eindelijk nog eens een film die me echt raakte Bleu deed ook al iets met me maar hier ben ik werkelijk sprakeloos van...
Morgen kijk ik hem nog eens!

Ik heb hem dan ook nog eens gekeken en nu viel werkelijk alles op de juiste plaats. Het script zit geniaal in elkaar, en ik zag sommige details die je bij een enkele maal kijken bijna niet kan zien, maar die de film toch wel echt wat meer geven (de vraag van het opengevallen boek). Het camerawerk is echt prachtig, elke beweging die de camera maakt, elk shot is meesterlijk. Het kleuren-thema wordt hier ook perfect uitgevoerd. Het plot (jonge rechter / oude rechter) is gecompliceerd en moeilijk te bevatten maar je moet het gewoon voelen... En het voelt allemaal zo goed... zo perfect passend. Kieslowski maakte deze film met een perfect gevoel voor tempo en dynamiek waar iedereen wel wat van kan leren. Maar ook de cast mag zeker niet vergeten worden. Irène Jacob acteert goed en is erg mooi en Jean-Louis Trintignant is ideaal als rechter. En het belangrijkste: ik werd weer geraakt. Meesterwerk.

Ik vond hem op zich wel lekker, maar ik denk dat ik hem een tweede keer moet zien om dat gevoel zeker te stellen. Hij heeft emotie in zich zitten, heeft ook iets vreemds. Vind vooral de scènes met de oude man leuk. Al met al zeker de moeite waard.

Wauw, is me dát even een fantastische film! Van tevoren had ik eigenlijk wel verwacht dat 'ie me niet ging teleurstellen (Blanc heeft namelijk 4,5*), maar ik had eigenlijk nooit verwacht dat het me zo goed ging bevallen!!! Wauw, die Irene Jacob, álle lof naar haar prachtige vertolking van Valentine. En ook Jean-Louis Trintignant (hij speelt toch de rechter?) verdient een ferme klap op z'n schouder en heel, heel veel lof, wat een ontzettend boeiend en ook zo'n ontzettend magisch betoverend verhaal, écht heel erg supergoed in elkaar gezet. 5*, echt en zeker heel erg bedankt voor dit fijne stukje werk, Kieslowski!!!

Zojuist de hele trilogie in de goede volgorde afgerond en ik kan niet anders zeggen dan dat Rouge de andere delen overtreft. Mooi, mooier, Kunst met een vette hoofdletter. Ondanks dat ik Rouge voor de tweede maal gezien heb, begrijp ik deze het minst en dat bevalt me prima, vooral omdat ie zich in je schedel nestelt. Daarom verlang ik nu al naar een derde maal en als een film dat voor elkaar krijgt dan ... kan ie haast niet beter. De symboliek, kleur en muziek zijn zo subtiel en in harmonie met het 'gevoels-verhaal' , waardoor ik bovendien aan elk personage ga twijfelen of er niet iets achter zit. Vooral de rechter spreekt diep en diep tot de verbeelding. Hij, die oordeelt over 'goed' en 'kwaad' en bovendien 'boven woont', maar aan het eind lijkt te buigen voor de 'aardse liefde'.

Wat ik me afvroeg,

De oude rechter luister soms de vrouw af die een telefonisch weer informatie nummer heeft.

Later belt hij haar ook op om te vragen hoe het zit met het weer boven 'het kanaal'.

Is Valentine het weer meisje?

Aangezien ze ook gaat bowlen, ... en aangezien het weer meisje ook op vakantie gaat.

De meest subtiele van de trilogie, maar ook de meest gekunstelde.

Een aantal jaar geleden was ik er helemaal weg van, nu ben ik er niet meer zo enthousiast over.

Desalniettemin kan je niet ontkennen dat dit gewoon een prachtig gemaakt werk is. Audiovisueel van een bijzonder hoog niveau. Goed geacteerd ook, met name van Trintignant. Irène Jacob wordt prachtig in beeld gebracht en doet het ook gewoon erg aardig.

Tsja, er zit meer in deze film dan je na de eerste indrukken denkt.

Zij is niet het weermeisje, maar het weermeisje symboliseert de vrouw die de rechter vroeger heeft bedrogen. Hetgeen eveneens gebeurt bij de jonge versie van de rechter. Overigens heeft het weermeisje het weer richting Engeland helemaal verkeerd voorspeld. Uiteindelijk was de oude en enige liefde van de rechter overleden bij een ongeluk. Misschien is Valentine de huidige versie daarvan. "Je bent misschien de vrouw die ik nooit heb ontmoet" noemt de rechter haar. Hij heeft niemand lief kunnen hebben na de dood van zijn grote liefde, maar haar nu wel? Uiteindelijk raakt Valentine eveneens betrokken bij een ongeluk, maar zij overleeft het wel en de oude man lijkt op haar te wachten.

Dank voor je uitleg 4 maanden later, maar nog altijd welkom

Graag gedaan, ik weet niet of het klopt, maar zo heb ik het in ieder geval ervaren.

Ik kan er mee leven. Je hebt altijd mensen die er een andere kijk op hebben,....

De Artificial Eye nu voor €5,49 inclusief op Play.

Prachtige film, en wat mij betreft veruit de beste van de trilogie.

Allereerst is de film van de drie delen visueel al de mooiste, misschien dat rood wat beter doorkomt, maar de film heeft er een ontzettend fijne uitstraling door.

Het verhaal is geheimzinnig en intigrerend. Het maakt voor mij persoonlijk weinig uit hoe de symboliek exact in elkaar steekt, daar heb ik wel zo een idee over, maar ik ben er niet continu mee bezig. Films als deze waardeer ik omdat ze altijd een belevenis zijn en de sfeer zo raak is.

Erg mooi. Dikke 4*

Na Blue en Blanc, die ik niet echt geweldig vond, ben ik in zeer positieve zin verrast door Rouge. Net als bij Blue is de openingsscène visueel het meest interessant, maar nu weet Kieslowski er een beter vervolg aan te geven. Deze keer me niet gestoord aan de montage, waar dat bij alle andere films die ik van hem gezien heb wel het geval was. De shots zijn nog steeds niet optimaal, maar wel het beste wat ik in een film van Kieslowski gezien heb. Beste scène zit in het begin, dat is de fotoshoot die deed denken aan Hero van Zhang Yimou. Leuk dat het laatste shot precies de uitverkoren foto van die fotoshoot is.

Waar de film vooral in uitblinkt is de broeierige sfeer, die deels gevoed wordt door de soundtrack, die weliswaar niet heel bijzonder is, maar wel o zo effectief. Maar voor een groot gedeelte zit de sfeer hem in het spel tussen Jacob en Trintignant. Vooral de laatste zet een intrigerend personage neer, die ervoor zorgt dat ik van begin tot einde geboeid blijf.

Ik moet zeggen dat ik de relatie met de andere films nogal geforceerd over vind komen. Leuk hoor dat het allemaal in hetzelfde universum speelt, maar het maakt niet dat ik de eindscène ineens briljant ben gaan vinden. Het is aardig, niet meer dan dat.

Hoewel zijn sterkste scènes in Véronique zaten, is dit voor mij toch Kieslowski's beste film, vanwege de sfeer en omdat hij hier gemiddeld gezien visueel op een hoger niveau zit. Net tussen 4* en 4,5* in. Véronique staat op 4*, om het verschil tot uitdrukking te brengen krijgt Rouge 4,5*.

Kon mij niet boeien. Zitten wel enkele mooie verhaallijntjes en momenten in, maar al met al zo langzaam en saai, dat trek ik echt niet op de vrijdag avond.

Net als Bleu mooie film, op het einde zien we oude bekenden: 3,5

Laatste deel van de trilogie is het beste, door het voortreffelijke spel van Jean-Louis Trintignant en (de mij onbekende) Irène Jacob. Leuk idee, om in de laatste scène alle hoofdrolspelers van de trilogie nog eens terug te zien.

Ja hoor, gewelidige film. Ik zal wel gek zijn.......

Wie weet?

Rouge is wat mij betreft het beste deel uit de reeks, hoewel ik gecharmeerd was door Bleu's structuur vond ik die van Rouge wat onzichtbaar, maar achteraf zat ik te denken of dit uitmaakten of of dit juist goed was. Een werkende structuur moet feilloos goed gaan, en dat ging het hier. Je houdt over een mooi drama die veel met kleur gebruik doet. Het verhaal is van alle drie het interessants en daardoor verdient het ook 4 sterren, want qua beelden was het afgezien van een paar niet heel zweverig zoals Bleu. Wel stukke beter als Blanc, die ik nogal gewoontjes over vond komen. Een mooie afsluiting die het moet hebben van het drama en het kleurgebruik. 4 sterren

Viel na Blue en Blanc toch wat tegen... Het verhaal komt erg stroef op gang, het wordt wat geforceerd verteld en in beeld gebracht. Ook de slotscene (waarin personages uit Balnc en Bleu oko nog langskomen...) valt daar voor mij onder. Ook het gebruik van muziek (altijd een sterke troef, zeker in Bleu en La Double Vie de Véronique) was niet bijzonder.
Tot nu toe is Bleu van de dire Couleurs mijn favoriet.

Wat meningen toch kunnen afwijken. Wat mij betreft de mooiste uit de trilogie.

Na Trintignant in Amour (2012) ontdekt te hebben kwam ik toevallig op deze film uit, zonder te weten dat het een trilogie was.

Rouge is prima te doen, al heb je zoals ik de andere delen (nog) niet gezien. Acteerwerk en sfeer is uitstekend, en het script blijft lekker boeiend. De ouwe rechter en diens hobby geeft de film ook een mysterieus tintje. Ook vond ik de film overtuigend, ik hou niet van films met vergezochte ongeloofwaardige verhalen, met de geloofwaardigheid van deze film is wat mij betreft niets mis mee.

Prima film. Nu op naar Bleu.