Far from the Madding Crowd (2015)

Leg mij dat eens uit: wat is een vrouwenfilm? Ik ken wel kinderfilms en familiefilms, maar een vrouwenfilm? Wat moet ik daaronder verstaan? Bestaat daar een definitie van?

Je moet lekker zelf weten wat je er onder verstaat. Een kinderfilm hoeft ook niet per definitie een kinderfilm te zijn. Een 'meer voor mannen' film kan ook leuk gevonden worden door vrouwen, etc etc.

Wat MIJ betreft was dit echter een vrouwenfilm: Een romantisch traag voortkabbelend drama wat vooral in de smaak zal vallen bij vrouwen.

1 vrouw, 3 mannen, op zoek naar liefde, eerst de foute man kiezen maar dan uiteindelijk toch gaan voor de goede man resulterend in een happy end enz.enz.

Nooit gedacht dat anno 2016 iemand dit onderscheid nog zou maken.

Maar toch weer wat bijgeleerd, als mannen onder elkaar, nietwaar?

De definitie van "vrouwenfilm" is "ik ben man en begrijp de film niet".

Man, vrouw, wat maakt het uit

Ik plaats dingen graag in hokjes, maakt het leven overzichtelijk

Ik quote mezelf hier, maar ik moet dit toch ff terugnemen. Ik vind Schoenaerts echt zeer sterk spelen. Ik heb me vergist, misschien is hij wel briljant. Verder ook een zeer mooie film zeg. De sfeer is prachtig, een bijzonder verhaal en puik acteerwerk. Heb het origineel niet gezien, maar goed. Dat is maar beter ook denk ik.

Tom Hardy's novelle was goed genoeg voor een filmremake van deze "Far from the madding Crowd", ruim een halve eeuw nadat Julie Christie iedereen overtuigde van haar talent. Niet dat "lieve snoet" Carey Mulligan (tovert in een fractie van een seconde een trieste blik om in een ontwapenende glimlach), het niet goed doet, integendeel. En ook Martin Sheen en Matthias Schoenaerts (weer sterk in een eerder zwijzame rol) vertolken goed, maar deze remake haalt net niet het niveau van zijn voorganger. Vond het script met de overgangen tussen de verschillende scènes niet vloeiend genoeg waardoor het geheel precies minder gebonden en minder krachtig is. Ook kon de muziek niet altijd bepaalde scènes, of gevoelens, voldoende doen uitkomen..

Goeie film waarin een vrouw die een boerderij erft huwelijksaanzoeken krijgt van drie verschillende mannen. Het duurt even voordat het verhaal een richting krijgt, maar daarna zorgen de onderlinge verhoudingen ervoor dat het boeiend blijft. De film ziet er mooi uit en de casting is uitstekend.

De film bewandeld braaf de romantische dramapaden , zo weet je al na de eerste 10 minuten voor wie ze uiteindelijk gaat kiezen , dat kan ook niet anders omdat de film zich dient te houden aan het sprookje dat de goeierik altijd het meisje krijgt .

Dat gezegt hebbende wil niet zeggen dat het een slechte film is , de cast speelt allemaal hun rol goed en ook de decors en aankleding zijn goed verzorgd .

En ja het is inderdaad een echte vrouwenfilm .

Saaie voorspelbare film.

Ben van dezelfde mening. Zo vind ik 'sex and the city' eerder een vrouwenfilm, 'the expendables' dan weer meer iets voor een mannelijk publiek, 'twilight' eerder tienergericht en 'plop in de wolken' voor kleuters gemaakt. Denk dat er tijdens het maken van zo'n soort films al een onderscheid wordt gemaakt tussen bepaalde doelgroepen. Anders maak je in dit soort gevallen, anno 2016, een film voor niemand, in plaats van voor iemand.

Die definitie is omgekeerd bij mijn vrouw vaak van dezelfde orde, en dat is dan niet alleen bij ''mannenfilms'' het geval.

Schitterende romantische wegkijker voor wie van the real good old England houdt. Uiteraard gaat het over de westerse romantiek die vast nog eeuwen in de illusie blijft verkeren dat je iemand kunt bezitten en dat het veiligstellen door huwelijk iets met liefde te maken heeft. Prachtige shots van het Engelse platteland en zeer onderhoudend acteerspel.

Het is nogal een pleaser, deze film. De kijker krijgt precies wat verwacht en gewenst wordt. Far from the madding crowd tapt daarmee duidelijk uit het vaatje van het vertrouwde en het bekende. Op zich niet eens zo erg, maar soms wordt het wel erg clichématig. Als Batsheba ook maar één roman uit haar eigen tijd zou hebben gelezen, had ze geweten dat je nooit (maar dan ook nooit) wat moet beginnen met de man in het mooie uniform. Toegegeven, het materiaal van deze film komt juist uit één van die romans, dat zullen we dan maar als excuus zien. De drie aanbidders worden vrij oppervlakkig uitgewerkt, vooral Troy, en je hebt het gevoel dat er vooral iets meer tijd uitgetrokken had moeten worden voor de ontwikkeling van het huwelijk. De manier waarop twee gegadigden elkaar vervolgens uitschakelen komt volkomen uit de lucht vallen en is echt een lompe manier om karakters weg te schrijven. Het einde is natuurlijk zoals het moet zijn, maar iets minder gezapige strijkmuziek had ik niet erg gevonden.

En ja, het leidt geen twijfel dat dit een vrouwenfilm is, waarvan de definitie als volgt luidt: een film die wel op Net5 maar niet op RTL7 wordt uitgezonden (de definitie van een mannenfilm kan hieruit eenvoudig worden afgeleid).

Bijzonder aangename verfiling van het gelijknamige boek van Thomas Hardy, over een zelfstandige vrouw (Carey Mulligan) die na het erven van een landgoed te maken krijgt met een reeks huwelijksaanzoeken van nogal uiteenlopende mannen. Schitterend in beeld gebracht en mooi gespeeld, al is het jammer dan de personages een beetje oppervlakkig zijn uitgewerkt en dat bepaalde dramatische gebeurtenissen niet wat meer impact hebben. Afgezien daarvan een eersteklas film, eens wat andere koek voor regisseur Thomas Vinterberg, die ons doorgaans vergast op meer zwartgallig werk.

Heerlijke soap avant le lettre. Wat was Thomas Hardy toch een geniaal auteur. Inderdaad, Vinterberg laat zien dat hij ook een ander soort films kan maken, dan wat hij doorgaans doet. Hier kun je lekker in wegdromen. Ook wel eens fijn. Zeker voor een onvervalste romanticus als ik.

Carey Mulligan levert vakwerk als Bathsheba Everdene en is bovendien leuk om naar te kijken. Matthias Schoenaerts speelt zoals hij altijd speelt: ingehouden en bijna onzichtbaar. Verder doet de setting natuurlijk de rest. Dorset is het mooiste graafschap van Engeland. Om onopgehelderde redenen heb ik nooit de versie van John Schlesinger, met Julie Christie en Peter Finch gezien. Ga ik nu gauw doen.

Puur genot om naar te kijken. Heerlijke sfeer, nergens erover. Trots op onze Mathias Schoenaerts uiteraard. 119 minuten die zomaar voorbijvliegen en op een aangename manier blijven hangen. Meer van dit graag. Prachtige setting ook.

Mooi romantisch drama. Goed geacteerd, verhaal op een gegeven moment wat ‘over the top’, maar zeker genoten.

Veel mooie shots van het prachtige Engelse landschap. Het verhaal kabbelt rustig voort met een zekere voorspelbaarheid die je in dit soort (vrouwen) films verwacht. Toch ook een aantal onverwachte wendingen, die daarom niet altijd geloofwaardig en goed uitpakken (zoals de hond die de schapen de afgrond inwerkt, de dood van Fanny en de terugkeer van de soldaat). Het plot had iets beter uitgewerkt kunnen worden.

De mooie shots en de goede vertolkingen van Matthias Schoenaerts, Carey Mulligan en Michael Sheen maken er toch nog een 3* van...

Zijn schapen nu echt zo stom dat ze niet zien dat er een afgrond is?

Gedegen kostuumdrama van Vinterberg die eens een andere weg inslaat. Aan de zijde van Matthias Schoenaerts die ook nog opduikt in andere films van Vinterberg. Verfilmd op basis van een boek, maar ook de film blijft onderhoudend hoewel hij rustig verder kabbelt.

Centraal staat een onafhankelijke landeigenares die ten tijde van eind negentiende eeuw het hof wordt gemaakt door 3 mannen, elk van verschillende komaf. Geen intriges of jaloezie, daar houdt deze film zich ver vandaan. Het blijft allemaal vrij hoffelijk, alsof de inzet een spelletje is dat je verliest.

Het mooie kader en uitstekende acteerprestaties worden geflankeerd door het mooie glooiende landschap. Allemaal zeer prima gedaan, maar niet weggelegd voor alle kijkers natuurlijk, want ondanks het vlotte spel verwachten sommigen wat meer actie of spanning.

Een leuk voorspelbare romantische film maar geen hoogvlieger.

Aardige film en tot een maximum uitgesponnen, vergt veel geduld voor de uiteindelijke ontknoping.

Nogal feodaal qua verhaalstructuren: arme bevolking in dienst bij vermogende boeren en grootgrondbezitters en dan de rollen van de vrouwen....pff! Ja, dat weten we: 19e eeuw!

Bathsheba is een zelfstandige vrouw met soms eigen bezittingen en dat is al de uitzondering op de regel, net als dat er in beschrijvingen soms terug komt, dat ze een onafhankelijke geest heeft... Die hebben we bij geboorte allemaal, bezijden of we die ook zo gebruiken. Nogal oppervlakkig gebleven qua verhaalstructuren, bijv. het karakter van Oak, de landschappen zijn mooi.

Heeft behalve de mooie landschappen weinig om te onthouden

dat vind ik altijd zo grappig , het sprookje van de moderne onafhankelijke sterke vrouw die geen man nodig heeft en die dan verplaatsen naar de oude tijd want ? tja de traditionele vrouw die wel een man zoekt dat is een taboe karakter tegenwoordig .

Tergelijkertijd moeten de mannen natuurlijk nog steeds even needy zijn .

“Gaat wel” filmpje. Een geëmancipeerde vrouw die weet wat ze (niet) wil, maar dan toch de grootste fout doet. Bathsheba Komt sterk over, maar tegenover de verkeerde persoon is ze veel te zwak. Enfin….als twee honden vechten om een been…..

In 1870 neemt Bathsheba Everdeen [Carey Mulligan] de boerderij over van haar oom over in Dorset, zo’n 200 kilometer van ‘The Madding Crowd’ in Londen. Al snel dringen die mannen naar Bathsheba's hand die elk een belangrijke eigenschap met haar delen. De eenvoudige Schapenboer Gabriel [Matthias Schoenaerts] is minstens zo halsstarrig, de welgestelde vrijgezel William [Michael Sheen] evenaart haar qua intelligentie en culturele kennis en sergeant Frank [Tom Sturridge] is een gepassioneerde man en minnaar. Een samenloop van omstandigheden bepaalt of de zelfstandige Bathsheba überhaupt haar leven kan voortzetten met een van deze mannen. Thomas Hardy’s beroemde roman uit 1874 blijft fascineren dankzij de uitmuntende cast en Mulligan is ideaal in de titelrol.

Een heel fijne verfilming van het boek van Thomas Hardy. Mulligan en Schoenaerts spelen hun rollen zeer naturel en overtuigend. Dat, in combinatie met de hallicunerend mooie beelden van de Engelse landschappen, zorgt er voor dat het geen moment verveelt. 3,5☆