Far from the Madding Crowd (2015)

Onverwacht filmpje.

Wie Vinterberg zegt denkt toch al snel aan kille, hedendaagse dramas, om hem dan een ietwat sentimenteel kostuumdrama te zien maken is toch best raar. Vooral omdat het eigenlijk ook wel volledig naar de normen van het genre geschoten is, met romantisch ochtendlicht, noest werkende boeren en het klassieke jurkenwerk.

Mijn genre is het niet, en aangezien Far from the Madding Crowd niet zo heel erg afwijkt van wat we gewend zijn in het genre is deze film ook niet meteen m'n ding. Af en toe wel een mooi plaatje, wat ruwe landschappen en mooi lichtwerk, maar daar houdt het wel zo'n beetje mee op.

Wél een meevaller is het sterke acteerwerk. Het koppel Mulligan/Schoenaerts doet het érg goed, Sheen en Temple hebben sterke bijrollen. Enkel Sturridge vond ik wat tegenvallen, gelukkig komt hij niet al te veel in het stuk voor. Uiteindelijk wint de film daarmee toch wel een puntje.

Erg klassiek allemaal, voor fans van het genre dus, niet zozeer voor aanhangers van Vinterberg denk ik. Best kundig gemaakt, maar mijn ding is het niet.

2.0*

Dat jullie en meerdere mensen wegliepen betekend niet per definitie dat het een slechte film is. Bij Gaspar Noe's Enter the Void liep de halve zaal leeg in Cannes, even later werd deze film als goed beschouwd. De mening van de meerderheid is niet meteen de juiste.

Daarnaast als je zegt dat er niks gebeurd in de film. thah... volgens mij zitten gebeurtenissen hem niet alleen in actie en knallen, lichaamstaal en menselijke relaties zijn soms minder tastbaar, maar dat betekend niet dat er niks gebeurd. Daarnaast leverde het tweede deel van de film ook meer actie op, maar toen hadden jullie de zaal al verlaten.

Tot slot zeg je dat wat er gebeurd ongeloofwaardig is. Ik heb even een blik op je persoonlijke top 10 geworpen. gelukkig zijn jou top 10 films Star Wars, The Matrix, Terminator 2 en Back to the Future wel geloofwaardig

Prima film. Niet een waar je snel met een groep mannen heen zal gaan. Romantische film met een onafhankelijke jonge vrouw in de hoofdrol die de mannen van zich af moet slaan. Maar er gebeurt genoeg waardoor het geen moment verveelt. Ook de omgeving was prachtig en het tijdsbeeld/sfeer goed neergezet.

Alle acteurs speelden goed (is ook wel te verwachten met een dergelijke cast), maar als ik er dan toch een moet uitpikken wil ik Sheen noemen. In het begin een trotse wat norse man, maar zodra hij voor Bathsheba valt, enorm breekbaar.

Ik vond het Brits Engels van Schoenaerts meer dan behoorlijk. Petje af. Zijn Amerikaans Engels vond ik ook al uitstekend in The Drop.

Teleurstellend.

Ik had er best wat van verwacht, helaas. Far From The Madding Crowd is een ontzettend droge aaneenschakeling van dingen die gebeuren omdat het zo geschreven staat, in de roman en/of het script. Emoties zijn er sporadisch wel, maar komen totaal niet uit de verf. Bathsheba is een wreed irritante pruim en drie venten is er eentje te veel voor een film van hoop en al 2 uur. De film mist dan ook z’n focus wat en dat heeft z’n weerslag op de “impact” van alles. Die is quasi onbestaande.

Het acteerwerk is er ook naar. Michael Sheen en Matthias Schoenaerts zijn de enige twee die degelijk tot goed acteren, al heeft Sheen wel een ontzettend lullig rolletje. Carey Mulligan bakt er helemaal niks van. Die ben ik echt in een wip-en-een-zucht beu gezien. Veelbelovend in Drive en Shame, hier constant met dezelfde uitdrukking rondturend.

De pluspunten zitten ‘m in de aankleding en redelijke soundtrack. Visueel is het ook nog best mooi – de setting is daar niet vreemd aan, natuurlijk.

Thomas Vinterberg tot slot is verantwoordelijk voor wat raar aaneengeschakelde scènes. De film loopt nooit echt lekker en voelt stroef aan. De herhaling van zetten maakt de film stroperig en ook leeg, want ik kan niet anders dan geloven dat er tal van nuances uit de roman gesneuveld zijn onderweg.

2

Romantisch drama waarin bijzonder goed wordt geacteerd. Met opvallend mooie shots van landschap en boerenleven.

Het verhaal is een goede basis voor veel intriges, romantiek en heftige incidenten. En ja, de film heeft het allemaal. De gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op. Best lekker en het voorkomt dat de kijker te veel nadenkt over onwaarschijnlijkheid en toeval.

De film bevat namelijk veel toeval. Veel gebeurtenissen die belachelijk theatraal samenvallen. Het zorgt voor extra melodrama. Het truukje wordt echter te vaak gehanteerd en is op den duur voorspelbaar en lichtelijk storend.

De laatste 20 minuten van de film zijn lachwekkend. In deze tijdspanne gebeuren werkelijk zoveel extreem melodramatische en ongeloofwaardige zaken dat het verhaal wat mij betreft daar uit de bocht vloog.

Wel jammer, want tot die tijd was ik echt bereid om alle toevalligheden en plotgaten te slikken.

Vrijwel onmiddellijk na het zien van de versie uit 1967 heb ik deze verfilming van het beroemde boek van Thomas Hardy bekeken. Het is op zich een aardige film, maar ten opzichte van de uitvoering uit 1967 schiet hij op diverse fronten te kort. Dat komt vooral omdat regisseur Vinterberg veel te gehaast te werk gaat. Door die “grote stappen, gauw thuis” aanpak is er amper plaats voor enige diepgang. Zo wordt er bijvoorbeeld nauwelijks aandacht besteed aan de relatie tussen sergeant Troy en zijn geliefde Fanny Robin.

Wat het is meest in het oog springt is echter het acteerwerk. Zonder iemand tekort te willen doen kunnen o.a. Matthias Schoenaerts en Michael Sheen in de verste verte niet tippen aan acteurs als Alan Bates en Peter Finch. Om maar niet te spreken van Tom Sturridge, die er echt weinig van bakt. Positieve uitzonderingen zijn Carey Mulligan en Juno Temple, al is die laatste veel te weinig te zien in de film. Ondanks deze kritiek toch best een onderhoudende film, maar dat kan ook moeilijk anders met zo’n mooi romantisch en dramatisch verhaal.

Een goede drama/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Carey Mulligan speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Mooi landschap...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Niet onder de indruk.

Voortkabbelende vrouwenfilm over een voor die tijd tè onafhankelijke en zelfstandige vrouw en drie mannen die zich hongerig op haar willen storten.

Wat haar betreft hoeft het allemaal niet echt in het begin maar het einde laat zich raden.

Voor romantische zielen een prima film. Ik persoonlijk werd van het gezever een beetje moe. Wel vond ik Schoenaerts, sinds Rundskop ben ik fan, overtuigend in zijn rol.

Tom Hardy's novelle was goed genoeg voor een filmremake van deze "Far from the madding Crowd", ruim een halve eeuw nadat Julie Christie iedereen overtuigde van haar talent. Niet dat "lieve snoet" Carey Mulligan (tovert in een fractie van een seconde een trieste blik om in een ontwapenende glimlach), het niet goed doet, integendeel. En ook Martin Sheen en Matthias Schoenaerts (weer sterk in een eerder zwijzame rol) vertolken goed, maar deze remake haalt net niet het niveau van zijn voorganger. Vond het script met de overgangen tussen de verschillende scènes niet vloeiend genoeg waardoor het geheel precies minder gebonden en minder krachtig is. Ook kon de muziek niet altijd bepaalde scènes, of gevoelens, voldoende doen uitkomen..

Goeie film waarin een vrouw die een boerderij erft huwelijksaanzoeken krijgt van drie verschillende mannen. Het duurt even voordat het verhaal een richting krijgt, maar daarna zorgen de onderlinge verhoudingen ervoor dat het boeiend blijft. De film ziet er mooi uit en de casting is uitstekend.

Schitterende romantische wegkijker voor wie van the real good old England houdt. Uiteraard gaat het over de westerse romantiek die vast nog eeuwen in de illusie blijft verkeren dat je iemand kunt bezitten en dat het veiligstellen door huwelijk iets met liefde te maken heeft. Prachtige shots van het Engelse platteland en zeer onderhoudend acteerspel.

Het is nogal een pleaser, deze film. De kijker krijgt precies wat verwacht en gewenst wordt. Far from the madding crowd tapt daarmee duidelijk uit het vaatje van het vertrouwde en het bekende. Op zich niet eens zo erg, maar soms wordt het wel erg clichématig. Als Batsheba ook maar één roman uit haar eigen tijd zou hebben gelezen, had ze geweten dat je nooit (maar dan ook nooit) wat moet beginnen met de man in het mooie uniform. Toegegeven, het materiaal van deze film komt juist uit één van die romans, dat zullen we dan maar als excuus zien. De drie aanbidders worden vrij oppervlakkig uitgewerkt, vooral Troy, en je hebt het gevoel dat er vooral iets meer tijd uitgetrokken had moeten worden voor de ontwikkeling van het huwelijk. De manier waarop twee gegadigden elkaar vervolgens uitschakelen komt volkomen uit de lucht vallen en is echt een lompe manier om karakters weg te schrijven. Het einde is natuurlijk zoals het moet zijn, maar iets minder gezapige strijkmuziek had ik niet erg gevonden.

En ja, het leidt geen twijfel dat dit een vrouwenfilm is, waarvan de definitie als volgt luidt: een film die wel op Net5 maar niet op RTL7 wordt uitgezonden (de definitie van een mannenfilm kan hieruit eenvoudig worden afgeleid).

Bijzonder aangename verfiling van het gelijknamige boek van Thomas Hardy, over een zelfstandige vrouw (Carey Mulligan) die na het erven van een landgoed te maken krijgt met een reeks huwelijksaanzoeken van nogal uiteenlopende mannen. Schitterend in beeld gebracht en mooi gespeeld, al is het jammer dan de personages een beetje oppervlakkig zijn uitgewerkt en dat bepaalde dramatische gebeurtenissen niet wat meer impact hebben. Afgezien daarvan een eersteklas film, eens wat andere koek voor regisseur Thomas Vinterberg, die ons doorgaans vergast op meer zwartgallig werk.

Gedegen kostuumdrama van Vinterberg die eens een andere weg inslaat. Aan de zijde van Matthias Schoenaerts die ook nog opduikt in andere films van Vinterberg. Verfilmd op basis van een boek, maar ook de film blijft onderhoudend hoewel hij rustig verder kabbelt.

Centraal staat een onafhankelijke landeigenares die ten tijde van eind negentiende eeuw het hof wordt gemaakt door 3 mannen, elk van verschillende komaf. Geen intriges of jaloezie, daar houdt deze film zich ver vandaan. Het blijft allemaal vrij hoffelijk, alsof de inzet een spelletje is dat je verliest.

Het mooie kader en uitstekende acteerprestaties worden geflankeerd door het mooie glooiende landschap. Allemaal zeer prima gedaan, maar niet weggelegd voor alle kijkers natuurlijk, want ondanks het vlotte spel verwachten sommigen wat meer actie of spanning.

Een leuk voorspelbare romantische film maar geen hoogvlieger.

“Gaat wel” filmpje. Een geëmancipeerde vrouw die weet wat ze (niet) wil, maar dan toch de grootste fout doet. Bathsheba Komt sterk over, maar tegenover de verkeerde persoon is ze veel te zwak. Enfin….als twee honden vechten om een been…..

In 1870 neemt Bathsheba Everdeen [Carey Mulligan] de boerderij over van haar oom over in Dorset, zo’n 200 kilometer van ‘The Madding Crowd’ in Londen. Al snel dringen die mannen naar Bathsheba's hand die elk een belangrijke eigenschap met haar delen. De eenvoudige Schapenboer Gabriel [Matthias Schoenaerts] is minstens zo halsstarrig, de welgestelde vrijgezel William [Michael Sheen] evenaart haar qua intelligentie en culturele kennis en sergeant Frank [Tom Sturridge] is een gepassioneerde man en minnaar. Een samenloop van omstandigheden bepaalt of de zelfstandige Bathsheba überhaupt haar leven kan voortzetten met een van deze mannen. Thomas Hardy’s beroemde roman uit 1874 blijft fascineren dankzij de uitmuntende cast en Mulligan is ideaal in de titelrol.