menu

Due Occhi Diabolici (1990)

Alternatieve titel: Two Evil Eyes

mijn stem
3,01 (99)
99 stemmen

Italië / Verenigde Staten
Horror / Thriller
121 minuten

geregisseerd door Dario Argento en George A. Romero
met Adrienne Barbeau, Harvey Keitel en Ramy Zada

Two Evil Eyes bevat twee films, gebaseerd op verhalen van Edgar Allen Poe. Het eerste verhaal, 'The Facts in the Case of Mr. Valdemar' (van George A. Romero), gaat over Jessica Valdemar en haar minnaar, die Jessica's zieke en oude echtgenoot hypnotiseren om na zijn dood zijn geld te krijgen. Het tweede verhaal, 'The Black Cat' (van Dario Argento) gaat over fotograaf Roderick Usher, die gek wordt van de kat van zijn vriendin Annabel en besluit de kat te gebruiken voor foto's in zijn nieuwe boek. Maar dan ontdekt zijn vriendin wat er met haar kat is gebeurd.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=sDC8Fzn0xFE

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van BlueJudaskiss
3,5
Onverwacht fijne verrassing, waarbij ik na het wat saaie eerste deel weinig hoop had voor het tweede, dat gelukkig heel veel goed maakte. Een ingetogen Argento... fijn om te zien. Spannend, sfeervol, en Keitel is altijd leuk. 3,5*

avatar van BlueJudaskiss
3,5
Tom Savini's FX - Two Evil Eyes - YouTube

Leuke achter-de-schermen docu met Tom Savini!

avatar van baspls
3,5
Een samenwerking tussen de twee Horror-meesters Dario Argento en George A. Romero kon ik natuurlijk niet aan mij voorbij laten gaan.

In dit tweeluik eigentijdse Edgar Allan Poe-verhalen spelen o.a. Harvey Keitel, Adrienne Barbeau, Ramy Zada en Tom Atkins (Halloween 3, The Fog). Het eerste verhaal The Facts in the Case of Mr. Valdemar is een sfeervol verhaal over wraak vanuit het graf. Het speelt zich af in een mooi klassiek huis en is op een degelijke manier uitgevoerd. Ook de zombie van Tom Savini ziet er weer goed uit, in een achter-de-schermen video laten ze zien hoe ze het 'bevroren effect' hebben gemaakt. De stijl deed me een beetje denken aan Creepshow, maar dan niet meer comicbook-achtig.

Het tweede verhaal The Black Cat is waarschijnlijk het meest verfilmde Poe-verhaal, ik heb er hier nog een van Lucio Fulci en een van Stuart Gordon liggen. Toch is deze versie van Argento zeker de moeite waard. Wat minder sfeervol als het vorige segment, maar toch wel veel beter. Harvey Keitel speelt bijzonder goed als de misdaad-fotograaf (hij had best een hele film lang door kunnen gaan). Ook zit dit segment vol met verwijzingen naar andere Poe-verhalen en is het spannend.

Dit is al de zoveelste film van Argento met katten en ook hier vind ik het weer moeilijk om aan te zien hoe een kat wordt gemolesteerd. Gelukkig zag je al wel dat Keitel eigenlijk niet zo lomp met de kat was als moet lijken en hoewel de kat veel boze geluiden maakt lijkt het er eerder op dat hij honger heeft. Tom Savini heeft zelfs een animatronic moeten maken van de kat omdat hij niet boos wou kijken. Achteraf kwam trouwens ook nog de melding dat er geen katten zijn mishandelt of gedood tijdens de productie van deze film.

Dario Argento startte het project met de bedoeling met 4 horror-regisseurs samen een film te maken. John Carpenter en Wes Craven wilde helaas niet meedoen. Toen Argento tijdens de productie het idee kreeg om een tv-serie te maken, met iedere film geregisseerd door een andere regisseur vond Romero dat wat teveel van het goede, dus bleef het bij deze film. Dat idee is later in Masters of Horror gebruikt (daar deed Carpenter dan wel weer aan mee).

Beide segmenten zijn erg mooi opgenomen, aan het begin zitten ook schitterende beelden van Poe's standbeeld (de cinematograaf Peter Reniers heeft later dan ook aan Breaking Bad gewerkt). Alleen jammer dat de film niet in widescreen is, zoals we gewend zijn van Argento. De muziek van Pino Donaggio (Brian De Palma's vaste componist) was ook erg goed. Het eerste segment heeft een wat meer klassieke soundtrack, waar de tweede een heerlijk Italiaanse soundtrack heeft met 80s synthesizer-klanken. De special effects en gore zijn echt top en verder is alles ook nog typisch 80s. Heb het idee dat dit een van de laatste goede Argento's gaat blijken.

Alles bij elkaar een zeer geslaagd tweeluik dat het zeker waard is om te bekijken, al is het al om het acteerwerk van Harvey Keitel en de effecten. Ook mooie Italiaanse poster trouwens.

avatar van Smallprint84
3,5
Heb het idee dat dit een van de laatste goede Argento's gaat blijken.

Nou, the Stendhal Syndrome met zn dochter Asia kan ik je ook nog aanbevelen, dat is de echt laatste goede Argento imo.
Sleepless is ook nog wel leuk, maar daarna is het wel gebeurd

avatar van baspls
3,5
Smallprint84 schreef:
Nou, the Stendhal Syndrome met zn dochter Asia kan ik je ook nog aanbevelen, dat is de echt laatste goede Argento imo.
Sleepless is ook nog wel leuk, maar daarna is het wel gebeurd

Ik ga ze hoe dan ook toch nog wel allemaal kijken, maar inderdaad lijkt het naast die twee toch een stuk minder te worden.

3,0
Het eerste filmpje kon me mee bekoren dan de tweede. In de eerste zat een interessanter verhaal. Fantastisch hoes trouwens.

avatar van Roger Thornhill
2,5
Tja... het eerste verhaal is best aardig, vooral dankzij de sterke intens-nerveuze rol van Adrienne Barbeau en het goede tegenspel van Ramy Zada als haar minnaar, en met ook lekkere opnames van de levende doden, of dode levenden – in ieder geval de twee gehypnotiseerde ondoden. Het tweede segment belooft veel, met in het begin al flink wat bloed en onsmakelijke verminkingen en bovendien een prima Harvey Keitel, maar de plot wil maar niet echt spannend, sfeervol of luguber worden, en de muziek die me op het einde steeds aan Bernard Herrmanns score voor Psycho deed denken hielp ook niet echt. Al met al heeft dit tweeluik gewoon de uitstraling en de "feel" van zo'n ouderwetse griezel-"teleplay", zij het dan met iets meer "gore", maar dat is te weinig om hier iets echt goeds van te maken, en voor een bioscooprelease lijkt mij dit ook voor 1990 al veel te tam.


Gast
geplaatst: vandaag om 11:11 uur

geplaatst: vandaag om 11:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.