Godzilla (2014)

The Arrogance about mankind is to think that nature is in their control, not the other way around...

Lang heb ik gewacht op deze tweede Hollywoodfilm over het Japanse monster Godzilla. Na de eerste trailer waren mijn verwachtingen enorm hoog. Misschien wel té hoog. De vergelijking met de draak van een film die ongeveer 16 jaar geleden uitkwam en geregisseerd werd door meneertje Emmerich, is onvermijdelijk.

Als eerste wil ik zeggen dat de film (en zijn monsters) er enorm goed uitzien. Godzilla werd eindelijk eens goed vormgegeven en leek gelukkig niet zo uit een Jurassic Park-film gelopen. Enorm goede cgi zorgt ervoor dat de welbekende hagedis er af en toe écht bad-ass uitzag. De monsters naast Godzilla zien er eigenlijk maar gewoontjes uit qua design, maar de vechtscènes zijn om je vingers bij af te likken.

Maar niet alles is vol lof. Zo schiet deze film nogal wat tekort. Het verhaal is daar een goed voorbeeld van. Een héél lange opbouw met goede personages en veel emotie zakt snel in naar een hersenloos popcornfilmpje. Aaron Taylor-Johnson doet echt zijn best en bewijst dat 'ie na Kick-Ass nog serieuze rollen aankan. Elizabeth Olsen was een mooie verschijning en wist gelukkig te overtuigen. Ken Watanabe deed waar hij goed in is: vermaken. Maar meer ook niet.

De film duurt enorm lang, zeker voor een filmpje als deze. Dit kwam misschien omdat ik moe was en niet veel zin had in een ellenlange film over monsters die elkaar moeten afslachten. Toch waren die 123 minuten erg goed gevuld, maar ze leken het dubbele te duren. Godzilla zelf komt erg laat in de film aan, het langdradige gevoel kan daaraan te verwijten zijn, en komt nogal weinig in beeld. Maar wanneer hij dan eenmaal op het scherm tevoorschijn komt, is het gewoon geweldig.

Ik raad de film aan om in de 2D-versie te gaan kijken. De film is best donker en ik heb het gevoel dat het misschien wel té donker zal zijn met een 3D-brilletje op je neus. Ook kwam de film minder gefocust op 3D over en had het zelf niet nodig. Perfect vermakelijk zonder die 3D uitmelking/uitbuiting.

Besluit. De nieuwe Godzilla doet alles juist waar de vorige film fout is gegaan, maar kan enkele storende elementen niet vermijden. Ga dit zien, maar verwacht geen hoogstaand niveau of dito acteerprestaties. Verwacht eerder een typische blockbuster, maar dan zonder de geforceerde en vaak vervelende portie humor.

Veel actie, weinig Godzilla.

3*

Ik heb hem afgelopen zondag in de Première van Londen gezien En ik als Godzilla fan moet zeggen hij was zeker goed te pruimen. Tuurlijk niet alles was goed iets teveel gefocus op de menselijke karakters maar verder aardig te vrede over de film:

Mijn review (zonder spoilers):

Godzilla (2014) movie review by SlashingThrough.com

Gareth Edwards levert met Godzilla een zeer interessante en ook goede film af. Hij wijkt af van het patroon van films die we wekelijks in de bioscoop voorgeschoteld krijgen en hier wordt hij aan het einde van de film zeker voor beloond. Godzilla is niet een film over Godzilla zelf, maar waarin Godzilla meedoet en je hem ziet vanuit een menselijk standpunt. Je kan zeggen dat er te weinig van Godzilla wordt getoond, maar dat is juist één van de redenen waarom de film werkt. De opbouw, de camerastandpunten, de technische hoogstandjes uit de film en Godzilla zelf, wanneer hij wél wordt laten zien, maken deze film tot een zeer goed gemaakte blockbuster.

‘Godzilla’ Review | Filmtakers

Ik had eigenlijk meer een film verwacht met in de hoofdrol Godzilla en dan wat menselijke personages eromheen geschreven!! Maar ik kreeg het tegenovergestelde ... goed geschreven personages die verwikkeld zijn in een situatie waarbij godzilla in voorkomt!!

Maar ik heb echt genoten van deze film! hij is op momenten misschien iets langdradiger dan nodig, of net wanneer het interessant gaat worden gaan ze over naar de volgende scene!! Ik heb mij het hardst geamuseerd met de laatste 20minuten van de film, Daarin zien we Godzilla en al zijn kracht in volle glorie!! En wat ze beter deden in deze film dan in de 1998-versie (ja ik denk dat bijna ALLES beter is dan in die versie) maar ze maken van Godzilla een soort van anti-hero, in de Emmerich-versie is hij alleen maar een monster/dier dat in New York wat rondloopt en het US-army achter zich aankrijgt, In deze film hebben ze van Godzilla echt een personage gemaakt. Ik voelde soms echt de pijn die hij onderging en ik leefde echt mee met Godzilla!!

ik had graag een disaster-movie gezien met godzilla in de hoofdrol die gebouwen en monumenten vernietigd, maar ik denk dat dat meer jaren 90 materiaal is!! dit is 2014 ... en wij kregen een moderne (en vooral) volwassen film! En ik vond het super! Ik vond de opbouw in het begin ook supergoed .... doordat we Godzilla in het begin niet echt te zien krijgen, maar wel wat geschiedenis te horen krijgen, begint dit allemaal op te bouwen naar het moment dat we Godzilla voor het eerst zien! en dan is het een moment van "WOW".

Ps. De atomic-breath van Godzilla in deze film ...... had ik niet zien aankomen maar dit was echt een moment om uit mijn zetel te springen en te roepen: "F*** YEAH!!

Waar ik van verschoot is hoe weinig screentime Bryan Cranston EN Godzilla zelf kregen, nu ja "weinig" .... Ik had verwacht dat deze 2 heel de film zouden delen. Cranston haalt het midden van de film niet eens, en ik denk dat Godzilla net over de helft pas in beeld komt!! Dit stoorde me helemaal niet, maar ik had de dood van Cranston gewoonweg niet zien aankomen .. wat het voor mij nog emotioneler maakte!

Ik heb me uiteindelijk nooit verveeld en zat tijdens de actie-scenes op het puntje van men stoel!
Prachtige cgi, FENOMENAAL acteerwerk van Cranston, Taylor-Johnson (en ja, zelfs Godzilla), een goed verhaal, mooie cinematography en een goede score van Alexandre Desplat (wat me eigenlijk wel een jaren 90 gevoel gaf)! allemaal ingrediënten die deze film voor mij een goeie 4,0 verdient!!

De film is niet perfect en ik weet zeker waar de meeste kijkers problemen mee gaan hebben, maar ik denk dat je bij een film als dit logica enzo een beetje opzij mag schuiven en gewoon je ogen en oren even laat genieten van al het harde werk dat in deze film is gestoken! Ik vind wel dat de makers wisten waar ze mee bezig waren En ze hebben zeker hun hart in deze film gestoken.

Dus zeker en vast een goed verdiende .... 4,0*

Misschien wel de beste creature feature sinds Alien, The Thing en Predator en Edwards bevestigt dat Monsters (2010) allesbehalve een toevalstreffer was, zoals ik al eerder voorspeld had. Een Godzilla-film die twee uur duurt, in de jaren '50, 60, '70 en '80 zou dit een indicatie voor veel onzinnige plotwendingen geweest zijn, maar hier niet. Twee uur lang wervelend spektakel, strakke regie, verbluffende sound FX en dito special FX, mooie sets en in de hoofdrol twee indrukwekkende monsters die het tegen elkaar opnemen. Het moment waarop Godzilla voor het eerst ten tonele verschijnt bezorgde me werkelijk kippevel. Lang geleden dat ik zoiets nog mocht meemaken. Hij maakt als vanouds behoorlijk wat brokken, maar wordt desondanks als held geportretteerd. In de geest van de reeks met andere woorden en de film is daarmee ook een ode aan dat mythische wezen. Je kan er niet onderuit: dit is een film die je op het witte doek moet zien. Edwards maakt er, naast het spektakel, een audiovisueel ontzettend aantrekkelijke film van, zoals hij dat met Monsters ook al deed, alleen ligt het amusementsgehalte hier ongezien hoog. Beste horrorfilm van 2014?

Na het zien van Godzilla had ik gemixte gevoelens. Misschien kwam dat omdat Bryan Cranston in de promotie groots wordt afgebeeld, maar in de film slechts een bijrol speelt. De acteur had veel meer screen time moeten krijgen. Daarnaast is twee uur echt té lang voor deze rampenfilm. Dat komt vooral door de lange opbouw naar de onthulling van het monster. Had er meer aandacht besteed geweest aan brokstukken die het monster uit het beeld gooit, dan zou het eerste uur niet zo langdradig aanvoelen. Dat is toch wel een gemiste kans (op 3D gebied). Dat gezegd hebbende is de tweede helft van de film absoluut de moeite waard. Hebben we echt een film als Godzilla nodig? Mijn antwoord is ja! De destructie die wordt aangericht is adembenemend. Ik raad je dan ook sterk aan om deze film op het grootste scherm te bekijken dat er is.

Recensie Godzilla (Fabian van der Starre) - Filmhoek.nl

Pfff, vermoeiende bedoening. Behalve dat een en ander met enige visuele flair in beeld is gebracht heeft dit monster-/ apocalypsepos bitter weinig te bieden. Normaliter capabele acteurs die clichematige personages zonder kraak of smaak neerzetten, veel onduidelijk gehannes met atoombommen en kerncentrales, wat quasi-kritische gemeenplaatsen over de arrogante achteloosheid - of achteloze arrogantie - waarmee de mens zich tot zijn aardse habitat verhoudt, en een quasi-T-Rex met obesitas en ochtendadem.

Ruim twee uur heb ik me stierlijk verveeld en gepiekerd over de vraag waarom ik in godsnaam besloten had deze troosteloze en dodelijk serieuze ellende door zo'n onnozel 3d-brilletje te aanschouwen. Die mislukte illusie van diepte is dan wel weer een treffende typering voor de kijkervaring als geheel.

Prima bioscoopfilm. Verhaaltechnisch niet echt indrukwekkend. Typisch Hollywood natuurlijk, het gezinsleven van Ford voegt vrij weinig toe. Al is Elizabeth Olsen wel een leuke dame om te zien. Het had allemaal ook wel wat sneller op gang mogen komen, maar de actie uiteindelijk was prima. De films is vooral de moeite waard door de uitstekende special effects en camerawerk. Verder vond ik de muziek erg goed en subtiel.

3.5*

Een typische blockbuster, maar hier en daar merk je de eigenzinnigheid van de regisseur die met Monsters bewees geen doorsnee filmmaker te zijn. De opbouw en het acteerwerk zijn in Godzilla zo generiek als wat, maar zodra het gevecht echt losbarst laat Edwards zien veel gevoel te hebben voor het audiovisuele. Bepaalde shots van het verwoeste San Francisco met daarin Godzilla en zijn vijanden zijn werkelijk adembenemend. Zo ook de sprong onder begeleiding van muziek uit 2001. Geweldig. Maar ook weet Edwards het bronmateriaal met erg veel respect en liefde te benaderen. Ik heb genoten van het podium en de rol die Godzilla heeft gekregen. Godzilla bewijst dat een blockbuster in de handen van een regisseur als Edwards grotendeels in hetzelfde rijtje past als menig blockbuster, maar hier en daar genoeg eigenzinnigheid toont om daar net bovenuit te steken.

Ongelofelijk hoe ze dit zó hebben kunnen verkloten.

Je dacht even dat het na die pure pulp van Roland Emmerich niet veel erger kon. Zeker na de eerste fantastische teaser van deze reboot (die gek genoeg snel daarna weer offline werd gehaald), de stijlvolle posters en Bryan Cranston, zonder meer één van de beste en interessantste acteurs van dit moment, aan boord. Ik keek er in ieder geval erg naar uit, maar zat uiteindelijk toch geregeld met het schaamrood op de kaken in de bioscoop.

Het was wellicht ietwat naïef om te verwachten dat deze Godzilla vernieuwend zou zijn, zelfs al deed het promotiemateriaal soms best geloven dat dit iets interessants zou worden. Maar nee, het eindresultaat is uiteindelijk één grote emmer vol met het meest weerzinwekkende sentimentele geneuzel. Steven Spielberg is ongetwijfeld trots. Net als zijn War of the Worlds remake gaat slechts een klein percentage van de film naar sterke spanning en dreiging en draait verder alles om familie, het zijn van een goede vader en het beschermen van je gezin. En dan ook nog eens op de meest sentimentele manier uitgewerkt. Een vader die zijn zoon verwaarloost en daar later mee wordt geconfronteerd. Een kind dat verdwaalt en door de held wordt gered. En de soldaat die vlak voor actie nog even naar een foto van zijn vrouw en kind tuurt. Erg vermoeiend.

En zo ontstaat Godzilla, de familiefilm. Zelfs kleine scènes - dat gezin dat met een tsunami achter zich aan toch op het nippertje weet te ontsnappen - maakt het allemaal zo pijnlijk om te zien. Het meest afgrijselijke deel is nog wel het eind, waarin alles helemaal netjes op zijn plaats valt en het gezin van het hoofdkarakter elkaar - in complete chaos - met gemak terug weet te vinden en in in de armen sluit. Alles nog het liefst in slowmotion en helemaal dichtgesmeerd met veel te dik aangezette muziek. De versie van Emmerich uit '98 mag dan te dom zijn voor woorden, maar die nam zichzelf gelukkig niet te serieus. Deze film neemt alles echter zó belachelijk serieus, dat het lachwekkend wordt. Zelden zie je dat er zoveel tijd wordt gepompt in karakters, die zelfs na twee uur film geen moment verder komen dan karakters van karton. Wat er met hen gebeurd, kan je als kijker echt aan je kont roesten. Enkel Cranston is enigszins memorabel, maar zijn rol stelt al met al ook maar bar weinig voor.

Godzilla zelf is niet gek en zeker de manier waarop hij (na meer dan een uur, dat wel) wordt geïntroduceerd is stijlvol. En ook de scène uit de trailer met de soldaten die uit het vliegtuig springen is visueel erg sterk. Maar daar is het ook wel mee gezegd, wat betreft de positieve punten van de film. Verder is het één kleffe, clichématige, sentimentele Amerikaanse bende met een script vol toevalligheden en een behoorlijke hak-op-de-tak vertelling. Je zou bijna verwachten dat Godzilla in de eindscène nog even zou salueren naar het volk, voor hij het water in springt. Met zo'n Amerikaanse vlag wapperend op de achtergrond. Had gehoopt dat dit de klapper van de zomer zou zijn, maar zelden zo teleurgesteld geweest.

2 sterren.

Fijne blockbuster.

Best lastig om van klein filmpje de sprong te maken naar een enorm budget. Maar Edwards heeft het heel netjes gedaan. Fijn acteurs ensamble. Watanabe is een beetje voor Japan wat Jean Reno voor Frankrijk is. Volgens hollywood de enige acteurs uit die landen zo lijkt het. Maar dat scharen we maar even onder de noemer het zij zo. Qua andere acteurs heeft die slim gekozen, ze kunnen acteren en hebben best een likeable karakter. Maar het beste aan de acteurs is dat ze weten wie de echte hoofdrolspeler is. Johnson volgen we een poos maar het is Godzilla dat de echte hoofdrolspeler is. Ook bij de gevechten lijkt Edwards best schatplichtig te zijn aan het bronmateriaal. Met veel wijde shots waarin Godzilla vecht. Doet me als noob op Godzilla gebied toch wel denken aan die oudere films. Van wat ik er van gezien heb. Natuurlijk wel in het hier en nu en met een shitload meer geld maar dit is zeker meer een Godzilla film dan die van Emmerich.

Weinig mis met deze film. In wat details blijft Hollywood te lafjes. Van mij had het familie gebeuren niet gehoeven. Maar tickets en familie blijven voor teveel budget key words. Maar qua sfeer en final battle een van de betere blockbusters.

4 sterren.

Het scheelt dat de intenties van Edwards en co gewoon heel puur zijn, en alles recht trekken wat Emmerich krom heeft gezet. Edwards gaat ook erg netjes met zijn bronmateriaal om en benaderd king of the monsters zoals hij benaderd hoort te worden.

Qua design ook zeer tevreden. Van de sets naar creature design is het allemaal toch wel erg netjes. Best sfeervol ook op momenten, zoals het desolate quarantaine stadje, deed inderdaad denken aan the last of us. Nuff said wat mij betreft. Ook een opvallend goede cast met Cranston, Binoche en Olsen. Al hoef je op acteervlak vooral van de laatste twee niet veel te verwachten.

De ecologische thematieken zijn toch erg subtiel door Edwards in de film verweven en ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat dat zou gebeuren. Veel vernieling en ook de effects waren best sterk. De payoff is in de laatste akte best groot omdat Edwards de tijd neemt op te bouwen. Wel is de speelduur veel te lang voor een film waar het narratief pover is en dat al de mass destruction op een gegeven moment zijn uitwerking wel kwijt is. Echt een super goede film is het niet maar zeer vermakelijk zeker maar ik heb nu wel weer trek in iets voedzamer.

Erg fijne film die behoorlijk aan mijn verwachtingen voldeed.

Niet dat het nu echt geweldige cinema is, maar het is uitstekend bioscoopvermaak. De film moet het vooral van suspense hebben en van sfeer. Edwards kiest een beetje voor het Jaws-recept met een lange opbouw en zonder eerst al te veel te tonen. Dan blijft de spanning erin en als eenmaal de hel los barst, dan voelt dat ook zo.

Oké, de personages zijn dunner dan bordkarton en hun hele bestaansrecht wordt nooit gegeven en ze hebben zo weinig speeltijd dat die vraag nog eens verstrekt, al is het daardoor ook dat het niet stoort doordat er nodeloos veel nutteloze scènes in zitten. Ook onze Japanner en zijn assistent die de hele film mogen uitleggen voegen weinig toe, en zijn eigenlijk de enige die mij wel wat kriebels geven; ze zijn me iets te uitleggerig. Wel fijn dat er nergens vervelende liefdesperikelen inzitten, oervervelende sidekicks of halsbrekende toeren om aan een monster te ontsnappen zoals zo vaak gebeurt. Nee, de film is niet per se een meesterwerk, maar weet al die onzin grotendeels echt keurig te vermijden en richt zich puur op haar sterke punten, en die zijn heel erg goed.

De sfeer is echt apocalyptisch en duister en wordt ook zo getoond (dat shot als ze uit het vliegtuig springen). De opbouw is ook mooi en verrassend (pas halverwege merk je dat niet Godzilla de grote schurk wordt) en de heel serieuze toon kan ik goed hebben. Met dit soort films ga je of vol voor de fun (Battleship) of vol voor het serieuze, en met de zware thema's die de film behandelt lijkt dat tweede me een juiste keuze. Het tijdsverloop is te kort om echt van een epische angst voor totale uitroeiing te kunnen spreken (dat deden Pacific Rim maar ook zelfs een Independence Day beter) maar het is op momenten zeker merkbaar en geeft de film echt waarde.

De actie is ook erg sterk en komt vooral zo goed over door die opbouw. Investeer daar nu in en je krijgt dan vanzelf een uitstekende pay-off. En oké, eerlijk is eerlijk, het einde is dan wel iets te veel afgeraffeld, maar wat je tot die tijd krijgt is subliem: dat gevecht in San Fran, het monster dat ontwaakt in Japan, de ineenstorting van de kernreactor, maar ook prachtige omgevingen zoals de zone in quarantaine (al was die me in vijftien jaar wel iets teveel begroeid, maar een kniesoor die zich daaraan stoort).

Verder voegt 3D weinig toe en maakt het geheel allicht net iets te donker, is de muziek me eigenlijk niet echt opgevallen, is geluid echt heerlijk en de special effects erg goed. Al met al 3,5*.

Van dit soort films kan ik wel genieten. Rustig de tijd nemen om een en ander te introduceren en de dreiging te laten overkomen op de kijker om zo naar een climax toe te werken. Zeker tegen het einde was het mooi om Godzilla aan het werk te zien. Ik baalde telkens als zijn scenes weer voorbij waren. Niet omdat hij, volgens velen, te kort of te weinig in beeld kwam, maar omdat die momenten prima uitgewerkt waren. Ik keek dan ook telkens weer uit naar het volgende moment. En dan heb je het in mijn ogen goed gedaan als regisseur. Geen overexposure met alleen maar vernieling waardoor je het na een half uur wel weer hebt gezien, maar gewoon goed uitpakken tijdens de momenten die er toe doen. Dat maakte Godzilla memorabel in deze film en doet het de filmtitel en de historie van dit monster eer aan. Verder voelden sommige personages wat overbodig aan en stelde het verhaal niet bijster veel voor, maar dat heeft me niet gigantisch gestoord. De dreiging en de sfeer maakten heel veel goed.

Volledig met Chainsaw eens. Clichématig en sentimenteel gedoe. Het was soms zelfs pijnlijk om er naar te kijken. Nul spanning, nul karakterontwikkeling. Verhaal was dunnetjes, maar de hak-op-de-tak vertelling was toch de grote boosdoener. Hierdoor kwamen de dialogen ook te belabberd over. Visueel, daarentegen, zag het er allemaal indrukwekkend uit. Vooral de parachute scene is memorabel te noemen.

Deze vanmiddag in Antwerpen gaan zien.

Laat ik kort zijn: Tegenvaller!

De SFX's zijn fantastisch, de acteurs en het verhaal zijn ok. De lange aanloop naar de finale ook. Er wordt door de makers behoorlijk hun best gedaan hier wat van te maken. Het begint mysterieus en je voelt de spanning langzaam toenemen,
maar er wordt bij deze film 1 hele grote fout gemaakt en dat is de kijker niet te geven waar hij al drie kwart film mee lekker gemaakt wordt:

een lang episch gevecht tussen Godzilla en de andere twee monsters.

Sterker nog: je krijgt amper Godzilla zelf in beeld, als ie er in totaal tien minuten in zit, is het veel.
Dan tel ik even niet mee dat je hem vanuit de lucht in het water alleen op zijn rug een stuk ziet.

Een goed voorbeeld is zijn introductie, wanneer je hem dan eindelijk voor het eerst helemaal in beeld krijgt. Hij staat tegenover een van de andere monsters en je denkt als kijker dat er al een eerste confrontatie gaat plaats vinden, maar vervolgens gaat men over naar een andere scene en laat men gewoon deze voor wat het is en wordt er niet meer op terug gekomen.....!! Zeer slecht!

Ook de finale stelt zwaar teleur: iedere keer wanneer je als kijker denkt: "Nu gaat het gebeuren!" krijg je 1, of hooguit twee minuten Godzilla vs. de monsters, om weer snel over te schakelen naar de oninteressante acteurs en hun nog oninteressantere beslommeringen.

Nergens krijg je lange, gave gevechten, het is iedere keer weer snel voorbij en dan lijkt het weer een eeuw te duren voordat je weer terug bij Godzilla bent. Die overigens het merendeel, van de korte tijd dat hij er in zit, niet als sterkste uit de bus komt, je hebt meer het idee dat hij telkens het onderspit moet delven, om dan uiteindelijk vrij simpel (maar wel zeer typerend) zijn tegenstanders te verslaan.

Dit is gewoon een sof! Wat ik mij herinner van die oude films (in de jaren '80 op de Duitser uit gezonden) was dat die gevechten vaak wel een kwartier tot een half uur door gingen.

Voor de rest wordt je feitelijk van te voren ook nog behoorlijk genept met de zgn. hoofdrol van Cranston, die in werkelijkheid na drie kwartier abrupt uit de film wordt geschreven. Het kan nog erger: Binoche zit er hooguit de eerste tien minuten in.

De rest van de film moeten we het dan doen met de Kick-Ass guy en zijn tenenkrommende gezinnetje, wat niet uit dit soort van Amerikaanse blockbusters weg te slaan lijkt.

Kortom: deze film geeft niet wat hij belooft!
Alles bij elkaar toch de zoveelste teleurstelling.
Maar geen nood: op naar de nieuwe X-men!

Een vijf, 2,5 ster!

"Let them fight."

Vandaag in Imax 3D meegepakt met de verwachting een groots spektakel te zien, maar dat viel me vies tegen zeg.

De lange opbouw is de grote boosdoener; het leek net of ik in een generiek familiedrama terecht was gekomen waarin Godzilla een bijrol speelt. Het resulteert zich in een hoop sentimenteel gedoe met personages die me gewoonweg niets doen. Met uitzondering van Bryan Cranston dan, helaas stelt zijn rol niet veel voor.

Daardoor komt de langdradigheid al gauw om de hoek kijken, ondanks dat er hier en daar wel een paar sfeervolle - post-apocalyptische - momenten in zitten. Hieruit blijkt dat zo een lange speelduur simpelweg niet gerechtvaardigd is voor een dergelijk gegeven. Tevens kon ik weinig met het creature design van de M.U.T.O. wezens. Het had van mij grover/gruwelijker gemogen.

Gelukkig maakt het slotstuk veel goed, dit gaat gepaard met de nodige chaos en destructie. Hierbij zijn er geen vluchtige beelden te zien, maar word je als kijker daadwerkelijk op je wenken bediend met wijde shots waarin Godzilla zich in vol ornaat laat gelden. Het zowat oorverdovende geluid is daarbij ongekend onmisbaar.

Al met al enigszins teleurstellend te noemen, wegens de langzame aanloop en een tekort aan Godzilla. Maar als het eenmaal losgaat, dan gaat het ook goed los. Overigens hulde voor Gareth Edwards dat hij respectvol met het bronmateriaal is omgegaan.

3,0 Sterren.

Moeder [Juliette Binoche] is omgekomen bij een ongeluk in een kernreactor, vader [Bryan Cranston] is geobsedeerd door het onderzoek naar dit ongeluk en de gevolgen hiervan, zijn Ford [Aaron Taylor-Johnson] zit in het leger en zijn vrouw [Elizabeth Olsen] is verpleegster in een ziekenhuis in San Francisco. In deze volstrekt overbodige remake zijn er maar liefst 3 gigantische monsters die het tegen elkaar opnemen, maar voor zij eindelijk het excuus hebben om San Francisco in puin te leggen, moet je je eerst zien te vermaken met het tellen van de tenenkrommende clichés en luisteren naar waanzinnige dialogen. Een film die lange tijd zo melodramatisch en slecht is, dat je er bij vlagen maar het beste om kunt lachen. Het slotgevecht tussen de 3 monsters heeft een paar sterke momenten en het geluid is technisch knap gemaakt, maar dat zijn wel de enige redenen waarom deze film niet helemaal tot het slechtste van het slechtste behoort

Gewoon super vet. Ik heb genoten in 2D (bewust voor gekozen). Een simpel verhaal op een prima manier uitgewerkt. Goede geloofwaardige cast. En goede soundtrack. Gewoon een prima film die erg bioscoopwaardig is!

Een verademing t.o.v. de Emmerich versie, maar daar zal iedereen het ongeveer wel mee eens zijn.

Het is verder een blockbuster, dus je kan eigenlijk een aantal elementen standaard uittekenen. Een ontwricht gezin, een wetenschapper die niet geloofd wordt en een hoofdrolspeler die over de gehele wereld heen vliegt en zich continu op de juiste plek begeeft om het verhaal maar verder te kunnen vertellen.

Dit opzij zettende heeft Godzilla me zeker niet teleurgesteld. Had her en der gelezen dat de opbouw traag zou zijn. Maar ik vond het eigenlijk wel meevallen. Er worden steeds kleine tipjes van de sluier weergegeven en zo krijg je dat eerste uur telkens die kleine stukjes die uiteindelijk leiden naar een zinderende climax met een shitload aan devestation en brute eindgevechten tussen de titanen. [-spoiler]Ook is er een rol voor Godzilla weggelegd die velen(ik ook niet) niet hadden verwacht. Zeker geen slechte keus, want het is wel fijn om uiteindelijk voor zo'n inmens monster te kunnen juichen.

Part II, you can come my way

4,0*

Ja, hij is goed maar ook zo teleurstellend...

Gozilla versus twee andere monsters, die weliswaar ook nog eens vrijwel hetzelfde zijn behalve de grootte. Verus? Nou, meerdere keren in de film bestormen de beesten elkaar, maar net op dat moment wordt er geknipt naar een andere scene. Hier erger je je aan. Als het dan echt gebeurd, is het wel erg vet maar laat je toch een beetje mwah achter, na de hele tijd wachten en die net niet gevechten. Elke keer dat Zilla verscheen werd het weer opgebouwd alsof het de eerste keer is dat we hem zagen. Elke keer weer die langzame opbouw en kleine stukjes laten zien terwijl we hem al lang gezien hebben in de film! Gelukkig kwam Godzilla nog wel even met een verrassende aanval!

Bryan Cranston is echt geweldig. Zijn personage is interessant en zijn acteerwerk bezorgde me kippenvel. Maar wat nu? Hij gaat al vroeg in de film dood... . Ja lekker! Vervolgens volgen we zijn zoon Kick-Ass. Een totaal niet boeiend personage die ook nog eens slecht acteert. Helemaal in contrast met Cranston. Ken Watanabe is er om ons dingen uit te leggen die we al lang wisten. Verder was zijn rol vrij nutteloos en al helemaal dat vrouwtje wat hij vaak bij zich had.

Kick-Ass zit in het leger, al doen die vrij weinig nuttigs. Het enige nuttige wat ze in de film gedaan hebben is die eieren vernietigen, die overigens zelf zijn geplant met behulp van hun eigen bom. Ja, nuttig!

Ondanks teleurstelling is deze zeker weten een bioscoopbezoek waard. Het geluid is fenomenaal! Prachtig! Wanneer er een brul komt staan alle stoelen in de zaal te trillen en ga je hem echt voelen. Tevens is alle destructie met behulp van puike CGI erg tof om te zien op het grote scherm. Helaas werkt de muziek niet mee, want dat is typische Hollywood herrie. Alleen wanneer ze uit het vliegtuig springen, wat overigens een van de eerste trailers was, komt de sfeer met de muziek goed tot zijn recht.

Misschien te hoge verwachtingen gehad, maar wat viel dit tegen zeg. De film blonk nergens in uit. Kon geen enkel boeiend personage in de film ontdekken. Ook vond ik de film nergens spannend. Het kabbelde allemaal een beetje voort tot een matige ontknoping. Van mij hoeft een vervolg niet zo nodig.

Het reusachtige monster Godzilla is weer helemaal tot leven gebracht in deze reboot van de Britse regisseur Gareth Edwards en zet (helaas) weer voet op Amerikaanse bodem. Ditmaal gaat hij het gevecht aan met andere monsterachtige wezens en laten weinig heel gedurende hun citytrips. In de film wordt de nodige tijd, soms iets teveel van het goede om het boeiend te houden, gestoken om het achtergrond en de plannen van de monsters uit te leggen. Maar wanneer het moment suprême aanbreekt, stelt het duel tussen Gojira en de MUTO’s absoluut niet teleur en is het een waar spektakel om te aanschouwen. Edwards brengt zowel de gehele film, maar vooral de strijd fijn in beeld door veel en breed te laten zien en waarbij de monsters er overtuigend uitzien. Hoofdrolspelers Aaron Taylor-Johnson, Elizabeth Olsen, Ken Watanabe (fijne stem heeft de man), zijn prima in hun rollen maar missen diepgang om echt voor deze personages te voelen en om met hun mee te leven. Een gegeven dat van secundair belang is aangezien de ster van de film toch echt de titelpersonage is en dus te vergeven is door de spectaculaire actiescènes. Minpunt is ook helaas weer de 3D en kon de film, zoals de personages, in 2D worden bekeken. De King of Monsters is in ieder geval succesvol terug op het witte doek en waar liefhebbers van monsterfilms hun hart kunnen ophalen.

- In 1954, we awakened something...
- Those nuclear tests in the Pacific... not tests.
- They were trying to kill it.

Ik keek al enorm lang naar deze film uit, als liefhebber van dit soort gigantische rampenfilms en liefhebber van het monster Godzilla. Dat blijft toch wel een heerlijk iconisch monster. Dit soort films zijn vandaag de dag natuurlijk heerlijk om te maken dankzij de geweldige effecten die ze erin weten te proppen. Emmerich zijn versie uit 1998 was al niet goed, maar wordt ook op visueel vlak helemaal verpulverd door deze nieuwe editie. Maar is dit nou een briljante film? Deels. De intro is vrij sterk, met allerlei nucleaire problemen en verwijzingen naar het verleden. Maar daarna neemt de film wel erg gas terug en duurt het ook zeer lang voordat we eens met Godzilla te maken krijgen. Te lang, want eigenlijk is hij pas in het laatste half uur een beetje effectief in beeld. Ik miste een beetje het ouderwetse gevoel van een gigantisch en langdurend gevecht tussen 2 enorme monsters. Steeds weer schakelde de film daarna weer snel over naar de personages die ik niet zo heel interessant vond.

Maar de momenten die we met Godzilla beleefden waren wel erg de moeite. Godzilla is zo imposant en machtig, dat hij echt grote indruk maakte op me. En best knap van de makers vind ik dat ze hem enige emoties hebben gegeven, waardoor hij toch wel de anti-held van de film werd. Dit is niet nieuw, maar wel knap erin verwerkt.

Wat ik trouwens wel jammer vond, was dat het personage van Bryan ‘’Walter White’’ Cranston zo snel het loodje legde. Goede rol van een erg goede acteur. Jammer dat het maar een forse bijrol was. Dat had wel een hoofdrol mogen zijn. Zijn zoon was toch wat minder interessant, helemaal omdat hij betrokken raakte bij een hoop nutteloze clichés die je helaas te vaak nog in dit soort films blijft zien.

Uitstekende blockbuster. Maar er had wel meer in gezeten.

3,5*

PS: Deel 2 is aangekondigd. Kom maar op!

Tot op heden had ik nog niet veel meegekregen van het Godzilla-monster maar deze versie uit 2014 wordt in ieder geval gepresenteerd met alle middelen die filmmakers tegenwoordig tot de beschikking hebben. Ik vond het best wel overtuigend en ook die Electromagnetic Pulses kwamen sterk tot uiting. Ik had al gauw voorkeur voor de coole dino, die aanvankelijk onverslaanbaar leek met zijn gepantserde huid en dikke lijf. Sjezus wat waren die andere beesten lelijk zeg; een boel klungelige stelten, mongolische armpjes en een kop waar een gigantische strijkijzer overheen gehaald leek te zijn. Heerlijk toen onze vriend met hanenkam daar een blauwe laserstraal naar binnen spoot en toen hij met zijn staart één van zijn tegenstanders uitschakelde.
In zijn totaliteit vond ik het iets te Amerikaans, met alle kenmerken die je je maar kan bedenken. Ik leefde niet echt mee met de soldaten en voelde niet de druk die ontstaan zou moeten zijn uit de vele hulpmiddelen zoals bijvoorbeeld de marineschepen, familiebanden, explosieven, wetenschappers en een jochie in de metro die met één hand opgevangen wordt door de protagonist. Kun je van te voren verwachten misschien, maar dit vond ik in dit geval toch weer jammer.

Dit is een goede film, maar dan heb ik het vooral over de special-effects. De film laat mooie beelden zien van de monsters, van de steden die in puin vallen, etc. Wat ik jammer vond, is dat ik totaal niks had met de personages/acteurs in deze film. Op dat stuk is de film echt erg saai en stoffig. Gelukkig ga je voor zo'n film niet voor diepzinnige karakters, maar voor de actie. En die is er genoeg. Het is alleen leuk als de rest ook boeiend is. En dat is dus niet zo. Kijk, bij Jurassic Park 1, bijvoorbeeld, krijg je toch een band met die kids en zijn Sam Neill en Laura Dern ook goede acteurs. Met de nodige humor en drama. In deze Godzilla film zijn alle acteurs/actrices geen bal aan.

Slecht acteerwerk (ik vond zelfs Bryan Cranston tegenvallen), afgezaagde dialogen, geforceerd familiegebeuren, onlogische situaties (waarom zouden mensen nog werken als er een Godzilla door de stad dendert?) Helicopters die boven een rampgebied of Godzilla vliegen, maar het pas echt opmerken als de grondtroepen hem zien? *schud hoofd*

Erg rommelig, heb me zitten ergeren i.p.v. genieten. De special effects en audio daarentegen waren wel in orde, maar voor mij redt dat de film niet helaas.

Mooi van buiten, hol van binnen

Laat ik dit allereerst even voorop stellen: Godzilla ziet er oogverblindend mooi uit. Op audiovisueel vlak is het smullen geblazen, vooral als je deze titel in Imax bekijkt. Het 3D aspect komt hier ook weer om de hoek kijken, maar dit voegt wederom weinig toe, net zoals bij 90% van de producties tegenwoordig. Dit ter zijde gesteld kun je wel vaststellen dat je je ogen uit zult kunnen gaan kijken, met name in de tweede helft van de film. Als je echter dieper gaat kijken stort het hele plaatje als een waar kaartenhuis in elkaar, want op verhaal technisch vlak is hier maar bar weinig te beleven. Sterker nog: het verhaal is hier met vlagen zelfs ronduit saai. Dit komt hoofdzakelijk omdat de inmiddels doodgebruikte succesformule hier wederom toegepast wordt. Dit is jammer, want de reden waarvoor Godzilla ten tonele verschijnt is anders dan je aanvankelijk zou kunnen verwachten. Het is het verhaal er omheen wat gewoon ronduit saai is en een aantal standaard elementen die kennelijk per se naar voren moeten komen om aan de Amerikaanse succesformule te voldoen.

Ook de keuze voor Aaron Taylor-Johnson als hoofdrolspeler is een opmerkelijke. Hoewel Bryan Cranston in de trailer zo wordt neergezet en reeds genoemde acteur volgens mij niet eens in de trailer in beeld komt, is hij hier prominent aanwezig. En wat mij betreft is dit een aardige miscast geweest. Hij voegt namelijk niks toe aan zijn rol. Ook komt de acteur totaal niet geloofwaardig over als militair met een vrouw en een kindje thuis. Elizabeth Olsen die de vrouw des huizes speelt krijgt van mij overigens de nominatie van bordkartonnen personage van het jaar. Dit is jammer, want naar mijn idee heeft de actrice veel meer in haar mars dan deze nietszeggende rol.

Ik was in ieder geval blij toen de credits over het scherm heen rolden. Het duurt veel te lang voordat er iets gebeurt, en hoewel Godzilla zelf wel voor enkele memorabele momenten weet te zorgen weegt dit niet op tegen het totaal plaatje. Dit totaal plaatje is een film volgens de Amerikaanse succesformule die zelfs met een origineel uitgangspunt ervoor weet te zorgen dat je toch het gevoel krijgt alsof je dit verhaal al honderden keren vaker gezien hebt en zich dus op geen enkele manier weet te onderscheiden van de grote massa.

2,0*

The arrogance of men is thinking nature is in their control and not the other way around

Ik ben best wel fan van de Gojira films. Ik heb ze bijlange na niet allemaal gezien (zit aan een stuk of 7 geloof ik), maar meestal zijn het wel vermakelijke films. De Amerikaanse versie uit '98 was een stuk minder interessant en ik wist dan ook niet goed wat ik moest verwachten bij deze reboot. De trailer zag er in ieder geval indrukwekkend uit en het was hopen dat de film dat niveau voor de rest ging kunnen volhouden.

En Godzilla blijft een indrukwekkende film, maar lijdt een beetje onder een nodeloze opbouw. Ik vind het op zich wel goed dat regisseur Gareth Edwards zich niet laat verleiden om het bekende monster direct volledig te laten zien, maar nu krijg ik het gevoel dat heel het stuk met Joe er gewoonweg niet tot toe doet. De diskettes met data waar zo naar wordt gezocht worden nooit gebruikt (hoewel Serizawa nochtans het belang ervan onderstreept door te zeggen dat dit het enige materiaal is dat ze hebben van de gebeurtenissen van 15 jaar geleden) en uiteindelijk maakt het allemaal ook geen verschil in het slotstuk. Op narratief vlak dus wat pover, al is het op zich wel leuk dat Edwards hiermee trouw is gebleven aan de oorspronkelijke sfeer die er rond Godzilla hangt. Zoals gezegd wacht hij een tijd eer hij Godzilla laat opdraven (het is pas na een uur eer we een volwaardige blik krijgen) en hiermee wordt het slotstuk wel lekker episch. De gevechten duren misschien ietwat te kort, maar zijn vaak wel lekker bruut. Zeker de dood van de één van de MUTO's waar Godzilla zijn kop eraf sleurt is heerlijk.

Visueel ziet dit er dan ook wel erg indrukwekkend uit. Het is dan ook voor dit soort films dat ik graag naar de cinema ga, plus het is ook mooi meegenomen dat je in Antwerpen altijd de keuze hebt tussen 2D en 3D. De tijd van de man in het pak ligt al lang achter ons en hoewel de film over het algemeen erg donker is (wat logisch is natuurlijk als de elektriciteit 3/4 van de film eruit ligt), zien de monsters op zich er erg goed uit. De film goochelt met een aantal bekende namen en vreemd genoeg krijgen die het minste screentime. Een actrice met de status als die van Juliette Binoche moet echt wel meer dialoog krijgen dan dit en ook Brian Cranston (vooral gecast precies om de massale fans van Breaking Bad naar de cinema te krijgen) legt vrij snel het loodje. Aaron Taylor-Johnson is echter de perfecte keuze voor dit soort rollen en excuus-Japanner Ken Watanabe doet het ook nog behoorlijk. Stereotiep weliswaar, maar behoorlijk.

Ik zit nog altijd wat tussen 3,5* en 4* te schommelen, maar het is vooral de visuele pracht die me toch nog over de streep trekt. Ik sluit het echter niet uit dat ik de film met een halfje verlaag eens ik hem nog eens op een kleiner scherm kijk. Ach, in ieder geval lekker popcornvermaak en dit soort films moet het toch ook hebben van de cinema ervaring. Al snap ik niet wat sommige ouders denken door hun 5-jarige zoon mee te nemen die ineens nog niet het verschil ziet tussen Godzilla en de twee MUTO's en continu om bevestiging vraagt wie wie is...

4*

Erg leuk. Ben totaal niet bekend met de hele achterliggende franchise, maar voor zover ik kan beoordelen is het bronmateriaal hier met gepast respect behandeld. Edwards blijkt erg geschikt voor deze film, sommige scènes lijken ook zo uit Monsters te komen (met gasmasker in bootje op rivier). Erg fijne, rustige opbouw naar de destructie, die dan ook echt massaal is en er fantastisch uit ziet. Dat van de studio's dan per sé drie van die platgeslagen karakters moeten rondlopen, dat moet dan maar. Het is nou ook niet dat de originele films bol staan van nuance.

Stiekem had ik nog wel wat meer in your face actie willen zien in plaats van steeds de stofwolken, duisternis en televisieschermen ertussen. Dat kwam uiteindelijk net iets te vaak voor. Maar op de momenten waarop Godzilla echt vol in beeld los gaat had ik toch wel een beetje het idee naar filmgeschiedenis te kijken, dus wat dat betreft zal Edwards het wel goed gedaan hebben. En de skydive had van mij wel uren mogen duren. Zeker die (soort) muziek hadden ze wel wat meer kunnen gebruiken. Dat gejengel van Desplat begon me na een tijdje wel tegen te staan.

Had tenslotte Cranston graag nog wat langer gezien. Zijn "It's going tot send us back to the Stone Age!" blijft een fantastische quote. Meer van dat had de machteloosheid van de puny humans wellicht nog wat beter in de verf gezet.

4*