Alléluia (2014)

Amen.

Wees er maar blij mee ... wil gewoon zeggen dat het NOG langer duurt vooraleer het hier op DVD uitkomt.

Deze film wil ik het liefst toch een keer in de bioscoop zien.

Inderdaad

Voor de geïnteresseerden, te zien tijdens Imagine.

Bijzonder sterke film van Du Welz, zijn beste tot u toe wat mij betreft. Bijzonder stijlonvast en dat is een compliment: we schieten alle kanten op qua sfeer, techniek, hysterie etc. Lola Dueñas is fantastisch. Er is best hier en daar wat aan te merken op de film, maar er zijn eenvoudigweg teveel pluspunten. Opvallend trouwens, de op Imagine vertoonde kopie had Nederlandse ondertitels.

Op de eindgeneriek worden Humphrey Bogart en John Huston bedankt. Er zit een stukje The African Queen (1951) in de film. Wordt goed gebruikt en en passant blijkt wel wat voor een heerlijke komedie dat is (zag de film al heel lang geleden). Goede inleiding van Chris Oosterom ook wel. De film is losjes gebaseerd op een waargebeurd verhaal (net na de Tweede Wereldoorlog) over twee 'psychopathische' serial killers dat al verschillende malen is verfilmd, waaronder Oosteroms lievelingsfilm The Honeymoon Killers (1969) (al heb ik het idee dat hij elk jaar iets anders zijn lievelingsfilm noemt). Maar terecht merkte hij ook op dat Du Welz een heel eigen interpretatie/draai heeft gegeven. En dat klopt, onder meer dus met veel sterke close ups en ik lees bij The Honeymoon Killers dat daar ook heel veel close ups in zitten. Mooie muziek ook trouwens.

edit - PS: die synopsis hier slaat nergens op

Weer volop van genoten.

Colt 45 pik ik binnenkort nog wel mee, maar dat voelt vooraf al niet echt als een vintage Du Welz aan. Deze film wel, al duurde het toch even alvorens ik het doorhad. Het begin is rustig, na een kwartiertje schiet Alléluia echter in een versnelling waar de film nooit meer uitkomt.

Duisterder dan Du Welz' eerdere films denk ik, maar toch niet zonder humor. Hoe leuk is het dat Lucas weer met een Gloria verenigd wordt? Of die maffe zangscene? Of het hoogtepunt, met Dueñas' manische lachje terwijl Lucas over Afrika aan het vertellen is. Dat zijn toch de momenten waar Du Welz excelleert.

Debie wordt niet echt gemist, al weet Dacosse hem nooit echt te evenaren. Toch is het werk van Dacosse absoluut de moeite, zeker wanneer het niet kapotgeëdit wordt zoals in Amer of Couleurs. Soundtrack sterk, acteerwerk sterk.

En dan spiraalt Du Welz maar verder. Venijnig filmpje met een hoop hoogtepunten en zonder zwakke momenten. Hij maakt niet zo heel veel films, maar als hij iets uitbrengt is het toch echt de moeite. Gelukkig is hij nu alweer bezig aan z'n nieuwe film, geen 6 jaar wachten dus.

4.5* en een uitgebreide review

Toch een halfje erbij. Heb vooral moeite met het gebrek aan motivatie bij Gloria, waardoor het geheel nogal ongeloofwaardig overkomt. Niet dat ik een (simplistische) achtergrondschets nodig heb, maar ik voel gewoon niet wat haar drijft. Gaandeweg komt ze oprechter over, maar wat wil je ook met een verloop zoals hier. Deze ongeloofwaardigheid legt direct ook een zwartkomische laag over de gebeurtenissen heen, waardoor ik mijn verwachtingen moest bijstellen en de film toch wel ontzettend genietbaar wordt. De waanzinnigheid bouwt zich verder uit en wordt ondersteund door enkele manische filmische hoogstandjes (kampvuurdans, twistertrip). Het uiterlijk van de film is sowieso ijzersterk, zoals verwacht.

Vond het vooral lastig om de film goed aan te voelen. Neem bijvoorbeeld hoe Michel met een simpele handomdraai (stukje The African Queen naspelen) Gloria's gemoedstoestand totaal kan veranderen. Belachelijk eigenlijk als je de film serieus benadert. Je zou zeggen dat het kortstondige musicalelement voldoende aanwijzing is om het juiste gevoel te pakken te krijgen, maar ik bleef in de bioscoop wat op twee gedachten hinken. Volgens mij vind ik de film inmiddels een stuk beter als een over the top zwarte komedie, zodanig vormgegeven dat een herziening geen straf zal zijn. Al kan het cinematografisch misschien nóg beter. Zo'n scène in het weiland tegen de zon in geschoten komt bij mij net te afgezaagd over (wat ik eigenlijk niet mag vinden als Malick/Lubezki fan ). Het einde is ook een vette knipoog en bevestigt wel dat mijn verwachtingspatroon me enigszins in de weg heeft gestaan. De 'LUX' aanhef boven de cinema had overigens wel achterwege mogen worden gelaten, dat komt op de een of andere manier kitscherig over in zijn directheid.

Maar die ziekelijke jaloezie vind ik toch weinig geloofwaardig overgebracht, althans ik kan het er niet genoeg uithalen. Maar vanuit een komische inslag bezien heb ik daar weinig problemen mee. De film heeft ook wel iets van een ode, zeker met een dergelijk einde. De door jou beschreven dynamiek tussen de twee pakt uiteindelijk wel erg leuk uit ja

Opnieuw een fantastische film van Du Welz. Hij bevestigt hier de uitzonderlijke klasse van Vinyan, maar levert tegelijkertijd een hele andere film af. De film is een trip van a tot z, surrealistisch niet in alleen in de situaties, maar ook geheel doorgetrokken in de personages. Deze kennen hun eigen logica. Acteerprestaties zijn formidabel, Lola Dueñas (die ik gek genoeg nog nooit in een film heb gezien) is een gouden zet en speelt een heel moeilijke rol met verve. De muziek is soms pompend, soms melancholisch, maar wel altijd precies toegepast op het juiste moment. Die aftiteling ook!

Alleluia overtuigt vooral door alle elementen glorieus te verbinden. De film is constant zwartkomisch, maar zonder daarmee voor te veel reliëf te zorgen. Het is een een soort inkijkje in een paralel universum met stuk voor stuk prachtige locaties in het vaak toch enigszins vervallen of tenminste verouderde Frans-Belgische grensgebied. Dat huis in de akte 2: de tegeltjes, de kelder etc., alles klopt.

Ook visueel is de film zeer sterk. Gefilmd op 16 mm en een behoorlijke korrel en telkens in dienst van het verhaal. Veel meer dan Vinyan is Alleluia ook een acteursfilm, maar dat loopt wel behoorlijk hand in hand. Beiden versterken elkaar daarin. Du Welz, die in interview aangaf na Colt 45 (waar hij was ontslagen) behoorlijk in de put te zitten, zag deze film als een kans om zich als regisseur te rehabiliteren en iets te maken waar hij vol achterstond. De beste films ontstaan toch op die manier.

Ik geef deze film een 0,5* minder dan Vinyan, maar vindt hem nauwelijks minder goed. Vinyan had door het onderwerp en de omgeving (en Beart) misschien net nog dat beetje extra. Laten we hopen dat Du Welz vooral dit soort films blijft maken.

Ik zag in Gloria iemand die zich vooral vastklampte aan een uitweg. Het beetje geschiedenis wat ze heeft verraadt dat ze iemand is die sterk aan een ander vasthangt en een soort van hulpeloos vogeltje is wanneer die zekerheid verdwijnt. In Michel vindt ze weer zo iemand, als dan blijkt dat hij niet helemaal in orde is, moet Gloria kiezen tussen terugkeren naar haar miserabel eenzaam bestaan of zich schikken naar de eigenaardigheden van Michel. Dat ze daarbij het laatste kiest vond ik over de hele film gezien niet eens zo heel gek, al moet ik ook toegeven dat het op die moment zelf wel een wtf moment was. Maar als liefhebber van Japanse cinema wordt je wel vaker geconfronteerd met zulke wtf momenten, toch?

Daarom haalde ik tegenover beavis ook even Sono aan, die toch wel soortgelijke films maakt. Daarbij is het nog eens erg sterk geschoten en is de soundtrack ook heerlijk. Dat ik hier minder in mee kon gaan lag denk ik toch aan de (verkeerde) verwachtingen. Hij wordt in mijn gedachten in ieder geval steeds beter en wil hem nog wel een keer zien (in de bioscoop zal helaas niet meer lukken, of een EYE moet nog iets regelen).

Opvallend dat bij de laatste paar opmerkingen over de motivaties van Gloria niet de rol van de extase, het halleluja en gloria, oftewel de 'spirituele' invloed van Michel wordt genoemd. Dat is toch waar in de film vooral naar gerefereerd wordt en voor mij ook een sterk thema is dat de film (bijna) boven genre conventies doet uitstijgen. Al doen de cinematografie en soundtrack dit inderdaad ook.

Alleen het begin was even slikken, door het voorbeeld dat Knisper aanhaald o.a. en andere details en plotdingetjes die volledig ongeloofwaardig uit de lucht komen vallen. Maar zodra het patroon hierin en de oorzaak duidelijk wordt, lukte het mij iig heel goed die zaken te nemen voor wat ze zijn. De personages en hun motivaties worden niet perse realistischer en de film blijft zeker in het horror genre hangen (vooral het laatste segment van de film zou ik een van de sterkste staaltjes puur horror genre cinema noemen die ik sinds tijden heb gezien), maar toch werpt de film ook interessante vragen op over menselijke drijfveren en hoe het fenomeen van 'de roze bril' in een extreem doorgetrokken kan worden, zoals hier het geval is.

Zoiets kan je er inderdaad uithalen, maar ben er nog niet zeker van hoe sterk dit nou wordt neergezet. Hoog tijd dus voor herziening Zie dat hij volgende maand ook op BD uitkomt.

Alléluia! een 2 disc bluray editie voor begin volgende maand.

lang naar uitgekeken... Mijn avond kan niet meer stuk

En hopelijk blijft die blu ray release zo staan, ik ga hem nu gelijk bestellen

...ook besteld.

Een leuk interview met Fabrice du Welz over zijn nieuwste film Alleluia.

Alleluia interview Frightfe...

De eerste film die ik zie van Du Welz. Een soort gitzwarte komedie met een flink horrorrandje. Ik had er niet zo veel moeite mee dat de motivaties van Gloria wat vaag bleven. Vond dat net de humor en de schokfactor versterken en volgens mij werd daar ook op gemikt. Wat ik minder begreep is waarom Michel het zo lang bij haar uithield. Hij was duidelijk van slag door haar gedrag en dat al snel. Hij heeft niets te winnen door in haar buurt te blijven, zou ik zeggen. Zeker in de latere scènes niet meer.

Logica is niet echt het belangrijkste hier, echter. Het gaat meer over de bizarre rit. Ik vond vooral het komische aspect geslaagd, zeker omdat dit humor is die echt oncomfortabel wordt bij tijden. De twee hoofdrolspelers zijn ook wel perfect gecast. Geen prettige mensen om naar te kijken, maar probeer je ogen er maar eens van af te houden. Ook de stijlwisselingen werkte voor mij wel. Het oogt goedkoop en groezelig, maar zit toch vol kleine visuele experimenten of maffe keuzes in soundtrack of belichting.

Wat Alléluia echter wat naar beneden haalde voor mij was het herhalende aspect. Het patroon van verleiden en moorden lijkt iets te veel op elkaar na een tijdje. Daar komt bij dat een slot die draait om de redding van een kind in combinatie met een gewetenprobleem van Michel opvallend ongeïnspireerd aanvoelt voor zoiets als dit. Vond het een onbevredigend slot in ieder geval. Ik had iets meer absurds verwacht, in lijn met de rest van de film.

Wel tijd voor Calvaire en Vinyan nu.
3,5*

Hoeveel vrouwen zouden bij hem blijven denk je?

De productie zag er experimenteel uit en enkele gruwelijke scènes moesten waarschijnlijk voor een effect zorgdragen want het tragische psychologische relatiedrama tussen twee borderline psychopaten zelf was relatief traag, saai en vooral afmattend. Roerend of interessant was het geenszins en de zangscène in het midden was ronduit lachwekkend.

Destijds al onder de indruk van Calvaire. Vinyan was vooral op visueel vlak erg mooi maar had naar mijn aanvoelen verder toch iets minder impact.

Met Alléluia schakelt Du Weltz op elk vlak een versnelling hoger ! Hier wordt een mens nog eens blij van

Blu-ray release uitgesteld naar 15/05/2015

Best een merkwaardig filmpje van Du Welz, al ben ik er niet zó lovend over als velen hier.

Vind Du Welz namelijk best een goed regisseur, maar vaak mist het in z'n films altijd een beetje aan echte geniale hoogtepunten voor mij. Het blijft allemaal op een lekker tempo voortkabbelen, op audiovisueel vlak steekt het altijd makkelijk boven het maaiveld uit, maar het schiet nergens écht de hoogte in. Behalve misschien in Calvaire, wat ik tot dusver nog steeds z'n best film vind.

Hier dus ook een beetje hetzelfde euvel, toch had ik hier gek genoeg wel wat hogere verwachtingen van. Kwam wellicht ook wel door al die lofzangen van diverse users. Anyway, waar ik vooral wat meer van had verwacht, was het visuele aspect. Zeker met de wetenschap dat Dacosse de cinematografie voor zijn rekening nam, want ik was best onder de indruk van zijn werk in Amer en L'Étrange. Het is consequent wel mooi, maar niet zo heel opzienbarend vond ik. Soundtrack was wel een stuk beter, en zorgde bij vlagen voor sfeer.

Wel een paar zeer aardige scenes, zoals die vreemde scene bij het vuur. Deed me op een bepaalde manier wat denken aan de dans scene in La Vie Nouvelle, al kan het daar niet aan tippen. Ander sterk moment in de film was wanneer Gloria wakker wordt, en vervolgens een soort trip meemaakt. De manier waarop die lachgeluiden plots ingezet worden tijdens het twisterspelletje is zeer creepy. Meer van dat soort zaken waren fijn geweest. De ''nachtmerrie'' die de film zou moeten zijn volgens sommige vind ik het dan ook niet. Daar had het wel een onsje meer voor moeten zijn.

Zal toekomstige films van Du Welz zeker wel meepikken, want de moeite waard zijn ze meestal wel, maar echte indruk laat het nou ook weer niet achter. 3,0*.

Vandaag lag de Blu-ray op de mat en ben er zodra de avond viel gelijk maar even ingedoken....heerlijke film die naar mijn idee weer een typische franse knaller is en zoals die alleen uit frankrijk kunnen komen....en daar bedoel ik mee een "In your face film"gestoord,freaky ....visueel erg sterk en ook de soundtrack mag er wezen.

Ook deze film uit frankrijk is niet voor de tere zieltjes .

Het acteerwerk van de twee hoofdrol spelers is subliem....de vrouw kende ik niet maar de man komt me wel bekent voor,ik moet zeggen ik vind het beide engerts

Op naar de volgende Du Welz.

Alleen komt hij niet uit Frankrijk. Belgische film