Alléluia (2014)

Intrigerende misdaadthriller van Belgische makelij waarbij een duivels koppel er wel een geheel vreemde relatie op nahouden. Gloria wordt aanvankelijk afgebeeld als een naïeve alleenstaande vrouw die valt voor de charmes van de gladde oplichter Michel. Blijkbaar gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen wat het allemaal nog indringender maakt.

Psychologische terreur neemt echter de bovenhand in hun relatie waarbij ze als koppel op zoek zijn naar geld en macht. Alleen het onhebbelijke jaloerse kantje van Gloria maakt het "werk" van Michel er niet makkelijker op. Om de situatie meester te zijn, het vertrouwen op te wekken van zijn slachtoffers, moet hij nu eenmaal met hen naar bed.

De film straalt één en al somberheid uit. De beeldkwaliteit was ook maar groezelig, maar dat was misschien ook de bedoeling. Wat volgt zijn ongemakkelijke scènes, bloedrode scènes ook als resultaat van hun obsessie van elkaar. Zeer knap geschoten met vele close-ups waardoor de emoties (of de doordringende ogen) goed tot uiting komen. Geen evidente film, dat is zeker...

Fabrice du Welz & Laurent Lucas, het koningskoppel in psychologische horror. Een film over een smerig ziek stelletje met een nogal markante levenswijze, waar ook Lola Dueñas een geweldige rol neerzet. En du Welz weet dit weer fantastisch in beeld te brengen, 1 van de beste in zijn soort wat mij betreft.

Knisper schreef:

(quote)

Ik heb een nieuwe plotomschrijving geschreven. Aanvullingen staan vrij.

Opnieuw een fantastische film van Du Welz. Hij bevestigt hier de uitzonderlijke klasse van Vinyan, maar levert tegelijkertijd een hele andere film af. De film is een trip van a tot z, surrealistisch niet in alleen in de situaties, maar ook geheel doorgetrokken in de personages. Deze kennen hun eigen logica. Acteerprestaties zijn formidabel, Lola Dueñas (die ik gek genoeg nog nooit in een film heb gezien) is een gouden zet en speelt een heel moeilijke rol met verve. De muziek is soms pompend, soms melancholisch, maar wel altijd precies toegepast op het juiste moment. Die aftiteling ook!

Alleluia overtuigt vooral door alle elementen glorieus te verbinden. De film is constant zwartkomisch, maar zonder daarmee voor te veel reliëf te zorgen. Het is een een soort inkijkje in een paralel universum met stuk voor stuk prachtige locaties in het vaak toch enigszins vervallen of tenminste verouderde Frans-Belgische grensgebied. Dat huis in de akte 2: de tegeltjes, de kelder etc., alles klopt.

Ook visueel is de film zeer sterk. Gefilmd op 16 mm en een behoorlijke korrel en telkens in dienst van het verhaal. Veel meer dan Vinyan is Alleluia ook een acteursfilm, maar dat loopt wel behoorlijk hand in hand. Beiden versterken elkaar daarin. Du Welz, die in interview aangaf na Colt 45 (waar hij was ontslagen) behoorlijk in de put te zitten, zag deze film als een kans om zich als regisseur te rehabiliteren en iets te maken waar hij vol achterstond. De beste films ontstaan toch op die manier.

Ik geef deze film een 0,5* minder dan Vinyan, maar vindt hem nauwelijks minder goed. Vinyan had door het onderwerp en de omgeving (en Beart) misschien net nog dat beetje extra. Laten we hopen dat Du Welz vooral dit soort films blijft maken.

grotendeels akkoord met uw opinie, alhoewel ik het wel echt sterk vind dat je niets van Gloria's verleden te weten komt, het maakt de film geslotener en interessanter.

Deze film heeft wel een interessante premise, maar is in de uitwerking gewoon een te zwakke film, zowel qua stijl als qua inhoud/verhaal. Al is het geen totale mislukking. Ik heb deze film met engelse subs bekeken. Dat kan de filmervaring wat in de weg gezeten hebben, maar het is niet dat de dialogen erg moeilijk waren, dus denk niet dat het daaraan lag. Ik kon de film wel volgen (wat niet altijd het geval is bij andere films).

Wat me stoort is de stijl. Er zat wel potentie in, maar het is gewoon lelijk gefilmd, en nog eens bewust ook. Ik dacht eerst dat het aan de kwaliteit van het bestand lag, maar het blijkt gewoon de film zelf te zijn. Vooral donkere scenes en een bepaalde nachtclubscene zijn niet om aan te zien. Gewoon onbegrijpelijk. Occassioneel wel afgewisseld met betere scenes, maar dit is geen lust voor het oog.

Inhoudelijk erg sloom, al had het een soort van bepaalde sloomheid die wel past als je een beetje tipsy bent, en dat gevoel weet over te brengen, zonder dat je gedronken hebt. Maar het is qua pacing niet erg goed. Ik vond ook dat het verhaal een pak beter kon. Maar dat is nu niet bepaald Du Welz' zijn specialiteit, heb ik al gemerkt.

Het is gewoon een erg flauwe film die pretendeert meer te zijn dan dat het is, en gewoon de bal misslaat. Ik vind de rating onbegrijpelijk. Ik zie echt niet wat zoveel users hier in zien.

Morgen maar Adoration zien. Aan de trailer en beschrijving te zien, zou die me meer moeten liggen. Laat het ons hopen...

Sfeervolle en soms absurdistische film van regisseur Fabrice du Welz, die binnen dit soort verhalen duidelijk het meest op zijn plaats zit. Alléluia kent een lekker hoog tempo, veel oog voor detail en uitstekend acteerwerk van de twee volwassen hoofdrolspelers. De voortdurende onvoorspelbaarheid laat de kijker te allen tijde gissen naar de afloop en die stelt gelukkig niet teleur. Wel jammerlijk is dat de film niet echt een gevoel of emotie in de kijker oproept, waardoor het uiteindelijk niet veel verder komt dan sterk geschoten vermaak. Echt spannend of gruwelijk wil het evenzeer niet worden, maar Du Welz weet altijd wel waar er sfeer te halen valt en zet daar maximaal op in. Ik heb in ieder geval de volle 95 minuten aan de buis gekluisterd gezeten.

Alleenstaande moeder Gloria [Lola Dueñas] komt via een contactadvertentie in contact met Michel [Laurent Lucas], een man met een psychologische aandoening waardoor hij gelooft dat hij iedere vrouw in zijn macht kan krijgen. Gloria valt als een blok voor Michel en laat haar dochtertje [Sorenza Mollica] achter voor een leven met Michel. In het begin helpt Gloria Michel om zijn dodelijk verlangens te bevredigen, maar door haar jaloerse woede-uitbarstingen veranderen de verhoudingen. Met haar zachtaardige blik is Dueñas werkelijk angstaanjagend als de zorgzame, eenzame moeder die verandert in een volstrekt onvoorspelbare psychopaat. Du Welz stijlvolle regie verbeeldt Gloria’s psychische transformatie en vooral de slotconfrontatie met Solange [Héléna Noguerra] en haar dochter [Pili Groyne] is indrukwekkend. Deze macabere, zwartkomische horrorfilm is koren op de molen voor genrefans. Gebaseerd op het verhaal van de Amerikaanse seriemoordenaars en Raymond Martinez Fernandez (AKA ‘The Lonely Hearts Killers’) dat in 1969 al aan de basis stond van het controversiële The Honeymoon Killers.

Deze thriller van Fabrice Du Welz, de regisseur van oa Calvaire vond ik zeer geslaagd, de typische sfeer, het korrelige beeld (16mm), hoort echt bij dergelijke films.