Dune (1984)

Ondanks dat ik het boek verschrikkelijk vond was ik toch wel benieuwd naar de film, zeker omdat ik de jaren tachtig een warm hart toedraag op het gebied van speciale effecten.

Maar nee, ook in filmvorm was dit nog steeds niet mijn verhaal. Gespeend van elke vorm van humor, pompeuze dialogen, lelijk kleurgebruik en de Harkonnen en de Fremen die qua uiterlijk vrijwel niet van elkaar te onderscheiden zijn.

Ik ontken niet dat het een gro(o)t(s)e prestatie is - wat een mankracht moet er in de film hebben gezeten! - maar dat neemt niet weg dat ik het niet doorheen te komen vond. Toegegeven: misschien dat ik me nog ga wagen aan de mini-serie die ik op YouTube gevonden heb, puur omdat ik het leuk vind om de verschillende versies en visies naast elkaar te kunnen leggen.

1,5*

Grappig om in een paar reacties de computerspellen uit de jaren '90 voorbij te zien komen, dat was ook voor mij de kennismaking met het Dune-universum.

Ik deel de kritiek op de uitstraling van de film niet, vond het eigenlijk wel een coherent en intrigerend geheel . Maar dat geldt inderdaad niet voor de verhaallijn, want die verliest na pakweg een uur toch echt wel momentum en richting. Moest je in het begin nog 'gewoon' goed opletten, dat blijkt daarna eigenlijk niet meer te doen.

Mijn eerste vermoeden was dus ook slecht knip- en plakwerk, maar als ik het goed begrijp is dat slechts een deel van het probleem geweest.

Ik ben benieuwd naar die versie van Villeneuve, bij Blade Runner lukte het hem toch vrij goed om de juiste sfeer neer te zetten. Dat is bij Dune ook wel echt vereist. Dan zou hij zomaar deze versie kunnen overtreffen.

Een Lynch behoort in principe wel tot mijn betere gamma, maar aan deze Dune heb ik veel minder plezier gehad. Dune is een film geworden met weinig opening en toegankelijkheid. Ik voelde me al snel verloren in jet plot dat zich niet eenvoudig laat omschrijven. Het gaat al wat verder dan louter de strijd tussen Goed en Kwaad. Ook religie en politieke intriges passeren de revue. Op zich hoeft dat geen probleem te geven, maar het sloeg niet aan.

De voice-over doet het tempo en de flair van de film geen goed. Het plot is een potpourri van personages, locaties en ideeën. Het komt ook allemaal niet vlot over, houterig zelfs. Decor en kostuums kunnen niet alles verdoezelen, ook de muziek niet.

Komt in augustus op 4k uhd uit bij Arrow

Helaas niet de extended cut

Ik heb tot dusver vier films van David Lynch gezien én de serie Twin Peaks. Van alles wat ik gezien heb was ik erg onder de indruk, dus het werd tijd om me weer eens aan de volgende te wagen. Ik was ervan op de hoogte dat Dune wat minder goed ontvangen was dan alles wat ik tot nu toe gezien had, maar eerlijk gezegd ging ik ervanuit dat het wel zou meevallen. Laat zo'n sciencefiction-epos maar aan David Lynch over dacht ik...

En toch kwam ik een beetje van een koude kermis thuis. Ik hield mijn hart al vast toen in het begin uitgelegd moest worden hoe en wat, met die verschillende planeten die naast elkaar geprojecteerd worden; alsof je naar een presentatie zit te kijken. Vervolgens begint de film daadwerkelijk, maar het bleek een hele klus om mijn aandacht erbij te houden. Mijn god, wat was dit bij vlagen een saaie bedoening. Er zijn enkele raakvlakken met Star Wars zichtbaar, maar dan geef ik toch veel liever de voorkeur aan die franchise. De personages in Dune zijn gewoon niet zo heel erg boeiend en de locaties weinig afwisselend. Het kabbelt voort en dat verandert ook niet. Ik heb geen moment spanning of enige binding ervaren.

Eigenlijk is het te bizar voor woorden met zo'n cast, maar ik heb het merendeel dan ook wel eens beter gezien. Lynch's vaste troef Kyle MacLachlan vind ik normaal gesproken standaard erg goed, maar zelfs hij is hier wat houterig. Ook met de rollen van Patrick Stewart, Max von Sydow, Sean Young en Brad Dourif - toch zeker niet de minste namen - kon ik vrij weinig. De bad-guys vond ik zelfs vrij vervelend, met als dieptepunt die Baron, gespeeld door Kenneth McMillan. Wat een afschuwelijk personage was dat. Sting had het prima gedaan als Dune een relcamespotje voor Chanel N°5 was geweest.

Wel kan ik nog een compliment kwijt aan de score. Qua special effects is het misschien geen verrassing dat de film nogal oubollig is, hoewel er toch ook nog wel mooie shots voorbijkomen. Sowieso leeft de film af en toe even op, maar het is te karig om de moeite waard te zijn. Buiten die Baron heb ik me nauwelijks geïrriteerd, dus het is prima dat ik deze film de revue heb laten passeren, maar ik moet wel concluderen dat ik het eindproduct te sloom, langdradig en oninteressant vond.

Jammer, maar gelukkig heb ik nog genoeg andere films van David Lynch te gaan.

2*

Geen slechte van Lynch. Een grote blockbuster indertijd. Een SF met politieke en dynastieke intriges die draaien rond de exploitatie van een super-grondstof, The Spice (de kak van reuzenwormen begreep ik), die bij inname helderziendheid verschaft en ook "reizen zonder bewegen" mogelijk maakt. De keizerlijke suprematie over de Spice wordt bedreigd en er ontstaat een beslissend conflict tussen de huizen Atreides en Harkonnen, aangestuurd door de keizer. Het mystieke aspect (The Sleeper must awaken) is wellicht niet voor iedereen weggelegd met de vele profetieën rond de aangekondigde komst van een soort messias die een nieuw era zal inluiden. Ik geef toe dat ik het ook soms moeilijk verteerbaar vond.

Interessant om zien hoe Lynch dit monumentale literaire werk heeft aangepakt, ingekort en opgeleukt met visuele extravaganza. Ik vind het geen mislukking hoewel er enkele moeilijkere stukken inzaten. Wie Frank Herbert niet wil lezen heeft hier wel iets aan denk ik. Ik verwacht wel meer van de Dune versie van Denis Villeneuve die in aantocht is. Zal misschien trager van tempo zijn, maar meer uit het boek halen. Love it or hate it, maar deze Lynch zal toch op zijn manier een klassieker blijven.

Als Sci-Fi liefhebber ging ik begin en midden jaren '80 met mijn vader regelmatig naar Sci-Fi films uit die tijd. Star-Wars, Outland, Bladerunner, er is toen veel moois gemaakt. Uiteraard blijft de ene film beter overeind dan de ander, Bladerunner het best van de genoemde films, vind ik.

Dune heb de boeken begin jaren ’80 van gelezen als tiener. Mijn vader en ik concludeerden toen al dat het verhaal nooit zou passen in één film (van ruim twee uur en een kwartier). Toen de film uit kwam kreeg hij vernietigende recensies, ondanks Lynch als regisseur en een cast die bol staat van grote namen.

Ik ben dus nooit gaan kijken, en de film op video leek me ook geen recht doen aan de visuele aspecten. Toen werd de nieuwe film van Villeneuve aangekondigd, en omdat ik toch wel respect heb voor wat hij heeft gedaan met Bladerunner 2049 ben ik benieuwd wat er van gaat komen.

En prompt kom ik de oude film uit 1984 tegen in de Eurobak bij de kringloopwinkel.

Even over die DVD zelf, het is een goedkope, waardeloze 4:3 conversie, het beeld beweegt constant dus waarschijnlijk is het een rechtstreeks overgezette bioscoopversie, zonder fatsoenlijke (digitale) nabewerking met waanzinnige compressie op DVD gezet, wat een prul.

Genoeg daarover, over naar de film zelf. Boeken verfilmen is lastig, LOTR blijft in het Fantasy/Sc-Fi genre de benchmark, en deze film komt er niet in de buurt om voor de hand liggende reden. Je kunt niet EN een goede verhaallijn en script neerzetten dat recht doet aan de boeken, EN goed aan character building doen, EN fatsoenlijke dialogen doen binnen twee uur.

Script, verhaal opbouw etc.
De inleiding is een pratende prinses, met een vreselijk slecht ingezette monotone voice-over (die haat ik, laat desnoods de hertog als vader het verhaal aan Paul vertellen) en een soort Powerpoint over de planeten, ik had hem meerdere keren bijna uitgezet in het eerste kwartier.

Na deze marteling komt het dan langzaam op gang, al zijn de vaak houterige scènes en dito acteerwerk niet bemoedigend, zelfs Patrick Stewart maakt de fout Shakesperiaans toneelspel te laten zien, het verhaal loopt niet, de acteurs “voelen” het ook zichtbaar niet..

Langzaam ontspint zich (zeer gefragmenteerd) het verhaal uit het boek, of moet ik zeggen met elementen uit het boek? Hoewel het her en der ook goed gaat (de dialogen tussen Paul en zijn vader zijn acceptabel) gaat het ook regelmatig de bocht uit, surrealisme is Lynch zijn specialiteit, maar het past vaak niet in de barokke en grootse setting van dit Sci-Fi Epos.

Karakters verschijnen en verdwijnen zonder duidelijke functie in de verhaallijn, onduidelijk is waarom de verhoudingen tussen diverse (hoofd)personen zijn zoals ze zijn, de maatschappelijke en politieke context is niet duidelijk. Het is dan ook vrijwel ondoenlijk verbinding te voelen met de karakters. Lynch heeft teveel proberen te doen in te weinig tijd.

Het middendeel van de film is nog het best te pruimen en te volgen, het acteerwerk is acceptabel al blijft de rijzende ster van Paul haastwerk. Uiteraard krijgt de liefde nog een plekje, maar ook dit is meer een vluggertje dat uit de lucht valt dan een mooi opgebouwde spanningsboog, jammer. Het gevecht met de troepen van de keizer is uiteraard de grande finale, ik zal er geen andere woorden aan vuil maken dan dat het nergens op lijkt, behalve de wormen dan…


SFX/CGI
De zandwormen zijn, ook naar maatstaven van nu, goed gedaan, de persoonlijke “schilden” van heerlijk nostalgische blokkerige jaren ’80 CGI. Opvallend is het grote verschil in kwaliteit van de SFX, het varieert tussen abominabel slecht en ronduit geweldig.

Conclusie:
Een gefragmenteerd verhaal, matig script en dialogen, wisselende kwaliteit acteerwerk, camerawerk en SFX, het verhaal wordt slecht ingeleid, kent een acceptabel middendeel en een slechte afsluitende finale, ik heb in die 37 jaar dus niks gemist.

Ik hoop dat de adaptatie van Villeneuve me beter gaat bevallen, nieuwsgierig ben ik zeker.

Dit nuancerende artikel geeft prima weer hoe ik er ook zelf naar kijk. Ik kan begrijpen dat Lynch hier erg gefrustreerd over was, daar hij begreep dat drie uren het minimum minimorum is voor een lijvig werk als dit. Het resultaat is niet wat hij wilde maar het mag m.i. wel gezien worden als een acceptabel resultaat bij het uittekenen van het "Dune" universum. Ik verwacht niet dat Villeneuves zo'n revolutionaire herwerking zal zijn ... Hij heeft nu wel de technologie die Lynch toen niet had, ter beschikking.

Why David Lynch Disowned Dune (And Why He Was Wrong) - screenrant.com

Moeilijke film om te beoordelen. Het is zeker niet zo slecht of mislukt als er altijd gezegd wordt, en het heeft een bepaald leuk charme over zich heen hangen. Toch snap ik ook wel waarom Lynch zelf deze film onterfd heeft; zijn hand zie je vrijwel nergens terug. Tegen het einde aan lijkt het ook meer en meer te veranderen in een samenvatting van het boek dan een echte filmische ervaring (ik heb de gewone versie gezien, de langere versie van 180 minuten zal hier wellicht sterker in zijn geweest?). Dune is verder als film ook gewoon veel te uitleggerig. Lynch slaagt er nog wel in om het hele universum en alle facties en concepten degelijk te introduceren, maar doet dat eigenlijk te vaak door bijna encyclopedische en uitleggerige monologen. Filmisch interessant is dat niet. De gedachten van de personages komen ook niet-organisch over, en dienen enkel als information dump.

Maar zoals ik zei, toch heeft het ook allemaal een fijn charmant sfeertje over zich heen hangen. Visueel prettig om naar te kijken (enkel de zandwormen vallen totaal door de mand), en een algeheel mooi productiedesign op vlak van kostuums en sets. Je hebt wel echt het gevoel dat er een speciaal wereldje gecreëerd wordt met interessante en diepe lore, waar deze film wellicht enkel het tipje van de ijsberg van toont. En hoewel de meeste castleden niet echt hun stempel kunnen drukken (zo iemand als Patrick Stewart lijkt hier enorm verloren te lopen), is Kyle MacLachlan in de hoofdrol goed, en weet Kenneth McMillan een geslaagd vettig typetje neer te zetten. Sting is dan wel weer totaal mislukt. Over het algemeen is het dus zeker een bewonderenswaardig project, en het is eigenlijk zelfs beter dan het zou horen te zijn. Als Lynch volledige artistieke controle had gekregen, was hier wellicht zelfs een erg goed filmpje uitgevloeid (al kan het natuurlijk wel ook dat dit soort massaproducties gewoonweg niet z'n ding zijn).

Ik ben nu wel echt ontzettend benieuwd naar Villeneuve's visie op Dune. 3*.

Met het oog op de release van Villeneuve zijn spektakel morgen heb ik toch maar een tweede poging gedaan om dit "origineel" uit 1984 te kijken. Een jaar of tien geleden heb ik de eerste poging gedaan en toen viel ik na een uur in slaap. Ik hoopte dat ik in een slechte mood was toen, maar niks blijkt minder waar.

Soms krijg je een bepaalde vibe van een film en bij Dune kan ik dit ook samenvatten in één woord: koddig. Dit woord schoot me bij minuut 1 te binnen en door de hele film bleef dit gevoel bij alles wat er op het scherm werd getoverd hangen.

Het is klungelig aan alle kanten en de film neemt zichzelf ook nog eens zo serieus, dat het vanaf letterlijk de eerste seconde al een worsteling is om doorheen te komen. Je bent eigenlijk gedurende de hele film op zoek naar wat ze in het Engels zo mooi zeggen: redeeming qualities. Positieve aspecten aan deze film. Maar dat is lastig. Het verhaal loopt zo stroperig dat ik na ruim 2 uur moet concluderen dat ik eigenlijk geen flauw idee waar ik naar heb zitten kijken. De film boeit gewoon niet, de personages worden niet geïntroduceerd, zijn uitermate saai en iedereen acteert ontzettend houterig. De pacing is zo ongelooflijk waardeloos dat de film ook niet coherent aanvoelt. Het is geen vloeiend geheel. Het schijnt daarnaast ook een groots epos te willen zijn, maar Dune voelt vooral erg klein. De sets zijn spuuglelijk, al zijn dat volgens sommigen hier de redeeming qualities, maar ik denk dat die zichzelf gewoon voor de gek houden om David Lynch niet teveel af te vallen. Er zijn amper tot geen wijde cinematografische shots. Een goed voorbeeld hiervan is de wereld met de duinen. De achtergronden zijn wazig of juist weer heel donker en er wordt altijd ingezoomd, waardoor je nooit het gevoel hebt dat de personages zich echt in een grote open wereld bevinden. Enkel aan het einde zie je vanaf een afstand wat mensen in wat groene rook lopen.Als je dan de woestijnscenes met Star Wars (7 jaar ouder) vergelijkt, dan zijn de verschillen enorm. Een strak blauwe hemel en mooie wijde shots. Je wordt bij die film het verhaal ingezogen en je krijgt echt het gevoel dat ze door de woestijn heen lopen (wat ook echt zo was). Niks van dat alles in Dune. Hier blijft het oppervlakkig en werkt niks mee om je in dit "epos" mee te slepen. Ik heb niet naar een ruimteavontuur gekeken! De wormen schijnen oke te zijn, maar die deden me ook weinig. Het is vaak van dichtbij gefilmd en een hoop opstuivend zand eromheen, waardoor ook die weer niet echt groots, maar eerder nep aanvoelen. David Lynch wist helaas niet hoe hij een spektakel als dit goed op het beeld moest toveren. Vanaf de kodderige intro tot aan de waardeloze personages en het houterige verhaal. De entertainmentwaarde is 0,0 en nergens spat er ook maar enigszins plezier af bij het maken van deze film. Dat de foeilelijke begin jaren 80 effecten de film ook niet helpen is het laatste zetje dat Dune richting de afgrond duwt.

Villeneuve hoeft niet eens zijn best te doen om dit te overtreffen. Ik laat me in ieder geval niet door dit origineel van de wijs brengen. Ik zal hem in ieder geval nooit meer bekijken. Ongelooflijk hoe mensen dit nog een voldoende kunnen geven. Een film met zoveel knulligheid en zo serieus bedoeld. Dune was voor mij de grootste worsteling om doorheen te komen sinds een hele lange, lange, lange tijd.

Wat een waardeloze prul is dit zeg. Ik kan me niet heugen wanneer ik voor het laatst een halve ster heb uitgedeeld. Maar ik kan werkelijk niks goeds aan deze film bedenken. Sorry David Lynch. Ik ben een groot fan van veel van je werk, maar dit is een gigantische misstap geweest. Gelukkig heb je geleerd van je fouten en nooit meer een poging gedaan om een film als dit te maken.

0,5*

Overigens komt in oktober een 7 disc editie uit bij Koch Media inclusief 4k, soundtrack en 2 extended versies. Hangt wel een vet prijskaartje aan, maar deze blaast de Arrow editie wel uit het water.

Dune - Der Wüstenplanet (Ultimate Edition, 4K-UHD + 5 Blu-rays) (exklusiv im Koch Films Shop)-1025755 - shop.kochfilms.de

Je hebt gewoon poep in je ogen =)

Haha ik schrok al even, maar die quote kwam dus niet van mij

Sorry! Verkeerde replyknop

Sommige mensen houden gewoon van enorme knulligheid

Lynch’s Dune

Vorige week Villeneuve’s eerste deel gezien, vandaag de 4k editie van Arrow op de mat. Tijd voor een epistel over Dune.

Had geen tijd of zin om direct de film op te zetten, maar wel voor enkele extra’s. Eerst een item over de muziek van Toto en de werkwijze van Lynch. Zekere interessant, maar het waren vooral de visuals van de film waar ik enthousiast van werd. Wat een design!

Vervolgens de making of uit 2003 waarin betrokkenen terug kijken. Dat was buitengewoon interessant met informatie over de gigantische productie en anekdotes over Lynch, Frank Herbert en de casting van MacLachlan.

De meest interessante informatie kwam van het cameradepartment. Meervoudig Oscar winnaar Freddie Francis was verantwoordelijk voor de shoot (en had daarvoor met Lynch The Elephant Man gemaakt). Maar nog interessanter vond ik dat Lynch ook Frederic Elms had ingehuurd voor second unit en met name verantwoordelijk was voor de special effect en droom sequences. Met Elms maakte Lynch eerder Erasorhead (en later Blue Velvet & Wild at Heart), dus niet direct de meest logische keus zou je zeggen.

Waarom vond ik dit zo interessant? Nou omdat het Lynch zijn intenties duidelijk maakt en hij een SF film wilde maken die vooral op het onderbewustzijn inspeelt. Geen gelikte perfect uitgevoerde shots van ruimteschepen, maar ongrijpbare droom beelden. Mood vs plot om het maar plat te slaan. Iets wat trouwens ook in de docu over de muziek ter sprake kwam, omdat de (industriële) geluidseffecten de soundtrack regelmatig overheersten.

Anyway. Nu geweldig veel zin in herziening. Want wat is dit toch een briljante productie, die al lang een algemene herwaardering verdient. De personages, de decors, het hele sound design zijn echt fenomenaal.

Op naar de volle 5*?

Er valt weinig aan Lynch te verwijten. De studio pakte het project uit zijn handen en nam daarna alle beslissingen zelf over het eindproduct. De man was er zelf niet tevreden over en hoefde zeker niet uit fouten te leren, behalve dan misschien de bittere frustrerende les van werken met grote studio's en grote budgetten.

Ja, hij had liever een film van 3 uur willen maken en waarschijnlijk het plot nog meer op de achtergrond laten spelen. Maar verder vind ik dit op heel veel vlakken een typische lynch film. Het sound design, de vreemde imagery, de bizarre personages. Hij heeft het wel van a tot z geregisseerd. Ruzie kwam pas in de montage.

Wel duidelijk is dat hij zich niet erg thuis voelt in actiescenes en de special effect (met name de mat paintings en green screen shots, soms wat matig ogen. Maar vermoed dat Lynch dat laatste minder erg vond, want het heeft soms juist iets surrealistisch.

Maar goed er komt een Duitse uitgave met twee lange versies van de film. De ene heb ik al (biedt juist meer exposé), maar ben enorm benieuwd naar welke versie die tweede is…

Vind ik ook. Vooral die scène waarin Atreides die reuzenworm berijdt is echt van droevige kwaliteit. Ik ben ook van mening dat het in de jaren 80 te vroeg en te ambitieus was om een monumentaal werk met zo'n zwaar plot en hoge special effect vereisten naar het scherm te brengen.

Maar goed, de film draait bij Lynch dan ook niet om plot en special effects. De rest is van uitzonderlijk niveau.

De slaapverwekkende, kurkdroge dialogen bedoel je? Je kan veel over de nieuwe Dune zeggen. Maar die film is volgbaar en weet zich prima op 1 personage te focussen waar het om draait. Ik mis echt bezieling hier. Wat ik al zei, alles is koddig. En als de cinematografie dan ook nog eens verschrikkelijk is. Je wordt niet in een wereld gezogen hier. Als ik dat dan weer vergelijk met Villeneuve, wat een verschil. World building is ook belangrijk en hier wordt daar flink aan vertild. Het is gewoon een zooitje om zo'n verhaal in zo'n korte tijd te willen vertellen. Ook 3 uur had de film niet geholpen. En dat is misschien een grootse faal. Bij een film binnen dit genre zou het meezuigen in de wereld ook flink helpen. Ik heb net Blade Runner opnieuw gekeken op 4K disc. Een film die 2 jaar ouder is, maar op werkelijk alle vlakken deze film keihard omver blaast. Misschien niet hetzelfde genre, maar een geloofwaardige wereld neerzetten is ook een kwaliteit en dat ontbreekt in deze film. Ik geloof er heilig NIET in dat deze film in 1984 niet te verfilmen was. Genoeg andere films van eenzelfde grootte die er wel in slaagden.

Ach, hij was er wel bij toen het gefilmd werd toch. Het blijft desalniettemin een zooitje. Acteurs goed laten acteren en dialogen interessant maken is ook een taak van de regisseur. Dat het op technisch vlak dan ook nog eens amateuristisch is maakt het niet beter.

Dune is een verfilming van het boek van Frank Herbert. Een vuistdik boek vol intriges rondom verschillende machige groeperingen en adellijke huizen rondom de sunstantie Spice Melange kortweg Spice dat op de planeet Arrakis wordt gedolven. Arrakis is een kale zandvlakte en wordt daarom kortweg Dune genoemd. De hoofdrolspelers in de Dune-saga is Huis Atreides. Duke Leto Atreides(Jürgen Prochnow), zijn vrouw Lady Jessica(Francesca Annis) en zoon Paul (Kyle McLachlan). De schurken zijn Huis Harkonnen. De monsterlijk dikke en lelijke Baron Vladimir(Kenneth McMilan en zijn neefjes Rabban The Beast(Paul L. Smith) en Feyd Rautha(Sting). Door een complot van Harkonnen wordt Leto gedood en Lady Jessica en zoon Paul verbannen naar de planeet Dune.

Ik heb de Dunesaga gelezen toen ik op uitzending was en laat zich het best omschrijven als Star Wars meets Game of Thrones. Goed vs Kwaad maar doorspekt met intriges, list en bedrog. Het eerste boek was lastig door te komen omdat zoals bij veel verhalen over een fictieve universum veel tijd gestoken wordt in het uitleggen van dat universum maar ook de geschiedenis en het politieke systeem waardoor het wat theoretisch wordt. De latere boeken Dune: Messiah, Children of Dune, God Emperor of Dune, Heretiics of Dune en Chapterhouse: Dune lazen makkelijker weg maar dat komt mede door het verhaal dat is opgebouwd en de kennis over dat fictieve universum die je hebt gekregen in het wat saaie Dune. Dune is zeker niet Lynch beste film maar zo slecht als dat hij wordt afgeschilderd door sommigen is ook wat hard.De film is zeker niet slecht maar wel vrij groots en complex waardoor een speelduur van 137 minuten wat kort was om het verhaal duidelijk te vertellen. De later uitgebrachte langere Alan Smithee versie biedt meer achtergrond en is dus iets duidelijker. Misschien is Lynch niet zo goed in boeken te verfilmen? Lynch is er desondanks wel in geslaagd een fictief universum tot leven te wekken dat hart en ziel heeft. De soundtrack van Brian Eno en Toto zorgt voor een aparte sfeer.

Dune is niet een van Lynch meesterwerken maar wel een aardige poging om het complexe verhaal van Dune tot leven te brengen. Niet goed, niet slecht in mijn optiek en daarom 3*

Noem ze dan meteen maar op als je daar zo zeker van bent. My guess? Zal een kort lijstje zijn... Om even de vergelijking door te trekken : de LOtR trilogie zou ook geen geslaagd resultaat geweest zijn indien gefilmd in die periode.

Dat is ook wat al gezegd is geweest door o.a. Basto. Lynch wilde wel een film van drie uur of meer maken maar de studio wilde dit beperken wegens financiële restricties waardoor interessante scènes/dialogen eruit werden geschrapt. Je kan niet zeggen dat Lynch totale controle had. Ik geloof daarnaast best dat Villeneuves versie beter zal zijn maar al zegt hij van niet, hij zal wel Lynchs film gezien hebben en er iets uit meegepikt hebben. Tot slot : ik merk dat Villeneuves versie met een klein halfuurtje niet zoveel langer is dan zijn voorganger. Ik ga hem volgende week gaan bekijken.. benieuwd.

Verschil is dat Villeneuve een kleiner stukje verhaal meepikt. Kan me heugen dat deze versie al veel verder in het verhaal zit dan de nieuwe film.

Ach er vallen zoveel klassiekers op te noemen die een geweldige wereld neerzetten. Heb in mijn recensie/mening het verschil tussen het filmen in een woestijn tussen Star Wars en Dune al aangegeven. Waarom het in Dune zwaar inferieur is. Alles wat zich niet binnenin een gebouw afspeelt in Dune faalt eigenlijk om overtuigend over te komen.

Er wordt geprobeerd door pompueuze sets binnen te creëren, maar de cinematografie stelt dan weer teleur en is vooral gefocust op de mensen op de voorgrond. Voor de rest wordt er weinig tot geen moeite gedaan om de wereld tot leven te brengen.

Dus je kan eigenlijk elke goede film pakken en die hier tegenover zetten. Had Blade Runner ook al genoemd hierboven.

Dat de special effects niet fantastisch waren? Who cares? Wees inventief met de middelen die je hebt. Dat doet Lynch hier niet. Zoveel fantasy/sci fi films die het al tien keer beter doen in de jaren 80. Van Star Wars tot aan Neverending Story of de Jim Henson films Dark Crystal of Labyrinth. Die films doen daadwerkelijk iets om de wereld tot leven te brengen, ongeacht de kwaliteit.

Daarom snap ik Lynch ook niet. Wat boeien de personages en dialogen als de context in de wereld eromheen niet interesseert.

Jij wil gewoon een Marvel eye candy wereld waar je lekker bij de hand genomen wordt met lekkere platte personages.

De wereld van Lynch schuurt, is bewust lelijk en donker en zit vol geheimen en mystiek. Dat vind ik juist prachtig. Keer op keer valt meer lelijkheid mij op. Het is een anti Marvel. Een vies spel gespeeld door lelijke mensen in barokke decors.

Vond Dune van Villeneuve een stuk droger en platter eerlijk gezegd. Die Harkonen baron dan net zo goed in James Bond of Mission Impossible de bad guy kunnen zijn. En alle mooie design komen van Lynch zijn versie.

Exact. En het overacteren helpt daar enorm bij. Al het vieze en donkere geeft mij het gevoel dat ik naar een verre uithoek van het universum zit te kijken.

Een reden waarom deze film geen minimale score verdient, is vanwege de werkelijk fantastische soundtrack.

Holy macro!

Wat is dit goed. De 4k editie van Arrow is echt prachtig! Zelden een film gezien die zo fantastisch tot z’n recht komt met een 4k presentatie.

Puur goud. Morgen een lange review.