Nebraska (2013)

Nebraska is zo’n typisch klein rustig filmpje waar je langzaam in moet groeien en waar je langzaam maar zeker steeds meer feeling met de personages krijgt. De nadruk ligt vooral op het subtiele. Payne regisseert het allemaal feilloos en zorgt ervoor dat je na afloop toch wel met een erg fijn gevoel achterblijft.

Vooral de rust die het uitademt is soms echt heerlijk. Bruce Dern speelt een fantastisch hoofdpersonage. Hij heeft zijn fouten, is alcoholverslaafde en zeer eigenwijs. Aan de andere kant heeft hij een recht door zee gevoel, oogt hij eerlijk en weet hij toch al vrij snel mijn sympathie te winnen. Hetzelfde geldt voor June Squibb, die zijn rustige vrouw speelt, maar die er niet voor terugdeinst te zeggen waar het op staat, indien dat nodig is. Ik zag dat ze inmiddels al 84 is, maar dat zou je haar echt niet geven, als je haar zo levendig ziet spelen.

Het zijn vooral de kleine gebeurtenissen en de rustige veranderingen in de relaties tussen de personages, die dit zo fijn maken om naar te kijken. Het einde is niet echt verrassend, maar bij een film waarbij de weg ernaar toe zo fijn is om te bewandelen, is dat totaal niet erg. Ik vond de keuze om hier zwart-wit te gebruiken ook wel fijn. Het geeft de gebeurtenissen iets authentieks en maakt de plaatjes waar ze langskomen nog net wat mystieker. Het is overigens niet alleen maar drama. Tussendoor zit ook wel wat subtiele en soms zelfs erg droge humor verweven. Vooral de mensen, die ineens als geldwolven op het gezin afkomen hebben bedoeld of onbedoeld vaak iets komisch.

Een prachtige eind scène ook. Geweldig hoe Dern met zijn zoon gebukt naast hem in de pick-up door het dorpje rijdt en diverse mensen toch even met verbazing laat omkijken. Alexander Payne bewijst nog maar weer eens wat voor goede regisseur hij is. De Oscar zal Nebraska waarschijnlijk niet winnen, maar van alle kandidaten die ik tot nu toe zag, is dit met gemak wel de meest sympathieke film van allemaal.

4,0*

Leuk verhaal maar jammer dat het z/w is. Het is nergens voor nodig, behalve dan voor het ego van een of andere hipster.

Is er een regisseur die zulke nederige, oprechte en bescheiden films maakt als Payne? Ik ken ze niet. Heerlijke film weer van Payne. Qua film ook weer typisch Payne. Sterk acteerwerk, sfeervol, zowel qua narratie als karakterontwikkeling een 'road trip' en zeer sterke humor. Payne weet het weer voor elkaar te krijgen prachtige fragiele personages op het scherm te toveren.

Wat ik vooral erg sterk aan Nebraska vindt is dat de melancholische overpeinzing zo subtiel gebracht wordt. Dern's personage spreekt zich er nooit over uit maar komt bij de kijker wel met een flinke impact aan. Ik gaf laatst nog aan dat ik normaal gesproken niets kan met films met senioren in de hoofdrol maar dit is weer zo'n uitzondering. Dan moet je echt van goede huize komen, al is dat aan Payne wel besteed.

Payne's films en haar personages zijn bescheiden, oprecht en hartverwarmend, in handen van Payne's regie is dat goud waard. Nog geen Sideways maar een hele mooie film. Hele fijne filmmaker.

Een fraaie Payne die uitblinkt in (zoals hij vaker laat zien) herkenbaarheid. De balans tussen drama en humor weet hij weer perfect neer te zetten, net als het kleine doch amusante verhaal.

Echter mis ik bij Nebraska wat meer de laughing-out-loud momenten die ik wel aanwezig vond zijn in The Descendants.

Veel plezier beleefd aan deze roadfilm. Woody is oud en denkt een miljoen dollar te hebben gewonnen. Hij wordt bijna een vedette. Iedereen die hem van ver of van dicht kent (vrioenden, familie, ... ) wil van zijn toekomstige rijkdom profiteren. Zo gaat dat. Maar Woody geeft zijn droom niet op. Hij zal Lincoln bereiken en weten. Het verrassende en mooie laatste kwart van de film wil ik niet verraden. Je zult ervan genieten. Ook van de pittige dialogen en de droge humor kan je dat.

Oud worden is geen pretje, maar Woody heeft een doel ...

(Ook bij ons bestaan dergelijke marketingstunten, waarvan Woody Grant het 'slachtoffer' werd.)

Nebraska is een zwart-wit film die warm aanvoelt en kleurrijke personages bevat.

Een film helemaal die helemaal in zwart-wit is, het spreekt veel mensen niet echt aan. Maar de keuze voor het gebruik van zwart-wit is wel begrijpelijk bij Nebraska. De nieuwste film van Alexander Payne gaat over familie, liefde, hoop en Amerika. De film is interessant genoeg om over het zwart-witte aspect heen te kijken en bevat juist kleurrijke, maar domme en erg negatieve, personages die ook direct de film verzwakken en de geloofwaardigheid aantasten, maar de hoofdpersonages wel sterker maken en meer diepgang geven.

Filmtakers › Inloggen - filmtakers.wordpress.com

Alweer een prachtige Alexander Payne. De man heeft een patent op kleine intieme drama's en laat in Nebraska zijn vakmanschap nogmaals zien. Het begint al met Woody Grant. Een typisch Payne-personage dat in de persoon van Bruce Dern een waardig vertolker krijgt. Daarnaast is er weer die balans tussen komedie en drama. Minder dwingend en subtieler aanwezig dan in bijvoorbeeld The Descendants, maar nog altijd de grote kracht van Payne's films.

Ook hier voel je op het ene moment medeleven en compassie, terwijl een minuut later bij het stelen van een air compressor of een uitbarsting van June Squibb de lach alweer doorbreekt. Tel daar die prachtige slotscène bij op en je hebt weer een Alexander Payne pur sang.

Voor een uitgebreide recensie zie: Filmmad.nl | Recensie: Nebraska (27 februari)

"He still thinks he's going to Lincoln to get his money."

Van de regisseur van The Descendants (2011) zie ik en dat vond ik best een vermakelijke film, omdat drama en comedy op een interessante wijze in elkaar worden verweven. Dit is ongeveer ook het geval in 'Nebraska'.

Het kabbelt lekker voort ondersteund door een fijne score en een - niet storend - zwart-wit contrast. Dit geheel zorgt voor een relaxte film waarbij je als kijker zijnde even tot rust kan komen. De echt grootse gebeurtenissen blijven zodoende uit, maar er zitten wel wat subtiele momenten in.

Drama en droge humor worden nauw verbonden. Dit uit zich in de dialogen en de manier waarop de verscheidene personages worden geportretteerd. Met name om het personage van June Squibb ging ik goed stuk. Zij kwam steeds met de raarste anekdotes en acties aanzetten; geweldig om te zien. Het eigenzinnige einde past wat dat betreft perfect in de lijn van de film.

Al met al een aangename film om eens gezien te hebben. Misschien moet ik toch maar eens een keer op zoek naar het eerdere werk van Alexander Payne.

3,0 Sterren.

Het zwart wit geeft deze trage en invoelend tragische roadmovie-achtige vader-zoon aangelegenheid iets melancholieks en maakt 'm stemmig. Een familieverhaal over simpele mensen uit een landelijk gebied in de USA. Over hun wensen en verwachtingen die op een teleurstelling uitgelopen zijn. De toon is evenwichtig en bitterzoet. Bruce Denn gaf de oude man een treurige uitstraling, maar voor mij was Will Forte (ik kende hem denk ik niet) het sterkst, vooral in de stille momenten. June Quipp zorgde voor de humor (vooral de scène op de begraafplaats was onbetaalbaar).

Heerlijke roadmovie die op een prima manier drama met komedie weet te verenigen. Vooral de relatie tussen vader en zoon wordt erg mooi vertolkt door Bruce Dern en Will Forte. Hierbij is in het bijzonder sterk de nadruk gelegd, op het feit dat niet alles is wat het lijkt. Er zijn altijd situaties die hier aan ten grondslag liggen, en zo ook in deze film. Het verstandelijke en cognitieve vermogen verminderen bij de vader, en drankmisbruik speelt een grote rol in het verleden en heden. Dit levert de nodige frictie maar geeft de film ook de kans voor de nodige humor. Een sterk spelende cast en mooie zwart/wit beelden maken van dit verhaal een zeer geslaagde film.

Ik vind dit meer een comedy, dan drama. Toch wel een leuke film. Deze situatie zou bij ons ook kunnen voorkomen, denk maar aan de acties van Readers Digest.

Hiervoor moet je blijkbaar in de juiste mood zijn.. Het kwam maar niet op gang.

Puur genieten voor mij. Heerlijke Amerikaanse dorpjes, grappige mensen. Film met een grote glimlach, maar toch ook een wat trieste onderlaag. Raakte bij mij de juiste snaar, Alexander Payne maakt er ook visueel een plaatje van. Weer een tijd geleden dat ik zo heb genoten, de film verveelde me geen moment. Deed me op momenten aan de The Straight Story denken.

Echt 'op gang' komen de films van Payne nooit, maar die juiste mood had ik ook last van bij deze film. Op de één of andere manier boeide het me allemaal niet zo en vond ik de dialogen niet zo interessant. Ga het binnenkort zeker nog eens proberen (nu nog niet afgezien), aangezien ik deze regisseur toch hoog heb zitten.

Fijne film! Juist de opbouw is erg sterk. Zeker de moeite waard! Het voelt voor mij meer aan als een tragikomedie. Zeer sterk acteren van het hoofdpersonage. Het vergt wel wat wat empathisch vermogen van de de kijker. Maar dat heb ik in grote hoeveelheid + een halve ster voor de klap!

Het Amerika dat Alexander Payne ons in zijn nieuwste film weer voorschotelt is dat van noordelijke staten van de VS waar je een lot uit de loterij nodig hebt om vooruit te komen in het leven. Woody Grant denkt dat lot te hebben. In het begin van de film lijkt hij niet veel meer te zijn dan een norse, egoïstische alcoholist, maar samen met zijn zoon David wordt ons de tijd gegund om het personage te zien groeien. Het is de kracht van de films van Payne dat de hoofdpersoon zich altijd in een verrassende richting ontwikkelt, en dat het hele verhaal in dienst hiervan staat, maar ook een heel natuurlijk verloop lijkt te hebben.

Langere recensie kun je hier lezen: Recensie Nebraska (ZUBB.nl)

briljante poster inderdaad. fantastisch. Film was ook helemaal oké.

3.5

Payne laat de vele leeghoofden in Hollywood zien hoe je met een simpel verhaal een briljante film kan maken dat alle ingrediënten in zich heeft een klassieker te worden.

Wat een rust, controle en balans.

Op alle fronten victorie!

En dan te bedenken dat de makers van een ruimtevehicle als Gravity er met een kist Oscars vandoor zijn gegaan. Payne verdient zo'n beeldje met deze film.

Goed acteerwerk en een mooi verhaal. Verrassend, dat zwart/wit zo goed werkt. Ik heb de kleuren helemaal niet gemist. Zelfs het wijde landschap was prachtig. Bruce Dern is uitstekend op dreef als een bijna zwijgende outcast. Alleen het hoognodige zegt hij. De dialogen worden daardoor heel spannend. De kracht van de ruimte; zowel in woord als in beeld. Dat is wat deze film zo bijzonder maakt.

Visueel en (zwart) humoristisch gezien allemaal dik in orde, maar de grauwe plekken, de saaie (authentieke) personages en de treurnis die doorklinkt in de viool maakt het geheel iets te mistroostig. Desondanks geen vervelende film om te kijken, vooral omdat het geen standaardplot is en omdat het een eerlijk 'klein' verhaal is. Acteerwerk kon verder iets minder geforceerd op sommige momenten. Payne weet uiteindelijk toch nog de toenadering en ontwikkeling van de personages (tijdens de roadtrip ) goed uit te beelden, hetzij op zijn geheel eigen wijze. Nipte 3,5*

Prachtige poster.

Die scène met zijn neven op de bank; schitterend. En zo zit de hele film vol mooie, geestige en memorabele momenten. Dikke 4*.

Prima roadmovie met een geweldige rol van Bruce Dern als Woody Grant verder ook nog kleine rol van Stacy Keach.

Zoals ik al had verwacht heb ik heel erg genoten van Nebraska. Het verhaal is heel leuk bedacht en zit vol met bijzondere karakters. Natuurlijk is Bruce Dern geweldig als Woody en zijn hele familie is gewoon geweldig. De dialogen (en gebrek aan dialogen) zijn ook perfect. Verder vind ik het persoonlijk erg leuk om te zien dat Will Forte ook in dit soort films kan schitteren. Cinematografisch is het ook heel sterk en de keuze voor zwart/wit heeft goed uitgepakt. Al bij al is het gewoon een hele lieve, grappige en kleine film geworden.

Misschien wat hoog, maar vond hem echt geweldig. 4.5*

Deze film had ik zo geweldig kunnen vinden als hij me had geboeid. Het verhaal had heel veel potentie, maar het werkte gewoon niet. En de keus voor zwart/wit vond ik een beetje jammer. Ik vond het er niets aan toe voegen en eerder irritant. Ik heb betere (moderne) zwart/wit films gezien waar het wel werkte. Ik vond het een beetje een teleurstelling.

Prachtig hoe zo'n op het eerste gezicht klein en simpel ogende film toch zo groots kan zijn. Nebraska gaat over een eenvoudig beïnvloedbare oude man die geënthousiasmeerd wordt voor een veel vergende vergeefse onderneming nadat hij misleidt wordt door zo'n ongelooflijk vervelende, bedrieglijke reclamebrief en Bruce Dern weet die aandoenlijke oude man zo geweldig goed neer te zetten dat dit eenvoudige uitgangspunt een werkelijk prachtige film oplevert die van begin tot eind heerlijk wegkijkt. Familiebanden worden op de proef gesteld, voorvallen uit het verleden worden achterhaald en geschiedenis wordt geschreven in een meeslepende reis door het prachtige Noorden van de Verenigde Staten van Billings, Montana naar Lincoln in Nebraska. Dern neemt je, letterlijk en figuurlijk, mee in een film die in prachtig zwart-wit is geschoten en zowel zijn vertederende als droog komische momenten kent.

Mooie vertederende film over de achterkant van het bestaan. Het lege leven in smalltown America wordt door de zwart/wit keuze extra benadrukt. De karaoke-scene alleen al was triest en hilarisch tegelijk.

4 *

Leuke, sfeervolle film, maar Nebraska mist toch wel serieus wat pit en het is me ook te sentimenteel allemaal. Vind Payne een sympathiek regisseur maar z'n films worden er niet persé beter op, en ik betwijfel of er meer in zit.

een prachtfilm, heerlijke sfeer, kortom genieten!

Deze film herzien omdat ik bij de eerste keer af en toe in slaap ben gedommeld. Het overkwam mij nu niet maar ik moest wel alle moeite doen om wakker te blijven. Tja, misschien maken die oude mensjes mij gewoon slaperig. Ik veer vaak op als aantrekkelijke jonge dames hun opwachting maken en die heb ik in deze film niet gezien. Hierbij wil ik natuurlijk Nebraska niet afdoen als een matige film. Integendeel zelfs, het is gewoon een sympathiek filmpje waarbij de mooie in zwart-wit geschoten landschappen, die een en al rust uitstraalden, bij mij de meeste indruk maakten.

3,5* na herziening