The Birds (1963)

Bij de mediamarkt heb je een aardige standaard hitch uitgave, ook met die geweldige docu.

zaterdag is hij tezien op Vijftv

Dé triller uit mijn jeugd! Nog altijd een erg beklemmende film, vind ik en eindelijk heb ik 'm van TV5 op DVD! Bedankt, TV5!

beetje ontgoocheld door deze Hitchcockfilm. Kan voor mij nergens het niveau van een Vertigo of Dial M for Murder bereiken. Ook het einde vond ik een beetje teleurstellend, ook al ga ik perfect mee akkoord dat niet elke film een 'verklarend' einde moet hebben. Maja, t was voor mij gewoon nooit echt spannend op enkele momenten na. Helaas, 'maar' een 3*

Erg overgewaardeerde en teleurstellende film.
Het verhaal op zich is nog wel goed, maar het is allemaal o zo slecht uitgewerkt. Het begint al bij de acteurs, er wordt hier gewoon vreselijk slecht geacteerd door de gehele cast. Vooral die blonde Tippi Hedren was barslecht. Dat de acteurs in de bijrollen zwakjes waren, daar kan ik nog mee leven, maar zij was de hoofdactrice, dan mag je toch wel wat verwachten. Helaas, de enige die er nog iets van probeerde te maken was Rod Taylor, die de mannelijke hoofdrol voor zijn rekening nam.
Personages zijn ook allemaal plat en oninteressant, en ze doen domme en ongeloofwaardige dingen. Denk bijvoorbeeld aan die scène waarin Melanie op zolder wordt aangevallen door de vogels. Dan blijft ze daar gewoon staan in plaats dat ze zich simpel omdraait, de deur opent en de kamer verlaat. Zo simpel is dat. En waarom gaat die Melanie in de eerste plaats al helemaal naar Bodega Bay voor een man die ze niet kent? Als ze enkele dagen wacht, dan ziet ze die kerel gewoon in San Fransisco. En dan zijn er nog wel wat van die vreemde scènes waar ik kritiek op kan geven, maar ik ga ervan uit dat iedereen wel weet waar ik op doel.
Ach, die Melanie is sowieso een overbodig en storend personage dat het niveau van de film naar beneden haalt.
Het enige wat ik echt goed vond waren die vogels. Mooie beelden als ze zich verzamelen bij de school en het huis.
Het einde daarentegen is dan weer heel erg slecht. Ik had de film opgenomen en vanmorgen gekeken, maar ik dacht dus echt dat men niet de volledige film had laten zien. Het is ineens gedaan. Ik had geen verklaring verwacht, maar een iets beter uitgewerkt einde zou geen kwaad kunnen. Nu lijkt het alsof Hitchcock geen inspiratie meer had. Een open einde kan soms een goed idee zijn, maar hier werkt het niet.
Ik vind deze film in elk geval zeker geen aanrader, al denken velen hier er anders over.

In 1963 dachten ze er in ieder geval anders over. Hitchcock werd niet voor niks de master of suspense genoemd.

En hij word niet alleen zo genoemt hij heeft het zo'n beetje bedacht.

Hij was de eerste die de spanning zo lang op bouwde totdat je weet dat er iets gaat gebeuren maar het gebeurt dan toch niet en als je het niet meer verwacht gebeurt het dan toch.

En er wordt nog heel wat gebruik gemaakt van deze techniek.

bedankt Alfred Hitchcock

Een film die na een flauw begin alsmaar beter wordt.

Het eerste halfuur van de film is redelijk saai en klassiek. Een paar dialogen (die voor die periode al redelijk de stoute richting uitgingen) en wat beelden van Californië, that's it.

Maar vanaf dat de vogels aanvallen, begint het verhaal pas echt. Honderden woeste vogels die de mensen bestormen (met kalme tussenpauzes ertussen natuurlijk, de regisseur heet niet voor niks Hitchcock), hysterisch rondrennende dorpsbewoners, mensen die hun huis dichttimmeren met elk stukje hout dat ze kunnen vinden, gelovige types die alles op God en de duivel steken, ... Hitchcock heeft met deze film de basis gelegd voor de moderne rampenfilm, later nagedaan door zowat iedere andere regisseur, waaronder Spielberg, Emmerich, Romero, Shyamalan en nog een hele hoop anderen.

En dat er een paar gaten in het scenario zitten, och, dat nemen we erbij. The Birds is een echte klassieker geworden, en terecht.

De laatste keer dat ik deze zag was in zwart wit en deze keer in kleur.

Blijft een prima film, niks saai, lekker spannend.

Mijn 10e Hitchcock! Helaas heb ik dit lustrum niet kunnen vieren met een van zijn betere films, ik wist al geruime tijd dat deze film kwalitatief gezien niet opweegt tegen zijn status. Zeer onderontwikkelde special effects (in technicolor leek dat bloed echt nog slechter dan Herschell Gordon Lewis-bloed, maar goed).

Ondanks de kritiek mag dat de pret niet drukken. Het was zeker geen slechte film, maar ik ben erachter gekomen dat Hitchcock films voor mij het beste werken als er vooral achter de schermen het gevaar de voelen is en niet zo zeer voor de schermen (zoals in Psycho en The Birds, met uitgebreide actiescenes). Veel beter werkt het voor mij in bijvoorbeeld Rear Window waarin je eigenlijk niets ziet, maar wel veel dichter bij het puntje van je stoel kruipt.

In tegenstelling tot de meeste reacties hier, vond ik dit een ondergewaardeerd meesterwerkje van Hitchcock. Ik vond deze film zelfs beter, spannender, enger en mysterieuzer dan Saw, The Grudge en The Mist samen. En als dat nog niet overtuigend genoeg is mag The Ring er ook nog bij..

Wat deze film beter doet dan de juist opgenoemde horrorfilms is de schitterende, rustige verhaalopbouw en de uitdieping van de personages. De film neemt namelijk de tijd om de kijker kennis te laten maken met de verschillende personages die in het verhaal voorkomen. Die kennismaking gebeurt door prachtige dialogen en mooie beelden van het pittoreske dorpje waarin het verhaal zich afspeelt. Terwijl we tegenwoordig in de meeste huidige horrorfilms al vanaf minuut één al wegvliegende ledematen, liters bloed of lelijke cgi-monsters te zien krijgen. Een beetje jammer want op die manier krijg je nooit echt een band met de hoofdrolspelers uit het verhaal, iets wat Hitchcock met The Birds dan weer wel heel goed en slim aanpakt, hij laat de kijker kennismaken door middel van een interessant, romantisch verhaal. Pas vanaf het moment dat enkele vogels zich vreemd beginnen gedragen voel je de spanningsopbouw opkomen en laat het verhaal je niet meer los. De film mondt uiteindelijk uit in een schitterende apocalyptisch en absurde climax. De sfeer was ook buitengewoon schitterend, het geluid van de naderende vogels gaf een geslaagde sinistere ondertoon aan het verhaal, iets waar Hitchcock schijnbaar goed op gelet heeft. De enige punten van kritiek was de soms wat nep overkomende effecten (vooral het fluo-rode bloed was wel niet erg geslaagd), hoewel het allemaal nog redelijk fraai oogt gezien het feit dat deze film uit de vroege jaren '60 komt. Persoonlijk denk ik ook dat de film in zwart/wit veel beter tot zijn recht zou zijn gekomen..

4.0 sterren

Je moet maar zin hebben om zo'n oude horror te kijken. Tuurlijk kan de film goed vermaken (aan het gemiddelde te zien), maar zijn is er niet veel hopeloos verouderd?

Kijk 'm toch gewoon, dan weet je het meteen.

Heb ondertussen al een paar Hitchcocks achter de rug, maar deze vind ik zeker één van de betere. Het begin is vrij langzaam, maar toch sluimert er zelfs in dit begin al een spanning doorheen het hele gebeuren. Deze spanning wordt nadien enkel steeds sterker opgebouwd met als absolute hoogtepunt, zoals door anderen reeds veelvuldig vermeld, de scene aan het klimrek op school die echt fabuleus is opgebouwd. Dat de special effects actueel niet echt modern meer te noemen zijn, stoorde me hoegenaamd niet. Het einde vond ik wel enerzijds teleurstellend, de spanning wordt naar het einde toe wel fantastisch opgebouwd terwijl de bewoners van het huis sluipend doorheen de vogelmassa naar hun auto proberen te geraken, maar dat ze dan uiteindelijk gewoon wegrijden zonder meer vind ik wel een lichte tegenvaller, daarom momenteel slechts 3.5*, misschien dat ik deze later nog verhoog naar 4*¨. Maar zonder meer een fantastische film waaraan veel, zelfs hedendaagse, mysterythrillers nog steeds schatplichtig aan zijn.

Ik heb een aardige selectie van 12 films uit de Hitchcock collectie en na Psycho (geweldige film) waagde ik het een weekje later op The birds.

Waar je bij Psycho alles tot in het kleinste detail duidelijk wordt verklaard is het bij The birds volledig gissen. Een onbegrijpelijk open eind. Je kan hier de beschrijving van de film lezen en meer heb je niet nodig want je weet al precies wat er gaat gebeuren

LEES : Melanie Daniels is aan het winkelen in San Francisco als ze Mitch Brenner ontmoet, die op zoek is naar vogels als cadeau voor de verjaardag van zijn zus. Hij herkent Melanie, maar doet alsof hij haar voor een assistent verkoopster aanziet. Zij speelt het spel mee. Melanie besluit de vogels zelf te kopen en naar Bodega Bay te rijden, waar het verjaardagsfeest van Mitch z'n zus plaatsvindt. Daar wordt ze echter aangevallen door een zeemeeuw, wat het begin is van een aantal aanvallen van een steeds groter wordende groep vogels.

Lees dit en je hoeft de film niet eens meer te zien.

De oorzaak van die dolle vogels die zocht ik dan maar bij die twee parkieten maar dat zal de bedoeling wel niet zijn.

Wel een aardige thriller van Hitchcock, maar niet zijn meest opzienbarendste. Vogels als horrorobject doet toch een beetje lame aan. Gebruik dan bijen (visueel niet zo interessant) om mensen echt te laten paniekeren of zombies. Dat laatste is natuurlijk leuk, maar niet echt Hitchcock zijn stijl. De meningen over de kwaliteit van de vliegende vogels-scenes, die lukraak dorpsbewoners aanvallen, zijn nogal verdeeld. Ik vond het zelf nog best goed gelukt, het is alleen jammer dat de film voor de rest geen topper is. Vooral het einde vond ik totaal niet spannend.

Als m'n tijd heeft, deze zeker bekijken.

Nogal traaaaaaaaaaaag op sommige momenten.

Mijn eerste Hitchcock.

Was erg benieuwd en verwachtingen lagen best hoog. Nou, viel me nogal tegen eerlijk gezegd.

Eerst en vooral door het erg lage tempo. Het duurt ongeveer 50 minuten vooraleer er echt iets gebeurt. Op sommige momenten wordt de film gewoon echt langdradig en betrapte ik mezelf erop naar de klok te kijken, nooit een goed teken.

Acteerprestaties vond ik ook niet echt om over naar huis te schrijven, maar het ergste vond ik nog de belabberde "special effects". Tuurlijk, het in 1963, en ik reken Hitchcock ook absoluut niet aan dat hij niet over de moderne CGI beschikt, maar leer met je beperkingen leven zou ik denken. Ik doel vooral op de scène waarin de mussen via de schoorsteen het huis binnendringen...Dat was echt enorm fake, en dat had Hitchcock ook moeten zien, en er een mouw aan moeten passen. Desnoods door die scène weg te laten, want ze verneukt totaal de sfeer.

De andere aanvallen van meeuwen en kraaien waren wat gestileerder en werkten ook beter. Bijvoorbeeld wanneer het huis van Mitch wordt aangevallen, Hitchcock werkt vooral met het geluid van de vogels en heel af en toe krijg je een vogel te zien die toch door het raam vliegt. Nou, zo moet het dus. Heeft veel meer effect dan die neppe mussen. Erg mooi waren de scènes waarin al die vogels zich verzamelden (bijvoorbeeld op dat klimrekje). Daar ging dan weer wel dreiging van uit.

Ook de finale scène was perfect...tot ze gewoon wegreden...and that's it! Nee, ook dat viel erg tegen.

Al bij al dus niet echt tevreden na het zien van deze klassieker.

The Birds is een film die veeeel beter is uitgewerkt dan de horrorfilmpjes die je vandaag de dag voorgeschoteld worden. Heel rustig en opbouwend horrorfilmpje waarbij geen idiote The Mist praktijken aan bod komen (die film sloeg echt alles). Het begint allemaal een beetje zwakjes en en saai, veel lange dialogen en echte Hitchock-scènes waarin romantiek en suspense bij elkaar komen. Tot het moment waar de vogeltjes de mensen aan gaan vallen is het allemaal nog maar een beetje magertjes. Dan ineens komen de vogeltjes dan met z'n allen door de schoorsteen wat er natuurlijk ge-wel-dig uit ziet. Vanaf dat moment ontpopt zich een lekkere mysterieuze film. Vooral de scène in het café omdat het dan nog iets mysterieuzer wordt. De finale is ook heel erg sterk en ook heel erg spannend. Al die vogels bij elkaar zien er heel erg tof uit en lekker spannend. De Hitchocksfeer straalde er van af en het was visueel ook weer erg Hitchockerig mooi gefilmd. (Zo kan alleen Hitchock het)

Wat ik jammer vond was dat kleine meisje wat zwaar irritant was. De vogeltjes zagen er af en toe wat nep uit, maar hee, het was 1963. Film komt erg traag op gang, wat ook erg jammer is maar als ik zo terug denk niet heel erg storend. Ik mistte wel een onderbouwend spannend muziekje net als in Psycho, dat had het net iets spannender kunnen maken. (Ik vind dat toch jammer want bij Les Diaboliques mistte ik ook al spannende muziek).

Een echte klassieker waar ik erg enthousiast over ben. Voor nu een 3,5* en na herziening misschien nog een verhoging.

Mijn moeder vond het destijds een erg enge film. Vond het wel meevallen maar goed vroeger had het denk ik wat meer impact. Wel een aardige horror/thriller van Hitchcock. Spanning is wel goed en de scene met de kinderjuffrouw was waarschijnlijk vroeger best erg. 3,0.

All at once the... the birds were everywhere. All at once...

"Hitchcock's 50e film", aldus het Universal News op de extra's. Jammer dat ik die mijlpaal niet kan bekronen met een superbeoordeling. Daarvoor is de film aan het begin gewoon te langzaam. Het is allemaal goed wat er gezegd wordt en het verveeld niet, maar het hoort gewoon niet. Er zit veel te veel drama in voor een horrorfilm.
Het duurt bijna een uur, voordat The Birds echt vorm beginnen te krijgen en je argwanend wordt. Dat is het moment waarop Melanie er een paar ziet zitten en er zelf ook argwanend naar kijkt. Dit had ook een moment aan het begin van de film moeten zijn en niet halverwege.
Wat volgt is een uur waarin Hitchcok zijn Master of Suspense-titel meer dan waar maakt. De scène waarin ze opgesloten zitten in hun huis en je die vogels hoort. Kippenvel! Ongelofelijk hoe je, door je verbeelding alleen, zoveel spanning kunt creëren.
Het enige wat ik misschien miste was zijn geniale muziek. Volgens mij heb ik geen noot hoort. Misschien ben ik gewoon te verwend, want ik heb vaak genoeg op het puntje van mijn stoel gezeten.

Veel beter dan de gemiddelde horrorfilm van tegenwoordig. Wat deze film zo speciaal maakt is dat Hitchcock helemaal geen donker bos nodig heeft om het eng en spannend te maken. Een stralende, zonnige dag is genoeg voor hem!
Wat deze film dan onderscheidt van de echte toppers, denk aan Psycho (zijn eigen versie), is het verhaal. En hiermee bedoel ik dat er te veel drama in deze film zat. In een goede horrorfilm hoort geen karakterontwikkeling en opbloeiende liefde te zitten. En als het er in zit, moet het niet nadrukkelijk aanwezig zijn (of zelfs de overhand krijgen).
3,5*

En wie zegt dat ik dat hoede horrorfilms vind? Voor mij moet een goede horrorfilm zich beperken tot het creëren van een spannende sfeer.

Heeft nog een goede theorie wat the Birds er doen, want ik word er geen wegwijs uit. Wat op Wikipedia staat;

'Horrorfilms zijn films waarin angst voor iets het hoofdthema van de film vormt. (Wikipedia)

Ten minste dan heb ik het niet over slashers. Maar de echte angsthorrors (Shining, Psycho of Jaws)

Vind ik niet, want als je kijkt naar uitstekende horror als Let The Right One In zit daar veel minder angst in (ook angst, maar minder) en romantiek duidelijk de overhand heeft, die film is ook eng. Een horrorfilm hoort vanzelfsprekend eng te zijn (anders is het het genre niet waardig). Lees anders effe de hele horrorpagina van Wikipedia door, is erg interessant. Je kan horror op verschillende manieren benaderen, maar romantiek kan er echt wel in zitten en zelfs de overhand hebben. The Birds wordt onder meer ook versterkt door de romantiek en goed uitgewerkte karakterontwikkeling, anders was het alleen maar een lachertje geweest. Er wordt juist sympathie opgewekt voor de personages. Als dat er niet was hadden ze van mij best door de volgens opgevreten mogen worden en was de film dus een lachertje geweest.

Als jij eerst sympathie moet opwekken, voordat je het erg vindt dat een persoon opgegeten zal worden door vogels, moet je jezelf echt even de vraag stellen of je ze wel allemaal op een rijtje hebt.

Als ik romantiek wil zien, ga ik geen horrorfilm kijken. Lijkt me logisch. Punt.

Wel in een film, één dooie meer of minder (in een film) doet mij niet zoveel, tenzij het een persoon is waar je iets mee hebt, zoals hierbij. Als een persoon bijvoorbeeld een extreme sukkel is mag hij van mij best vermoord worden door het grote monster. Daarentegen als een persoon een mooie dame is of een coole gast, die net elkaars liefde hebben gevonden hoop ik niet dat ze dood gaan.

Wat een fluteind! Voor je het weet is de film afgelopen en blijf je als kijker achter met die ene belangrijke vraag, waarom?!

Wat een misser van Hitchcock. Je voelt je als kijker bedrogen.

En dat terwijl de film ijzersterk was. Het had een bepaald sfeertje, een beklemmend en verontrustend sfeertje waardoor de film boeiend en eng was in scenes waarin niets engs gebeurde maar er bv een normale conversatie werd gehouden. Er was dan een bepaalde onderliggende spanning. Je voelt als kijker dat er iets broeit. Dat is zo sterk overgebracht en zeldzaam!

Want horrorfilms vandaag de dag kunnen zich idd moeilijk meten met deze film, die hun spanning toch veelal moeten hebben van schrikeffecten terwijl deze film deze amper heeft en je als kijker toch op het puntje van de stoel zit.

Ik kan dan ook begrijpen waarom ze Hitchcock de 'master van suspense' noemen na het zien van deze film.

Het is dan ook zonde dat Hitchcock zo een belabberd eind heeft gemaakt voor een film dat een absolute topper had kunnen zijn. Gewoonweg zonde!

Hitchcock had een einde in San Fransisco gewild volgens mij. Maar de kosten daarvan zouden te hoog zijn.

Op mijn DVD staat ook nog een script voor een alternatief einde, maar ook dan wordt het niet uitgelegd.

Ik vind hem trouwens ook té open voor interpretatie.