Prisoners (2013)

Geweldige thriller die je meteen bij de strot grijpt en tot het eind niet meer loslaat. De donkere grauwe sfeer past goed bij het verhaal waar naast spanning ook drama in is verwerkt. Jackman en Gyllenhaal zetten een zeer sterke rol neer. Je leeft echt mee en de gehele film blijf je meedenken over hoe en wat. Het verhaal laat soms wat kleine steekjes vallen, maar dat stort niet. Een echte topper. 4.0/4.5

"They only cried when I left them."

Van de regisseur van Incendies (2010) zie ik, die film vond ik nogal gekunsteld overkomen. Gelukkig levert hij met Prisoners een betere film af.

Qua verhaal vind ik het niet zo bijzonder en lijkt het meer de zoveelste 'ontvoeringsdrama' te zijn. Wat ik wel weer goed vind is hoe er gewisseld wordt tussen de personages Keller en Loki. Zo zie je de vader worstelen in zijn onmacht wat hem ertoe drijft om rigoureuze actie te ondernemen en aan de andere kant de rechercheur die het onderzoek in goede banen probeert te leiden. Op deze manier ervaar je als kijker beide perspectieven en ga je je beter inleven met de personages. Dat is niet zo moeilijk met het sterke spel van zowel Hugh Jackman als Jake Gyllenhaal, die de film naar een hoger niveau trekken.

De beklemmende sfeer komt goed over. Het regent zowat continu en de ietwat desolate kille omgevingen maken het plaatje af. De spanning is op momenten dan ook goed te voelen. Dit is met name merkbaar als Loki hals over kop naar het ziekenhuis moet. De manier waarop deze auto scène is gefilmd, is echt magistraal te noemen.

Al met al een zeer gedegen thriller, alleen jammer dat de onlogica soms de overhand neemt. Daarnaast had de film van mij wel iets ingekort mogen worden, maar eerlijk is eerlijk; het voelde niet vervelend aan.

Dikke 3,5 sterren.

Opzich best wel te begrijpen waar de lovende kritieken vandaan komen. Het is ook absoluut een goeie film maar mist wat extra's. Het begint wel zodanig dat je aan de hand van het personage van Gyllenhaal enige mystiek krijgt. Het is een beetje een raar figuur, niet iemand die je als agent verwacht, met een opvallende tick en opvallende tattooages en verder een bijzonder ruwe omgang voor een agent. Kreeg een beetje de indruk dat het een mytische entiteit moest voorstellen (en dan heet ie ook nog eens 'Loki'), maar eigenlijk komt dat verder (voor zover ik heb meegekregen) niet echt terug in de film.

Sowieso had de film wat minder straight-forward gemogen. Qua look en feel had ik ook verwacht dat daar sprake van was. De sfeer zit er goed in, een mistroostig standje, voelbare kou en guurheid, en een grimmige vorm van spanning. De pogingen om er iets van ambivalentie in te stoppen (het 'Wat zou jij doen als vader' vond ik wat minder geslaagd, maar misschien is dat ook niet helemaal aan de orde. Hoe dan ook is het net wat te degelijk voor een echt goeie film.

Ook ietsje minder vond ik Jackman die zijn woede-uitbarstingen iets te geforceerd speelt. Verder is het script bij vlagen iets te bedacht, al valt het in vergelijking met Villeneuve's vorige film nog erg mee. Zo voelt het rolletje van die jongen die zichzelf op een gegeven moment neer schiet iets te veel als extra drama, hoewel het voor het 'whodunnit' aspect ook wel onmisbaar blijkt te zijn.

Wel een goeie, sombere en degelijke film die zijn speelduur wel verdient. 3.5*

Prisoners.

Ik had niet verwacht dat ik me als kijker een gevangene zou voelen. Wat een onwijs beklemmende sfeer heeft deze film. Geweldig!

Hugh Jackman blijft me verbazen na Les Misérables.

De rol van Jake Gyllenhaal staat op z'n buik geschreven. De manier waarop hij de coulante rechercheur probeert te blijven, geweldig.

Het duurde even voordat ik door had wie de dader was. Het script gooide er steeds een andere weg in, dus dat vind ik goed gedaan.

De film had me van het begin tot het eind in zijn greep. Mocht wat korter, maar heb me geen moment verveelt.

3.5*

Aardig.

Kan me wel vinden in Naomi zijn mening dat dit pure degelijkheid is. Alleen denk ik juist dat het ook aan Deakins ligt. Het is niet dat hij geen kut van kan. Maar om nou te zeggen wow eens een keertje wat anders of wat meer out of the box shots, nee. Het is gewoon degelijk. Geld ook voor een groot deel van de rest van de film. Vond Jackman eerlijk gezegd niet zo heel opzienbarend. Afgezien van de wat geforceerde regieaanwijzing dat hij met ze ogen moest knipperen vond ik Gyllenhaal beter. Rest van de cast is wat bleekjes en krijgt (gezien de lengte van de film) erg weinig screentijd. Dan doe je zo je best om de zwarte kijker aan te spreken geef je ze zulke kutjes rollen dat je als neger waarschijnlijk liever een blank gezin had gezien.

Wat eigenlijk wel werkte was de spanning van de film. Vond Gyllenhaal zijn zoektocht best spannend en met de maze dacht je even dat het wellicht een leuke mindfuck kon worden. Dat bleek niet zo, en de " ik ben ten einde raad en op dat moment krijg ik een clou van heb ik jou daar!" Zit er gewoon in! Samen met nogal vergezochte karakters die je als kijker off track moeten brengen. Maar daar vermaakte ik me nog prima mee. Maar als karakterschets over hoe een familie omgaat met de ontvoering van hun dochter vond ik het te oppervlakkig.

3 sterren.

Erg goed drama waar ik na zoveel positieve kritieken niet meer omheen kon. Gelukkig kwamen de hoge verwachtingen ook uit.

Met name het acteerwerk is erg goed. Jake Gyllenhaal en Hugh Jackman verbazen me elke keer weer, ook nu weer. Acteergeweld van de bovenste plank.

Tel daarbij op de uitstekend vertolkte bijrollen en met het acteerwerk zit het wel snor. Zeer belangrijk in een film die afhankelijk is van hoe het vertelde verhaal vertolkt wordt.

Want het verhaal is goed doordacht en boeiend van begin tot eind. Hoofdvraag van de film is hoe ver je mag gaan om je vermiste kind terug te vinden.

Als kijker wordt je heen en weer geslingerd in je oordeel daarover. Sterk gedaan van Villeneuve.

De film ontkomt echter niet aan bepaalde clichés, maar dat stoorde me niet. Dankzij uitmuntend acteerwerk en een prachtig verteld verhaal met een perfect daarbij horende sfeer deel ik vier dikke sterren uit!

Geweldige film die samen met Rush (2013) (I) en Captain Phillips (2013) voor mijn tot nu toe de beste films van 2013 zijn. Een prachtig meeslepend verhaal somber en grauw opgenomen. De film bezit het nodige drama en op momenten ijzig spannend . De cast was fenomenaal een Hugh Jackman die bijna niet was te herkennen (kapsel en baard) als de wanhopige vader Keller Dover en natuurlijk Jake Gyllenhaal als Detective Loki die een soort gelijke rol had als in Zodiac (2007) . Verder nog rollen van karakter speelster Viola Davis als Nancy Birch en de sympathieke Terrence Howard als haar man. Ook de kleine rol van Maria Bello vond ik top ik volg die vrouw al sinds E.R. Verder nog prima rollen van een bijna onherkenbare Melissa Leo en Paul Dano , kortom een echte aanrader die me ruim twee en een half uur op het puntje van mijn stoel deed zitten.

Wat een verrassende film. Erg spannend. Zelfs als je zelf geen kinderen hebt kun je je heel goed inleven in de hoofdpersoon, de absolute machteloosheid en woede en frustratie was heel erg invoelbaar. De troosteloze druilerige omgeving versterkte dat gevoel.

Deze film had volgens mij weinig publiciteit gekregen maar is absoluut een aanrader.

Het zat er natuurlijk dik in dat de canadese regisseur Denis Villeneuve na het sterke en verrassende Incendies een Hollywood-film aangeboden zou krijgen. Het pakt zoals gewoonlijk wisselvallig uit. De film begint intrigerend en spannend, met uitstekend akteerwerk van de hele cast, maar naar het einde toe worden er helaas flink wat kansen gemist en zakt het geheel weg in voorspelbare en uitgekauwde toestanden. Jammer, want de grimmige sfeer is goed getroffen, het camerawerk van Roger Deakins is prachtig en het script wordt grotendeels intelligent uitgewerkt.

Film duurd veel te lang en is ook nog eens voorspelbaar, het einde zag ik al na 'n uur aankomen.

Prisoners is vooral erg sfeervol en schept daarnaast een interessant vraagstuk over wat je zou doen in het geval van ontvoering van je kind. In dit geval worden er twee meisjes ontvoerd, waarvan de ouders allemaal anders reageren. Vooral in de persoon van Jackman komt dat hier goed naar voren, die emotioneel en agressief is. Ik vond hem goed spelen, al acteert hij soms wel op het randje. Het is daarom wel jammer dat de rollen van Howard en Davis zo naar de achtergrond verdrongen worden. Ook zij zitten in de situatie waarin hun dochtertje is ontvoerd, maar hun thuissituatie wordt maar nauwelijks belicht, iets dat ik graag meer had gezien.

De sterkste rol van de film ligt echter bij Jake Gyllenhaal. Hij speelt hier een rechercheur, die duidelijk last heeft van wat tikjes, maar die erg volhardend is, en ook niet bang is zaken en mensen hard aan te pakken om achter de waarheid te komen. Verder vond ik het camerawerk behoorlijk sterk. De manier waarom sommige scenes in beeld worden gebracht zorgen ervoor dat de deprimerende sfeer nog net even wat beter naar voren komt. Ook slaagt Villeneuve erin om het raadsel rond de verdwijning van de meisjes ook lang onbeantwoord te houden, al bewandelt hij net als bij zijn vorige film hierbij wel een zijpad teveel.

Vooral het gebeuren rondom dejongen, die graag voor de moordenaar wil worden aangezien, de kleren van de kinderen steelt en uiteindelijk zelfmoord pleegt, vond ik toch net wat te gekunsteld overkomen. Het maakt het raadsel natuurlijk des te groter, maar dit voelde niet echt natuurlijk en logisch aan. Dat neemt niet weg dat het verder vrij goed in elkaar zit. De soundtrack is passend, de film zelf redelijk spannend, het camerawerk prima en zo’n scene waarbij Gyllenhaal trippend naar de eerste hulp rijdt, ziet er gewoon bijzonder fraai uit.

Een paar andere keuzes en ik had dit toch wel een stuk beter gevonden. Het is goed gemaakt, dat wel, maar soms iets te gekunsteld en daarnaast wordt het andere gezin hier duidelijk wat te weinig belicht. Maar ik kan op zich goed begrijpen, waarom veel mensen dit zo’n goede film vinden.

3,0*

Zeker een goede psychologische thriller.

Dat gezegd hebbende ben ik toch licht teleurgesteld.

Ze hebben de tijd genomen om het plot en de personages goed uit te diepen,

waarvoor alle lof, maar ze gaven de hints zo makkelijk weg.

Bij elke belangrijke twist zag je het toch net van te voren aankomen. Zonde!

Het had van mij allemaal een stuk mysterieuzer mogen zijn.

+0,5 voor het einde. *4.0

Overschatte film.

De film is niet zo heel traag, spanning wordt mooi opgebouwd en met het trage film werd er in ieder geval een goede sfeer gecreeerd.

Echt spannend wordt het eigenlijk nooit omdat alles zo tam gebracht wordt. Deed me denken aan Zodiac, hoewel die film dat juist zo wilde. Het veelvuldig gebruik van de themamuziek werd ook prima hypnotiserend. Ook een aantal mooie shots en scenes (laatste autorit), maar het blijft wel erg braaf allemaal. Niet dat het grote publiek daar op zit wachten maar toch.

Acteerwerk was best goed, zeker Gyllenhaal deed het erg sterk, verrassend genoeg omdat hij me meestal koud laat. Niet verrassend was het acteerwerk van Jackman, die veel te vaak over het randje ging. Blijf het nog altijd een matige overschatte acteur vinden. Rest van de cast deed het ook prima, zelfs Cuba vond ik aardig spelen.

Op het script heb ik wel veel aanmerkingen. Het begint vrij sterk, maar zoals bij talloze andere thrillers laat het steeds meer steekjes vallen naarmate het einde nadert. Het verhaal werd teveel vooruitgeduwd door toevalligheden en zowaar bijna een deus ex machina. Zeker jammer, omdat het personage van Gyllenhaal een sterke detective zou zijn. Hier had echt meer ingezeten. Het einde is een kwestie van smaak, maar ik vond het een pijnlijk moment, op zo'n saai einde zat ik niet te wachten.

Toch blijft de film wel overeind als goede thriller, maar een fantastische film of klassieker is het allerminst. Dat hier bij de mensen die een hoge waardering geven nog een discussie ontstaat over het plot zegt mij voldoende.

Zeer goede film!

Begint een beetje rustig maar daarna neemt de spanning snel toe!

Plus: goede cast en een goed einde !!!

Prisoners is een prima thriller. Goede sfeersetting, grauw en regenachtig. Doet een beetje aan Zodiac denken qua sfeer. Wellicht ook door de aanwezigheid van Gyllenhaal, die hier uitstekend acteert. Sowieso prima acteerwerk, met name van Gyllenhaal en Jackman. Een vrij lange speelduur, maar de film weet tot het einde te blijven boeien. Lange tijd spannend en mysterieus, dit wordt naar het einde toe iets minder. De dilemma's waar de vaders voor komen te staan zijn interessant weergegeven en uitgewerkt, met name ook het verschil in hoe beide vaders met de situatie omgaan. De slotscène was ook zeer aardig gedaan.

Met afstand de beste film van 2013 en vele jaren ervoor.

Een film waarbij ik na 10 minuten al zei: "volgens mij wordt dit best een goede film." Dat kwam door de geweldige sfeerschepping, ijzersterk acteerwerk van de hele cast en een naargeestige, sluimerende spanning.

De speelduur (2,5 uur) voegt echt iets toe. Ik was 2,5 uur lang niet op de bank, maar ik was dáár. In dat dorpje. Ik zocht mee naar de kinderen. Ik werd net zo radeloos als Jackman. De film neemt overal ruim de tijd voor, maar is nergens langdradig. De wanhopige Jackman die door woede en verdriet niet meer uit zijn woorden kan komen en tegen Gyllenhaal meer stamelt dan praat, is ook een perfect gebruik van de extra speelduur. Daardoor komt het allemaal heel natuurlijk over. In een film van 100 minuten is daar geen tijd voor. Het is een geweldige prestatie dat de film nergens inkakt, en juist als dat toch dreigt te gebeuren, volgt één van de vele goede plotwendingen.

De hele cast acteert subliem, zelfs de kinderen. Het geweldige script en de perfecte, natuurlijke dialogen dragen daar ook aan bij. Vaak krijgen kind-acteurs in films van die uitgekauwde, onnatuurlijke dialogen voor hun kiezen, die ze op geen enkele manier natuurlijk kunnen spelen. De kinderen in deze film zijn gewoon kinderen.

Prisoners is bovendien omlijst door een perfecte, ingetogen score die op de goede momenten juist ook àfwezig is. Denis Villeneuve (nooit van de man gehoord trouwens) laat op de juiste momenten stiltes vallen (deed denken aan No Country for Old Men) waardoor sommige scènes nog intenser worden. De film heeft - mede daardoor - meerdere ijzingwekkend spannende scènes zonder zich daarbij te hoeven bedienen van cheap ass schrikmomenten.

Het laatste shot is perfect gekozen en de ontknoping is zeker geen deus ex machina zoals ik hier iemand het zag noemen.

Mooi dat ik deze nog even in 2013 heb gezien want ik heb hem meteen op 1 gezet in mijn top 10 voor 2013. Bovendien heb ik mijn persoonlijke top 10 voor het eerst in jaren aangepast en hem daar meteen op 1 gezet.

Tenzij ze vandaag of morgen een pilletje of erotisch hulpstuk uitvinden waarmee je een 2,5 uur durend orgasme kunt hebben, is dit de beste 2,5 uur die je in lange tijd zult hebben.

Gaat dit zien.

5 sterren

Een beetje The Tortured (2010) en een beetje The Lovely Bones (2009) maar dan stukken beter dan die twee films. Dat zit hem vooral in de sterke sfeerschets in het stadje (met de constante regen) en een aantal goeie performances (vooral van Gyllenhaal dan). Hoewel de film lang duurt en daarbij helaas toch wel een paar werkelijk onzalige wendingen neemt zit de nietsvermoedende kijker toch de hele tijd geboeid en vol spanning te kijken hoe dit dan wel af gaat lopen. Geen wereldschokkende cinema, wel een degelijk verhaal en goed in beeld gebracht bovendien.

3*.

Ik weet niet of het hier al eerder stond, maar wie Prisoners goed vindt moet zeker ook eens Gone Baby Gone, checken, het regiedebuut van Ben Affleck. Laat je niet tegenhouden door Ben Affleck, hij is als regisseur stukken uitstaanbaarder dan als acteur. Ook Mystic River is indezelfde mysterieuze en grjis-neerslachtige sfeer ondergedompeld.

Prisoners zelf is een meesterwerk of bijna-meesterwerk, ik ben er nog niet helemaal uit. Het is vreemd dat Loki zoveel vrijheid krijgt, en als lone ranger een major case onderzoekt. Ook de copycat vond ik wat overbodig. En zo zijn er nog wel enkele (weinig) storende elementen in het plot. Maar verder speelt Gyllenhaal hier misschien wel de rol van zijn leven, en is de regie (Denis Villeneuve) van absolute wereldklasse. Een van de betere films van het jaar, dat sowieso!

Voor mij persoonlijk de beste film van 2013. Sterke acteerprestaties van zowel Jake Gyllenhaal en Hugh Jackman. De spanning is te snijden naarmate de film verder gaat. Verrassend einde. Echt een topper

geweldige film, erg onverwacht net als het einde.... Sterke acteerprestaties van zowel Hugh Jackman als Jake Gyllenhaal....

Ongelooflijk goede maar zware film.

Het is lang geleden dat ik zoveel emotie heb zien losspaten op het scherm als bij deze film.

Hugh Jackman zet een knalrol neer, nooit gedacht dat hij dit in zijn mars had. Gyllenhaal en Dano spelen zoals gewoonlijk zeer goed.

Maar vooral de spanning en de donkere stijl stelen de show. Naast misdaad/drama mocht er ook nog thriller bij vond ik! Werkelijk de hele tijd op het puntnje van mijn stoel gezeten, terwijl ik het normaal gezien voor deze type films.

Een dikke 5*, de eerste sinds Amour.

Prisoners is absoluut een boeiende en spannende film, die mij eigenlijk geen moment heeft verveeld. Ondanks alle goede recensies en reacties op de film, verwachtte ik eerlijk gezegd "een zoveelste film over een ontvoering". Juist daarom ben ik blij verrast door de originaliteit.

Acteerwerk was sterk, hoewel ik Hugh Jackman net iets beter vond acteren dan Jake Gyllenhaal, die ik toch bij een enkele scene iets ongeloofwaardig vond overkomen. Dit heeft hij wel helemaal goedgemaakt bij onder meer de scene waarin hij het meisje naar het ziekenhuis bracht.

Het verhaal zat goed in elkaar en was boeiend. Het einde was oké, ik ben niet de grootste fan van open eindes, maar op deze manier stoorde het me ook niet echt.

Voor de verrassende originaliteit en het sterke acteerwerk van vooral Hugh Jackman 4,5*

Ik kijk zo'n tiental films per maand (alle genres) en kom hier al enkele jaren even sneaken alvorens er eentje uit te kiezen. Na het kijken, kom ik dan nog eens iets meer in detail zien wat anderen er van vonden en het lijkt me leuk om voortaan ook wat input te geven. Bij deze dus mijn eerste "review"...

Voor ik de lijst "top 2013" bekeek, had ik eerlijk gezegd nog niet echt gehoord van deze film. Het deed dan ook mijn wenkbrauwen fronsen toen ik deze aan de top zag staan en ik ben onmiddellijk beginnen kijken.

De acteerprestatie van vooral Jackman vond ik fantastisch, in tegenstelling tot die van zijn partner in de film. Je voelt als het ware wat die man meemaakt en ergens is er als papa zijnde toch een tikje begrip voor zijn daden.

Verder zaten er wel enkele spannende en beklijvende scenes in, maar al bij al vond ik het allemaal een beetje voorspelbaar. Zo vond ik het nogal snel duidelijk dat die dode man in die kelder de vermiste echtgenoot was en dat er dus meer aan de hand was in dat gezinnetje.

Deze film is zonder meer een steengoeie prent die je met plezier uitkijkt, maar moet het dus niet hebben van een verrassend plot. Daarom voor mij toch een verrassing dat deze het hoogste eindigt.

Wauw. Dat dit de nummer 1 film van 2013 moet zijn? Met een belachelijk hoge rating van 3,91. Ik snap echt niet waar dit vandaan komt.
De film is onnodig lang (dit kon toch gerust ook in minder dan 2u verteld worden), veel te traag, en nergens echt spannend.
Het leek alsof de regisseur niet wist welk soort verhaal hij wou brengen: een misdaadfilm, een emotioneel drama, of een mysterieuze thriller. Daardoor krijg je deze slappe mix die nergens in uitblinkt.
Het plot is geen mindfuck, en zelfs redelijk voor de hand liggend (de vermiste echtgenoot, het lijk in de kelder van de priester die beweerde een moordenaar te zijn, en het debiele neefje dat verdacht wordt: daar moest iets meer aan de hand zijn).
Een emotioneel drama over hoe de familie omgaat met de situatie had interessant kunnen zijn, maar de film beperkt zich tot de vader. De moeder loopt hoogstens wat depressief te wezen, en de zoon moet, zoals het cliché dat wil, een woede uitbarstinkje hebben tegenover zijn vader.

Neen, deze film heeft me absoluut niet weten te bekoren.

Gemengde gevoelens.

Hoewel het zeker geen slechte film is, mist het wat vaart en spanningsopbouw. Ook sommige ontknopingen waren voor mij een gevalletje "beetje jammer". Het verhaal an sich is goed en met het acteerwerk is niets mis. De acteurs zijn zeker niet de minsten.

Echter voelde het (vooral aan het einde) toch aan als een anti climax. Ik blijf met vervelende vragen zitten. Wat was ze van plan met de twee meisjes, vermoorden? Waarom deed ze dat niet meteen? Wat was de exacte relatie met die suicide dude die de kleren stal, werkten ze samen? Wat is zijn functie in het verhaal precies? Ik kreeg de indruk dat zij hem vergeten was tot aan zelfmoord. Waarom stal hij dan kleren? Ook het einde vind ik lastig te verkroppen, kan ik niet goed tegen.

Het gaat nergens de diepte in, het blijft aan de vlakte. Het martelgedeelte leek op een simpel revenge filmpje waarbij pa helemaal van 't padje is, en dat terwijl hij eigenlijk grotendeels de film moet dragen. En dan heb je nog een standaard cop die iedereen moet redden, maar ondertussen ook niet helemaal goed uit de verf komt. Waarom had hij van die vreemde tics? Dat vreemde knipperen met de ogen, etc. De overige personages staan op de automatische piloot en voegen weinig toe.

Waarschijnlijk denk ik er te diep over na omdat ik antwoorden wil op mijn vragen en op het einde van de film. Ik weet niet wat ik er mee aan moet. Het begon zo veelbelovend maar halverwege vond ik het steeds minder en ongeloofwaardiger worden. Maar het begin was zó sterk en het verhaal had veel potentie, waarom hebben ze voor deze richting gekozen?

Meh, vervelend zeg. Even laten bezinken.

Op de valreep dan toch nog een goede film uit dit jaar (2013) gezien. Want echt veel soeps was het dit jaar toch niet.

Maar dit is een dramafilm zoals dat hoort te zijn, en waar weinig op aan te merken is. De negatieve puntjes die er al zijn, zijn er die onlosmakelijk verbonden zijn met ‘de dramafilm’.

De film heeft namelijk de neiging om ‘er net iets over te gaan’. Ik geloof namelijk best dat een vader van een ontvoerd kind waanzinnig wordt. En ik geloof ook best dat hij een vermeende dader wel iets wil aan doen. Maar ik heb wel moeite om te geloven dat hij die jongen ook effectief ontvoerd en gedurende lange tijd gevangen houdt. Of meer nog: dat hij effectief de ontvoerder van z’n dochter weet te vinden. Ook het dwaalspoor - met die copycat - vond ik achteraf gezien niet echt geloofwaardig.

Sommige personages vertonen wel ‘typische’ trekjes voor dit soort film. Niet alleen de vader die het initiatief neemt, maar ook de moeder die ten onder gaat van verdriet, …de zoon die de sterkhouder wordt.
Nog een voorbeeld: Het lijkt soms ook wel zo dat inspecteur Loki de enige flik is die z’n middelbare school heeft afgemaakt. De rest van het korps zijn allemaal een bende donutetende nietsnutters.


Maar als je daar allemaal overheen stapt zie je een hoop pluspunten.
Het eerste wat op valt - bij het openingsshot - is dat de film mooi in beeld gebracht is.
Geen mooie beelden zonder een mooie setting. En die is heel Novemberish (met andere woorden: heel grijs en somber), en dat past goed bij het verhaal. Op een fleurige lentedag zou het verhaal zonder twijfel minder intensief geweest zijn.

Het verhaal is sterk genoeg om gedurende de hele film boeiend te blijven. Geeneen moment in de film waar de aandacht even verslapt, of waar het even saaier wordt dan de moment er voor.
Aan het verhaal zelf is weinig voorspelbaars aan, en de film vervalt ook niet in clichés.

Zoals ik daarnet al zei zijn aan de personages wel - in kleine mate - enkele clichés verbonden. Maar dat wordt bijna tenietgedaan door de sterke acteerprestaties.
Hugh Jackman is een bom. Eerder dit jaar liet hij in Les Misérables (2012) al zien dat hij meer kan dan wat superhero te spelen in X-men. Maar hier laat hij zien dat hij ook in een emotioneel beladen film kan spelen.
Kan iemand hem een smak geld geven om te stoppen met Wolferine? Ik wil meer films als deze zien met deze man.
Ook de andere acteurs doen het hier voortreffelijk, en niemand haalt het niveau echt onderuit. Ik onthoud vooral ook Paul Dano, die Alex speelde.


Een film die de boeken in gaat als een van de betere uit 2013. En dat vooral door de steengoede acteerprestaties van de acteurs, en de grijze sfeer. Ideaal filmpje dus om te zien op een stormige herfstdag.
4,0*

Prachtige film!Misschien een wat standaard verhaal zoals er al vele films van zijn,maar wel zeer mooi uitgewerkt.

Er is nog wel eens kritiek op de enorme speelduur van Prisoners, maar ik vond het vooral knap hoe ze met zo'n simpel plot de boel twee en een half uur spannend wisten te houden. Uiteraard is het script hier en daar wat geknutseld met wat typische Hollywood- elementen erin, maar over het algemeen gezien vond ik het erg sterk gedaan. Met de talloze pogingen om ons op het verkeerde been te zetten had ik weinig moeite (sommige waren zelfs sterk gedaan), maar het zijn meer die hele kleine plotgaten of onlogische momenten die storen (waarom Jackman met z'n rug naar Holly Davis toegeeft dat hij weet dat zij zijn dochter heeft).

Kracht van Prisoners is vooral dat regisseur Villeneuve voor cast en crew de juiste talentvolle mensen om zich heen heeft verzameld. Op audiovisueel vlak - hoe kan je film mislukken met Roger Deakins naast je - en ook qua cast. Hugh Jackman en Jake Gyllenhaal zijn erg sterk en weten als hoofdpersonages erg goed te boeien. Maar zelfs Paul Dano en Terrence Howard, verre van mijn favoriete acteurs, spelen hier uitstekende rollen. Vond ik ook vrij knap.

4 sterren.

Na zijn schitterende Incendies (2010) komt regisseur Denis Villeneuve andermaal met een erg mooie film. Op meesterlijke wijze vertelt hij een enerverend verhaal over de ontvoering van twee kleine kinderen en welke reacties en emoties dat teweegbrengt bij de respectievelijke ouders en de politie. De diverse wendingen zorgen ervoor dat het tot het einde toe spannend blijft.

Nummer 1 in de top-100 lijst voor 2013. Dat vind ik wat overtrokken, maar dat het een van de betere films van het afgelopen jaar is, daar ben ik het wel mee eens.