Prisoners (2013)

Ik begrijp de hoge score van deze film niet. Erg gemiddeld allemaal en niet spannender dan een gemiddelde midsomer murders. Het meest ergert me dat het verhaal gewoon erg onlogisch is en van toevalligheden aan elkaar hangt.

Ha ha ha.. dan zie ik mezelf liever in een vervolg van wonder woman ? Nee, maar even serieus. Ik bedoel als regisseur/ scenario schrijver. Ik kan best wat origineels in elkaar knutselen, ach ja voorlopig blijf ik maar films bekritiseren want zo ver zal het niet komen ?

Absolute top-thriller qua spanning en sfeer. Wat ik persoonlijk nooit begrijp is dat er mensen zijn die een film lager waarderen omdat hij te lang zou duren: als een film goed is geldt voor mij "hoe langer hoe beter".

Prisoners voldoet wat mij betreft aan alles wat ik verwacht van een thriller, je wordt meegezogen met de personages, meegezogen in het verhaal.

Wie zegt dat Prisoners niet spannender is dan de gemiddelde Midsomer Murders heeft of met z'n ogen dicht gekeken, of Midsomer Murders gewoon nooit echt gezien. Ik heb dat een jaar of twee braaf en met plezier gedaan, maar ben daarna afgehaakt omdat spanning juist volledig ontbreekt in die clichématige serie. De leuke colour locale is de enige reden dat ik er af en toe nog even een paar minuten naar kijk, de rest is gewoon flauwekul.

Hoe anders is dat met een film als Prisoners, Villeneuve weet waar het om draait en met acteurs als Gyllenhaal, Jackman en Melissa Leo weet je vooraf al dat je filmavond waarschijnlijkniet meer stuk kan.

Ook het slotakkoord was passend, wat wil je nog meer?

Het bekijken van deze film heb ik lange tijd uitgesteld. mede omdat het plot mij niet zo aansprak en vooral vanwege de lange duur. Achteraf viel hij mij niet tegen. Spannend was hij zeker maar of ik deze film ooit weer zal gaan herzien. In geen geval. Daarvoor vond ik 'm toch niet goed genoeg. Ik slaagde er in ieder geval niet in deze film zonder onderbreking af te kijken. Prisoners kan voor mij daarom ook absoluut niet tippen aan Enemy, voor mij met afstand Villeneuve's beste film. Het open einde vond ik trouwens wel goed.

3.5*

Ik vond het een hele goeie film, er zat een goed verhaal in, mooi opbouw van het verhaal. Het loopt mooi in elkaar over. Wie van een goeie misdaad films houd. Dan is dit zeker een aanrader!!

Hij is zeer goed te volgen

Dit is gewoon een kei goede film, geloof me.

Onderhoudend.

Villeneuve heeft me nog niet weggeblazen. Blade Runner was te langzaam en Sicario te saai.. Puur door de top 250 notering aan Prisoners begonnen. En hij viel ook best mee, vooral omdat er ook een cast inzit waar ik best graag naar kijk.

Vooral Dano viel me op, zoveel kwam hij niet in beeld, alleen het eerste deel, daarna zien we stukjes van hem. Jackman en Gyllenhaal dragen niet, maar doen het ok. De moeder van "Anna" is het allerslechtst. Kon geen binding met haar vinden, terwijl Davis dat wel kon.

Spannend niet zozeer, onderhoudend zeker, vermakelijk ja. Leuke wegkijker ondanks de 153 minuten. Die zijn snel om.

Thriller van hoge kwaliteit. Het uitgangspunt is al tig keer overgedaan, maar de uitwerking, suspens en emoties die er aan te pas komen gaan door merg en been. De makers schuwen ook de "gruwel" niet in een poging te duiden dat de man liever het heft in eigen handen neemt, dan oeverloos te moeten wachten op de politie. De film heeft een geladen sfeer, deels door de insteek, maar ook door de dramatisch sluimerende sfeermuziek. En het toch ietwat verrassende einde (ook al geloof ik nooit in schuld van Alex) doet natuurlijk ook wat, samen met de links op voor- en achtergrond naar het concept "prisoners" ( alle personages zijn op een of andere manier prisoner in hun leven).
Een minpuntje: het shot waarin de vader in de put valt/springt vind ik behoorlijk amateuristisch in beeld gebracht, en kan me niet indenken dat dit de bedoeling is (duidelijk 2 shots en zelfs wat animatiewerk?).
Maar voor de rest een zeer beklijvende film...

Brute whodunit die de vaart erin houdt en de hele speelduur lang weet te boeien.

Gyllenhaal is goed, Dano speelt een geloofwaardige weirdo ('n beetje zoals Eli uit There Will Be Blood, maar dan met een lager IQ), en Jackman flirt net niet met overacting. De sfeer is op een verontrustende manier aantrekkelijk en doet wat aan Twin Peaks denken - het had zelfs nog iets duisterder gemogen. Prisoners is spannend wanneer hij dat moet zijn, geeft subtiele hints en rondt ten slotte knap af. Zelfs de allerlaatste seconden zijn op een Inception-achtige manier genietbaar. Sterk.

Wauw! Wat een knaller van een film. Met absolute zekerheid een vaste stek in mijn persoonlijke top 10. Ik moet zeggen dat ik niet weet waar ik moet beginnen met mijn recensie over wat er zo goed is aan deze film. Eigenlijk zou ik scene voor scene er bij kunnen pakken, maar laat ik dat maar niet doen...

De film begint uiteraard bij de vermissing van de meisjes waarop de licht neurotische en ontvlambare Gyllenhaal, die duidelijk al te veel meegemaakt heeft, op de zaak gezet wordt. Het gaat vader Hugh Jackman allemaal niet snel genoeg en zoals hij zegt in het begin van de film: 'Pray for the best, but prepare for the worst', begint hij ook zijn onderzoek en met een nog bottere bijl dan de agent. Het samenspel van de twee vind ik geweldig, de een nog wat expressiever dan de andere, maar ik weet niet voor welke van de twee ik het meest bang zou moeten zijn want Gyllenhaal lijkt ook iedere moment volledig door te kunnen draaien, geweldig geacteerd overigens van de laatste genoemde.

Een bijzonder interessant mysterie ontvouwt zich in die zin, waar wel steeds aanwijzingen gevonden worden maar niets dat de zaak oplost, sterker, de zaak wordt steeds groter en enger, maar ondertussen lijkt het toch allemaal met elkaar te maken te hebben. De pastoor met zijn dode 'huisgenoot', de engerd met al zijn slangen, het spel van Dano waarvan je denkt speelt hij nu of niet, de enge bemoederende tante, het jongetje dat 20 jaar eerder verdween, de camper...het is een geniaal bedacht geheel dat meer dan prima bij elkaar komt met een paar zeer spannende momenten.

Wat mij met name heel erg opvalt, de sfeer die Villeneuve overal aan weet te geven, de rustige en gemoedelijke suburb in het begin, de druk en onzekerheid van de vermissing en het onderzoek, de twijfels en spanning, niet alleen weet hij dit in verschillende lagen prima te brengen, tevens slaagt hij er in om aan de meeste scenes nog een scherp randje toe te voegen. De arrestatie van Dano waar je meteen al een soort van labiel oncontroleerbaar momentje hebt van Gyllenhaal maar tevens ook die verschrikte blik met beslagen bril van Dano hebt, het verhoor waar de beide mannen in de hoek staan, zit ook meteen zo'n onprettig gevoel aan dat je denkt wat gebeurt hier? De ongemakkelijke discussies tussen Gyllenhaal en Jackman, het moment dat de zak van Dano's hoofd raakt en je dat kapotgeslagen gezicht ziet. Villeneuve schrikt er niet voor terug het bruut en reëel te brengen, zoals het zou kunnen gaan, zo ook niet om twijfel bij je te stichten. Allemaal zouden we in het geval van Jackman die engerd te grazen willen nemen, alleen tot hoe ver? Of Dano die op straat het hondje staat te kelen, is die gast echt wel zo dom als hij zich voordoet of is het een vreselijke sadistische en uitgenaste gozer?

Spanned en beklijvend vind ik tevens de scene waar Gyllenhaal Dastmalchian weet te vinden en uiteindelijk binnen dringt en arresteert. Werkelijk waar heerlijk hoe hij hem eerst met zijn bek tegen de muur aan slaat alvorens te boeien. De freakshow waar Gyllenhaal zich vervolgens dan in bevind van geslachte varkens, gereedschapskisten vol met bebloede kinderkleren en slangen en die eindeloze raadsels en doolhoven op de muur getekend...pfff...een voorportaal van de hel? Voor karakter Bob Taylor die gekker dan een deur is uiteraard wel. Brilfuckingiant!!! Van de laatste scene tot en met het verhoor dat natuurlijk vreselijk uit de klauwen loopt, het moment dat ik zelf ook 'godverdomme nee nee' zit te roepen! En achteraf is het niet eens de dader.

Let wel na bovenstaande is de film 1:40:00 onderweg, verveelt nog geen minuut, nog bijna een uur te gaan en het raadsel wordt groter en groter....Prisoners? Zeker, allemaal, stuk voor stuk, van de situatie en van hun trauma's en rugzakjes.

Behalve een suspense volle rit draait de film natuurlijk vooral ook op morele dilemma's. Vooroordelen, wie heeft het gedaan, wie weet iets, de politie doet niets, en in dit geval een karakter die het 'recht' in eigen handen nemen niet alleen heel serieus neemt maar er ook verdomd ver mee gaat. How far would you go? De dader wordt het slachtoffer, het slachtoffer wordt de dader...en dit zoals eerder gezegd in opgezweepte spanningen en sferen. Is er dan geen minpuntje? Ja, zeker wel. Gyllenhaal vind het meisje om haar vervolgens, niet wetende wat voor drugcocktail ze in haar heeft en zelf bloedend aan een schotwond aan het hoofd, met grote spoed naar het ziekenhuis te brengen. Iets wat andermaal met veel emotie en vaart gebracht wordt, maar iets wat slecht onderbouwd wordt. Hij vind haar, schotenwisseling...en dan plots zitten ze in de auto met heel veel bloed op het gezicht en erg grote haast. Nu lijkt het net alsof Villeneuve op het laatste moment nog besloot een dergelijke scene er in te plakken, terwijl ik denk je valt daar nu wel heel plots in terwijl de rest van het tempo heel traag en doordacht opgebouwd is, had dat nu hier ook bij gedaan dan had de auto scene alsnog wel gekund. Hoe het nu gedaan is contrasteert het met de rest van de film en lijkt het wel alsof het niet past. Dit laatste bepaald toch net dat de film wat mij betreft geen 5 maar een 4,5 krijgt.

Desalniettemin, wat een film, wat een karakters, wat een acteurs die stuk voor stuk geweldige prestaties neerzetten, met name Gyllenhaal met zijn neurotische tikjes spreekt mij erg aan, en Dano is ook voortreffelijk. Poeh....wat een film mensen, wat een film.

Deze grauwe, sombere thriller wordt overladen met lovende kritieken. Ik kan me daar wel en niet in vinden. Over het algemeen is dit een heel vermakelijke film. Jake Gyllenhaal is goed op dreef in de rol van ogenschijnlijk perfecte rechercheur die op de proef gesteld wordt en Hugh Jackman is overtuigend als de tot wanhoop gedreven vader die besluit het heft in eigen handen te nemen. Zeer fijn acteerwerk dus en ook mooi dat de film erin slaagt je met beiden te laten meeleven. De film weet de aandacht, ondanks het lange speelduur, goed vast te houden en heeft een aantal verrassende wendingen in petto. En toch... bekroop mij nergens het gevoel dat dit een uitzonderlijke film was. Ik ervoer zelf weinig spanning en het oplossen van het mysterie wordt iets te zeer aan het toeval overgelaten om echt indrukwekkend te zijn. Het einde, waar je als kijker het lot van Keller zelf lijkt te mogen bepalen, vond ik een prima zet, maar dat is wel een smaakkwestie. Iemand waar ik de film mee keek vond het een afknapper. Qua sfeer vond ik de film echter zonder meer de moeite waard en de scène waar Loki met een hevige schotwond naar het ziekenhuis rijdt ziet er schitterend uit.

3,5*

2de maal de film gezien en opnieuw vond ik het een ijzersterke thriller met sterke vertolkingen van zowel Hugh Jackman als Jake Gyllenhaal. Als kijker leef je ook geheel mee met de wanhoop van de ouders en voel je zelf de wanhoop en woede van de vader en rechercheur tov de creeps waarvan men denkt dat ze de ontvoerders zijn.

Tot tweederde vd film leunt de film tegen de perfectie aan, ware het niet dat het personage van Hugh Jackman zich op het moment dat hij erachter komt waar de dochter zich bevindt op de meest belachelijke en oerdomme manier heel lullig laat overmeesteren door degene waarvan hij groot vermoeden heeft dat zij de schuldige is.
Sorry, maar hij is de hele film enorm opvliegend en daadkrachtig en dan gaat hij doodleuk met zijn rug naar de dader staan, terwijl hij rustig zijn vermoeden uitspreekt en haar zo de kans geeft hem te overmeesteren.
Dit zou nu toch geen enkele mens ter wereld doen in het huis van een sluwe misdadiger? ?
Dat ze hem er alleen op lieten afgaan zonder de politie om het spannend te houden is nog ergens begrijpelijk, hoewel ook niet erg logisch.
Maar dan doodleuk binnen wandelen en met je rug naar de dader gaan staan is toch te belachelijk voor woorden en haalt de geloofwaardigheid meteen uit de film en doet voor mij de film afglijden van absolute topper naar gewone middelmaat.

De uiteindelijke dader vind ik trouwens ook ongeloofwaardig en slecht geacteerd.
Ondanks dat ze haar koud en emotieloos willen laten overkomen, komt het helemaal niet binnen bij mij.

Wellicht nog mede in combinatie met de slapstick-overmeestering van het plotseling makke lammetje die Hugh Jackman is geworden vanaf het moment dat hij op haar deur klopt. Het doet de film zwaar tekort en ik vind het zo'n doodzonde.
Wat het open einde nu ook zou zijn, de manier waarop hij zich liet overmeesteren door de ontvoerder is even belachelijk als in de gemiddelde lowbudget horrorfilm, waarin men bv het wapen doodleuk telkens voor de voeten vd moordenaar werpt en er om vraagt om afgemaakt te worden.
Daar is het nog ergens komisch, maar in deze zeer serieus opgezette film past dit niet. En erna mag Jake Gyllenhaal ongestoord binnen wandelen en laat ze hem het meisje op een presenteerblaadje zien terwijl ze nog genoeg tijd had om zich voor te bereiden, toen ze iemand hoorde aankomen. Vreemd dus. Zonder de grote tekortkoming(en) had ik minstens een 4,5 gegeven en misschien zelfs 5 wat ik nochtans
slechts 1 keer ooit gaf.
Nu toch nog 3,5 omdat ik het tot aan de belachelijke ontknoping een superfilm vond met een geweldige Jackman en Gyllenhaal alsook de 2 aavankelijke hoofdverdachten die heel overtuigend een ziekelijk overkomend karakter speelden. Waarschijnlijk was het met een normaal slot zelfs een 5 geweest. Achterblijven met een kater dus, ik kijk nooit vanaf nu nooit meer... ?

Meesterlijk sterke eerste helft, een ietwat zwakker laatste halfuur. Komt hier in de meeste recensies zo terug, en sluit ik mezelf ook bij aan. Het sterke deel van de film is dan meteen ook wel heel erg sterk; wat een enorm goede sfeerschepping, een (soort van) realistisch verhaal, doch erg spannend en top acteerprestaties; vooral van Jackman, maar ook absoluut van Gyllenhaal. Ben niet de grootste fan van laatstgenoemde, maar hier was hij dus wel erg sterk.

Jammer dat de film dus wat afzwakt en ongeloofwaardige wendingen neemt tegen het einde aan. Met een iets sterker script en einde was dit dus een absolute topfilm geweest. Nu een alsnog erg goede film, maar van een iets 'normaler' niveau.

Een goed opgezet en lekker straight forward verhaal met een gave rol van Gyllenhaal. De eerste anderhalf á twee uur zijn prima en sfeervol grauw, nog niet-wetende waar het allemaal toe leidt.

Maar dan ontspoort de boel een aantal keer. De puzzelstukjes blijken weinig steekhoudend te zijn, zoals het herbeleven van de ontvoering door het slachtoffer die inbreekt en kledingstukken jat (huh ), of de ouders van Joy die toch wel doodleuk weglopen van de gemartelde jongen, waarom geeft hij niet direct de locatie van de kidnapster door nadat hij gevonden is en beschuldigt hij de donkere ouders niet?.
En/of het is afgeraffeld, bijvoorbeeld het motief van de kidnapster - kort benoemd: een strijd tegen God(?) - de plotse ontsnapping van Joy of iets raars zoals het feit dat de dader uitgebreid tekst en uitleg geeft aan de vader wat nergens voor nodig is, behalve om het voor de kijker toe te lichten op weinig subtiele wijze.

Vind het duiden op te makkelijk schrijfwerk, grotendeels bedoeld om dwaalsporen te creëeren die uiteindelijk losjes in het verhaal blijken te hangen. Ze doen afbreuk aan de beloftevolle opbouw, zonde.

Twee kinderen worden vermist. Al snel is er een verdachte op het spoor, maar de politie wil verder zoeken. De vader van één van de kinderen is er echter van overtuigd dat de dader hiermee gepakt is en gaat zo zijn eigen gang. Aanvankelijk volgt de film dus twee lijntjes. De vader met zijn eigen methode en het officiële politieonderzoek waarbij de eerste anderhalf uur van de film toch de nadruk ligt op het lijntje met de vader en zijn methode. En dat is niet het interessantste lijntje. Overigens komt het politiewerk ook niet echt overtuigend over. Pas in het laatste uur van de film begint er wat schot in te komen en komen er wat aanwijzingen naar boven en begint de film meer op een detective te lijken in plaats van een soort gewelddadige wraakfilm. Dan wordt de film ook wel wat beter, maar er blijven tot aan het eind nog een heleboel onbeantwoorde vragen over en verder blijken ook een hoop eerder uitgezette verhaallijntjes nergens naar toe te gaan. En dat maakt het uiteindelijk een rommelige film met een verhaal dat rammelt aan alle kanten die ook dus veel en veel te lang duurt. Al loopt de film wel en blijft er een constante spanning aanwezig. Dat is het goede aan de film. Maar mijn film is het verder niet. En de waardering voor de film is veel te hoog. Deze film haalt het qua niveau bij lange na niet met de vele films waar hij tussen staat in de top 250.

Juist, niemand moet Villeneuve iets leren over suspense. ‘Prisoners’ is geweldig spannend neergezet, zowel qua persoonsregie als cinematografisch. Zowat alle personages zitten gevangen in wat voor hen de enige weg naar de waarheid lijkt. Moraal komt op losse schroeven te staan, zowel bij karakters als bij de toeschouwer. Hoe gaan we om met het afwijkende, het abnormale, het ongewone – kunnen we dader en slachtoffer nog onderscheiden eenmaal angst tot geweld heeft geleid, en geweld uiteraard tot nog meer geweld?

De merites zijn alleszins overduidelijk, en toch heb ik wat moeite met ‘Prisoners’. Zo ontrafelt de plot zich niet erg duidelijk – ofwel slokt het thrillerachtige kijken zelf (de permanente schrik voor het volslagen afschrikwekkende waarmee de realiteit van de fictie de horror van de verbeelding zou kunnen overtreffen) de aandacht zodanig op dat er nauwelijks energie en helder denkvermogen overblijven om te zien hoe de puzzel in elkaar valt? Als dat zo is, dan is dat een tekort van de film, want bij pakweg David Fincher maak je zelden mee dat je verbouwereerd moet vaststellen dat de ontknoping (zo ongeveer) aan je voorbij is gegaan. Toch?

Niettemin, woorden van lof voor de filmische ambacht en de relevante onderliggende thema’s (wat is gerechtigheid, wie kan haar uitoefenen, tot welke prijs, wat is de impact van trauma, hoe gaan we om met wat niet aan onze eng gedefinieerde norm voldoet, et cetera), hoewel Villeneuve voor mij met ‘Enemy’, ‘Arrival’ en ‘Blade Runner’ beter heeft gedaan.

3,5*

“He's not a person anymore. No, he stopped being a person when he took our daughters.”

Keiharde thriller film die ik met een bewuste reden wat heb uitgesteld om te kijken, wat voornamelijk de tijdsduur van deze film was. Toch nu de ik mijn lijst wil inleveren voor de toplijst die ik dit weekend wil inleveren en ik tijd had nog één film te kijken deze maand had ik deze bewust op het oog, leek me onder andere ook wel een mooie toevoeging voor mijn lijst. En dat is het ook zeker geworden, want deze film is keihard maar er zit ook een hele mooie sentimentele twist aan. Toch hier en daar genoeg momenten dat de film stil kan vallen wat gelukkig niet is gebeurd, de film blijft lekker door razen en zelfs de rustige momenten zijn lekker om ook zelf even tot rust te komen.

De cast is geweldig, en dat redt over het algemeen een heel groot gedeelte van deze film. Toch wel dat ‘Hugh Jackman’ een erg strakke en goede rol speelt van de bezorgde vader ‘Keller Dover’ die toch best hard in zijn personage kwam te zitten, in het begin een ware man voor de familie en later toch meedogenloos tegen over zijn vijanden waar hij interessante maar ook wel heftige martel trucs uithaalt om ze aan het praten te krijgen. Echter was het voor mij al gauw duidelijk dat ik het meest kon genieten van ‘Jake Gyllenhaal’ die met zijn rol voor mij het meest overtuigende over kwam als de keiharde maar ook kille detective ‘Loki’, heerlijke rollen.

Het verhaal is daarnaast erg vet, en goed doordacht. Twee meisjes worden op een dag ontvoerd waarna ‘Keller’ samen met zijn vriend (waarvan tevens ook zijn dochter is ontvoerd) het touw in eigen handen gaan nemen als blijkt dat de politie de vermoedelijke dader weer vrijlaat. Terwijl ‘Loki’ achter nog een dader aan gaat en zo het onderzoek doorzet, wat nog een hele puzzel is, is ‘Keller’ bezig de hoofdverdachte te martelen om te kijken wat hij te vertellen heeft. Het blijkt dat de dader aan stemmingswisselingen leidt en het niveau van een tienjarige heeft wat ‘Keller’ niet wilt geloven. Ook de nieuwe dader ie een apart mannetje die duidelijk niet helemaal snugger was. ‘Loki’ komt steeds sneller bij de dader terecht wat uiteindelijk de ‘tante’ van ‘Alex’ blijkt te zijn.

Uiteindelijk dus erg genoten van deze misdaadfilm die ik echt wel eerder had moeten kijken, een leuke zit die qua tijdsduur niet heel lang aanvoelt (maar dit wel is), met een twee en een half uur zit je toch wel langer te kijken dan je zelf denkt.

Ik heb genoten, en de film is gelijk een hoge binnenkomer in mijn ‘top 250’ lijst die ik heb aangemaakt voor de top 1000 waar nu de eindlijst van gegenereerd wordt, hopelijk eindigt deze film nog ergens hoog in het lijstje, dat verdient hij wel namelijk.

4.5*

PS. Dit is tevens mijn 1.900ste stem!

Wanneer Anna [Erin Gerasimovich] en haar vriendinnetje Joy [Kyla-Drew] op klaarlichte dag verdwijnen is Anna’s vader Keller [Hugh Jackman] er heilig van overtuigd dat ze zijn ontvoerd door de eigenaar van een camper die zich op het moment van de verdwijning vlakbij hun huis bevond. Detective Loki [Jake Gyllenhaal] weet eigenaar Alex Jones [Paul Dano], een man met een verstandelijke beperking, snel op te sporen maar vindt geen enkel spoor van de meisjes. Met een echtgenote [Maria Bello] die radeloos is van verdriet en een zoon [Dylan Minnette] die kampt met een enorm schuldgevoel, besluit Keller het recht in eigen handen te nemen. Scenarist Aaron Guzikowski laat je als kijker in het ongewisse over de vraag of Alex schuldig is of niet (Loki heeft ondertussen een andere verdachte [David Dastmalchian] in het vizier) en contrasteert Kellers onverbiddelijkheid met de houding van Franklin [Terrence Howard] en Nancy [Viola Davis], de ouders van het andere vermiste meisje. Jackman excelleert in een emotioneel complexe rol maar ook Gyllenhaal en Dano laten een onuitwisbare indruk achter. Villeneuve maakt effectief gebruik van de mistroostige setting (waar de zon nimmer schijnt en het veelvuldig regent), daarbij in grote mate geholpen door het camerawerk van Roger Deakins, die voor zijn sfeervolle fotografie zijn 11e Oscarnominatie kreeg.

“Every day she's wondering why I'm not there!!! Not you, but me!!!”



Een ijzersterke film is dit! In principe klopt alles. Het verhaal, acteer werk, muziek. Enige min punten die ik heb is dat Holly Jones uiteindelijk de dader blijkt te zijn. De reden daarvoor is omdat ik het ergens onrealistisch of niet overtuigend genoeg vond dat zij de uiteindelijke dader is. Ook had de film qua spanning zijn pieken, maar werd die lijn niet altijd even lang vastgehouden. Had liever een langere consistente lijn van “puntje van je stoel” werk gezien, dan pieken en dalen.

Verder is de cast gewoon echt subliem. Hugh Jackman en Jake Gyllenhaal waren geweldig. Ergens vind ik het gek dat geen een van hen, voor deze film een nominatie kreeg. Maar goed, dat mag de pret niet drukken.

Het is gewoon een top notch film, waar bijna alles klopt!

9.0/10

Sterke thriller met een hele goede cast. De kijker wordt vakkundig op het verkeerde been gezet en dat is natuurlijk heerlijk. Ik snap al dat gepiep over het einde niet zo. Alles wordt netjes uitgelegd en mooi afgerond. Niks geen open einde, alles valt uiteindelijk op zijn plaats (natuurlijk wel een beetje opletten).

Fantastische thriller, mijn favoriete genre.

Jake Gyllenhaal is ook een topacteur.

Ik bleef op het puntje van mijn stoel zitten tot het einde wanneer je zelf begint met puzzelen en er probeert achter te komen wie het heeft gedaan.

Dikke 10 voor de spannende film.

Sterke thriller. Weinig op aan te merken, behalve dat het zich nergens echt onderscheid van andere dergelijke thrillers. Ik vond het wat verwarrend dat er bij bij het 'you were there' van Joy ook beelden getoond werden. Daardoor dacht ik dat ze hem gezien had of dat in ieder geval die beelden moesten aangeven hoe ze wist dat Keller er was geweest. Dit zette me op verkeerde been. Die flashbackbeelden waren helemaal niet nodig. Maar verder strak geschoten, prima geacteerd, prima plot en spannend zat. Oew, en nog wel een clichéallert: dat Loki na het uit frustratie al zijn bureauspullen wegsmijten, "toevallig" de foto ziet met daarop de ketting met de maze die getekend was door Bobby Taylor... Kom op, graag niet meer drama dan nodig bij dit soort films. Ik zou Loki gewoon zelf die ketting hebben laten herinneren bij het zien van de tekening.

Wat een geweldige film blijft dit! Na 11 jaar herzien. De beklemmende fotografie, de donkere muziekscore en sfeer. Het verhaal met een ontknoping dat zich niet laat raden. De spanning, vertwijfeling en gruwel. Het goede acteerwerk van Hugh Jackman.Het resulteert in een topfilm. Alles over deze film is al verteld op dit platform.

Een monument.