Divergent (2014)

Mijn eerste negatieve beoordeling ooit bij een film:

Wat heeft boekschrijfster Veronica Roth in vredesnaam voor ogen gehad toen zij het script las n.a.v. haar roman. Ik vermoed alleen maar dollar tekens. Veel meer dan dat kan ik er niet van maken. De hele essentie van de boeken trilogie is volledig verwoest. Ik kan er niet veel meer van maken.

Het begin lijkt de scene omtrent de persoonlijkheidstest nog behoorlijk goed in elkaar te steken. Maar het word al ongeloofwaardig als Jeanine de toespraak houd bij de keuzedag. Dan denk je nog dat het wel goed zal gaan komen.

Maar dan gaat het mis. In het boek worden de vriendschappen die Tris met Christina, Al en Will maakt goed weergegeven. Dit komt totaal niet naar voren in de film. Ze zijn ineens binnen een minuut de beste vriendjes van elkaar. De strijd die Tris met Peter, Molly en Drew heeft in het boek, is ook totaal niet terug te vinden in de film. Dat ze niet vriendjes is met Peter is wel duidelijk, maar ergens in de film bedankt Molly Tris voor iets wat ik niet eens heb onthouden daar dit in het boek al totaal niet gebeurd.

Ook de "hetze" tussen Four en Eric komt totaal niet uit de verf. In de film is het een meningsverschil, maar daar blijft het dan ook bij. Daarnaast is de spanning die Jeanine in het boek brengt ook niet in de film terug te vinden. Het is, als je het boek gelezen hebt, dat je dit weet, maar de spanning in de film komt niet tot de juiste uiting.

En dan het einde, de simulatieaanval. Werkelijk..... ik begrijp hier totaal niets van. Het is bekend dat Four afwijkend is en dan Jeanine hem, nadat ze gesnapt zijn, een nieuw soort serum geeft waarna Four de simulatieaanval draaiende gaat houden. In de film zit hij een beetje stom in een stoel. Mijn mond viel open van verbazing. Het blijkt in de film dat Jeanine deze draaiende houdt.

En dan het einde.... alsof deze uit het niets komt. Ineens zijn Tris en Four een setje. In het boek zijn zij dan al wel een setje, maar de opbouw daarnaar toe komt in de film totaal niet naar voren. Ook de zelfmoord van Al is een aanfluiting. In het boek heeft Al een oogje op Tris, maar die heb ik in de film gemist.

De vecht scenes, als ze er al in zaten, waren wel gaaf om te zien. Kwamen stoerder over dan in het boek.


Al met al... de film losstaand gaat nog wel, maar als je een fan bent van de boeken trilogie... laat ik je bij deze dan maar ontmoedigen, dan kan het alleen nog maar meevallen (hoop ik voor je). Ik zal de nodige scenes vergeten zijn te vermelden, maar dat komt mede door de vele scenes die echt niet lijken op de boeken.

Voor de zekerheid deze persoonlijke mening grotendeels in een spoiler verwerkt

De film gaat er teveel vanuit dat je als kijker dingen begrijpt, maar doet er nog steeds tweeënhalf uur over om een wereld neer te zetten die uiteindelijk nog steeds onduidelijk blijft. Toch krijg je een gevoel dat de tweede en derde film misschien wel interessant kunnen worden. Doordat het zo ongelofelijke onzin is waar deze film over gaat creëert het wel enige compassie voor Tris en wil je echt dat dit belachelijke fractiesysteem zo snel mogelijk kapot wordt gemaakt. Hopelijk gebeurd dit in deel twee en/of drie, om dit mogelijk te maken was er echter wel een slechte film voor nodig.

‘Divergent’ Review | Filmtakers

Over het algemeen kan ik het young-adult (fantasy) genre altijd wel waarderen en i.c.m. een post-apocalyptische setting heeft het ook al een extra streepje voor.

Waar je als maker rekening mee moet houden is wel dat er binnenin dit genre ontzettend veel valkuilen zijn waar je in kunt trappen. Deze worden gelukkig allemaal omzeilt.

Divergent is niet zoetsappig, niet kinderachtig en voelt de film eigenlijk best heel erg volwassen aan qua thema. Bovendien weet regisseur Burger de prachtige Shailene Woodley goed neer te zetten als Beatrice. Woodley is een talentvolle actrice en kan met gemak deze film in d'r eentje dragen.

Toegegeven. Het duurt allemaal erg lang om alles en iedereen te introduceren, de film ontbreekt het af en toe aan vaart en ligt de focus misschien iets teveel op Beatrice. Hierdoor heb je het gevoel dat de film het een beetje aan richting ontbeert. Wanneer het einde in zicht komt wordt het allemaal weer wat duidelijker en kom je er op deze manier ook achter dat er best potentie in deze filmreeks zit.

3,5*

"You don't fit into a category."

Vanwege Shailene Woodley toch maar meegepakt in de bios, anders had ik 'm waarschijnlijk links laten liggen. Met het bronmateriaal zelf ben ik niet bekend, maar toen ik de trailer voor het eerst zag, dacht ik meteen dat dit een wannabe The Hunger Games (2012) was. De ingrediënten zijn in ieder geval aanwezig: een dystopische wereld, onderdrukte bevolking, jongeren die in opstand komen enz.

Helaas valt de uitwerking enigszins in het water; het verhaal komt daarvoor gewoonweg te onlogisch over en de film gaat ervan uit dat je als kijker bepaalde dingen - zonder enige verklaring - voor lief moet nemen. Gelukkig weet Woodley het met haar performance nog goed te brengen, waardoor je met haar personage mee gaat leven, hoe onzinnig het hele gebeuren wel niet is.

'Divergent' kent een te lange opbouw en lijkt daar vervolgens niet meer uit te komen. Wat dat betreft mocht de pacing wel iets sneller, ondanks dat er een paar aardige actiemomenten in zitten. Voor mijn gevoel leek het dan ook alsof ik de hele tijd naar trainingen zat te kijken, terwijl ik juist meer over het 'afwijkende' te weten wou komen. Pas tegen het einde wordt er het één en ander duidelijk, maar het voelt aan als mosterd na de maaltijd.

Al met al matig, al zie ik wel enige potentie in de vervolgen. Jammer genoeg is dit deel verwaarloosbaar te noemen.

Kleine 2,5 sterren, omdat het nog redelijk onderhoudend is.

Wat een goede film zeg! Normaal ben ik niet zo van de 'actie' films (ben meer van de romantische komedies), maar deze film sprak me echt aan! The Hunger Games waren ook goed, maar misschien is deze film nog wel ietsje beter. Goed verhaal, goed geacteerd, mooie muziek, af en toe een leuk grapje en een mooie man om naar te kijken, ook niet geheel onbelangrijk Ik zeg: TOP!

vond het wel een mooie en fasinerende film, sommige stukken spijtig genoeg langdradig maar over de rest van de lijn mooie en leuke film, na de cinema wacht ik nu op de dvd

Ik weet niet hoe de gemiddelde kijker deze Hunger Games - achtige toestand ervaart maar ik ben me er van bewust dat dit weer brainwash alsmede propaganda materiaal is geweest van de machthebbers van deze aardbol om hun ideeën tentoon te stellen. Door die blonde vrouw wordt zelfs letterlijk gezegd dat ze de mensheid wil vernietigen en dat de 'menselijke aard' een bedreiging vormt voor hun systeem. Vele bezoekers van de bioscoop zullen dit rechtstreeks als fictie opvatten maar zulke uitspraken komen wel degelijk overeen met de gedachtegang van de 'top van de piramide'.

Het huidige globale bestuur is echt niet pluis; misschien heeft er iemand onlangs wat nieuws opgevangen van Cliven Bundy? Een willekeurige veeboer die opeens onder dreiging kwam van de overheid omdat ze op zijn terrein een bedrijf wilde neerzetten. Gelukkig hield hij stand en heeft hij dit conflict tot dusver gewonnen maar zo zijn er nog talloze voorbeelden van onrechtmatige acties en stiekeme plannen. Uiteindelijk willen ze alle macht hebben en gaan ze iedereen onder de duim houden. Zo dus ook het factiesysteem uit Divergent.

Goed, het is dan voor mij lastig om echt te genieten van alle uitsloverij. Toch stelde het sowieso allemaal niet zoveel voor; capaciteitentests, familie en enkele hersenloze omstanders. Het was best vlot gefilmd, de actrice die de hoofdrol te pakken had mocht gerust uit de kleren en met het besef dat je een blockbuster voor de kiezen hebt mag je ook wat afgezaagde ingrediënten verwachten. Als geheel vind ik het vrij kil en zo'n zakelijke weergave van een futuristische werkelijkheid zal bij mij nooit hoog scoren.

Divergent is een gedrocht van een film. Ik heb gelukkig al een lange tijd niet zo'n film hoeven aanschouwen en daar ben ik dankbaar voor. Ik wist van te voren dat het alles behalve bijzonder zou worden, maar dat het zo vies zou gaan tegenvallen zag ik ook niet aankomen. Jammer dat dit "geintje" me tien euro heeft gekost. Ik ben er geen fan van om films te "bashen" maar Divergent verdient simpelweg niet minder. Divergent lijkt op een kruising tussen Harry Potter en The hunger games, ben alleen bang dat ik de regisseurs van die film zwaar belediging door die vergelijking te trekken.

Het verhaal van Divergent slaat als een tang op een varken. Het factie systeem in deze film is vrij belachelijk te noemen. Wie deelt er in godsnaam nou mensen in op basis van emoties?! Het slaat gewoon allemaal nergens op, het verhaal dwingt je om in bizarre lijnen te denken. Er is totaal geen binding te krijgen met de karakters. Het acteerwerk voelt gefabriceerd aan, er is geen passie te ontdekken. Ik blijf me continu ergeren aan het feit dat een personage, in dit geval een verlegen meisje, na een boot camp uitgroeit tot vechtmachine. Het hele proces komt totaal niet geloofwaardig over. Het hele factie systeem voelt aan als de padvinderij. Jongens en meisjes van rond de 12 zouden dit wel een leuke film kunnen vinden. De film mist gewoon ziel en en een interessant verhaal. Het lijkt net of deze film van de lopende band is komen rollen.

Divergent heeft echt heel lang nodig om een beetje op gang te komen, ik hou mezelf voor de gek: de film komt nooit op gang. Dit "verzinsel" heeft een veel te lange speelduur. Tergend lang voor een film die met 85 minuten klaar zou zijn geweest. En zelfs die 85 minuten zouden heel saai zijn geweest. Ik heb gemerkt dat er een wanhopige poging is gedaan om wat "feeling" in de film te stoppen door er een lading soundtracks in te draaien. Coole muziek oké, maar het enige wat je hoort is een beetje gejammer. Wat een zeiknummers zeg. Meer is niet beter! Over de acteurs ga ik niets zeggen want er is zo weinig over te zeggen. Er wordt geacteerd alsof het niet toegestaan is om passie te tonen. Als Shailene Woodley denkt dat ze een actrice is dan mag ze nog even heel goed in de spiegel kijken.

Tumors zoals deze in de filmwereld straf ik snoeihard af. Met een budget van 85 miljoen dollar moet je op zijn minst een matige film kunnen afleveren, maar zelfs dat is niet gelukt Het ergste van Divergent vind ik nog wel het totale gebrek aan inspiratie, originaliteit en ziel. Ziel ja, de film straalt pure leegte uit. Een groot kunstmatig wanproduct. God behoede ons voor een deel 2.

1,5

Halverwege deze 140 minuten durende vergaarbak van jatwerk en clichés heb ik mijn MP3-speler maar opgezet. Als deze film was terug gebracht tot een draaglijkere speelduur van 80 minuten, zou ik het nog probleemloos uitgezeten hebben, mede door de star power van Kate Winslet en Ashley Judd.

Hoofdpersoon Beatrice [Shailene Woodley] leeft in een futuristische maatschappij waarin de wereld is verdeeld in verschillende facties [The Hunger Games] en staat voor een test [The Hunger Games] waarmee zij kan bepalen tot welke factie zij wil/gaat behoren. Maar ze blijkt niet in een hokje te passen [The Host] waardoor zij een gevaar is voor de maatschappij [The Host] en haar 'afwijking' verborgen moet zien te houden voor de buitenwereld [The Host]. Boven alles is dit ronduit slaapverwerkkend saai, ook al ziet het er best aardig uit.

Gladjes uitgevoerd product uit dezelfde stal als The Hunger Games. Verstand op nul-en-een-half, popcorn erbij, etc.

Merkwaardige film die de moeilijke in te schatten psychologie van de innerlijke mens ontleedt en in vakjes zet.

Het begin is nogal verwarrend, maar een uitgebreidere uitleg was alvast nodig om deze film te kunnen volgen.

Je kiest je (karakter)vak zelf of wordt er in geplaatst volgens herhaalde tests. De ganse film door.

De belangrijkste facetten komen aan de beurt als ouderdom, ouders, vrienden, herinneringen, liefde...

Een prachtige film waarin de vertolking beter had gekunnen. Kwam soms nogal, over de ganse lijn, amateuristisch over. Van dochter tot ouders en broer.

Bij momenten zelfs langdradig en met overdreven vechtscenes.

De karakters mochten beter uitgediept worden omdat het nu eenmaal een karakterfilm is.

Ook de regie mocht beter uitgewerkt. Omdat ik net de emoties te zwak uitgebeeld vind.

Het achterliggend podium van huizen, voorwerpen enz. is van minder belang. Op de testscenes na.

Vooral de inhoud van de film is op zoek naar de onderlinge waarheden vol twijfels.

Het opdrijven van de spanning op het onverwachte einde geeft het ganse verhaal een positieve indruk.

Een aanrader die mag herzien worden om het verhaal nog beter te kunnen volgen.

4,0*

Het eerste kwartiertje of zo overheerst de ergernis. Weer hetzelfde concept, een op 'young adults' gerichte serie boeken die verfilmd worden in een deel of vier. Weer een soort nazistische samenleving gebouwd op een raar en wreed concept dat de eigen wil onderdrukken wil - en natuurlijk lukt dat niet bij de heldin van het verhaal.

Maar als de film een keer behoorlijk op gang komt komt het toch wat tot leven. Dat is dan vooral aan de gelikte productie en de aanwezigheid van Shailene Woodley te danken, ze speelt precies het soort heldin waar het verhaal om vraagt. Knap, maar toch had ik haar eigenlijk liever in een paar leuke independent movies gezien in plaats van in dit soort genrewerk. Maar ik ben dan ook wellicht een jaartje of dertig te oud voor de doelgroep.

Pijnlijk slecht. Het begint met het immens debiele script. Voor zo'n zwak en ridicuul concept neemt de film zich veel te serieus. Als het komisch bedoeld zou zijn had de film veel meer charme gekregen. Nu is het gewoon een Hunger Games rip off die in vrijwel ieder aspect zwakker is dan het origineel (en dat was al niet om te pruimen). Shailene Woodley weet zich net als Kristen Stewart op te werken tot meest irritante actrices van het moment, die gezichtsuitdrukkingen van haar, mijn hemel zeg. Enkel het camerawerk en de score blijven nog overeind, hoewel dat ook niet echt is om over naar huis te schrijven.

Maar het ergste van alles zijn nog wel de meisjes die deze films geweldig vinden, hoe blind kun je zijn. Het verhaal zit vol met cliche's en makkelijke amateurpsychologie die inwerkt op de angst van tiener(meisje)s.

Troosteloos dat een film vergeleken wordt met een tumor. Zijn tal van andere woorden waarmee je een film kan beoordelen, misselijkmakend om dat uitgerekend met zo'n woord te doen.

Enfin, de film zelf. Ontzettend hoog THG gehalte. Beide films doen weinig voor elkaar onder net als de hoofdactrices (Lawrence en Woodley). Raak wel een beetje uitgekeken op dat onderwerp. Eerste keer was nog het aanzien waard, nu gaat het vervelen. Laatste periode wel grote fan geworden van Shailene Woodley.. paar topprestaties neergezet: the descendants, the spectacular now en nu divergent.

Redelijk vermakelijke film, maar wel gericht op tieners. De film begint een beetje onwennig en lijkt niet op gang te komen. Maar gelukkig herpakt het zich snel. De vaart zit er dan goed in. Er is voldoende tijd voor opbouw en uitleg. Dit afgewisseld met aktie en romance geeft een mooie balance. De schietscenes hebben een behoorlijk paintball gehalte. Erg jammer. De acteurs doen het goed. Woodley heeft wel even nodig om haar draai te vinden. De film oogt erg mooi met goede special effects.

3.0/3.5

Terechte vergelijking met The Hunger Games, net als bij die films ben ik niet echt onder de indruk. Het verhaal is gewoon erg matig en brengt weinig nieuws met zich mee en is allemaal wat oppervlakkig. Net als bij THG is de actie wat soft. Wel een pluspunt vond ik de score en visueel is het ook goed. Woodley is een goede actrice al vond ik haar hier niet zo heel erg bijzonder (alleen laatste half uur).

Maar ja leuk voor een keertje, maar het niveau in de komende drie delen moet echt omhoog.

3*

Minder slecht dan ik had verwacht, al is het verhaal eigenlijk totaal niet bijzonder en kabbelt het plot voornamelijk in de eerste helft amper voort. Beter dan de tweede Hunger Games wat mij betreft. Mooie score van Zimmer en Junkie XL. Prima popcornvermaak voor wie daarvan houdt, maar net als bij THG is het wel dystopie voor beginners (tieners vind ik niet terecht, je kunt tieners prima Orwell en Huxley voorschotelen. Ik las die ook voor mijn lijst toen ik 16 was).

Leuk set design, geen storend acteerwerk. Was een prima film voor een moment dat ik eigenlijk veeel te moe voor Under the Skin was

Wat een draak van een tienerfilm was dit alweer, welke perfect thuis past in het rijtje van recente flut tienerfilms zoals, "The Hunger Games (2012)" en Ender's Game (2013)" welke ook allemaal niet te pruimen zijn.

Het hele verhaal, opbouw (inclusief flauwe ellenlange tenenkrommende trainingen en testen) en verloop zit weer heel cliché in elkaar en het verhaal kon me ook nauwelijks boeien, laat staan dat het ergens spannend werd. De originaliteit is ook ver te zoeken en de film duurt ook gewoon veel te lang met circa 130 minuten waardoor het allemaal te langdradig is. Tijdens het verhaal kun je gerust tig keren naar het toilet gaan en dan nog mis je niets. Dat is tevens ook mijn advies om te doen, want anders is het wel een heel erg lange, pijnlijke en saaie zit. Pas in de laatste 30 minuten wordt het verhaal een beetje interessant, maar dan is het natuurlijk wel al te laat.

Ook de gelikte cast kon me niet bekoren en dan vooral de vrij onbekende hoofdrolspelers Shailene Woodley en Theo James. De flut chemie, romance of wat het ook moest voorstellen tussen hun interesseerde me tevens geen ene moer. De bekende actrices Ashley Judd en Kate Winslet hebben overigens ook een rol in deze film en deden het nog verdienstelijk (ze hebben uiteraard wel eens veel beter gespeeld in andere films). Het enige pluspunt wat ik aan deze film kon ontdekken was het visuele aspect, want het zag er natuurlijk wel allemaal aardig uit. Zeker de beelden van een apocalyptisch Chicago.

Nee, deze tiener ellende was duidelijk weer niet aan mij besteed en aan een tweede deel zal ik net zoals bij "The Hunger Games" ook niet meer aan beginnen.

Het verhaaltje is redelijk voorspelbaar en mist diepgang, maar dat hoeft geen groot probleem te zijn. Zelf het feit dat het een welbekende kruising is van thema's uit andere films die kaskrakers waren mag ook geen probleem zijn. Ik zag een menu van Hunger Games, Enders Game en snufje Elysium en Dredd, en een sausje lichte romance uit een dozijn ander films.

De heldin is een kwetsbare schoonheid die zich kranig weert, de Held is inderdaad een hunk met stille wateren (en diepe gronden). Alles is er om er een mooi feestje van te maken. En toch mist het iets. Het mist pit, het mist een scherp randje...het mist een rafeltje om over te zeveren. Ondanks de actie, de doden en al de zaken die dramatiek op moeten leveren, blijft het een brave film.

Het kijkt lekker weg, maar zorgt tevens dat het niet doorstoot naar een betere categorie actie/sci-fi film.

Burger.

Heb nou alweer een film van hem waar ik hetzelfde probleem opmerk. Film begint nog best geinig. Allemaal misschien wel wat achter de feiten aanlopend. Hunger Games, maar ook in minder mate Twillight reeks. Maar ergens kan ik die sci-fi toekomst dingen wel hebben. Tempo zat er zelfs best aardig in. Vrij snel gaat ze a la Harry Potter bij een team en daar moet ze knokken voor een plek. Nergens mind blowing origineel werk, maar vermakelijk. Maar dan blijkt Burger een zwak te hebben voor films die niet echt meer weten waar ze heen willen en erg saai worden. Had ik in mindere mate bij Limitless ook al. Maar hier is het erger. Ik miste bijna de gehele een urgentie waarom ik het moest volgen. Oké ze wil bij dat team, maar dat duurde en duurde en dan hoort ze erbij wat boeit mij dat eigenlijk. Winslet is wel een beetje geïntroduceerd als soort van baddy. Maar nergens goed genoeg om de dreiging en spanning te voelen. Uiteindelijk komt die coupe er wel, maar tegen die tijd was het too little too late.

2 sterren.

wake up gauke,

slap voortborduursel van het harry pottergenre, worden ze een griffioener, een

waldesdorfer of toch republikein.

begint veel belovend, maar verliest al gauw zijn drive en mond uit in een

langdradige b film.

hoofdrolspeelster kan niet imponeren en blijft hangen in het

ïieeeeuuw, whats that ? " syndroom.

door het tekort aan special effects wordt de filmmuziek een ware draak.

Ik weet niet wat ik er van moet vinden. Het is teveel een mix van andere films, zoals The Hunger Games en Harry Potter. Het valt niet direct met elkaar te vergelijken, maar ze vertonen raakvlakken. Shailene doet het prima, leuk om haar weer samen te zien met haar TFAOS liefde. Het acteerwerk van de cast is niet altijd even sterk, het wisselt behoorlijk. Ook de vele voorspelbare gebeurtenissen en het opgedrongen liefdesverhaal kon me niet bekoren. Maar goed, ik heb de boeken nooit gelezen, misschien was ik dan wel enthousiast.

Best een behoorlijke portie actie, ook goede scènes (naar beneden moeten springen en vertrouwen dat je goed terecht komt), maar over de grote lijn is het niet onderhoudend genoeg om echt spannend te worden.

Slim bedachte, onderhoudende variant op The Hunger Games, in boekvorm ook bestaande uit drie delen. In filmvorm worden het, net als bij The Hunger Games, ook vier films. De opzet is niet bijster interessant, maar gaandeweg wordt de film wel steeds spannender. Shailene Woodley is in ieder geval perfect gecast in de hoofdrol. Vakkundig gemaakt en net als bij The Hunger Games met veel bekende gezichten in de supporting cast. Of de plot spannend genoeg kan blijven om uit te smeren over vier films valt te bezien, maar dit eerste deel kan er in ieder geval mee door.

De zoveelste "young adult film", en een van de minste die ik gezien heb (ik heb Twilight gelukkig nog steeds kunnen vermijden).

Het geheel voelt als een slap aftreksel van The Hunger Games en heeft een van de minst overtuigende postapocalyptische settings die ik ooit gezien heb, de onderverdeling van de maatschappij in vijf klasses raakt kant noch wal en de film houdt zich geen moment aan zijn eigen interne logica.

De eerste drie kwartier ofzo zijn nog wel te doen, daarna wordt het echt een aaneenschakeling van tamme actiescenes eindeloze droomsequenties en vreselijke clichematige ontwikkelingen.

Het neemt zichzelf daarbij allemaal ook nog veel te serieus (Hunger Games had ten minste nog leuke bijrollen) en het tempo ligt veel te traag (ongetwijfeld om de boel te rekken voor de onvermijdelijke vervolgdelen).

Nee, dit is saaie, slappe hap, die geen moment overtuigt en nauwelijks vermaak weet te bieden

Zeer geslaagde halve variant van the Hunger Games-trilogie die ontzettend vermaakt.

Ik was wel wat sceptisch, omdat ik bang was dat het verhaal wat te onorigineel zou zijn, maar het tegendeel blijkt waar.

Het verhaal is mijns inziens goed en origineel. De opzet met verschillende facties en kinderen die kunnen kiezen tot welke factie ze behoren vind ik goed bedacht. Zo ook het idee van ´Divergents´, zij die niet te controleren zijn, omdat ze niet tot een vaste categorie behoren.

Ik heb de boeken nog niet gelezen, maar dit ga ik zeker doen, want het verhaal sloeg zeker aan.

De verfilming vind ik al zeer geslaagd. Het futuristische Chicago is mooi neergezet en de ´bootcamp´ binnen Onverschrokkenheid is gaaf om naar te kijken. Ook de stunts ( van een dak af springen, uit de trein, abseilen langs wolkenkrabbers ) zagen er allemaal ontzettend vet uit. Dit is ook te zeggen van het realisme waarmee Tris´ dromen worden weergegeven in de 2e fase.

Woodley is erg goed gecast, heb genoten van haar personage en acteerwerk. De romance kon niet uitblijven, maar stoort niet. Naar het einde toe vond ik de film wel iets van zijn geloofwaardigheid verliezen, door de vrij standaard actiescenes en gebeurtenissen. Het open einde laat echter veel ruimte voor uitbreiding van het verhaal.

Ik heb ontzettend genoten van deze film, die bij vlagen niet voor the Hunger Games onderdoet.

Heel goed, kleine 4,5*

Zeer voorspelbare film voor de kids. Het niveau van verhaal en acteren is echt heel erg laag... "Nu moet je uit de trein springen anders hoor je er niet meer bij..." Kom op nou. Dit is een stoere lagere school conversatie.

nou sorry hoor, iemand die left for dead als naam heeft om films te beoordelen, moet die wel serieus genomen worden?

Ik vond het een erg leuke film en helemaal niet zo slecht als de persoon left for dead doet voorkomen.

˝The future belongs to those who know where they belong.˝

˝Divergent¨. Een film waar reikhalzend naar uitgekeken werd, waar een heleboel heisa over werd gemaakt en gedoemd was om een mega-succes te worden in de cinemazalen zoals ˝Guardians of the Galaxy˝. Het enige verschil met deze laatste is dat deze film van Marvel wel origineel en verfrissend is, en tevens een unieke sfeer uitstraalt. ˝Divergent˝is de zoveelste verfilming van een jeugdboek, geschreven door de vijfentwintig jarige Veronica Roth, waarvan men hoopt dat het weer riant wat geld zal opleveren naar voorbeeld van ˝Twilight˝ en ˝The Hunger Games˝ en naderhand de merchandising nog jarenlang de jeugdige aanhang kan uitmelken. Toegegeven, ik had ook een goed gevoel over deze film en was benieuwd hoe deze film zou uitdraaien. Dat goed gevoel smolt pakweg na 45 minuten weg als sneeuw voor de zon. Toen kwam ik al tot de conclusie dat het weer een tienermeisjes film was, voorzien van alle oudbakken verhaallijnen en banale trivialiteiten die wel indruk zou maken op een jeugdig naïef publiek. Met andere woorden weeral een fragiel individu dat uiteindelijk uitgroeit tot een heldin en, hoe verrassend, de maatschappij redt van een totale ondergang. Zucht. Dat is inderdaad voor de verandering eens heel iets anders en vreselijk vernieuwend.

We bevinden ons in de verre onbepaalde toekomst in een door een enorme metalen muur afgeschermd post-apocalyptisch Chicago. Een half vervallen stad die een niet nader omschreven oorlog heeft overleefd. De maatschappij is onderverdeeld in verschillende facties die van elkaar onderscheiden worden door hun kleur, klederdracht , maar voornamelijk door hun karaktertrekken en persoonlijkheid. Er zijn 5 groepen : Abnegation (niet egoistisch), Amity ( vredelievend), Candor (eerlijk), Dauntless (moedig) en Erudite (intelligent). Op 16 jarige leeftijd moet iedereen een test ondergaan waarna men de uitslag ofwel blindelings volgt (daar men toch meestal in dezelfde factie terechtkomt waar je ouders zich in bevinden) of je gaat dwars tegen deze uitkomst in en kiest voor een andere factie (en verliest de toekomstige band met je verwanten). Beatrice Prior, de gedoodverfde heldin, krijgt te horen dat haar test uitwijst dat ze in meer facties thuishoort en dus eigenlijk een beetje van de middelmaat afwijkt. Ze krijgt het stempel ˝Divergent¨ mee. Blijkbaar iets wat niemand mag weten. Ze voelt zich van meet af aan een parasiet. Tijdens de ceremonie kiest ze resoluut voor Dauntless, die ze al vereerde sinds haar jeugdjaren.

Zoals ik al eerder vermelde, waren de eerste 45 minuten boeiend. Een uiteenzetting over de huidige situatie met prachtopnames van het halvelings tot puin herschapen Chicago. Ik vroeg me alleen af waarom ze dat Chicago niet ondertussen helemaal hadden kunnen renoveren, sinds ze toch van die hypermoderne uit glas en ijzer bestaande gebouwen konden construeren. Of waren deze half weggeschoten torengebouwen het onderkomen voor diegenen die tot geen enkele klasse behoren ? Whatever. Ook de kanttekening en de beschrijving van de verschillende facties werd mooi in beeld gebracht. Het ging zelfs een bepaald moment een sociaalpolitieke richting uit. Maar alras kwamen daar de vergelijkingspunten met andere verfilmde jeugdboeken aan.

Ik vrees echter in herhaling te vallen en denk niet dat ik nieuwe originele bevindingen zal onthullen. Inderdaad is het systeem van de facties redelijk te vergelijken met ˝The Hunger Games¨. Katniss werd een symbool van bevrijding en hoop in ¨The Hunger Games¨. Ik veronderstel dat die rol ook weggelegd is voor Beatrice (Ik kan hopeloos fout zitten daar ik de boeken nooit gelezen heb). De ceremonie is te vergelijken met deze uit Harry Potter.Alleen moeten ze hier geen pratende verfromfraaide punthoed op hun hoofd plaatsen. Juist zoals Melanie in ˝The Host˝ een rebellerende tiener is, die hopeloos verwikkeld raakt in een kalverliefde-affaire, kan je dat hier ook verwachten. Toch één positief punt. Het is verreweg beter dan ˝Beautiful Creatures¨, en steekt torenhoog boven ˝The Mortel Instruments˝ uit. En wil je een futuristische film kijken, waarbij er ook een onderscheid tussen bepaalde klassen wordt gemaakt en er ook een soort vrijheidsstrijd losbreekt, dan raad ik je ˝Snowpiercer˝ toch eerder aan. Maar ja, daar ontbreekt het echter een beetje aan echte romantiek en is het agressief en gewelddadig niveau toch een beetje hoger. Niet voor tere romantische zielen dus.

De initiële fase dat Tris eropuit trekt met de joelende bende van Dauntless die al klimmend en balancerend over bruggen door de stad dwalen en op voortdenderende treinen springen en naderhand er terug uitspringen op platte daken (ja gewoon opstappen en afstappen aan een perron is niet besteed aan deze waaghalzen) is nog genietbaar. Zelfs de competitie die ze moeten ondergaan en de onderlinge concurrentie die er ontstaat is nog aanvaardbaar. Maar uiteindelijk vond ik het ook maar een barbaarse en wrede factie die zonder weerga de nieuwelingen, die toch uiteindelijk voor hun gekozen hebben, zonder boe of ba de maatschappij insturen als ze niet slagen. Soit, het moment dat er een lichte chemie ontstaat tussen Four en Tris ging het voor mij sterk bergaf en werd het allemaal een beetje te voorspelbaar. Het ˝Beverly Hills 90210¨ niveau werd zonder probleem geëvenaard met blitse,knappe hoofdrolspelers en feel-good momenten. Het zal niet lang meer duren en de merchandising machine zal weer op gang komen en worden we overstelpt met allerhande snuisterijen en hebbedingetjes. De volgende jaren zullen weer gevuld zijn met Barbie-toestanden,Tv-feuilletons,PC Games en modegrillen die gerelateerd zijn aan ˝Divergent¨.

Shailene Woodley is geknipt voor deze rol en straalt een charisma en fragiliteit uit waardoor haar toekomst als tieneridool ook wel gegarandeerd wordt. Ze zal hetzelfde traject van rijzende ster afleggen juist zoals Jennifer Lawrence en Emma Watson. Het is alleen afwachten of haar toekomstige acteerprestaties het filmpubliek zullen bekoren. Theo James heeft zijn uiterlijk mee en zal dan ook garant staan voor het hoge smelt-gehalte bij de gemiddelde bakvis die naderhand zwevend naar huis terugkeren. Zijn stoerheid is wel niet van lange duur en voor je het weet beschermt hij Tris als een echte moederkloek en begeeft hij zich op het kleffe en melige romantische pad. Van alle lotgenoten van Tris blijft me alleen de rol van Miles Teller als de vreselijke enerverende Peter bij. Als ik zijn vertolking bekijk in ˝The Awkward Moment˝ dan twijfel ik er niet aan dat dit irritante een persoonlijke karaktertrek is van hem. Kate Winslet slaagde er dan weer in om hooghartig en minachtend over te komen in de voor de rest niet echt indrukwekkende rol.

Uiteindelijk is ˝Divergent˝ een puberverhaaltje met een teleurstellend voorspelbaar plot. Ik veronderstel dat het vervolg hierop,zoals bij ˝The Hunger Games˝, een overgangsfilm zal zijn die nog minder zal bijdragen, en dus ga ik me zelfs niet de moeite troosten om deze te bekijken. Ondanks de soms wel uiterst professioneel uitgewerkte actiescènes, voelt het allemaal zo nep aan als de aangebrachte tatoeages.

2*

Tsja.. ik heb begrepen dat het een boekverfilming is, maar je kunt het moeilijk los zien films als The Hunger Games, die ook al niet bepaald origineel zijn. Een totalitair, futuristisch wereld na een grote oorlog, waarin bepaalde delen van de maatschappij primitiever zijn dan de ander, waarin een jong meisje tegen haar eigen en ieders verrassing opstaat tegen de heerser, inclusief de nodige romantiek links en rechts. Eigenlijk is het gewoon precies hetzelfde allemaal.

De film zelf dan, die is redelijk 13 in een dozijn te noemen. De maatschappij klinkt redelijk absurd en voelt eigenlijk nergens doordacht aan. Het lijkt mij dat je in het uitoefenen van bepaalde beroepen niet om verschillende uiteenlopende eigenschappen heen kunt. Nu moet je het misschien niet zo serieus nemen allemaal, maar de film zelf is dat qua toon wel.
De problemen ontstaan wanneer mensen niet in een categorie ingedeeld kunnen worden. De film maakt eigenlijk amper duidelijk wat daar nu zo erg aan is, maar het komt er op neer dat deze 'divergents' niet makkelijk te controleren zijn. Het blijft in ieder geval allemaal nogal vaag en wordt eigenlijk nauwelijks toegelicht.

Verder is het allemaal redelijk, cheesy, braaf en voorspelbaar, maar zonder dat het nou echt stoort. Ook de soundtrack en het visuele aspect zijn nogal zouteloos. Tot slotte hadden ze wel stevig mogen snijden, want 2 uur 20 minuten is drie kwartier te lang. Eigenlijk gebeurde er ook lang veel te weinig om de speelduur te kunnen verantwoorden.

Zo blijft er staan dat het duidelijk een young adult doelgroep dient aan te spreken en dat ik daarmee waarschijnlijk niet de beste beoordelaar ben in deze, maar ik vond het allemaal niet heel sterk. Sci-fi verveelt me per definitie niet snel, maar daar blijft het wel bij.

2.0*

Beetje zoals de Hunger Games films maar dan niet compleet kut.

Dit vond ik nou een leuke avontuurfilm. Lekker tempo, beetje rennen en shit. Shailene Woods is een van de knapste actrices van het moment. Erg fijn om 139 minuten naar te kijken. Er zitten wel gigantisch veel clichés in maar het maakte me niet uit.

3,5*