Electric Dragon 80.000 V (2001)

Mee eens. De scenes met de mobiele telefoon, en de manier van omgaan ermee, scoren wel hoog op mijn 'coolheid' agenda, maar voor de rest zie ik hier niks in.

Jeetje wat kijkt deze film lekker weg.Electric Dragon 80.000 V is weer zo'n film waar ik dankzij MM steeds nieuwschieriger naar ben geworden,en nu eindelijk gezien.

Wat een coole film is dit,vooral Asano,waar ik in het begin wel een beetje aan moest wennen want ik zag eigenlijk steeds Kakihara uit Koroshiya 1 voor me, omdat ik hem alleen van die film ken, maar naar mate de film vorderde verdween dat wel.Die andere acteur met dat masker op deed mij eigenlijk weinig.

De spanning zit er letterlijk vanaf het begin van de film goed in en werkt toe naar een geweldige climax waarbij de vonken van je tv scherm vliegen.

Filmtechnisch zit de film ook perfect inelkaar goed camera werk en belichting, de editing was ook fantastisch het was iniedergeval niet zo hyper als bijv. Tetsuo en daarom vond ik deze film ook wat makkelijker wegkijken dan die eerstgenoemde.En een lekker opgepompte soundtrack die eens lekker alle stof uit mijn geluids-installatie heeft geblazen (de buren waren hier wat minder blij mee denk ik).

eerst 4* en bij herziening een grote kans op een verhoging.

Ach ja, erg cool hoor, die door elektriciteit geobsedeerde Japanners. Erg grappig ook. Vooral de geluiden die te horen zijn als een gangster met z’n telefoon zwiept. Of het geluid dat te horen is als die hagedis een hapje naar binnenwerkt. Ik heb me kapot gelachen. En dan de climax. Zelfs intenser dan de apotheoses in de Star Wars-films. Uiteraard met dank aan de muziek. Damn, wat was dat heftig.

0.5*

Gare film. Film ziet er goed uit, belichting was duidelijk erg mooi. Zwart-wit nog beter. Het begin was netjes, het einde ook. Alleen jammer van alles daartussen, dat was niet zo boeiend. Kleine 3*

Jaaaa, subtiel filmpje dit. Zet deze film op en plan de dag erna een saai dagje met mensen die je verplicht 1 keer paar jaar moet zien ofzo. (denk aan familie die je niet mag, verre kenissen, oma's in een pestbui, noem maar op). Gegarandeerd een succes, laat ze maar lullen, ik hoor het toch niet meer

Aan een vergelijking met die andere weirde cyberpunk film Tetsuo ontkom je niet, dus laat ik dat dan maar gelijk doen.

Allebij zwart-wit, geschift verhaal en soundstrack die erg centraal staat. Kort door de bocht even en ook vast niet helemaal correct, maar hee. Tetsuo is echter vooral industrieeler. De muziek, de sfeer, alles is kouder, robotachtiger en afstandelijker. Ook ligt de snelheid een stuk hoger.

De film zelf dan. Natuurlijk een ergf opvallend punt is de knalharde soundtrack. Industrial Punkrock die er vaak keihard inkomt, maar ook genoeg rustpunten kent, wat vaak synchroon loopt met de beelden. Dit zorgt wel voor een bepaalde dynamiek. Gaaf!

Het verhaal is leuk uitgewerkt, maar het is toch vooral het geluid in combinnatie met het visuele wat de film moet dragen. Meer moet je ook echt niet vragen denk ik. Ook qua beelden erg dynamisch, snel wisselt rustig soms af en dat is wel zo prettig soms. Ik kan me ook voorstellenmj dat dat anderen juist uit het patroon haalt en die liever hadden gezien, dat dit 1 sneltrein was geweest.

Al vrij snel is duidelijk dat de film opbouwt naar de confrontatie tussen de 2 personen, dus in zoverre zou je het alemaal een tikje voorspelbaar kunnen noemen. Ook dit is niet iets wat je zou moeten storen.

Score dan. Ja dit spreekt me toch erg aan en ik kijk hier toch iets prettiger naar dan Tetsuo. Ik meen me uit mn hoofd te herinneren dat ik die op 5* had staan, zit er hier ook voorlopig even niks anders op.

Las hier dat Tetsuo van Tsukamoto een stapje te ver was voor iemand, dat gold eigenlijk ook wel voor mij, die heb ik maar op 3,5* staan. Ik vond deze echter veel leuker, maar het is vooral de gortdroge humor die het hem doet.

Die stukjes tussendoor die je aan de oude Batmanserie doen denken, die gangster die z'n telefoons als revolvers ziet, Asano die zo lijkt het in de bossen een hagedis zoekt en dan op een druk kruispunt blijkt te staan, die geluidjes, die heerlijke soundtrack, het raggen van Asano op z'n gitaar, die ruzies op het schoolplein aan het begin Allemaal zeer hilarisch.

Het is allemaal net wat minder extreem dan Tetsuo en dat bevalt me wel. Asano en die ander spelen leuke rollen en ook visueel is dit een heerlijk stukje film. Het begin is hilarisch en het einde is lekker, het middenstuk valt een beetje tegen, maar dan is het voordeel dat de film niet heel lang duurt.

Ik twijfel een beetje tussen 4* en 4,5*. Voorlopig maar 4*

Deze muziek is heel wat lekkerder dan in Umfeld

huh, ik zie de vergelijking niet echt.

Alleen de insiders zien dat.

Niet echt mijn ding. Te chaotisch, vaag, simpel, weird en freaky voor mij. Eindbattle was ook niet echt de moeite waard. Een duidelijk voorbeeld van een 'hate it or love it' film.

1,0*

Wel vermakelijk om een keer te zien, maar echt geweldig vond ik het niet. Zoals iedereen hier al zegt is het wel erg cool met de beelden, de muziek en de actie maar het deed me niet bijzonder veel. Ik ben benieuwd naar Tetsuo, volgens mij een beetje zo'n zelfde soort film.

3 sterren.

De credits zijn trouwens ook de moeite .

Zeker ja, daar zat in vergelijking met de klanken die in de film uit de gitaar kwamen nog wat melodie in

Ja je vergeet het wel eens, maar we worden allemaal ouder; ook Ishii is inmiddels de 50 al gepasseerd. Gelukkig hoeft dat in de filmwereld niet perse een daling in creatieve energie te betekenen - maar Ishii blijft verdacht veel bij zijn roots. Ik weet niet hoe hij het doet maar hij blijft echt een punker in hart en nieren - hoeft er waarschijnlijk geen eens moeite voor te doen ook - het zit in hem, en z'n handen jeuken om dat maar al te graag naar buiten te laten komen. In 2001 doet hij dat met Electric Dragon, en wat mogen we weer genieten!

Vergelijking met Tetsuo is makkelijk gemaakt, lijkt me ook sterk dat Ishii daar niet vaker dan een keer met een schuin oog naar gekeken heeft. Zwar-wit beelden, geluidsgeweld en energieke montage; Hoewel beide een onvergetelijke beleving, toch een heel ander filmpje - een andere stijl, andere uitvoering. Maar met hetzelfde uitgangspunt: Een genadeloze aanval op je zintuigen. Voor sommigen pijnlijke herrie, voor anderen audiovisueel indrukwekkend. Voor mij audiovisueel indrukwekkend .

Twee maffe personages, gitaren, reptielen, elektriciteit en een climax die de gehele film voelbaar is. Introductie is meer dan subliem met grandioze montage - beelden van een jongen die geëlektrocuteerd word, valt van een spanningsmast, shocktherapieën, zijn transformatie tot een vechtmachine met prachtige slowmotion zwart-wit beelden van Asano en zijn bokshandschoenen. Deze 8 minuten durende introductie is een geweldige beeldencompilatie, maar vanaf daar verliest het wat van het opgebouwde ritme. Gelukkig laat Ishii ons hier kennismaken met "Dragon Eye" Morrison, gekleed in slangenleren broek, bewapend met elektrische gitaar - en "Thunderbolt Buddha", een gespleten personaliteit met obsessie voor elektriciteit.

De twee zorgen voor een geniaal contrast, waar Asano het schurende gitaargeluid verzorgd, brengt de Buddha een enge kalmte. Mooi voorbeeld daarin is de scène waar Asano wild speelt op zijn gitaar en waar tegelijkertijd de Buddha over de straten van Tokyo zweeft. Geweldig in beeld gebracht. In tegenstelling tot het verhaal zou vermoeden is de film echter nooit constant vol actie. Ishii trakteert ons echter op heel veel moois - de bevreemdende kalmte van Buddha tijdens zijn obsessieve zoektocht naar het perfecte wapen zijn prachtig - met veel beelden van skylines, hoog op de daken, met veel antennes, schotels en draden. Dragon Eye is bezig met zijn zoektocht naar een verloren hagedis - wat resulteert in veel donkere steegjes en camerawerk laag over de grond.

Maar de gehele film is Ishii bezig te werken naar de verwachte climax. Vooral de overdreven, hilarische, voice-over met bijgepaste tekst-animaties zijn geweldig. Wanneer beide personages dan voor het eerst langs elkaar lopen krijg je een grijns op je gezicht. En in het uiteindelijke gevecht krijg je wederom een aantal briljante oneliners voorgeschoteld. Opnieuw vraag je je af waarom ze in godsnaam met elkaar vechten. Maar serieus, dat boeide me echt geen moment! Electric Dragon is een film met coole acteurs, coole personages, toffe stijl, harde muziek, coole outfits. Er gebeurd helemaal niet zoveel - maar wat Ishii ons laten horen en zien is om van te genieten - Zo zie ik het graag - en hoewel van korte duur, constant stijlvol.

Niet de explosie van energie zoals een Tetsuo - en zeker niet even sterk, maar mogen van mij wel degelijk in één positieve zin genoemd worden. Zeer toffe credits ook waar veel werk van gemaakt is, zeker de moeite.

4.5/5.0

Maar Ishii was toch iets eerder met z'n punk-cinema dan Tsukamoto

Bron: Midnight Eye

Kan natuurlijk altijd nog dat hij wel wat geleend heeft van Tetsuo, aangezien die film wel wat verder ging dan Ishii's eerste punk films.

Ja, weet ik wel. Maar ik denk dat Ishii ook graag toegeeft hoe goed Tetsuo in dit genre is. Ishii mag dan wel eerder bezig zijn geweest in het genre, Tsukamoto deed het wat mij betreft nét wat indrukwekkender in 1989 dan Ishii dat doet in 2001.

Lees ook mijn bericht over Tsukamoto/Ishii in het topic over Ishii's Shuffle. (De quote dus).

Geweldig. Best wel komisch en al zeker niet serieus te nemen.

Erg knap geschoten en dat zwart-wit werkt blijkbaar erg goed bij dit soort films.

Electric Dragon 80.000 V is vooral een weird coole en met momenten explosieve film.

Een enorm kaliber aan entertainment, tenminste als je niet zit te wachten op een verhaal met logica en plottwists.

4 *

Cyberpunk, tja, na Tetsuo had ik dat al bijna vaarwel gezegd.

Maar, zeker nadat Tsukamoto's andere films me wel bevielen, toch ook maar weer eens aan iets dergelijks gewaagd. ED80.000V is gewoon een fijn filmpje, wat de juiste lengte heeft, een vlotte montage en een paar heerlijke scènes. Alleen dat irritante gekras tijdens de gitaarscènes was niet om aan te horen.

3.5*

Ishii weet het contrast tussen de wilde, instinctieve Draak en de kalme, verfijnde Buddha effectief te verbeelden. Dit doet hij met vieze stegen en close-ups van hagedissen enerzijds, en shots van elektriciteitspalen en flatgebouwen anderzijds. Deze beelden zijn vaak mooi gekadreerd (bv. onderaan in beeld nog een stukje flatgebouw met daarboven een mooie wolkenpartij) en met veel oog voor detail geschoten. Daarnaast is er ook op een lekker hectische manier gemonteerd.

Hierdoor resulteren de beelden in een chaos, die af en toe afgewisseld wordt met wat rustiger stukken. Leuk, maar ik prefereer de totale gekte van bijvoorbeeld Tetsuo. Ook de rauwere look van laatstgenoemde vind ik beter bij dit type film passen. Electric Dragon is visueel iets te gepolijst naar mijn smaak, met name dan de beeldkwaliteit.

Een vermakelijke, ietwat kinderlijke, film die het naar mijn mening vooral moet hebben van de visuele stijl en de originele, coole personages.

Prachtig geschoten film met stoere personages. Heerlijk krijsende gitaar ook. Voor mij wel echt te veel rustpunten om m'n aandacht vast te houden, dat is erg jammer. Dit stijlvolle filmpje wordt gelukkig afgesloten met een leuk gevecht en geweldige aftiteling.

3.5*

Wat een pokkeherrie!

Tsja een beetje hetzelfde verhaal als bij Tetsuo, niet helemaal aan mij besteed, dat cyberpunk. Leuk voor een half uurtje ofzo maar dan heb je het ook wel gehad, gelukkig duurt deze niet veel langer en dat houd het nog makkelijk overeind, wel jammer alleen dat het ondanks zijn adhd tempo soms wat saai/eentonig was en het pas in het laatste kwartier echt helemaal los kwam. Paar enorm coole momenten verder, vooral het spelen op die gitaar en dat gevecht, heerlijk over-de-top natuurlijk, leuke geluidseffecten (die gangsterbaas, zijn phone, de etende hagedis!) en een lekkere abstracte, noise score. Wel apart dus, maar niet helemaal geslaagt te noemen.

2,5 sterren

Mijn eerste kennismaking met Ishii en wat voor één! Ontzettend brute muziek, gave beelden, coole geluidjes (bijvoorbeeld de telefoon, of de hagedis die een insect eet), stoere voice-overs. De letterlijke aanloop tot het gevecht was fantastisch. Het begin van het gevecht boeide wat minder, maar het einde was letterlijk elektrisch. Een verhaal heb ik niet echt kunnen ontdekken, boeit ook niet echt, een hyperactieve collage van beelden kan ik altijd wel waarderen. Ik zie de link tussen Ishii en Tsukamoto zeker, ik krijg spontaan zin om Tetsuo weer eens te zien.

Inmiddels voor de vierde keer gezien en ik gooi hem gewoon naar het maximum. Zelden een film gezien die zo nergens over gaat, die het niet moet hebben van spitsvondige dialogen, en toch zo gaaf is. De vergelijking met Tetsuo valt voor mij in het voordeel van Electric Dragon uit, puur omdat laatstgenoemde minder saaie momenten lijkt te hebben, ook al is hij over het algemeen rustiger.

Zag net weer eens de trailer! Blijft uniek dit (en idioot, overdetop, fascinerend, cool, irritant etc.etc.).

Wat een idiote ADHD film is dit. Visueel erg mooi, inhoudelijk was het te idioot voor woorden en erg vaag. Muziek was af en toe leuk, maar meer en deels irritante rot herrie. Ben blij dat de film niet langer duurde. Het eindegevecht was dan wel over the top cool.

3* en daar houd ik het bij.

Werd die niet door de Buddha afgeluisterd? Had volgens mij niet echt veel functie behalve om te laten zien hoe goed die Buddha met elektronica is. En natuurlijk omdat het er cool uitziet.

Maar niet getreurd want een herziening gaat er misschien wel komen en dan valt het misschien wat beter.

De aftiteling. Sjemienee, wat moet ik van deze film denken zeg.. Ik ben overrompeld en verbaasd, 3.5 sterren voor deze film