Electric Dragon 80.000 V (2001)

Zag hem staan dus ik dacht: "Die pikken we mee!"

Christus wat een herrie!

Kort maar zeer krachtig filmpje. Wat krankzinnig veel energie straalt deze film uit zeg! Vette camerabewegingen en supersnelle montage leveren samen met de geweldige soundtrack een hypersfeer op.

Minpuntje vond ik de ietwat repetitieve scènes van het zoeken naar die kameleon, die kwam iets te vaak terug. Hetzelfde geldt voor de overzichten van de stad. Gingen vervelen na een tijdje.

Toch 4 sterren. Hopen dat ik die pieptoon snel kwijt ben.

Na hem een aantal keer op mijn PC gekeken te hebben, heb ik hem gister op dvd aangeschaft, special editon + music soundtrack cd ( fantastisch ).

Zondermeer mijn beste aankoop qua dvds so far, de film zit fantastisch in elkaar en breekt alle denkbare regels. Heel veel nieuwe dingen ontdekt en de muziek heeft meer indruk op me gemaakt dan bij de vorige kijkbeurten. Alles zit perfect in elkaar en de overzichts shots van de stad (TOkyO neem ik aan) zijn echt geweldig in beeld gebracht.

Zoals altijd steelt Asano de show!

Ik ben echt benieuwd naar ander werk van meneer Ishii

5* plus nummer 1 in m'n top 10, nog steeds .

Allereerst Asano even complimenteren met zijn geweldige korte kapsel. Hij zag er flitsend uit, veel beter dan met lange haren. Maar ook Nagase overtuigde.

Deze film heeft een volledig eigen stijl, de camerastandpunten die worden ingenomen variëren constant van schuiven over de grond tot hoog in de lucht. Scènes volgen elkaar in rap tempo op, waardoor de film fijn wegkijkt.

De film begint met een stukje over de mythe van de draak, dat duurt echter maar heel even en het is illustrerend voor de rest van de film, er wordt veel van de hak op de tak gesprongen. Daarnaast lijkt het alsof men bezig was met de film en ter plekke scènes heeft geïmproviseerd. Vaak pakt dat goed uit, met name de stukjes met de elektrische gitaar waren gaaf.

Toch vond ik het allemaal wat te mak. De muziek mocht nog wel wat harder en frequenter aanwezig zijn en ook het camerawerk mocht nog wel wat flitsender. Op die elementen drijft deze film immers. Overigens wel een gave dvd versie met die soundtrack erbij, goed initiatief! Dat heb ik dan veel liever dan al die vaak overbodige extra `s.

Deze film komt snel aan de beurt voor een herziening want er zit zeker potentiëel in voor een verhoging. 4*

Veel te saai. Zoals vaker met dit soort filmpjes (Tetsuo bijvoorbeeld) zitten er altijd aardige stukjes in of originele vondsten, maar die duren in totaal een paar minuten en de rest is meer van hetzelfde en gewoon totaal oninteressant. En qua coolheid doet het me ook bijzonder weinig.

Jeetje wat kijkt deze film lekker weg.Electric Dragon 80.000 V is weer zo'n film waar ik dankzij MM steeds nieuwschieriger naar ben geworden,en nu eindelijk gezien.

Wat een coole film is dit,vooral Asano,waar ik in het begin wel een beetje aan moest wennen want ik zag eigenlijk steeds Kakihara uit Koroshiya 1 voor me, omdat ik hem alleen van die film ken, maar naar mate de film vorderde verdween dat wel.Die andere acteur met dat masker op deed mij eigenlijk weinig.

De spanning zit er letterlijk vanaf het begin van de film goed in en werkt toe naar een geweldige climax waarbij de vonken van je tv scherm vliegen.

Filmtechnisch zit de film ook perfect inelkaar goed camera werk en belichting, de editing was ook fantastisch het was iniedergeval niet zo hyper als bijv. Tetsuo en daarom vond ik deze film ook wat makkelijker wegkijken dan die eerstgenoemde.En een lekker opgepompte soundtrack die eens lekker alle stof uit mijn geluids-installatie heeft geblazen (de buren waren hier wat minder blij mee denk ik).

eerst 4* en bij herziening een grote kans op een verhoging.

Gare film. Film ziet er goed uit, belichting was duidelijk erg mooi. Zwart-wit nog beter. Het begin was netjes, het einde ook. Alleen jammer van alles daartussen, dat was niet zo boeiend. Kleine 3*

Jaaaa, subtiel filmpje dit. Zet deze film op en plan de dag erna een saai dagje met mensen die je verplicht 1 keer paar jaar moet zien ofzo. (denk aan familie die je niet mag, verre kenissen, oma's in een pestbui, noem maar op). Gegarandeerd een succes, laat ze maar lullen, ik hoor het toch niet meer

Aan een vergelijking met die andere weirde cyberpunk film Tetsuo ontkom je niet, dus laat ik dat dan maar gelijk doen.

Allebij zwart-wit, geschift verhaal en soundstrack die erg centraal staat. Kort door de bocht even en ook vast niet helemaal correct, maar hee. Tetsuo is echter vooral industrieeler. De muziek, de sfeer, alles is kouder, robotachtiger en afstandelijker. Ook ligt de snelheid een stuk hoger.

De film zelf dan. Natuurlijk een ergf opvallend punt is de knalharde soundtrack. Industrial Punkrock die er vaak keihard inkomt, maar ook genoeg rustpunten kent, wat vaak synchroon loopt met de beelden. Dit zorgt wel voor een bepaalde dynamiek. Gaaf!

Het verhaal is leuk uitgewerkt, maar het is toch vooral het geluid in combinnatie met het visuele wat de film moet dragen. Meer moet je ook echt niet vragen denk ik. Ook qua beelden erg dynamisch, snel wisselt rustig soms af en dat is wel zo prettig soms. Ik kan me ook voorstellenmj dat dat anderen juist uit het patroon haalt en die liever hadden gezien, dat dit 1 sneltrein was geweest.

Al vrij snel is duidelijk dat de film opbouwt naar de confrontatie tussen de 2 personen, dus in zoverre zou je het alemaal een tikje voorspelbaar kunnen noemen. Ook dit is niet iets wat je zou moeten storen.

Score dan. Ja dit spreekt me toch erg aan en ik kijk hier toch iets prettiger naar dan Tetsuo. Ik meen me uit mn hoofd te herinneren dat ik die op 5* had staan, zit er hier ook voorlopig even niks anders op.

Ja je vergeet het wel eens, maar we worden allemaal ouder; ook Ishii is inmiddels de 50 al gepasseerd. Gelukkig hoeft dat in de filmwereld niet perse een daling in creatieve energie te betekenen - maar Ishii blijft verdacht veel bij zijn roots. Ik weet niet hoe hij het doet maar hij blijft echt een punker in hart en nieren - hoeft er waarschijnlijk geen eens moeite voor te doen ook - het zit in hem, en z'n handen jeuken om dat maar al te graag naar buiten te laten komen. In 2001 doet hij dat met Electric Dragon, en wat mogen we weer genieten!

Vergelijking met Tetsuo is makkelijk gemaakt, lijkt me ook sterk dat Ishii daar niet vaker dan een keer met een schuin oog naar gekeken heeft. Zwar-wit beelden, geluidsgeweld en energieke montage; Hoewel beide een onvergetelijke beleving, toch een heel ander filmpje - een andere stijl, andere uitvoering. Maar met hetzelfde uitgangspunt: Een genadeloze aanval op je zintuigen. Voor sommigen pijnlijke herrie, voor anderen audiovisueel indrukwekkend. Voor mij audiovisueel indrukwekkend .

Twee maffe personages, gitaren, reptielen, elektriciteit en een climax die de gehele film voelbaar is. Introductie is meer dan subliem met grandioze montage - beelden van een jongen die geëlektrocuteerd word, valt van een spanningsmast, shocktherapieën, zijn transformatie tot een vechtmachine met prachtige slowmotion zwart-wit beelden van Asano en zijn bokshandschoenen. Deze 8 minuten durende introductie is een geweldige beeldencompilatie, maar vanaf daar verliest het wat van het opgebouwde ritme. Gelukkig laat Ishii ons hier kennismaken met "Dragon Eye" Morrison, gekleed in slangenleren broek, bewapend met elektrische gitaar - en "Thunderbolt Buddha", een gespleten personaliteit met obsessie voor elektriciteit.

De twee zorgen voor een geniaal contrast, waar Asano het schurende gitaargeluid verzorgd, brengt de Buddha een enge kalmte. Mooi voorbeeld daarin is de scène waar Asano wild speelt op zijn gitaar en waar tegelijkertijd de Buddha over de straten van Tokyo zweeft. Geweldig in beeld gebracht. In tegenstelling tot het verhaal zou vermoeden is de film echter nooit constant vol actie. Ishii trakteert ons echter op heel veel moois - de bevreemdende kalmte van Buddha tijdens zijn obsessieve zoektocht naar het perfecte wapen zijn prachtig - met veel beelden van skylines, hoog op de daken, met veel antennes, schotels en draden. Dragon Eye is bezig met zijn zoektocht naar een verloren hagedis - wat resulteert in veel donkere steegjes en camerawerk laag over de grond.

Maar de gehele film is Ishii bezig te werken naar de verwachte climax. Vooral de overdreven, hilarische, voice-over met bijgepaste tekst-animaties zijn geweldig. Wanneer beide personages dan voor het eerst langs elkaar lopen krijg je een grijns op je gezicht. En in het uiteindelijke gevecht krijg je wederom een aantal briljante oneliners voorgeschoteld. Opnieuw vraag je je af waarom ze in godsnaam met elkaar vechten. Maar serieus, dat boeide me echt geen moment! Electric Dragon is een film met coole acteurs, coole personages, toffe stijl, harde muziek, coole outfits. Er gebeurd helemaal niet zoveel - maar wat Ishii ons laten horen en zien is om van te genieten - Zo zie ik het graag - en hoewel van korte duur, constant stijlvol.

Niet de explosie van energie zoals een Tetsuo - en zeker niet even sterk, maar mogen van mij wel degelijk in één positieve zin genoemd worden. Zeer toffe credits ook waar veel werk van gemaakt is, zeker de moeite.

4.5/5.0

Cyberpunk, tja, na Tetsuo had ik dat al bijna vaarwel gezegd.

Maar, zeker nadat Tsukamoto's andere films me wel bevielen, toch ook maar weer eens aan iets dergelijks gewaagd. ED80.000V is gewoon een fijn filmpje, wat de juiste lengte heeft, een vlotte montage en een paar heerlijke scènes. Alleen dat irritante gekras tijdens de gitaarscènes was niet om aan te horen.

3.5*

Ishii weet het contrast tussen de wilde, instinctieve Draak en de kalme, verfijnde Buddha effectief te verbeelden. Dit doet hij met vieze stegen en close-ups van hagedissen enerzijds, en shots van elektriciteitspalen en flatgebouwen anderzijds. Deze beelden zijn vaak mooi gekadreerd (bv. onderaan in beeld nog een stukje flatgebouw met daarboven een mooie wolkenpartij) en met veel oog voor detail geschoten. Daarnaast is er ook op een lekker hectische manier gemonteerd.

Hierdoor resulteren de beelden in een chaos, die af en toe afgewisseld wordt met wat rustiger stukken. Leuk, maar ik prefereer de totale gekte van bijvoorbeeld Tetsuo. Ook de rauwere look van laatstgenoemde vind ik beter bij dit type film passen. Electric Dragon is visueel iets te gepolijst naar mijn smaak, met name dan de beeldkwaliteit.

Een vermakelijke, ietwat kinderlijke, film die het naar mijn mening vooral moet hebben van de visuele stijl en de originele, coole personages.

Prachtig geschoten film met stoere personages. Heerlijk krijsende gitaar ook. Voor mij wel echt te veel rustpunten om m'n aandacht vast te houden, dat is erg jammer. Dit stijlvolle filmpje wordt gelukkig afgesloten met een leuk gevecht en geweldige aftiteling.

3.5*

Mijn eerste kennismaking met Ishii en wat voor één! Ontzettend brute muziek, gave beelden, coole geluidjes (bijvoorbeeld de telefoon, of de hagedis die een insect eet), stoere voice-overs. De letterlijke aanloop tot het gevecht was fantastisch. Het begin van het gevecht boeide wat minder, maar het einde was letterlijk elektrisch. Een verhaal heb ik niet echt kunnen ontdekken, boeit ook niet echt, een hyperactieve collage van beelden kan ik altijd wel waarderen. Ik zie de link tussen Ishii en Tsukamoto zeker, ik krijg spontaan zin om Tetsuo weer eens te zien.

Mijn kennismaking met Sogo Ishii.

Deze man is nu al interessant, want hij weet heel goed hoe hij een goeie anarchistische punk-film moet maken!

Lekker extreem af en toe met veel noise en flitsende beelden. Maar ook rustig en vreemd.

Alles geschoten in zwart wit, ondersteund door een prachtige soundtrack.

Hoogtepunten waren het straatconcert en het moment dat de hoofdpersonages langs elkaar heen lopen.

Ik kon ook wel het gitaarspel waarderen van Morrison, doet me aan mijzelf denken.

Helaas is de film iets te kort en kwam de climax bij niet helemaal binnen.

I want more.

3,5*

Een filmpje over elektriciteit, zo kun je dit allemaal kort samenvatten.

Laat ik het maar gelijk zeggen. Ik ben nooit een punker geweest en zal het hoogstwaarschijnlijk ook nooit meer worden. En punkmuziek is toch wel een van de voornaamste elementen waar deze film om draait. En die muziek is nu niet bepaald mooi en een regelmatig terugkerend item in deze film.

Gelukkig zitten er ook zeker positieve elementen in deze film. De twee hoofdrolspeler zijn beiden maf op hun eigen wijze, want soms wel leuk is om te zien. Daarnaast zitten er best wat originele ideeën en vondsten in deze film en is het visueel ook best aardig. Die momenten duren helaas nooit lang, waardoor de film tussendoor soms wel wat wegzakt. Gelukkig is het eindgevecht dan wel weer leuk en voor je het weet is de film dan alweer afgelopen.

Al met al is het net niet boeiend genoeg voor een voldoende, maar ook weer niet zo slecht dat ik me enorm verveeld heb.

2,5*

Damn! Ik kan weer eens 5* uitdelen. Ishii staat al zó lang op m'n verlanglijst en ik heb er een aantal al een tijdje op dvd liggen. Het is er alleen nooit van gekomen. Nu dan eindelijk ED80V gezien en het is een instant favoriet geworden. Met z'n bikkelharde industriële soundtrack en dito visuals, is dit een genot om naar te kijken. Staren, liever gezegd....en dat vol verbazing.

Heel lollig, energiek, sfeervol en vooral heel erg 'eigen'. Gruwelijke punk cinema, de volle score meer dan waard

Blijft geweldig.

Een film die ik al een aardig aantal keren gezien heb. Een voordeel van dit type korte langspeelfilms. Weinig overhead, to the point en vanaf de eerste scenes interessant.

Visueel blijft het erg lekker, Nagase en Asano zijn gewoon erg cool. Verder best respect voor het werk en de passie die in deze film is gekropen. Asano en Ishii hebben nagenoeg alles zelf gedaan (soundtrack, editing, calligrafie ...), je zou het er ook echt niet aan afzien dat deze film op amper drie dagen geschoten is. Mag een voorbeeld zijn voor andere regisseurs.

De muziek zelf moet je niet echt liggen, maar je moet wel bereid zijn om van de uitvoering van het geheel te kunnen genieten. Geen zware verhaallijnen, diep uitgewerkte personages of en gevoel dat alles mooi afgerond moet zijn, maar pure fun en adrenaline.

4.5* en een uitgebreide review

Hmm, bijzonder vreemd filmpje waar je wel voor in de stemming moet zijn. Nauwelijks voor te stellen eigenlijk dat deze adrenalinetrip van dezelfde regisseur is als van het zeer serieuze August in the Water en Mirrored Mind waarbij mijn voorkeur toch wel zeer duidelijk uitgaat naar die twee laatstgenoemde filmpjes. Dat Ishii een zeer veelzijdig regisseur is dat kan niet ontkend worden. Hoewel Electric Dragon duidelijk niet mijn ding is moet ik er wel bij zeggen dat de film best wel knap in elkaar zit. De zwart/wit fotografie vind ik zonder meer geslaagd, maar met het verhaal - is er überhaupt wel een verhaal - kan ik helemaal niks. Ik zie deze film - de vijfde van Ishii die ik nu gezien heb - daarom ook niet meer als een experiment die voor mij gelukkig niet langer dan 55 minuten duurde. De volgende keer ga ik toch maar weer een meer serieus filmpje van deze regisseur bekijken.

3,0*

Wat ik ervan gehoopt had!

Ik vreesde voor een japanse actiefilm die me voor geen meter ging kunnen boeien, ondanks de korte speelduur. Uiteindelijk blijkt die korte speelduur een van de redenen te zijn om de film in de toekomst meerdere keren te kunnen bekijken.

Het is een machtige film die geen seconde verveelt en waarvan volgens mij het ultieme is uitgehaald door Ishii van wat er in dit geweldige ( en geinige) concept zat. Er wordt fantastisch met elektriciteit omgegaan, dat gaaf uitkomt op audiovisueel vlak.

Eigenlijk is de ganse film een aanloop tot het gevecht tussen Dragon Eye Morrison en Thunderbolt Buddha ( die er beide ongelooflijk nijg uitzien ) en dat vond ik zeker ook een meerwaarde geven: het is allemaal to the point.

Als iemand nog een aanrader heeft met deze aanpak, laat maar komen!

Na Tetsuo was mijn honger naar cyberpunk nog niet helemaal gestild. Ook ED 80000 V is een herziening maar deze film was de eerste keer al heel goed bevallen (in tegenstelling tot Tetsuo). Films in dit subgenre zijn niet dik gezaaid dus onderlinge vergelijkingen zijn moeilijk te vermijden. Wel, vergeleken met Tetsuo is deze film toch heel wat rustiger. Zelfs in deze korte film neemt Ishii rustig zijn tijd voor een relatief lange opbouw. Beide hoofdpersonages worden geïntroduceerd en de film moet het in het begin vooral hebben van onderhuids borrelende spanning (letterlijk!) die af en toe reeds uit de oppervlakte ontsnapt.

Visueel is ED 80000 V echt prachtig. High contrast zwart-wit en geweldig camerawerk (met name de tracking shots doorheen de straten) maken de film erg genietbaar. Nog veel opvallender is natuurlijk de soundtrack. De mix van noise en industrial rock is heerlijk sonisch en perfect geïntegreerd met de mooie beelden. Het verhaaltje fungeert louter als kapstok en het is wachten op de climax vooraleer de film echt los gaat.

De manische chaos van Tetsuo wordt nergens gehaald, maar dat is uiteraard geen eerlijk vergelijkingspunt. Deze film staat volledig op z'n eigen benen en zou zeker een goede introductie zijn in het cyberpunk genre. ED 80000 V is een licht komische, bijzonder sfeervolle en voldoende pompende ervaring die de adrenaline in menig huiskamer de hoogte in zal blazen.

Tetsuo zonder de horror maar net zo stijlvol en vooral evenveel adrenaline. 50 minuten lang vol gas met geweldige muziek, stilzitten is niet mogelijk. Mijn eerste Gakuryû Ishii film en ik wil alles zien, wat een stijl heeft deze man, gekkigheid uit Japan op z’n best!

Een bizarre, maar ook spitsvondige film over elektriciteit. Het is eens geen spinnenbeet die zorgt voor een metamorfose, maar dus een high voltage shock dat een menselijk individu transformeert naar een soort super hero. Op audiovisueel vlak zeker de moeite om gezien te hebben en ook de korte speelduur helpt daarbij. En ook de opzwepende soundtrack zal velen bekoren. Toch kon de film mij niet geheel boeien, toch niet naarmate de film vorderde.

Zeker niet slecht, maar niet echt iets voor mij denk ik. Maar ik begrijp wel dat deze punk scifi bij velen wel aanslaat.