The Wolf Man (1941)

pfff, 3,15.... barbaren.

Sfeervolle klassieke horror, die het net niet haalt bij bijvoorbeeld Frankenstein.

De film kan wel bouwen op de indrukwekkende acteerprestaties van Claude Rains en vooral Lon Chaney Jr. Chaney is ontzettend sympathiek, en het is tragisch om te zien hoe hij langzaam zijn verstand verliest.

De speciale effecten zijn nu uiteraard ontzettend ouderwets, maar daar kan ik de film niet op afrekenen. Voor die tijd was het waarschijnlijk erg indrukwekkend om te zien. De transformatie is daarentegen wel belachelijk, want ik kan me niet voorstellen dat je doodstil blijft zitten terwijl je transformeert.

Al met al één van de minste Universal klassiekers, maar nog steeds een erg sfeervolle. Als je van plan bent de remake te gaan zien, ben je het jezelf verplicht eerst deze te bekijken. Er is nu een mooie 2 disc set uit, bijvoorbeeld bij de Fame voor slechts 8 euro.

3de view....

wauw, dit is gewoon een van mijn favoriete films ooit.

Het mag niet alles hebben wat een weerwolf film zou moeten hebben, maar met zijn sterke personages, atmosfeer en dialogen maakt het tot een prachtige film.

Prachtige klassieker. De sfeer is gweldig en door de goede acteerprestaties en de korte speelduur verveeld de film geen seconde. De soundtrack werkt zeer sfeerverhogend. Prima film dus.

Denk dat dit de beste is uit de reeks Universal klassiekers.

Ik vind hem ook beter dan de Dracula en Frankenstein van Universal.

1941.... Dat mensen zo'n film als deze nog enigzins kunnen bekijken in 2010. Ik zou van me stoel afvallen van het lachen denk ik door de slechte special effects.

Soms zijn special effects niet het belangrijkste. Sfeer, acteerwerk verhaal emotie en hoe vermakelijk het is telt ook mee.

Ja, oke maar hoe goed zal het acteerwerk zijn?

Als je de bovenste berichten leest schijnt dat best goed te zijn.

Eerst kijken en dan beoordelen, acteerwerk in hier is top, en dan zouw je toch wel moeten zien met toch een goeie top 10 die je hebt.

Met recht een klassieker met een heerlijke sfeer, mede dankzij de schitterende decors. Lon Chaney zie ik volgens mij voor het eerst en deze rol is geknipt voor hem; een grote goedzak die hopeloos ten onder gaat aan...?! Ook het verhaal wordt sterk uitgewerkt en dat geeft de horror een erg menselijk gezicht, met bv. de goed bedoelende vader en de constante verwarring en verwijzingen naar goed en kwaad. Het andere gezicht (en het gehele uiterlijk), dat van de Wolf Man, viel me in eerste instantie erg tegen, maar tegen het einde kwam het toch al beter over. Ook wel jammer van de wat kleine rol voor Bela Lugosi, maar dan heb ik nog weer wat tegoed met 'Dracula' (1931).

Uitstekende horror uit de oude doos; 4,5*.

De weerwolf-klassieker.

Het is niet voor niets dat deze, misschien wel beste weerwolf film ooit, onlangs een remake kreeg met sterrencast. Met uitzondering van de weerwolf en een klein deel van het plot, bleek die film echter een zwakke benadering van het origineel.

Naast een simpel maar uiterst doeltreffend verhaal, kent deze griezelfilm bakken vol sfeer én de superieure Lon Chaney. Junior welteverstaan. Deze zoon van Senior is dusdanig charismatisch dat het de film net dat beetje extra geeft. De oude baas zelf was zijn grote voorbeeld. Vader Chaney maakte in de jaren '20 furore binnen het horrorgenre. Hij was een ware vermommingskunstenaar en stond derhalve bekend als de man met 1000 gedaanten. Het acteergen is duidelijk doorgegeven aan zijn zoon, die later nog een vervolgfilm zou maken.

Zeer goed.

een leuke film. Ik heb eerst de 2010 versie gezien die ik echt tergend vond. Dus ik hoopte dat deze me beter kon bekoren. Op zn tijd is zo'n Universal klassiekertje gewoon heel erg lekker.

Het acteerwerk is belachelijk slecht. Maar dat is ook een beetje de charme van de film. Net als de dialogen die alleen door hun brakheid leuk zijn. Beste quote (5x achter elkaar gezien): Wolf, Gypsy Woman, Murder... WHAT IS THIS?

Maar goed, het is dus niet echt een oprecht enge film. Daarvoor is hij veel te gedateerd. Sfeervol is hij wel. De decors zijn prachtig, en dat is ook een beetje de reden om deze film te kijken. de Gypsy scenes zijn echt prachtig. De sf ook mooi in stijl. Ik heb Frankenstein en Bride of Frankenstein gezien in de serie. Frankenstein is veeeel beter in mijn optiek omdat die wat beter geacteerd is en wat oprachter lijkt. Dit valt toch wat meer onder het exploitatie genre. Vooral door de typische american hero. Desalniettemin een erg fijne klassieker.

blijft toch wel erg lang in mijn hoofd. Dus half puntje erbij

Teleurstellend.

Het verhaal is prima, maar wel wat mager. De film breekt vooral bij de Wolf Man zelf, die in zijn eerste optreden totaal niet weet te overtuigen. Chaney Jr. doet niet zijn best om wolfachtig over te komen, laatstaan dreigend. Bij het tweede optreden weet hij dat eerste wel te doen, maar wederom zonder spanning. Bij die tweede keer ligt dat ook deels aan de regie.

Wat ik een pluspunt vond, is dat ze wat dieper op de psychologie gaan.
Chaney Jr.'s karakter begint aan zich zelf te twijfelen, is hij een wolf of denkt hij dat alleen maar en is hij gek?
Omdat de kijker eigenlijk iets te veel voorkennis heeft door alleen al de poster en reputatie van deze film, heeft dat jammer genoeg niet het gewicht dat het zou kunnen hebben, of had in 1941.

Iets wat ik overigens wil benadrukken, is dat Chaney Jr. een veel betere hoofdrol neerzet dan Benicio Del Toro in de remake. Chaney Jr. is menselijk en laat een heel scala aan emoties zien. Dat hij als Wolf Man teleurstelt blijft jammer, maar als Larry Talbot is hij zeer goed.

Dit is geen slechte film, maar mist, net als de remake uit 2010, spanning. Iets wat niet kan worden verwijt aan het jaartal, want Frankenstein (die tien jaar eerder verscheen) en diens sequel Bride of Frankenstein zijn wel op ieder front geslaagd.

Wellicht mijn favoriete zwart-wit horrorfilm. In tegenstelling tot de andere Universal Monsters films is deze film (samen met een aantal andere) niet gebaseerd op een boek. Dat is best een pluspunt, aangezien films als Frankenstein helemaal niet trouw waren aan het origineel. De film kan me, ondanks de leeftijd, vandaag de dag nog steeds raken. Lon Chaney jnr. beeld de onzekerheid van het personage Larry Talbot op een zeer dramatische wijze uit. Ik weet niet of het iets van mezelf is, maar voor mij zit de horror van deze film ook in het personage van Talbot en niet in het monster dat hij word. De onzekerheid over zijn lot, is hij een wolf of niet, wekt toch enkele rillingen op. Het is in feite heel typisch. Sowieso is het decor van deze film echt fenomenaal. Van de duistere crypten tot de mistige parken en de lugubere straten, alles is perfect. De sfeer van de decors zijn niet te geloven, vooral als je bedenkt dat de film meer dan 70 jaar oud is. Heel mooi vind ik ook de muziek in de film, iets wat de eerdere Universal Monsterfilms nog niet aanwezig is. Het draagt zeker goed bij aan de sfeer van de film. Het einde van de film is ook zeer duister, wat echt goed bijdraagt aan het tragische verhaal van Talbot. Een leuk detail vind ik dat acteur Bela Lugosi de rol van "Bela" speelt. Echt een klassieker, 5*.

De charme van deze film is te danken aan de sfeervolle setting en het feit dat deze film het weerwolfgenre met alle bijbehorende cliches heeft uitgevonden. Een prima acteur als Rains helpt je ook een eind op weg. Helaas is de weerwolf creatie te ridicuul voor woorden en dat komt de film niet ten goede. Frits Barend, een Rus met een bevermuts, ik ben al een aantal vergelijkingen hier tegengekomen. Als het een aap was geweest had ik het ook geloofd.

2,5*

Zojuist wederom gezien, het blijft fantastisch. Claude Rains levert fantastisch acteerwerk, en die Wolf Man zelf er prima uit. Deze Wolf Man heeft meer weg van de Man, minder van de Wolf. Daar is helemaal niks mis mee, stukken beter dan die onoriginele creaties van tegenwoordig.

Erg sfeervol maar.....ik ben denk ik een van de weinigen die de remake met Del Toro vele malen beter vind.

Haha, Lon Chaney Jr is zonder twijfel de lelijkste weerwolf die ik ooit gezien heb! Tegenwoordig kan zoiets echt niet meer, maar met zulke antieke films bedek je dat gauw met de mantel der liefde. Dat The Wolf Man een sympathieke film is, draagt daar ook bij. Eng is The Wolf Man zeker niet. Ik geloof ook niet dat de film dat anno 1941 was. Het hoge romantische gehalte verdringt de horror wel gedeeltelijk. In plaats van een eng monster krijg je als kijker juist de weerwolf als slachtoffer voorgeschoteld. Het is weer eens wat anders dan weerwolfbroederschappen uit moderne films. Dit doet me toch best denken aan Frankenstein die ook ondanks zijn daden een bepaalde sympathie opwekt. Visueel is het niet opzienbarend. Je kunt wel zien dat alles in de studio is opgenomen. De gesprekken galmen en dat doet stiekem een beetje afbreuk aan de film. De bossen in de mist zien er leuk uit, maar dit biedt vanzelfsprekend geen meerwaarde. Het is een leuke, korte film, maar naar het totaal gekeken, is het niet bijzonder genoeg om hoger te gaan dan 3,5 ster.

Mooie rol van Chaney jr. als The Wolf Man. De film zelf is een onvervalste Universal-klassieker met de gekende ingrediënten. Zoals gebruikelijk is er naast de horror plaats voor een vleugje romantiek. Hoewel de weerwolf er anno 2012 eerder lachwekkend uitziet, moet de transormatie van Chaney er destijds behoorlijk indrukwekkend uitgezien hebben. Een beetje zoals de transformatie in an American Werewolf in London. Op sommige vlakken gedateerd, maar het sterke schaduwspel, de eeuwige mist in de bossen en de sfeervolle locaties mogen nog steeds gezien worden.

Voor mij blijft Oliver Reed in de Hammerhouse film 'the curse of the werewolf' nog steeds de beste Wolf man. Daar blijven Lon Chaney Jr of recentelijk Benicio Del Toro ver achter.

Het is altijd lastig om een film uit de jaren '40 niet af te rekenen op zaken als special effects. De weerwolf ziet er natuurlijk niet uit, wat het moeilijk maakt om in de "horror-sfeer" te geraken.

Uitstekend, inderdaad.

Mijn favoriet is Paul Naschy, ook al zijn de films waarin hij de rol van weerwolf vertolkt nou niet bepaald top producties.;)

Vond dit toch lichtelijk tegenvallen. Lon Chaney Jr. verdiende het gewoon om getransformeerd te worden in een wolf. Vond hem en zijn suffe karakter niet echt boeiend. De rol van Bela Lugosi was ook veel te summier. Qua horror valt het ook wat tegen. De weerwolf ziet er maar gewoontjes uit en de scenes met hem zijn aan de rommelige kant. Maar ja wat kun je ook verwachten van iets uit de jaren '40. Meestal moeten dit soort films het hebben van de sfeer en vooruit, dat zat bij deze film nog wel goed.

Geen fan van weerwolffilms (op The Company of Wolves na dan), maar deze klassieker wilde ik net als Dracula toch wel eens gezien hebben. En ik ben blij dat ik hem heb gezien wat hij viel me zeker niet tegen. De film moet het duidelijk niet hebben van gruwelscènes of spectaculaire transformaties in weerwolven. Toch zag Lon Chaney er als weerwolf wel goed uit, de make-up was uitstekend gedaan. De film moet het vooral hebben van de dramatiek en de legende van de weerwolf zelf die stuk voor stuk uit de doeken wordt gedaan. Vooral de scène waarin Lon Chaney's karakter de stok met het zilveren handvat aan zijn vader overhandigt is een heel sterke scène. Hier besef je dat het een afscheid is en dat het hoofdfiguur beseft dat hij zijn trieste lot niet langer kan ontlopen en het daarom aanvaardt.

Een onwaarschijnlijke cast, fraaie sets en prachtige mist dragen een verhaal dat qua dramatische spanning voor mij niet zo veel te bieden heeft als eerdere Universal-meesterwerken zoals James Whale's klassiekers of Karl Freunds The mummy. Sterke rol van Chaney wiens droevige ogen het hele verhaal vertellen. Op de extra's van de (prachtige) Blu-ray heeft Mick Garris nog een aardige theorie over waarom deze film elke generatie nog zo zou aanspreken: veel jongens worden een fan van horrorfilms tijdens hun puberteit, en dan zien ze de transformatie van het lichaam van Larry Talbot, zijn stem verandert, hij krijgt van die intense "sexual urges"... Ik betwijfel of een puber al die parallellen doorheeft, maar het is wel een intrigerende onderstroom van het weerwolvengenre.

Fraaie "Universal Monsters" film.

Een film die heel erg op een erg mooie en gotische sfeer draait. Vooral de opnames in de bossen zien er fantastisch uit. Het verhaaltje wordt leuk verteld en hoewel nergens echt hoogstaand wordt het hier naar een hoger niveau getild door de acteurs. Lon Chaney Jr. speelt zijn rol erg symphatiek en vol passie, Lugosi is onvergetelijk als zigeuner en Raines speelt dan weer iedereen weg met zijn Sir Talbot. De transformatie scene mag er gezien de technieken van vandaag erg verouderd uitzien, je kunt niet ontkennen dat de techniek van toen ten volste is gebruikt en Chaney door een hel moet zijn gegaan met de crappy make-up van toen en het urenlang stilzitten voor die scene. Erg goed gedaan dus.

Vermakelijke monster film.