Only Lovers Left Alive (2013)

"Is that the really good stuff?"

Vanochtend in de bios meegepakt, omdat ik toe was aan een film die vampieren wel op een realistische manier weergeeft i.p.v. die nichterige vampieren uit de Twilight franchise. Dit is mijn eerste Jim Jarmusch, dus ik heb geen referentiemateriaal van de beste man, al staat Broken Flowers (2005) nog steeds op mijn 'Watchlist'.

Qua verhaal gebeurt er weinig bijzonders en kabbelt het maar wat voort, wat dat betreft past het perfect bij de gemoedstoestand van het vampierstel (gedegen rollen van Tom Hiddleston en Tilda Swinton). Het eerste uur is dan ook enigszins gezapig, doch sfeervol te noemen. Overigens is de opening erg nice met de langzaam roterende camera die afgewisseld wordt door de platenspeler waar lome muziek uit klinkt.

Gelukkig neemt de trage pacing een welkome wending aan door de introductie van Ava in het tweede uur. Er komt letterlijk meer leven in de brouwerij. Alleen blijft de dramatiek beperkt, waardoor de urgentie van het gebeuren niet goed overkomt. Wel is het leuk om te zien hoe verheven Adam en Eve door het leven gaan, maar eindstand toch te maken krijgen met hun 'menselijke trekken'.

Al met al best interessant om eens gezien te hebben, maar door het slome en het gebrek aan de nodige drama niet pakkend genoeg. Tevens moet je van de soundtrack houden.

3,0 Sterren.

Je vind hem goed of niet. Er is geen tussenweg.

Vandaar dat veel mensen de bioscoopzaal verlieten. Zwaai zwaai!!

De film vond ik cinematografisch mooi en sfeervol. De hele film is in de nacht opgenomen. Mooie shots van het vervallen Detroit, stoffige straatjes in nachtelijk Tanger, sfeervolle muziek, en voor de muzikanten zaten er mooie instrumenten in de film.

Film kabbelde wat voort eerste helft, van het gelamenteer van Adam werd ik een beetje moe, maar na de dweilpauze leefde het wat op. Sfeervolle film. Leuk om een arthouse verantwoorde vampierfilm te zien.

Weer een coole film van Jarmusch, maar dat is een inkopper, en dat het met de soundtrack wel goed zit mag ook geen verrassing heten. De opening maakt door de muziek direct indruk en visueel wordt de toon gezet met weerkerende dissolves, een stijlmiddel dat gedurende de film veel terugkomt. Helaas heeft Only lovers left alive vervolgens wel teveel tijd nodig om op gang te komen. Dat komt omdat het verhaal en de personages net wat te weinig om het lijf hebben; het lijkt alsof Jarmusch zich na het verzinnen van het uitgangspunt vooral heeft geconcentreerd op de enscenering (die dan ook tot in de details klopt). En hoewel er vanaf de introductie van Ava narratief wat meer gebeurt zit een echt zinderende climax er niet in. Cinematografisch is Only lovers left alive prima verzorgd, maar toch niet echt speciaal. Wat dat betreft is Jarmusch er na 2003 (Coffee and cigarettes, de laatste samenwerking met Robby Müller) op achteruit gegaan. Al met al een toffe film waarin Jarmusch het genre van de vampierenfilm flink onder handen neemt, wat een bijzonder resultaat oplevert, hoewel ik op iets meer had gehoopt.

De rocksterren in Only Lovers Left Alive leven in afzondering, slapen overdag, tooien zich met Ray Bans en geven zich om de zoveel tijd over aan hun drugsverslaving. Dat die drug O-negatief heet hoeft geen verassing te zijn voor de kijker, die waarschijnlijk al snel doorheeft dat Adam en Eve vampiers zijn.

Toch is het leuk hoe Jarmusch de levensstijl van zijn twee hoofdpersonages vloeiend weet te verweven met dat van de romantische rockmuzikant. Slechts tegen het einde aan neemt de zoektocht naar bloed een omvangrijker deel van het verhaal aan. Liever gebruikt Jarmusch het vampirisme-thema om meanderende dialogen over muziek, cultuur en kwantumfysica te kunnen etaleren. Dat werkt fenomenaal in de schitterend vormgegeven woning van de depressieve Adam. Het is een rommelhok, gevuld met allerhande gitaren uit ieder decennium van de vorige eeuw; tientallen snoeren en draden van geluidsapparatuur en boeken, langspeelplaten en leren meubilair.

Iedere scène die zich daar afspeelt is puur en alleen al vanwege het set-design een feestje en ik had er maar al te graag zelf rondgewaard. Ook buiten, in het vervallen Detroit, weet Jarmusch precies hoe hij de omgeving naar zijn hand moet zetten. Terwijl Adam en Eve door afgedankte theaterzalen struinen en langs verlaten fabrieken rijden doen ze hun herinneringen op: eeuwen hebben ze om aan terug te denken. Dat levert, in samenwerking met de immer prettige John Hurt, leuke anekdotes op over beroemdheden als Shakespeare, Schubert, Tesla en Lord Byron, al komt Jarmusch met die running gag na een tijdje gevaarlijk dicht in de buurt bij uitmelken, en dreigen zijn personages te veranderen in elitaire snobs.

Gelukkig is de chemie tussen Hiddleston en Swinton (het leeftijdsverschil van twintig jaar vergeet je binnen no time) zó aanstekelijk, en bevat hun spel zoveel charisma, dat het in de twee uur nergens gaan vervelen of irriteren. Daar heeft ook Mia Wasikowska een handje in gehad, want haar meesterlijke weergave van Eve's zusje Ava komt precies op tijd opdraven om de boel op stelten te zetten. En dat komt mooi uit, want veel meer gebeurt er niet. Het is ten slotte Jarmusch, waar een reis altijd naar nergens leidt, en waar de personages aan het eind niet wijzer geworden zijn dan ze in het begin waren.

Om af te sluiten: Only Lovers Left Alive is spannender dan The Limits of Control, bevat meer hart en ziel dan Broken Flowers, meer samenhang dan Coffee and Cigarettes, is meer gefocust dan Ghost Dog en minder karikaturaal dan Dead Man. De film is, kort gezegd, de beste Jarmusch sinds Night on Earth van 23 jaar geleden. Een schitterend romantisch portret van verloren zielen, waar heerlijk bij weg te dromen valt.

Ik verwachtte best veel van deze film. Dus naar de bioscoop dan maar!

Maar ik vind het de slechtste film die ik ooit gezien heb. Het verhaal is sloom en veel te langdradig. Er komt niks verrassends, waar ik persoonlijk wel van hou. Het verhaal was alleen maar hetzelfde.

Zal hem niemand aanraden.

Tja, dat niet iedereen Only Lovers Left Alive kan waarderen begrijp ik wel. Het is geen 'makkelijke' film die in het stramien van de standaard dramafilm past. Persoonlijk kan ik dat erg waarderen, fijn om een keer een film te zien met vampiers in de hoofdrol die niet voor tienerpubliek gemaakt is.

Het camerawerk maakt sommige scenes echt, geeft net dat beetje extra sfeer of creeert net even de setting wat beter. Vond het een goede film.

3,5

7/10 (IMDB)

Wat een verademing, deze film. En aan de andere kant toch ook beklemmend melancholisch. De lichaamstaal van de twee geliefden vind ik erg sterk, en hoe ze na een eeuwenlang leven zich vinden in een traagheid maar ook directheid naar elkaar en het leven vind ik mooi vormgegeven. Ik ben vooral blij dat er niet is toegegeven aan sensatie en onnodig drama, wat tegenwoordig in bijna iedere film zit.

Wel echt een film voor de avond of de nacht. Overtuigend geacteerd, heel sfeervol decor en een werkelijk prachtige score/soundtrack.

Geniaal.

Deze film is precies wat 'ie moet zijn. Enorm sfeervol. Een tikje mysterieus, een tikje zweverig, en op een wat aparte cynische manier erg grappig. Net genoeg verhaal en dialoog om de scenes aan elkaar te laten passen, maar niet zoveel dat het de overhand neemt. Tot in perfectie gefotografeerd, tot op het punt dat zo ongeveer elk beeld in een galerie kan. Van de rommelige studio van Adam, de oude instrumenten en elektronica, het vervallen Detroit tot de donkere straatjes van Tanger, alles is even mooi.

De cast is perfect. De mysterieuze onwereldlijk-aparte uitstraling van Tilda Swinton past precies in de film, maakt elke scene waarin ze speelt tot iets bijzonders. Mooi aangevuld door Tom Hiddleston, en samen zijn ze een mooi stel - chemie, samenspel, de hele rimram. Alsof ze al vanaf de prehistorie samen zijn, zo voelt het. En de randfiguren die de duistere wereld bevolken zijn niet minder, ik noem ze maar niet allemaal maar bijvoorbeeld John Hurt en Mia Wasikovska zijn erg leuk en even schilderachtig.

Even sterk is de soundtrack - passend bij de hele film, zweverig, mysterieus, en een tikje onwereldlijk. Behalve op zichzelf mooi ook nog eens in perfecte harmonie met de beelden en de gebeurtenissen. Zo zie je dat niet vaak - niet vaak genoeg eigenlijk.

In de dialogen en beelden zit dan nog een wereld van details verborgen, waar je in de eerste keer zien waarschijnlijk overheen kijkt. Echt een film om vaker te zien.

Weinig overtuigende Jarmusch.

Een frisse invulling geven aan het vampiergebeuren is ondertussen ook al niet zo fris meer. Låt den Rätte Komma In is ondertussen ook alweer 6 jaar oud en ondertussen zijn al tal van vampierenfilms (en andere horrorgenres) het artistieke opgewaardeer gepasseerd.

Jarmusch's invulling is vooral de zijne. Dwepen met het rockwereldje, een lome sfeer en sterk steunend op de muziek. Visueel zit het wel goed, knappe overhead shots en proper kleurgebruik, al mist het de film misschien aan écht iconische shots. Acteerwerk ligt in dezelfde lijn. Tilda Swinton en Tom Hiddleston zijn beiden sterk, maar hadden hun personages nog nét wat extras kunnen meegeven.

Probleem had ik met de soundtrack. Het zal wel Jarmusch's ding zijn, maar ik vind het niet om aan te horen. Het aardt een sfeertje waarmee ik maar weinig kan. Ook het trage tempo en de soms nietszeggende plotpuntjes konden me maar matig boeien. Zaken die ervoor zorgen dat 120+ minuten toch te hoog gegrepen is voor een film als deze.

Op zich een degelijke film, maar het oogt nogal slordig en de film gaat na verloop wat zwalpen. Spijtig, want hier zat toch wel meer in.

2.5*

Jarmuschs kijk naar vampieren in een arthouse kleedje. Niet echt iets wat ik iedereen zou aanraden. Een grunge vampierenkoppel dat in isolatie door het eeuwige leven (geen cadeau maar een zware last!) gaat en neerkijkt op de mensheid en in de loop der eeuwen heel wat culturele bagage heeft meegekregen. De nachtelijke setting, deprimerende personages en sfeerschepping zijn van artistiek niveau, maar van enig plot is geen sprake, waardoor de film weinig meer te bieden heeft dan wat cultureel-intellectuele bedenkingen zoals die Einstein-theorie op het einde en duistere humor gerelateerd aan vampirisme. Het is Wasikowska die nog even alles doet opflakkeren voor alles begint dood te bloeden. Conclusie : laat zich visueel smaken maar inhoudelijk redelijk oninteressant.

Deze film van Jarmusch was het niet voor mij terwijl met de laatste twee van hem ik me toch behoorlijk vermaakt heb. Op een bepaald moment noemt het karakter van Wasikowska het stel condescending snobs en daar kan ik me wel in vinden. Saai, en van het bohemien sfeertje had ik al gauw genoeg.

Hipster-meter slaat hier volop uit: gave gitaren, bandrecorders, optreden van White Hills, we rijden nog even langs Jack White's ouderlijk huis, Joe Strummer en Robert Johnson samen in het rijtje van Adam's helden, paar toffe singles (rock 'n' roll, country, soul), soundtrack door Jozef van Wissem.

Het sub-thema is ietwat... ehm uitgezogen, maar dat mag de pret niet drukken of toch dankzij dat akelige zusje.

Verder wil ik nog even melden dat ik verliefd ben op Tilda Swinton.

Meesterwerkje!

Sterk gemengde gevoelens over deze film. Enerzijds stelt het script twee keer niks voor. Er gebeuren eigenlijk maar 2 vermeldenswaardige zaken in de film : het leegzuigen van de muziekhandelaar door het zusje van het vampierkoppel en vlak op het einde van de film de aanval op het vrijend koppeltje door ons vampierenkoppel. Ik moet toegeven dat ik in slaap gevallen ben tijdens deze film en ongeveer 20 minuten heb gemist, da's dus geen goed teken. Bijzonder irriterend is de mannelijke wederhelft die enkel bezig is met zijn muziek en voor de rest maar liefst niet wil gestoord worden in zijn miserabel eentonig leventje. Absolute dieptepunt was het muziekclipje waarop het zusje zit te dansen en het drinken van bloed alsof het een trip betrof. Tot zover het negatieve. Het positieve is het camerawerk en het echt wel morbide sfeertje dat Jarmusch weet te creeren met zijn verfilming. Als hifiliefhebber mocht het begin van de film (tonen van de verschillende soorten gitaren, vinyl en hifiapparatuur) gewoon de hele film blijven duren hebben aangezien het verhaal dus niks voorstelt. Verder vond ik de muziek wel prima alsook de acteerprestaties. Ik heb een soort haat liefde verhouding met deze film, dus ik houd hem nog even bij zonder goed te weten of ik hem echt nog wel eens wil terugzien. Tot slotte hoe kun je nu verliefd zijn op iemand als Tilda Swinton??? Kom je wel eens buiten ? Ik stel vaak vast dat ik in minder of meerdere mate ontgoocheld ben na het lezen van de beoordelingen hier. Een film die hier op moviemeter vaak goed onthaald wordt vind ik vaak maar niks en omgekeerd ook. Blijkbaar is een vereiste voor velen dat een film niet goed loopt in de zalen voor ie als goed wordt aanzien, Soit ik hou mij aan mijn eigen mening

Wat een afgrijselijke slechte film. Er gebeurd echt veel te weinig. Veel scènes zijn binnen in rommelige hippie kamers. De personages zijn niet sympathiek. Niet grappig niet fascinerend. Een vampier film zonder actie en horror mag best. Maar dan moet het verhaal voor de rest wel boeien. Niet dus.

Eensch.

Het was mijn derde Jarmusch en vooralsnog het grootste succes, al is Ghost Dog te lang geleden en vond ik Dead Man zo matig dat het eigenlijk nauwelijks meetelt. Deze schommelt tussen 3,5* en 4* in, maar krijgt het voordeel van de twijfel. Zeker geen film voor het grote publiek en ik verkneukel me stiekem om bovengenoemde Twilight fans ('kèèk Schat, nog zon Vampierenfilm met die Loki-gas ut Avengers, ek niem um mit' ), die Jarmusch rauw op hun dak krijgen. Toto, I have a feeling we're not in Twilight anymore...

Toch is dit allesbehalve gecompliceerde, (pseudo)-intellectuele nadenk-cinema, hoe hipster het ook is. Het is meer de sfeer, pondering over het leven van deze twee geliefden en hoe ze in het leven staan. Ik denk dat het meeste nadenken achteraf plaatsvindt, nadat de credits van het scherm zijn verdwenen. Want wie 'Only Lovers Left Alive' aanspreekt, zal de film waarschijnlijk nog wel even door het hoofd spoken. Mooie beelden en een bijzondere score, al moeten beiden je wel een beetje aanspreken denk ik.

Vooral mooi, met een heerlijke hypnotiserende gitaarsoundtrack door de hele film heen, soms best leuke shots en vooral een fijn sfeertje waarin Swinton en Hiddleston helemaal op hun plek zijn. Verder een aantal leuke verwijzingen naar hun lange leven en enkele mythes, en Wasikowska is altijd fijn om naar te kijken. Verder ook mooie locaties, zoals dat koffiebarretje in Tanger of een Detroit dat langzaamaan te einde geraakt. Maar toch wist het me niet altijd evenzeer te boeien of echt te raken. In The Two Towers (geloof ik) zit een scène over Arwen die alleen zou achterblijven op een lege Aarde. Wat dat voor gevoel geeft in minder dan een minuut probeert deze film over twee uur, maar lukt gewoon niet helemaal. 3,0*.

Tja, een Langdradig vertelsel over het saaie bestaan van vampier zijn? (de verveling van de vampieren wordt zelfs met beeld duidelijk gemaakt) Qua film- beelden is het dan ookheel erg mooi, hierdoor bleef ik kijken! Maar naar afloop had ik toch een raar gevoel. Wat ik zelf had was dat het allemaal een beetje elitair overkwam. Of dat vampieren hogere wezens zijn en zich bezighouden met hogere kunst en wij van het "gewone volk "maar een stelletje nitwits zijn ("zombies").Dat vampieren zich achter de schermen bezighouden met alle "betere dingen van het leven". En oh wat zijn wij stervelijke mensen maar dom? Daarom vond ik Mia Wasikowska als puberale vampier zo verschrikkelijke verademing. Tot met het einde toe zie je de verhevenheid van onze hoofdrolspelers. En het eindigt met dat bijten wel erg vulgair is! Pfft! Alhoewel er zaten wel erg mooie gitaren in!

Ik ben niet tegen het anders bekijken naar vampieren dan de bijtgrage monsters die het vroeger vaak waren. (zoals b.v. Låt den Rätte Komma In (2008),Byzantium (2012) of de serie true blood) Maar ik kan me niet verplaatsen in dat vampieren allemaal kunstzinnige zijn. In mijn geval zie ik ze toch liever als die Gotische romantische gekwelde ziel.

Een goede drama/horror/romantiek film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk.

Wel leuk bekende acteur John Hurt en een bekende actrice

Tilda Swinton...

Super mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond muziek/geluid

(Dolby Digital)...

Laat ik allereerst zeggen dat ik Tom Hiddleston briljant vond als een soort van kluizenaar/vampier/rockster. Zelden heb ik een acteur gezien die een dergelijk personage zo overtuigend neerzet. Verder was het de eerste film waarin ik me niet heb gestoord aan Tilda Swinton en moet ik ook zeggen dat Mia Wasikowska erg goed was in een kleine bijrol.

Het belangrijkste was echter de sfeer. De sobere muziek. De rust van de nacht en vooral het trage tempo van leven waren een verademing. De romantiek van het vampieren bestaan komt hier volledig tot zijn recht.

Erg goed.

Ik vind dat rustige tempo in die Jarmusch films heerlijk. Gewoon lekker ontspannen kijken naar vampieren die ouwehoeren over schrijvers, muziek en andere kunstenaars. Ontzettend geestig. Dit is sfeercinema ten top. Ondersteund door stemmige en goed passende muziek. Getoond in prachtige kleuren en heerlijke cinematografie. Gespeeld door acteurs die geweldig op dreef zijn en erg goed passen in hun rol.

Ik vond het desolate Detroit, maar ook Tangiers erg fraaie locaties. Ook de maatschappijkritische parallellen vond ik leuk. Ik bedoel een manisch depressieve vampier die de hele film zit te vitten op de mensheid. Erg grappig. Dat er per saldo niet zo veel gebeurt als in wat je meestal voorgeschoteld krijgt, vind ik juist verfrissend. Bovendien vond ik het eigenlijk wel meevallen en zijn er genoeg scènes die eruit springen.

Jarmusch is een held. 4 dikke sterren.

Deze op goed geluk meegebracht, maar het was toch niet echt een waw-film. Nochtans deed er wel wat bekend volk aan mee, maar het verhaal is niet zo uitgebreid en moet het meer hebben van de sfeer en soundtrack.

Het is wel eens een totaal andere vampierenfilm dan dat je gewend bent (een pluspunt), maar het weinige verhaal was dan weer eerder een minpunt.

Niet echt een gemis als je deze niet hebt gezien.

Wat zijn de beste films van Jarmush toch fijn. Ik mag hem over het algemeen sowieso heel erg, maar wanneer hij echt op dreef is komt hij met zoiets aan als Only Lovers Left Alive. Kennelijk ontoegankelijk voor het grote publiek, maar stiekem misschien de gemakkelijkste films om te bekijken, want ze zijn zo enorm relaxed.

Misschien moet het gewoon je smaak zijn, maar die lome rock-muziek, steden bij nacht, melancholische ondertoon en droge humor liggen gewoon enorm in mijn straatje. Hier voegt Jarmush er nog wat vampieren aan toe, wat leuk materiaal oplevert over het verstrijken van tijd en wat parallellen met junkies worden gemaakt, maar het moge duidelijk zijn dat dit niet op de eerste plaats gaat over bloedzuigende ondoden. Zo'n scène in Tanger waarin een Oosters meisje staat op te treden in een cafeetje, daar draait de film om. Tanger is sowieso een mooie locatie, al is het vervallen Detroit al helemaal een geïnspireerde keuze. Jarmush had net zo goed alleen Tilda Swinton en Tom Hiddleston door deze stad kunnen laten wandelen met dezelfde soundtrack op de achtergrond en dit zou nog steeds een fantastische film zijn geweest. Ik vond de cinematografie en dan vooral de belichting heel sterk, evenals de sets. De casting is perfect.

Het enige wat ik iets minder vond was het constante refereren aan allerlei oude culturele ijkpunten. Op zich heb ik daar niets op tegen, maar hier wordt het zo vaak gedaan dat het niets anders wordt dan hippe namen laten vallen. Het helpt ook niet dat alles wat genoemd is op z'n jongst van de jaren '70 is. Alles daarna wordt negatief benoemd. De twee vampieren hier zijn al op z'n minst zo oud als de middeleeuwen en hebben affectie voor alle tijden, maar kennelijk niet meer voor de laatste dertig jaar die als we het mogen geloven de meest vervelende ooit zijn. Je merkt dan vooral dat Jarmush zelf wat op leeftijd begint te raken.

Niettemin is dit verder misschien wel mijn favoriete film van hem. Iets aan de algehele sfeer trekt me hier enorm aan en hij perfectioneert hier zijn stijl.

4*

Visueel zijn er interessante keuzes gemaakt en er zit een prima sfeer in die weet te intrigeren. Helaas is de film zelf niet helemaal mijn ding. Komt vooral door de enorm trage voortgang. De personages refereren te vaak naar het feit dat ze al heel lang leven (strooien niet zuinig met jaartallen) en de vertolkers waren aardig maar niet denderend. Qua verhaal heeft het naar mijn idee niet meer om het lijf dan een simpele 'Wij zijn vampiers en zo leven wij...' Daarnaast ben ik niet de aller grootste Tilda Swinton en Mia Wasikowska liefhebber. Ik ben verder niet bekend met het werk van Jarmusch en zal er ook niet snel bekender mee worden. Helaas.

Jim Jarmush maakt met Only Lovers Left Alive een geheel eigen soort vampierenfilm. Wie de films van hem niet kent, zal hier bedrogen uitkomen. Geen hoog tempo en actie, maar een rustig, relaxt sfeertje, waarbij niemand haast lijkt te hebben.

Zo zijn al zijn films en ik kan dat altijd wel goed waarderen. Toch vind ik dit wel zijn minste tot nu toe. Dat ligt niet aan de sfeer en de soundtrack, die beiden meer dan goed zijn. ook visueel ziet het er prima uit. Het zijn vooral de personages, die me hier wat minder aanspraken. Hoe excentriek ze er ook uitzien, ik vond ze niet altijd overtuigend of grappig. Het zorgde er ook voor dat de film richting het einde iets begint te slepen.

Al met al zeker niet slecht. Filmisch en qua sfeer is het erg goed, maar qua humor en personages vond ik het een tikkeltje minder.

3,0*

Sfeervol en fraai geschoten, deze junkie chic underground rock ‘n’ roll- vampierfilm, doortrokken van een zwartromantische melancholie, en flirting with death.

Jarmusch’ vampiers zijn min of meer gemodelleerd naar het idee van de duivel als de grote cultuur-bouwer, de katalysator van kunsten en wetenschappen, die daar natuurlijk wel iets voor terug wil hebben. Vampier Adam is echter een tikkie teleurgesteld in de mensheid, en dat geeft de film ook een wat zeurende, zelfingenomen en belerende ondertoon. Onderdeel van de package, zullen we maar zeggen.

‘Condescending snobs’? Ja ook; daar worden Adam en Eve (die appel werd duur betaald, maar dan heb je ook wat) voor uitgemaakt door Ava, een leuk rolletje van Mia Wasikowska, die zichzelf op haar beurt stevig neerzet als egoïstisch en verwend puber-vampiertje. Laatstgenoemde heeft hier, voorzien van uitbundige luizenbos, overigens wel wat weg van Janis Joplin.

Misschien wilde Jarmusch iets te graag duidelijk maken wat hij allemaal goed en niet goed vindt aan het leven, en laat hij zich daar naar mijn smaak iets te veel bij kennen. Maar ach, dit is toch wel erg mooi gemaakt hoor, bij wijlen best geestig, en Tilda Swinton ziet er werkelijk prachtig uit.

Goeie film waarin een man en vrouw elkaar na jaren weer opzoeken. Een originele vampierfilm met toch wel twee boeiende hoofdpersonages. Traag, maar wel sfeervol met een mooie aankleding, prima camerawerk en een fijne en goed bijpassende soundtrack. Zeker niet geheel zonder humor en Tilda Swinton en Tom Hiddleston zijn samen goed gecast.

Een hipster-vampierfilm. Het genre moet ondertussen al alle kanten gekozen hebben. De film is nachtelijke poëzie. Niet het ruwe, maar het dromerige. Met een liefde voor muziek en literatuur. De warme lichten en zachte neon zorgen voor een passend sfeertje. De vampieren (en dan vooral Adam) hebben zich afgesloten van de mensenwereld. Ze leven er wel, maar zijn al zo lang vampier en hebben al zoveel gezien dat ze er zich boven wanen. Ze zijn zeer selectief in de omgang en proberen te genieten het leven. Vooral van de kleine dingen dan, maar tegelijk wordt hun wereld daardoor wel zeer eng. De muziek past hier zeer mooi bij.

Het is een mooie film, maar als je niet houdt van dat poëtische, zit je enkel nog maar met een zoveelste vampierenfilm. Voor mij is dit een schilderijtje.

Toch wel van een filmische schoonheid dit bijzonder kijkstuk met zijn mooie beeldcomposities en zijn maatschappelijk bedenkingen over heden en verleden.

Film die wat blijft hangen en ook de bijna mytisch verschijning van een uitstekende Tilda Swinton is niet direct van het netvlies.

Eenvoudige en rake dialogen. Mooi idee dat de liefde het langs stand houdt.

Inderdaad wordt het wat beter wanneer Mia Wasikowska ter toneel verschijnt, maar wat heb je ervoor al moeten doorstaan. Neen, ik vond er echt niks aan. Qua verhaal, personages, uitwerking zeer zwak. En hier heeft de trage uitwerking zeker geen meerwaarde. 3/10

Ik had niet meer verwacht dat ik deze ooit nog zou zien. Maar Nadine mocht het allemaal bepalen gisteren. En ze koos dus deze aparte, slome en deprimerende vampierhipsterfilm. Ze vond het niks. Ik vond het een dikke prima, liet mezelf lekker meesleuren in de pijn van het zijn. Swinton en Hiddleston spelen overtuigend en Jarmusch houdt het allemaal boeiend genoeg.