Snowpiercer (2013)

Als je deze film feitelijk beschouwt en beoordeelt kun je beter niet eens beginnen met kijken, want deze treinrit laat vele wetenschappelijk bewezen waarheden in de kou staan. Het is niet voor niets Science Fiction. Laat ik voorop stellen, dat de film me toch een paar keer positief verraste. Zo vertegenwoordigt al dat volk aan boord van de trein een complete maatschappij. De boventoon is echter wat minder positief, want de film is te vaak een herhaling van zetten. Snow Piercer is in ieder geval gebaseerd op een fantasievol idee en zeker de kleurrijke wagons misten hun uitwerking niet.

Aparte sciencefictionfilm met een werkelijk briljant concept dat door regisseur Bong Joon Ho naar het einde toe iets te ver wordt doorgetrokken. Snowpiercer moet het vooral hebben van de visuele creativiteit, zeker aangezien de inhoud een wat bekendere indruk maakt. Na een logische inleiding is het voor de kijker genieten geblazen met een aantal doordenderende actiemomenten en doeltreffend absurde sequenties. Enkele personages zoals Tilda Swinton en Emma Levie zijn wat overdreven, maar Chris Evans daarentegen speelt mogelijk de rol van zijn leven. De finale leunt iets te veel op monoloog en dialoog, maar Snowpiercer toont een aantal van de beste actiemomenten uit dit tijdperk. De matige computereffecten zijn dan ook wat makkelijker te vergeven. Strak in beeld gebracht met fraai kleurgebruik en voldoende originaliteit binnen dit geheel dus, dat helaas wat te veel mankementen kent om zichzelf te verheffen tot genreklassieker.

Fascinerend verhaal met voldoende budget (decors zagen er goed uit) en prima acteurs. Vooral Caan werd met het stijgen der jaren een steeds betere acteur en doet het hier geweldig. Hurt heeft een vrij ondankbare rol en lijkt niet echt geconcentreerd bezig. Swinton zet een typetje neer, maar wel een eng, sadistisch en egocentrisch typetje; erg goed gedaan i.m.o. .
Je moet nooit te veel nadenken over een film maar hier is wel heel veel wat niet klopt of op zijn minst vragen oproept. Een menu bijv. gebaseerd op steeds hetzelfde in dit geval kakkerlakken wekt altijd problemen op (in de scheepvaart was scheurbuik berucht) maar dat is hier blijkbaar geen enkel probleem.
De rijken voorin de trein daarentegen eten uiterst luxueus; een wat socialer beleid komt niet in ze op, sterker nog, opstandigheid wordtuiterst hardhandig de kop ingeslagen. Worden de bewoners voor ordehandhaving functies geselecteerd op sadistische neigingen? De scène met de bevroren arm...wow
Het einde is teleurstellend en vrij dom; ze hebben de trein incl. voedsel, warmte, voorzieningen, etc. in principe in handen dus waarom dat willen verlaten om opgevreten te worden door ijsberen. En dat is dan nog een snelle redelijk humane dood vergeleken met wat ze anders te wachten staat; door honger en kou sterven. Ze hadden nu met het kleine aantal overgebleven bewoners een potentieel paradijsje in handen. Eerlijke verdeling en wellicht af en toe stoppen om de omgeving te onderzoeken. Merkwaardig was ook dat het jochie het ene moment nog lag te sleutelen in de machinekamer en na de crash uit de trein kruipt met een perfect passende bontjas. Waar kwam die ineens vandaan?
De film bevat best wel veel onnodige slordigheden.
Er had dus meer ingezeten, aan de acteurs en budget heeft het i.i.g. niet gelegen, beetje jammer want potentieel had dit een topper kunnen zijn.

Elke film van Bong Joon Ho lijkt een wat flauwe satire op het kapitalisme c.q. de klassenstrijd en de gehypete film Parasite vond ik overschat dus ik had geen hoge verwachtingen van Snowpiercer. Ook deze film gaat immers over de klassenstrijd – waarbij Tilda Swinton de komische rol mag spelen – die ditmaal is gesitueerd in een trein waarin de eersteklaspassagiers, tweedeklaspassagiers en de zwartrijders de drie klassen vormen als enige overlevenden na een mislukt experiment om de opwarming te stoppen waardoor al het leven buiten de trein is gestorven. De film doet er ook niet geheimzinnig over dat deze minimaatschappij in de trein een metafoor is voor de maatschappij in het groot op Aarde. Wat het interessant maakt is de uitdrukkelijk religieuze dimensie: de eigenaar van de trein is God die de eeuwige machine (locomotief) en het leven in de trein zorgvuldig beheert om het evenwicht te behouden waardoor de situatie duurzaam is en in welke situatie alles en iedereen zijn juiste positie moet behouden (op Aarde heeft de mens dat verzuimd waardoor de klimaatcatastrofe is ontstaan), de slaven achter in de trein die de orde willen omverwerpen zijn de revolutionairen met iets van Jezus’ zelfopoffering voor het hogere doel (maar die ook Hobbes’ natuurtoestand van een oorlog van allen tegen allen riskeren) en de drugsgebruikers die naar buiten kijken als naar een mogelijk nieuw leven in het hiernamaals. Het zijn zo drie manieren om te streven naar redding.

Maar de film ziet er ook mooi uit – de ellende bij de mensen achterin zo grauw als de barakken in een concentratiekamp en de luxe bij de welgestelden even paradijselijk als decadent – en is opgezet als een spannende thriller waar de revolutionairen van achterin de trein naar de voorkant moeten zien te komen en zit vol rauwe actie. De film weet z’n 127 minuten te boeien en te amuseren waarbij de allegorie interessant is om over na te denken waarbij de plotwendingen aan het eind zowel het plot als de thematiek naar een hoger plan tillen. Kortom, het is een goede film met een goed evenwicht tussen amusement en inhoud.