Jing Wu Ying Xiong (1994)

Tja, vooral die serieuze ondertoon vond ik niet gepast.

Kan het altijd wel appreciëren als die HK films wat lachen met kung fu. Een beetje relativatie kan geen kwaad. Vond Fist Of Legend voornamelijk veel te serieus. Ook de gevechten waren wat minder. Ze leken vooral technisch goed, maar minder qua spektakelwaarde.

Fist Of Legend is dan ook meer een knokfilm dan ballet, en da's allemaal wel leuk, maar ivm de recente Thaise films komt het allemaal redelijk fake en slap over. Enkel die legerkerel heeft iets badass over zich. Hoe kan het ook anders als je een vuistslag countert met een kopstoot.

Aardig, maar een beetje ondermaats in vergelijking met andere Li films uit die tijd vind ik. Die laatste scene haalt er nog een halfje af, en dan blijf ik steken op 2.5*. Het mag wel wat harder knallen.

Ik verbaasde mij in eerste instantie over het geweld in deze film. Maar naarmate de film vordert en de gevechten talrijk blijven, vermindert de impact snel. De gevechten zijn zonder inhoud, waardoor ik er totaal geen gevoel bij krijg. Dat is heel jammer, want Jet Li doet aardig zijn best en geeft als enige de film wat karakter.

Leuke Kung Fu film. Behoorlijk overtuigende gevechten, goed verspreid over de film. De film valt hierdoor nooit helemaal stil. Probleem bij dit soort films blijft, dat als er niet wordt gevochten, er meteen niet zo veel meer aan is. Vond het serieuze drama nog niet eens zo slecht, maar of je erop zit te wachten bij zo'n film...

Verder aardige muziek, voor zover ik dat kan beoordelen (heb vanwege de Engelse dub het grootste gedeelte met geluid af gekeken) en behoorlijke acteerprestaties. Typische 3,5 sterren film.

Hetzelfde hier. Mede daardoor vond ik de film een stuk moeilijker uit te zitten, ondanks de uitstekend gechoreografeerde actiescenes. Aziaten gedubd Engels te horen praten blijft gewoon een kwelling.

Over het acteerwerk kan ik hierdoor niks zeggen, dus moet de film het voornamelijk hebben van de verbluffende martial arts die in hun eentje de film toch goed redden. Ik verwacht bij een herziening in het Cantonees dan ook een goede verhoging.

Lee's legende.

Deze zoveelste adaptatie van Jing Wu Men is niet gek. De choreografie is veelal uitstekend, maar het matig uitgevoerde verhaal haalt nogal wat vaart uit de film. Li is absoluut een kunstenaar, al komt de film niet helemaal uit de schaduw van de klassieker met de legendarische Lee.

Redelijk.

Ik had deze week Fist of Fury gezien met Bruce Lee en deze film is daar quasi een blauwdruk van. Je herkent heel veel, met natuurlijk hier en daar een eigen insteek. Qua hoofdrol heb je een betere acteur met Jet Li dan Bruce Lee. Lee was uiteraard één van de pioniers, maar een groot acteur was het niet.

De gevechten zijn wel leuk om zien. Al zijn we anno 1994 toch wel wat meer gewoon. Figuren als Jackie Chan, Jet Li en Donnie Yen hebben al geschitterd in spektakelfilms die niet alleen sterk zijn in gevechten, maar ook een mooi verhaal en/of cinematografie kennen.

De gevechten in deze film waren een inspiratie voor films als de Matrix reeks en de Charlie's Angels films. Al gaat de eer dan natuurlijk naar Bruce Lee.

Fist of Legend is even goed als Fist of Fury met gewoon andere accenten. Maar door de dichte remake is er weinig verschil in kwaliteit.

Aardig. Iets aan de trage kant. Wel enkele fijne vecht scènes. Humor is hier en daar misplaatst.

Fist of Fury revisited

In een tijd toen de Free Record Shop nog niet failliet was gegaan kon je daar af en toe wel eens een interessante DVD tegenkomen. Ik stopte weliswaar met langs te gaan toen bleek dat medewerkers DVDs zomaar mee naar huis konden nemen en terug in de winkel konden leggen, maar één van mijn laatste aankopen was een DVD box van Jet Li met daarin 3 films, namelijk Kung Fu Cult Master Master (al is die hier enkel te vinden onder de titel Kung Fu Master), The Legend en deze Fist of Legend.

Ik kon eigenlijk zweren dat ik ze alle drie al had gezien, maar blijkbaar geldt dat enkel voor The Legend. Hoog tijd dus om daar iets aan te gaan doen en vol goede moed aan Fist of Legend begonnen. En op zich is dit weer een degelijke Jet Li film. Het verhaal barst weliswaar niet van de originaliteit (de link met Bruce Lee's Fist of Fury is vrij snel gelegd, al zijn er wel wat verschillen) en Gordon Chan neemt het bovendien allemaal nogal serieus. Het moet niet perse een pure slapstick film worden zoals Jackie Chan regelmatig deed/doet, maar wat onzin ertussen kan ik altijd wel waarderen. De spanningen tussen Japan en China is al voor menig film gebruikt als uitgangspunt en ook de plotlijn waar een student wraak wilt nemen op de moordenaars van zijn meester is al eens eerder uitgevoerd. Pas op, het wordt allemaal degelijk ingevuld, maar ik had af en toe het gevoel dat ik het allemaal al wel eens eerder had gezien.

Waarom dan toch nog 3.5*? Wel, om een vrij simpele reden eigenlijk. Fist of Legend is opnieuw een samenwerking tussen Woo-Ping Yuen en Jet Li en dat is er aan te zien. Yuen is opnieuw van de partij als action choreographer (net zoals hij bij de Once Upon a Time in China reeks was) en de gevechten zijn toch weer van een hoog niveau. Vooral de hardheid ervan spreekt tot de verbeelding en het geblinddoekt gevecht tussen Chen Zhen en zijn schoonvader is een hoogtepunt. Al vond ik het gevecht met de generaal ook wel erg te pruimen. Li blijft toch echt perfect voor dit soort filmpjes. Onvoorstelbaar hoe snel hij eigenlijk is. De focus gaat dan ook vooral naar hem uit, maar ook de rest van de cast weet overduidelijk zijn mannetje te staan.

Voor mij niet het beste wat Li tot nu toe heeft gebracht (ik vind de Once Upon a Time in China reeks sterk), maar toch wederom erg leuk vermaak. Li blijft indruk maken in de gevechten en de combinatie met Yuen verveelt nooit. Eindelijk eens een Gordon Chan waar ik meer dan 2,5* aan kwijt kan.

3,5*

^Een Duits gedubde versie van deze film? Nee, liever niet.
Om de hele "Kung Fu" sfeer te krijgen vind ik het toch het tofste om deze film in diens originele taal te zien. Dat heb ik dan ook gedaan en ik moet zeggen dat dit weer een prettig filmpje uit het genre is.
Li is hier echt in topvorm en ondanks dat de impact van de gevechten inderdaad in de loop van de film wat afneemt, valt er toch nog genoeg te genieten. Vooral het eindgevecht mag er zeker wel zijn. Heerlijke kolder met een soort onoverwinnelijke nemesis die immuun lijkt te zijn voor glas.
Net als bij vele andere Kung Fu films staat het verhaal op de tweede plaats en blijft het allemaal behoorlijk simplistisch. Eigenlijk gaat het voornamelijk over de strijd tussen China en Japan en alles wat daar rondom komt kijken. De personages blijven dan ook wat plat en stereotype, maar dat hindert niet veel door de vele (vermakelijke) gevechtsscenes.
Zo af en toe is het wel lekker om een film te kijken waarbij je niet al teveel hoeft na te denken en "Fist of Legend" is hier een prima voorbeeld van.

Middelmatig, maar uiteindelijk toch best interessant. Allereerst omdat dit eigenlijk een soort vervolg op Fearless is, waar Jet Li ook in speelt, maar dan in de rol van de vermoorde meester. Ten tweede vanwege de relatie tussen de Japanners en Chinezen. Je verwacht toch ergens dat in Chinese films alle Japanners fout zijn, maar dat is hier niet het geval. Ook niet in bijvoorbeeld Fearless, maar die film is weer wat jonger, en wellicht zijn de sentimenten inmiddels iets minder dan voorheen (al doen sommige politici hun uiterste best om het tegendeel te bereiken heb ik soms het idee). Tenslotte schijnt dit een remake van Fist of Fury te zijn, die ik niet heb gezien, maar toch leuk om in het achterhoofd te houden.

Zoals meer films uit dit tijdperk zoals de Once upon a Time in China films klinkt het alsof er achteraf ingesproken is. Opvallend is dat de stemmen van de personages compleet verschillend kunnen zijn zodra ze een andere taal spreken. Ik begin er steeds meer aan gewend te raken, maar toch zal het nooit helemaal stoppen met irriteren. Wat wel anders is dan de andere films uit deze jaren is dat de toon serieus is. Ik moet zeggen dat ik die meligheid nooit echt bij me is aangeslagen, dus ik kan er alleen maar blij om zijn.

De soundtrack is niet echt bijzonder - als er muziek klinkt, zijn het nogal eens van die lelijke synthesizerdeuntjes - en de beelden zijn niet veel beter. De gevechten zijn behoorlijk hard; meer kickboksen dan ballet, waar ik eerder fan ben van elegantie. Uiteindelijk blijft de film dan ook steken op 2,5*.

Ik vind dit een heel sterke Kung fu film met harde actie. Je voelt als het ware de pijn van de slagen en regelmatig wordt er eens een ledemaat gebroken. Jet Li komt met zijn stoïcijnse uitdrukking eerst wat saai over, maar na een tijdje gaat hij toch wat menselijker worden. Er zit geen humor in deze film, verwacht je dus niet aan een film in Jackie Chan stijl. Af en toe is de actie wat overdreven en dan weet je dat de mannen aan touwtjes vasthangen, wat toch een beetje nep oogt.

Bij deze film draait het eigenlijk om de vecht scenes , het verhaal op zich is flitterdun