The Act of Killing (2012)

Vanaf 23 mei 2013 in de bioscoop (Cinema Delicatessen)

Trailer (YouTube)

Bron: *KLIK*

De eerste 3 beoordelingen en de recensie in de volkskrant maken me erg nieuwsgierig!

Docu die iedereen zou moeten gezien hebben!!!

mooie poster

Aangrijpende docu,

gezien in t LHC in Utrecht, met een verheffende nabespreking.

Vrolijk wordt je dr niet van, maar das dan ook absoluut niet de bedoeling.

Dit is onbeschrijfelijk.

Bizar, gruwelijk en absurd, maar evengoed levensecht en dicht op de huid. Ben erg benieuwd naar verdere info van en over de maker en het verhaal achter de docu. Tips zijn dus welkom!

Bizar en verontrustend in allerlei opzichten. Er moet nog veel veranderen in Indonesie, wellicht dat deze openhartige docu daar een steentje aan bij kan dragen.

Interview met de maker: Joshua Oppenheimer: 'we zijn dichter bij de moordenaars dan we denken' | Cineville

en

Mededeling: cookies - cinema.nl

"De banaliteit van het kwaad" (Hannah Arendt)

Naargeestig, verstikkend, surrealistisch, folterend, komisch, ongrijpbaar, indringend, absurd. Zomaar wat adjectieven om de fundamenteel paradoxale ervaring van het kwaad proberen te vangen. Wat hier getoond wordt, is het onbegrijpelijke van het kwaad dat diep in de mens geworteld zit en dat nooit zal verdwijnen.

Uiterst actueel: vandaag prijkt op de voorpagina van de Volkskrant een foto van de Londonse slager. Bizar gelijkend hoe hij trots ontleent aan zijn daad, op dezelfde manier als de hoofdpersonen uit The Act of Killing.

De film stelt complexe, confronterende, stekende vragen over moraal die niet te beantwoorden zijn met een universele ethiek. De evaluatie van de geschiedenis is altijd retrospectief, omdat daden worden gemeten aan de morele maatstaf van de overwinnaars, zoals we een van de hoofdpersonen horen zeggen.

Wat de film uiteindelijk toch enigszins bevredigend maakt is het hoopvolle einde, waarin een van de moordenaars letterlijk onwel wordt van het inzicht in de gevolgen van zijn handelen. Hij komt tot dit inzicht doordat hij zijn inlevingsvermogen leert te gebruiken, door het maken van een film. Ziehier: de helende werking van de kunst. Maar het is een bitterzoete hoop: de geschiedenis neemt geen keer. De boetedoening van een individu verandert niets aan de complexe sociale realiteit. Misschien kan deze documentaire dat wel?

De film laat het beest zien, of beter een zoektocht naar de mens in het beest. Zelden, nee nooit eerder zo'n gruwelijke film gezien. Juist vanwege het plezier dat de beulen beleven in hun sadisme. Alles wat hierboven staat beaam ik verder. Veel zinnigs kan ik niet meer bedenken, tijdens de film bedacht ik dat terwijl anno 1965 in Indonesië de folteringen vrolijk doorgingen in Nederland Mies Bouwman op televisie verscheen. Het slaat nergens op behalve dan misschien dat je na deze film alles in een ander perspectief gaat plaatsen.

Co-producer van dit meesterwerk is Werner Herzog.

geweldige documantaire !

hij bleef bij mij lang 'hangen' en gaf veel om over na te denken

Nog steeds, en dat zal nog wel duren. Haast een natuurdocumentaire over het beest dat mens heet.

Uniek, Gestoord maar bizar soort documentaire al vond ik hem iets aan de lange kant, en iets teveel van het zelfde.

Waarom dan?

Ik zie niet in dat hij daarvoor een motief heeft, of welk doel hij ermee wil bereiken. Ik snap op zich dat het achterdocht bij de kijker zou kunnen wekken dat hij in de film zo plotseling en radicaal van inzicht lijkt te veranderen. Maar er zou in de werkelijkheid langere tijd overheen gegaan kunnen zijn, er heeft zich meer kunnen voordoen dan getoond in de film.

Eigenlijk is de vraag of hij echt berouw heeft niet eens zo relevant. Misschien moeten we accepteren dat het kwaad inderdaad banaal is, dat het zich zonder doel voltrekt en uiteindelijk onbegrijpelijk blijft. We moeten leren inzien dat de 'waarom?' vraag vooral voortkomt uit de wens van de mens om orde aan te brengen in de chaotische werkelijkheid. Het is een illusie te denken dat er een antwoord mogelijk is die volledig verklarend is en die waarborgt dat het niet weer zal gebeuren.

Maar waar baseer je dat dan op?

Nergens op. Puur wat ik denk van hem te zien in de documentaire.

Ok bedankt, ik hou het zeker in gedachten als ik de film nog eens zie in de toekomst. Ik vind het altijd interessant om te proberen te achterhalen hoe verschillende, en dan vooral tegengestelde, interpretaties van een film tot stand kunnen komen bij verschillende mensen.

Ik denk ook dat de tranen wel degelijk oprecht zijn. Morgen meer, eerst even een nacht laten bezinken.

Interessante documentaire waarop ik een antwoord niet direct klaar heb. Wat beweegt de beulen van destijds mee te werken aan zo'n documentaire door de door hen begane executies in de jaren 1965/1966 na te spelen? Trots, grootdoenerij of misschien simpelweg verdringing? Dat de hoofdpersoon aan het einde van de film last kreeg van zijn geweten lijkt mij wel duidelijk. Als het toneelspel zou zijn, dan mag Hollywood hem onmiddellijk rekruteren als filmacteur. Of die anderen beulen ook last hadden van hun geweten weet ik niet. Interessant vond ik de scène waarbij de hoofdpersoon te doen had met de gebroken poot van een eend. Ja, dit soort moordenaars zijn vaak begaan met het lot van dieren. Een mooi voorbeeld is die beruchte Oostenrijker met dat snorretje, die erg lief was voor zijn herdershond. Met de moord op miljoenen "Untermenschen" had hij echter geen enkele moeite.

Opvallend in deze documentaire is natuurlijk dat de beulen geen strobreed in de weg gelegd werden aan deze documentaire mee te werken. Zal wel komen omdat zij nooit veroordeeld werden en omdat de huidige machthebbers dat wat er destijds gebeurd was niet erg belangrijk meer vinden. Door het westen is Indonesië trouwens nooit aangesproken op die genocide in de jaren zestig. De Koude Oorlog was toen op zijn hoogtepunt en de slachtoffers waren toch maar "communisten". Ja, het Westen had destijds hele vuile handen.

3,5*

Jezus. Ik had vooraf geen idee waar deze docu over zou gaan..

Indonesie is ook zo'n land waar ik eigenlijk nogal weinig vanaf weet, maar als je dit zo ziet vraag je je af hoe dat zo onderbelicht kan zijn.

Niet alleen is de docu erg goed in het weergeven van de absolute onmenselijkheid (of eerder juist extreme kant van de menselijkheid), maar de manier waarop is ook volstrekt origineel.

Het hele naspelen, de droomsequenties, de trots waarmee alles gebracht wordt. Niet te geloven allemaal.

Unieke docu die inderdaad nog lang veel stof zal doen opwaaien.

Bizarre documentaire. Ik snap werkelijk niet dat, vooral wij als Nederlanders, zo weinig weten eigenlijk van een land als Indonesië en dan met name deze specifieke periode, dit 'hoogstandje' uit de koude oorlog.

Die totale openheid van de daders en betrokkenen... het gezien worden als 'held' en de betrokkenheid van de huidige regering... erg verontrustend.

Verdorie, nog nooit zoiets gezien. Onvoorstelbaar. Maf.

ik heb deze film, ik heb hem even doorgespoeld, maar ik zag niets geks ?, kan iemand mij vertellen wat die schokkende scenes zijn en waar het over gaat ? (ja,met spoilers) misschien wil ik hem dan alsnog bekijken

.

nu ineenkeer geen reactie ? welke schokkende beelden krijg je te zien in deze film ? niemand ??