Identity Thief (2013)

Hier op curacao is die van de week uitgekomen. Een zeer matige film met weinig humor en gaat van de hak op de tak.

Matig.

Gordon heeft al bewezen beter te kunnen dan dit, het resultaat is echter een wat mindere Due Date. Opzet is gelijkaardig, twee mensen die elkaar niet kunnen uitstaan en uiteindelijk verplicht een lange road trip moeten ondergaan.

Jammer genoeg is Bateman geen geweldig komisch talent en probeert McCarthy iets teveel te compenseren, waardoor haar personage wat té overdreven overkomt. Het werkt dan ook nooit echt goed tussen de twee, waardoor ook het melige einde geen schijn van kan maakt.

Er zitten een paar grappige scenes in, maar ook dit is weer zo'n film die het moet hebben van bepaalde momenten, terwijl wat daartussen hangt nooit genoeg weet te overtuigen. En dan weet je als kijker al dat wanneer het laatste kwartier aanbreekt de koek op is en de film eigenlijk een kwartier te lang duurt.

2.0*

Ik ben meestal vrij gematigd in mijn stem, ik weet in zo goed als elke film wel iets te vinden dat ik kan waarderen. Dit is dan ook pas de tweede 0,5* die ik heb gegeven, maar hij heeft hem wel echt verdiend.

De film duurt bijna 2 uur lang, en in die tijd wordt je getrakteerd op een krom plot waarin je moet geloven dat een vrouw die te dom is om te schijten met succes de identiteit van Jason Batemans' personage weet te stelen. Hij probeert dit recht te zetten, waarna hilariteit moet volgen, maar dat gebeurt niet. De film gaat van tenenkrommende naar tenenkrommende grap, het verhaal hangt losser aan elkaar dan het gezicht van Micky Rourke en McCarthy kan je op bepaalde momenten wel neerschieten. Naarmate de film vordert moet er een relatie groeien tussen de twee, maar dat leidt alleen maar tot slap sentimenteel gedoe, met als toppunt de scène in het restaurant.

Als nagels over een krijtbord, verschrikkelijk.

Vrij aandoenlijke komedie, die minder irritant uitvalt dan ik vooraf had gevreesd. Gewoon een leuk tussendoortje dat het trouwens zeer zeker niet haalt bij Horrible Bosses.

En oh, wat een pijnlijk waardeloze ondertiteling...

"I'm inverted." = "Ik ben omgebouwd."

Er waren nog een aantal van dat soort miskleunen, maar ik kan ze me nu even niet meer voor de geest halen.

Wie betaalt dat soort amateurs?

Het verhaal zou een goede voedingsbodem moeten zijn voor intelligent uitgewerkte grappen en plotwendingen net als in Horrible Bosses.

Maar helaas de situaties voelen aan als een mislukt feestje. De grappen ruiken naar halfvolle flesjes (wel positief blijven nl) bier de ochtend na hetzelfde mislukte feestje. Er waren een paar leuke mensen uitgenodigd (Jason Bateman en Jon Favreau) maar het werd voor de rest verpest door één persoon (Melissa McCarthy)

Jammer 1*

God, wat heb ik me vreselijk geirriteerd aan dat wijf zeg. Ze is echt tenenkrommend en slaat de plank vaak volledig mis. Beetje hetzelfde gevoel dat ik kreeg toen ik 'Fat Amy' zag. Ze hoort zogenaamd grappig te zijn, maar ik wil haar het liefst met een hogedrukreiniger uit de weg spuiten.

Dit is echt werkelijk cliché na cliché na cliché. Totaal niet verrassend. Elke situatie kon je van 8 km afstand aan zien komen. Echt herkauwde zooi dat uitgespuugd is geworden om vervolgens nog een keer op je bord te krijgen.

Bateman en Favreau gaan inderdaad nog, maar dat mens is echt onuitstaanbaar. Vooral dat mierzoete en walgelijke einde van de film wat ze je door de strot proberen te douwen. Verschrikkelijk. ''Kijk, ze is wél een goed mens hoor!!!!!''

Blegh.

Ik had hoge verwachtingen voor deze film na het kijken van de trailer.

Maar hij viel tegen. Gedurende 111 minuten heb ik maar 2 of 3 keer echt gelachen. Ook zag je sommige situaties van er af al aankomen.

2.0*

Ik heb tenen krommend naar deze film zitten kijken.

Zeer slechte versie van Due Date? Ik hoopte dat ik naar een comedy zou kijken, maar het leek meer een drama. Seth Gordon slaat hier toch echt even de plank goed mis.

Op zich is het idee wel interessant, denk aan Catch me if you can, maar dan in de digitale wereld. Jammer dat het zo verschrikkelijk slecht wordt uitgewerkt.

Niet de moeite waard.

Spijtige 2*

Mislukt.

Het allerergste was nog wel die Melissa McCarthy. Natuurlijk is haar karakter ook vervelend bedoeld maar de scenes waar ze geloof ik grappig moest zijn was het gewoon sneu. Zo een dikkerd die net iets teveel zijn best doet om het dik zijn te compenseren. Verder nogal als een cash-in gemaakt. Dit soort komedies worden in Hollywood sinds jaar en dag gemaakt. Twee mensen die against all odds met elkaar ergens heen moeten. Helaas is deze net met wat te weinig liefde gemaakt waardoor het gewoon de prullenbak in mag.

1.5 sterren.

Wat een slechte recensies. Ik vond de film erg vermakelijk! Lang geleden dat ik zo'n grappige film heb gezien die ik ook echt grappig vond. Ik zeg deze moet je zien!!

Identity Thief sluit aan in een lange rij van films over tegenpolen die tegen wil en dank een roadtrip maken. Van Planes, Trains & Automobiles en Midnight Run uit de 80's tot het recente (en weinig bijzondere) Due Date. We hebben te maken met een braverik die opgescheept zit met een crimineel, excentrieke mafketel of anderszins licht irritant maar aimabel figuur. Uiteindelijk worden ze onvermijdelijk vrienden. Deze film gooit het echter over een heel ander boeg.

Van regisseur Gordon en hoofdrolspeler Bateman had ik recent het zeer grappige Horrible Bosses gezien. Dat beloofde wat. Enter Melissa McCarthy. Zij is het vervelendste roadtrip personage aller tijden. Hoewel ze niet slecht acteert - en hier en daar overduidelijk improviseert, wat ik heel goed vind - is haar personage zo strontirritant dat je je de haren uit je hoofd wilt trekken van ergernis.

Nog ergerlijker wordt de onvermijdelijke obligatoire ommekeer in de film als mevrouwtje toch eigenlijk een ruwe bolster met een blanke pit blijkt en onze braverik eigenlijk min of meer medelijden en sympathie krijgt. Zelden is mij een "plottwist" zo bizar slecht verkocht als door Identity Thief.

Een roadtrip film is een gemakkelijke kapstok om allerlei situaties aan op te hangen die de makers hebben bedacht. Met de voeten op tafel, biertje in de hand. Personages die ze onderweg tegenkomen hoeven niet helemaal uitgediept te worden, want ze zijn toch maar hooguit een kwartier in beeld. Situaties mogen gerust neigen naar flauwe sketches. Rijg ze aaneen met wat shots in de auto en daar heb je je komische roadmovie. Niet moeilijk toch? Nou, het blijkt vandaag de dag nog knap lastig om leuke roadmoviesketches te verzinnen want veel situaties zijn vreselijk dom en gezocht met als dieptepunt de scène met de slang.

Af en toe moest ik wel even lachen, wanneer McCarthy voor de zoveelste keer iemand op zijn adamsappel mept - maar al met al een zeer povere en ietwat sneue vertoning.

1,5 sterren

Matige film waarin een man een vrouw opspoort die identiteitsfraude heeft gepleegd. Een leuk gegeven voor een comedie. De vrouw is echter zo onsympathiek waardoor de wat serieuzere momenten totaal niet uit de verf komen. Ook nogal aan de lange kant, maar echt vervelend wordt het niet omdat er eigenlijk wel genoeg gebeurd.

Deze was op tv en dus ook maar eens geprobeerd. 'k vond het geen slechte film. 'k heb toch een aantal keren moeten lachen, maar naar het einde toe werd de toon toch iets serieuzer.

De cast deed het ook niet slecht en verder zag de film er prima uit.

'k vond hem toch wel het bekijken waard en heb me er niet mee verveeld.

Mooie film met soms wat grappige momenten maar had wel wat meer humor verwacht,de cast kon me ook wel boeien 3 sterren

Deze komedie of roadmovie laat duidelijk te wensen over. Erg jammer met zo'n kleurrijke cast en haast onbegrijpelijk. Seth Gordon is een goede regisseur maar had bij deze film beter eerst het script eens goed moeten lezen, alvorens te beginnen met filmen.

“I just want to be upfront and say I visually enjoy you.”

Matig. De grootste zonde die Indentity Thief begaat is dat er opvallend weinig te lachen valt. In het tweede gedeelte wordt het zelfs bijna een drama over de jeugdissues van McCarthy. Bateman is altijd wel solide in dit soort rollen, maar McCarthy is hier wel heel erg vervelend. Pijnlijk ongrappig. De acteurs in de bijrollen nemen het allemaal wel heel erg serieus, maar dat kan natuurlijk ook aan het script liggen. Het sentimentele einde is belachelijk (vrouw steelt al je geld, maar je gaat wel lekker vriendjes met haar worden).

Een ernstig onderwerp luchtig gemaakt.

Een kat en muit spel die zich ontpopt tot roadmovie met niet al te grappige personages. Bateman speelt weer de gebruikelijk Sul en McCarthy doet haar best grappig te zijn maar het pakte me allemaal niet. Eigenlijk was het een vervelende lange zit.

Draak van een komedie.

McCarthy is irritant echt niet grappig.

Wanneer zijn baas [Jon Favreau] hem om twijfelachtige redenen een promotie ontzegt, besluit Sandy Patterson [Jason Bateman] zich aan te sluiten bij de start-up van Daniel [John Cho]. Een riskant besluit dat hem duur komt te staan wanneer Sandy te horen krijgt dat hij zich moet melden bij een rechter in een andere staat op verdenking van creditcardfraude. Blijkt de schuld te zijn van een identiteitsdief [Melissa McCarthy], maar dat kan Sandy alleen bewijzen als zij bereid is haar zonden op te biechten. En dat lijkt ze geenszins van plan. Dit materiaal is McCarthy onwaardig, al doen zij en Bateman hun best om er nog iets van te maken. De slapstickhumor wordt echter al snel vermoeiend.