Big Fish (2003)

Mooie mix tussen drama en fantasie, tussen menselijke emoties en gekkigheid. Het boelt als een Tim Burton film dus als je daar niet veel mee hebt dan gaat dit ook niet aanslaan. Ik vond het na een wat lange intro best interessant en boeiend worden. Het was alleen niet goed genoeg om me echt te laten raken.

Beetje twijfel tussen 3 en 3,5 ster, maar ik rond maar omhoog af.

3,5*

Een vader vertelt zijn zoon heel veel fantasievolle verhalen over zijn leven. En hij vertelt ze iedere keer weer opnieuw aan iedereen die het maar wil horen. Het zijn er echter zo veel en ze zijn zo onwaarschijnlijk dat ze onmogelijk waar kunnen zijn. Maar is dat ook zo? Daar gaat deze mooi vormgegeven film over. Het is allemaal heel fantasierijk en sprookjesachtig. Een mooie film die van het begin tot het eind boeit en met nog een mooi verhaal ook.

Ik hoopte met deze 'verborgen parel' (MovieMeter©) een flinke vis aan de haak te slaan, maar het is bij een bescheiden vangst gebleven. Bigh Fish kijkt mede door de typisch Burtonesque stijl lekker makkelijk weg. Maar door gebrek aan empathie voor de eeuwig mijmerende vader en eendimensionale zoonlief kan dit sprookje me helaas niet écht betoveren.

3,0 * Sterk verhaal

Geen verlaging of verhoging. Regisseur Tim Burton kan veel verder gaan wanneer het op de visuele inrichting van zijn fantasie aankomt, maar Big Fish profiteert dan ook vooral van de inhoud. De boel wordt namelijk met genoeg variatie, gekke typetjes en genrewisseling vermakelijk genoeg gehouden en weet tegen de finale aan zelfs te ontroeren. Het acteerwerk van Albert Finney en Ewan McGregor is goed, maar eigenlijk slaagt iedereen er wel in om een beetje vorm te geven aan hun verschijning. Big Fish is iets te lang en niet ieder spoor wordt even goed bewandeld, maar het komt allemaal in de slotfase wel prachtig samen waardoor het gebeuren wordt voorzien van een memorabele stempel.