Spijt! (2013)

Naar het gelijknamige boek van Carry Slee.

Voorjaar 2013 in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Op de set bij Spijt: Setbezoek Spijt

Ik heb het boek gelezen en dat greep me enorm aan. De film is trouwens wel een hot topic in Nederland met het meisje uit Staphorst dat voor de trein sprong.

Ben benieuwd!

Bioscooprelease ingevoerd: 20 juni (Dutch FilmWorks)

Teaser (YouTube)

Poster:

http://sphotos-f.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash3/579414_556315927742732_1030046609_n.jpg

Trailer (YouTube)

Lijkt me een mooie film

Het boek was al mooi dus ben benieuwd ....

Gr mij..

YouTube - Fabiënne Bergmans ft. Brahim Fouradi - Hou Me Vast

Conclusie: de zesde Slee-film is de beste uit de reeks geworden. Hij is harder en somberder, maar ook herkenbaarder en daardoor aangrijpender. Meer nog dan de vorige verfilmingen zal Spijt! jongeren wel aan het praten krijgen.

Recensie: Spijt! | alles over Nederlandse films en tv-series | Filmrecensies, Front Page | Neerlands Filmdoek - NLfilmdoek.nl

Zojuist teruggekomen van de voorpremiere. Naar mijn mening een van de betere (al niet de beste) film uit de Carry Slee reeks. Ik heb erg genoten van de film!

Heb het boek gelezen en vond het echt een heel mooi en ontroerend boek.

Ben erg benieuwd

Enige ''echt'' degelijke boek van Slee dat ik destijds niet met veel irritatie en plaatsvervangende schaamte uit heb gelezen, Verdriet met Mayonaise uitgezonderd. Vroeg me altijd al af waarom ze dit niet eerder verfilmt hebben, aangezien je met een plot als hier een veel groter en serieuzer publiek trekt als met een niets-aan-de-hand verhaaltje als een Timboektoe. Of het ze gelukt is, ik weet het niet. Vind wel dat de stemmers voor mij, al waren dat er dan nog niet veel, allemaal redelijk hoog inzetten. Ben het met de meeste wel eens dat er sinds Afblijven zowaar een flink stijgende lijn in zit (vooral met Radeloos) maar ik blijf aanlopen tegen de kinderachtige scenario's en het knullige acteerwerk. Neem nou die jongen die Jochem speelt. Dat deed hij beslist niet onaardig hoor, daar niet van, maar zijn personage kwam op mij totaal niet over als het ''zwijgzaam getergerde dikkertje'' waar hij in het boek voor door moest gaan, om over dat achtergrond verhaal met die hond (als opvulling?) nog maar te zwijgen. Het is dan misschien zwaarder van toon, maar de luchtigheid blijft overheersen en dat kon ik bij dit verhaal gewoon moeilijker behappen. Ook de hedendaagse setting vond ik een beetje jammer. Als er een ding is wat me juist altijd zo goed is bijgebleven van het boek is het wel het beeld van de tiener/puber anno 1996, met alle kleine pietleuterige detailtjes van dien (walkmans, trainingspakken etc) dat gevoel kwam hier totaal niet in terug. Nu snap ik wel dat het gewoon makkelijker verkoopt en hap/slik voor het 12 jaar en jonger publiek is, maar ik persoonlijk had er wel een toevoegende waare in gezien. Neemt verder niet weg dat de laatste pakweg twintig minunten enorm sterk zijn en ik erg onder de indruk was van het spel van Boissavan (zoon van?) waar we ongetwijfelt nog veel van zullen gaan horen in de toekomst! (2,5*)

Edit: Beetje offtopic maar kwa verfilmingen van boeken over pesten zouden ze ook eens moeten overwegen om Stuk van Judith Visser te verfilmen. Enorm indrukwekkend en hard boek dat zich naar mijn mening goed zou lenen voor een potentieel scenario...

Alleen sindsdien niets meer over gehoord.

Cool! Betwijfel alleen of het wat wordt, gezien zijn staat van dienst...

Net terug van Spijt.

Redelijke film maar had wel iets meer mogen worden.

Er speelden wel goede acteurs in.

En wat is Fabienne toch een spetter.

De manier waarop deze Nederlandse acteurs met elkaar communiceren en articuleren slaat de plank volledig mis. Als iemand een normale vraag stelt wordt er enorm geïrriteerd gereageerd. Waarschijnlijk is dit een gebrek van de castingafdeling maar ik ben er vrij zeker van dat deze acteurs sowieso niet zoveel in hun mars hebben. Bijvoorbeeld dat meisje dat Sanne speelde; zij was echt beroerd. Los daarvan zaten er een flink aantal plotholes in en dat komt doordat we naast het gegeven dat er een dikke tiener gepest te maken krijgen met een hoop overbodige toevoegingen die uiteindelijk het hele boeltje doen rammelen in plaats van meer diepte mee te geven. Ik heb niet alle voorbeelden onthouden maar als je logisch blijft nadenken over hoe de zaken ervoor staan blijkt het niet zo goed zijn uitgedacht. Ik weet echter wel dat dit drama vooral op het jongere publiek gericht is en zo vroeg ik op het toilet aan een klein jochie wat hij er van vond. Hij vond 'm leuk en aangezien de kans groot is dat ik De Tasjesdief uit 1995 vandaag de dag waarschijnlijk ook niet meer zo spectaculair vind ga ik Spijt evenmin tot de grond afbranden. Maar meer dan twee sterren kan ik er niet voor uitdelen.

Schitterende film voor en over tieners.

Maar ook voor volwassenen blijft de film recht overeind, al liggen meerdere dingen er wel wat erg dik bovenop. ’t Is vergeven.

Weinig mensen die het droog hielden of emotieloos de bios verlieten.

In klassen waar gepest wordt zou de hele klas verplicht naar deze film moeten; ik denk dat een hoop tieners dit zich heel erg aantrekken, en nog wel es drie maal zouden denken voordat ze…..

Ik had dan weer weinig of geen moeite met de jonge acteurs, was eigenlijk nog wel onder de indruk ook.

De laatste vijf minuten met de ingetogen klassieke muziek (en ik houd absoluut níét van klassieke muziek) waren tranentrekkend mooi.

Veel cliches en het einde is gejat van Cruel Intentions maar al met al niet slecht

Als jij een redelijke film een 9 geeft ben ik benieuwd hoeveel een goede film scoort bij jou

Hier in belgie komt de film donderdag pas in de bios en ga deze dan ook zeker kijken volgende week Spijt was het eerste boek dat ik had van carry slee, ondertussen heb ik 22 boeken van haar Ook alle films heb ik gezien en deze vond ik allemaal wel goed ik heb altijd op de verfilming van spijt gehoopt omda ik da het beste boek vond, en heel aangrijpend, ik ben benieuwd naar de film!

Heb het boek gelezen en de film gezien

Hier zijn geen woorden voor zo goed en mooie film dat dit is .

Zeer goed neer gezet hoe de werkelijkheid is

Deze film zou verplichte kost moeten zijn op elke middelbare school! Erg goed verfilmd.

Vandaag Spijt! gaan kijken ... Wauw ! wat een film !! inderdaad de beste verfilming van carry slee boeken ... Verhaal is héél goed neergezet ! héél realistisch zoals het er jammer genoeg in het echte leven ook vaak aan toe gaat. vaker zelfs dan we denken.

Vond het ook goede acteerprestaties en vooral dan die van Robin , de jongen die in de film David speelt.

Twas echt een mooie film ! héél emotioneel !

ik heb het niet droog kunnen houden !

Deze film zouden ze idd verplicht in scholen moeten laten zien.

*4.5

Een zoveelste boekverfilming waar ik niks van verwacht. Dit soort films moeten minder aan marketing doen en meer aan de kwaliteit van de film zelf. Ik heb stukjes van de making of gezien en ben absoluut niet onder de indruk van de acteurs en actrices.

Jammer, want het is best een aardig boek, dat een degelijke verfilming verdient.

Is Robin Boissevain trouwens de zoon van Daniël?

Gouden Film voor Spijt!

Al meer dan 100.000 bezoekers hebben sinds de release op donderdag 20 juni de verfilming van de bestseller van Carry Slee in de bioscoop gezien.

En geselecteerd voor de competitie van het Giffoni Film festival in Italië, het grootste kinderfilmfestival van Europa.

Wauw, wat heftig.

Spijt heeft ook iets met hem gedaan, hem van zijn ziel beroofd.. (3 Musketiers)

Niemand is perfect. We hebben allemaal onze eigenaardigheden, slechte karaktereigenschappen, maken (taal)fouten. We zijn mens. Of we nu wel of geen beperking, zichtbare handicap hebben, we zijn uniek. Ook degene aan wie we als persoon zijnde soms een hekel kunnen hebben. Iedereen die geboren is met een bepaald paar chromosomen, (chromosoom?) is menselijk.
En wat een verrassing, ik ook. Niets menselijks is mij vreemd. Ik ervaar gevoelens als woede, lichtelijke jaloezie&afgunst, helaas, en ja, ook Spijt is een emotie die mij niet onbekend in de oren klinkt. Ik heb best spijt van bepaalde zaken waar ik in mijn leven buiten het wereldwijde web (ja, ik heb een leven, hoe vreemd dat ook klinkt) nog steeds last van heb, zo te zeggen, en die waarschijnlijk anders hadden moeten lopen naar mijn zin en idee.
Ik zie al voor me dat er nu mensen handenwringend in hun handen zitten te wrijven en weer met hun vinger richting de alert knop gaan oid, omdat ik het weer over schijnbaar persoonlijke zaken heb. ( Maar vrijheid van meningsuiting is een algemeen goed..)

Ik heb Spijt, dus. Maar niet van het feit dat ik hierheen ben gegaan. Ik zat met tranen in mijn ogen te kijken, en het spel van met name Robin Boissevain (bekende vader, die niet bekend is voor mij als ik zo even nadenk) is verpletterend sterk. Hij kan zich meten met een Martijn Lakemeier in Lover of Loser, en Dorus Witte heeft op de een of andere manier toch ook het/de allure van Marloes, Gaite (hoewel zij wel een beetje een klasse apart is), en Bo. (dat zijn in alle Sleetjes toch echt de uitschietsters naar mijn oh zo bescheiden *kuch, kuch, kuch* mening..)

Ik heb met interesse zitten kijken, het was een zwaar onderwerp, en ik vond het goed dat het niet zo lief en zoetsappig eindigde. Het onderwerp pesten is natuurlijk iets wat niet alleen kinderen/jongeren kunnen doen. Ook volwassenen kunnen er trouwens een houtje van, die kunnen natuurlijk nog een graadje erger zijn dan de jongeren uit deze film.

Ohja, en nog een speciale vermelding voor Dave Mantel. Hoorde al een verwijzing naar GTST toen hij in beeld was, en ik moet zeggen: Ik vind hem helemaal niet zo leuk in die soap. Maar hier deed hij het (met dank aan Robin?) zoveel beter. Niet dat ik fan ben, maar ik zie wel duidelijk een bepaald potentie in deze speler.

Matig. Hoewel Spijt de vorige films van Schram overtreft, blijven het verhaal en de personages allemaal aan de oppervlakte steken. Jammer, want de doelgroep kan best wat aan als het om heftige onderwerpen gaat. Achtste Groepers Huilen Niet bijvoorbeeld. Schram wil zijn jonge kijkers sparen, begrijpelijk, maar de realiteitszin lijkt af en toe ietwat weggevallen.

De kwaliteit van het acteerwerk in de films van Schram is tot mijn grote plezier vooruit gegaan. Hoewel er heus nog wel wat verbeterpunten te vinden zijn (met name de mimiek van de hoofdrolspelers) doen ze het zeker niet slecht. Robin Boissevain speelt sterk genoeg om de film te kunnen dragen en de volwassenen tillen deze film ook naar een hoger plan.

Hoewel dit een kinderfilm is, had ik er meer van verwacht. Jammer.