Spijt! (2013)

Op momenten meer comedy dan drama...

Vanochtend in de bios gekeken zonder enige verwachtingen en eigenlijk maar beter ook, want echt veel soeps is het helaas niet.

Het idee zal waarschijnlijk wel goed zijn als dit gebaseerd is op het gelijknamige boek van Carry Slee, al ben ik zelf niet bekend met het bronmateriaal. Maar de film is te onsamenhangend en oppervlakkig, het lijkt erop alsof ze zoveel zijplotjes erin wilden stoppen die vrijwel op niks uitlopen.

Ik had voor het merendeel van de film het gevoel naar een comedy te kijken i.p.v. een drama. Het kwam allemaal zo slecht over en dit is te wijten aan de matige cast, alleen Robin Boissevain (zoon van) kwam nog enigszins redelijk over. Maar de rest van de cast m.u.v. de volwassen acteurs was erg belabberd. Die mentor was trouwens wel erg dramatisch, ik weet nu niet of dit aan het acteerwerk van Dave Mantel ligt of dat hij echt zo een slecht personage moest neerzetten. Ik had op sommige momenten dan ook last van plaatsvervangende schaamte.

Tevens ook opvallend om Brahim Fouradi en Fabiënne Bergmans te zien, een misplaatste keus wat mij betreft. Het leek er meer op alsof ze er alleen maar waren om de soundtrack te promoten...

Misschien zal het wel komen, omdat ik niet tot de doelgroep behoor. Maar deze film rammelt echt aan alle kanten met de nodige foute dialogen, plotgaten, communicatie enz., zoals John Lee Hooker al in een eerder bericht heeft aangegeven.

Al met al erg matig te noemen, deze film herinnert mij er helaas aan waarom ik zelden nog naar Nederlandse films kijk. Erg spijtig.

Kleine 2,0 sterren.

wat een super nederlandse film had gehuild en goede cast

Vandaag geweest en vond de film persoonlijk wat tegenvallen.

Acteerwerk vond ik heel erg wisselend.
Opvallend was dat het allemaal erg makkelijk in elkaar was gezet. Jochem word gepest en werkelijk ineens maakt hij er een eind aan. De film had wat dat betreft wat langer mogen duren.

Acteurs speelden zoals al gezegd wisselend, Het verhaal zat wel goed in elkaar en de pestacties en situaties die zich voordeden waren wel erg herkenbaar. Complimenten daarvoor.

Mede door het goede verhaal, sommige acteurs die erg goed speelden, en herkenbare situaties krijgt deze film van mij toch wel het voordeel van de twijfel.

3,5

Spijt! in de prijzen op Kinderfilmfestival | nu.nl/film | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Bij Groeten van Mike!, De (2012):

Spijt! in de prijzen op Kinderfilmfestival | nu.nl/film | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Het thema leidt een beetje onder de verschillende verhaallijnen, maar de film doet wat hij moet doen.

Hij zet je aan het denken over het probleem pesten en de soms vreselijke gevolgen hiervan. Hier en daar had er best iets meer uitgespeeld kunnen worden, al benadert het zo de soms ondoorgrondelijke beweegredenen van wel goed.

Zeer aangrijpende film goed neer gezet hoe de werkelijkheid is zeer zeker de moeite waard ook voor volwassene mensen

Heftig.

Ik heb de meeste Carry Slee wel gelezen, en nog steeds lezen de boeken fijn weg, zelfs nu ik al 25 ben. Spijt heb ik een aantal jaren geleden gelezen, maar er was me meer van bijgebleven dan ik dacht.

Ik wilde heel graag de film zien, omdat het 1. één van mijn favo Slee boeken was, en 2. het onderwerp mij ontzettend aangreep: Pesten. Aan de ene kant omdat ik zelf werk met kinderen en anderzijds omdat ik vroeger (Tijdens mijn basisschooltijd) zelf gepest ben. Dat het emotioneel zou worden, wist ik al op voorhand.

En inderdaad. Ik heb het tweede deel van de film regelmatig mijn tranen weg moeten vegen. Het was ontroerend, triest en het kwam dichtbij.

Het begon rustig, met een introductie waarin al snel duidelijk werd dat Jochem het pispaaltje was -en zou blijven-. Jochem, het stille dikkerdje. Een jongen die niet voor zichzelf op durft te komen. Koos vriendloos. Het ideale slachtoffer. Erg goed neergezet, je kunt niet anders dan medelijden met hem hebben en hem (en zijn schattige hond) het beste gunnen. Kom toch eens voor jezelf op, man! Maar zo makkelijk is het niet, helaas.

Kinderen zijn gemeen. Ze weten precies wie ze moeten kiezen om het leven zuur te maken, vooral tijdens de middelbare school leeftijd. Wat je ziet in 'Spijt' zijn dingen die in werkelijkheid ook gebeuren. Niets is ontzettend over the top of ongeloofwaardig. Iedereen kent ze wel. Iedereen heeft pestkoppen zoals deze drie gekend. De meeste mensen zullen ook wel een 'Jochem' kennen. Ik was een vrouwelijke Jochem, al is het bij mij nooit zo ver gegaan als bij hem, gelukkig.

Ik heb gelezen dat veel mensen de zelfmoord te plots vonden, te abrupt. Ze zagen het niet aankomen. Moet dat dan? Denk je dat mensen die écht zoiets van plan zijn, het maanden, weken of dagen van tevoren gaan aankondigen? Nee. Zoiets komt altijd als een donderslag bij heldere hemel. In 'Spijt' vond ik het ook heel mooi, en toch ook wel een beetje spannend, in beeld gebracht. Wat is er voorgevallen na dat klassenfeest? Op dat moment zullen de alarmbellen bij de niet-boek-lezers wel gerinkeld hebben.

Het acteerwerk was niet bijster goed. Dat TVOH grietje en die wannabe rapper mogen van mij plaatjes blijven zingen, maar acterend hoef ik ze niet te zien. De pestkoppen wekken behalve irritatie ook de behoefte op om ze goed een lesje te leren. Wat dat betreft zijn die personages dus wel goed gelukt, want je wil ze écht iets aandoen. Etterbakken.

Jochem en David, dat waren de twee die overtuigend speelden. David, zoontje van knappe-vent-ik-vond-hem-al-leuk-in-All-Stars Bossevain, de grote onbekende, stelde niet teleur. Maar goed, de meeste mensen zullen sowieso wel geen al te hoge verwachtingen hebben van het acteerwerk bij een Carry Slee verfilming.

Mooie, emotionele en trieste film over wat pesten kan aanrichten. Wanneer ik straks mijn afstudeerstage ga doen in groep 7/8 van het basisonderwijs, weet ik zeker dat ik een middag deze film met de kinderen ga kijken. Ik ben benieuwd wat deze film zal doen met de jongere doelgroep. Ik hoop in ieder geval dat het net zo'n indruk zal maken als het bij mij deed.

P.s: Ik wil die hond adopteren.

Platina film voor Spijt!

Regisseur Dave Schram en een groot deel van de jonge cast, waaronder hoofdrolspelers Robin Boissevain en Stefan Collier, verrasten vandaag de 400.000e bezoeker van SPIJT! in bioscoop De Munt in Amsterdam. Het is de eerste Carry Slee-verfilming die de status van Platina Film behaalt. De Platina Film werd uitgereikt namens het Nederlands Film Festival en het Nederlands Filmfonds.

(persbericht)

Sorry dat ik het je even vraag maar ik begrijp jou manier van stemmen niet goed. In jou persoonlijke top 10 b.v heb je "Feuten: Het Feestje" staan, maar je geeft die film 0,5 ster.

Is dat een vergissing of begrijp je de top 10 niet helemaal goed??

Ondanks al de cliché's (het was soms wel extreem) en het soms wat matige acteerwerk weet de film toch de juiste snaar te raken. Dit komt mede door het goede spel van Robin Boissevain (David) en Stefan Collier (Jochem) die hun rollen wél geloofwaardig neer zetten. De film liet me ietwat gedeprimeerd achter omdat het pesten iets is wat dagelijks voor komt en ik zeker weet dat er misschien wel een paar 100 jongens en meisjes zijn op dit moment in Nederland die ook zo behandeld worden op school. Verplicht kijkvoer voor brugklassers. Dat zou het moeten zijn.

3,5*

Na'' Achtste groepers huilen niet" weet ook deze film er bij in te hakken.

En dat voor een jeugd en bovendien ook nog een nederlandstalige film.

Gebeurt mij niet zo snel.

De jonge cast acteert naar behoren en komt zeer overtuigend over,

Ik vrees bij dit soort films altijd voor een "Goeden Tijden" niveau.

Maar tegendeel was waar.

Boeiend drama. Actueel verhaal.

Knap neergezet.

4*

Deze film moet verplichte kost worden op scholen waar gepest wordt, goede film!

Ondanks dat het een goed thema is vond ik de film toch niet al te sterk. Ik snap wel wat de boodschap achter deze film is maar toch vind ik het maar goedkoop in elkaar geflatst. Maar vooruit, 2,5 ster

[quote][Deze film moet verplichte kost worden op scholen waar gepest wordt, goede film!/quote]

Eens!

Film hakt er geweldig in en laat je met een beroerd gevoel achter dat dit nog steeds gebeurt is echt vreselijk, vroeger op school werd er bij mijn op school ook gepest maar gelukkig hadden wij drie of meer mensen in de klas die daar mee in opstand kwamen zodat er verder geen nare dingen gebeurde . En daarna was dat vreselijke pesten ook over en heb ik verder in mijn leven dat gelukkig ook niet meer mee gemaakt , ik was niet die jongen die gepest werd en was ook niet de jongen die pestte maar was wel een van de jongens die dit vreselijke pesten de mond snoerde.

Ik had een brok in mijn keel!

Wat een heftig verhaal,

Ik heb het boek gelezen, maar dit is toch anders.

Ga hem morgen weer kijken!

4.5

Heftig onderwerp natuurlijk en geschikt om als waarschuwing op bijvoorbeeld middelbare scholen te tonen.

De uitwerking vond ik verder weinig bijzonder. Beetje clichématig ook allemaal en wat overbodige zijsprongetjes. Overigens deden sommigen acteurs het wel aardig, maar waren anderen wel een moodkiller. Wat was dat pestende meisje hemeltergend slecht zeg. Plaatsvervangende schaamte. En wat een onnatuurlijke dialogen zo hier en daar. Toch een beetje het Nederlandse film - syndroom, zwart-wit gezegd weliswaar.

Al met al nog 2,5*, ben misschien niet helemaal de doelgroep ook. Vroeger wel het boek gelezen, dus moest het toch zien.

Vond het qua impact eigenlijk ook flink tegenvallen, zowel qua drama als (onderhuidse) spanning vanaf het moment dat dat Jochem verdwenen is liet het me eigenlijk volledig koud.

Hmm ja, ik vond wel dat het te lang door ging na Jochem's dood en er teveel 'uitgelegd' werd, maar aan de andere kant draait het in dat laatste gedeelte bijna volledig om David en die vond ik nou juist wél goed spelen, waardoor dat stuk nog wel een beetje impact had op me.

Zonder meer 1 van de betere nederlandse jeugd films, hoewel hij (ben zelf 25) zonder meer ook goed te zien is voor volwassenen.

Het acteer werk is over het algemeen prima, op een aantal scenes van Robin Boissevain na dan, vond hem af en toe een beetje nepperig spelen. Maar dat maakte de film niet minder sterk.

Want het verhaal in de film is ijzersterk, het gaat over een jongen in een klas in het begin van de middelbare school die gepest word.. en niemand doet er wat tegen, Terwijl die jongen eigenlijk gewoon een hele leuke kant heeft ook, maar dan komt hij niet meer thuis na een klassenavond..

De film geeft een aardige indruk hoe het er aan toe kan gaan in een klas, de sfeer en de onderlinge relaties, en wat de effecten van pesten kunnen hebben.

Kreeg zelfs kippenvel van het einde van de film, was ijzingwekkend sterk einde

Daarom een echte aanrader

4*

Wat een mooie film, had er niet van verwacht dat het me zo erg aansprak.
Ontroerend maar pakkend verhaal, zouden ze eingelijk op elke school moeten laten zien.
Raad deze film zekers aan!
( Mogelijke spoiler ) :
Had alleen eingelijk willen zien hoe en wat er ging gebeuren met de pesters na de tijd.
& de uitwerking van Jochems overlijden vond ik wat minder ,
Maar verder een TOP film, ik vind het persoonlijk 1 van de beste films van Carrie Slee.
Heb ook het boek een tijd terug eens gelezen, maar met beelden erbij is toch ''intresanter''.
4,5 voor deze meeleef-jank film

Zeer goed gespeeld door die jonge acteurs

Inderdaad moeten ze dit eigenlijk verplicht draaien op alle scholen,

Je kunt bijna niet geloven dat dit ooit gebeurd,maar schijnbaar wel,diep triest!!

Indrukwekkende film. Heftig onderwerp. Goed geacteerd. Je wordt er gewoon stil van als het afgelopen is. 4,5*

Ik heb eigenlijk geen idee of ik vroeger dit boek van Carry Slee heb gelezen. Het kan best, want op de basisschool heb ik er wel een paar gelezen. Maar dat is zo lang geleden, dat ik sowieso geen idee meer had hoe het allemaal verliep. Nou heb ik weinig met films van eigen bodem, maar ik was toch wel benieuwd naar dit verhaal over pesten. Toch altijd wel een interessant onderwerp, al heb ik er zelf gelukkig nooit veel last van gehad. Maar om mij heen heb ik wel genoeg gezien, waardoor ik wel kon concluderen dat deze film redelijk realistisch is.

We volgen dus Jochem, een dikke jongen met een gebrek aan zelfvertrouwen, sociale vaardigheden en extrovert gedrag. Hij weet zichzelf niet te wapenen tegenover zijn pesters en is elke dag de lul. En zoals het hoort in een verhaal als deze beginnen de pesterijen klein, maar worden ze steeds erger. Zo richting het einde van al dat pesten vond ik het wel een klein beetje over de top raken. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat zoiets allemaal echt in die mate gebeurd. Het zorgt er ieder geval voor dat Jochem na de klassenavond zelfmoord heeft gepleegd. Nou lees ik op Moviemeter bij de berichten dat mensen dit erg onverwachts vonden, maar dat vind ik eigenlijk niet. Het pesten nam steeds meer ernstigere vormen aan en daar kwam ook nog eens voor het eerst in zijn leven liefdesverdriet bij. Kortom, dieper kon hij niet meer zinken. Niet dat ik in iemands hoofd kan kijken, maar het lijkt me voor een labiel iemand die het niet meer ziet zitten wel HET punt om er eventueel een einde aan te maken. Al kan ik me nooit inbeelden dat iemand dat zou kunnen doen bij zichzelf...

Daarna volgen we de betrokkenen en hoe zij om moeten gaan met Jochems dood. Daar ontspoort de film een klein beetje. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat pester Sanne totaal geen moeite met alles heeft en ook de schuld niet bij zichzelf zoekt. Idem voor de schoolmentor, die heeft dan wel een schuldgevoel, maar lijkt niet te snappen dat hij het allemaal wist, maar niet stopte. De speech van David vond ik trouwens wel sterk, bij de herdenking van Jochem. Gelukkig loopt de film niet al te zonnig af en krijgt oa Sanne als hoofdverantwoordelijke nog de politie aan de deur. Ik had alleen wel wat meer willen zien van na de zelfmoord. Schuldgevoelens bij de pesters bijvoorbeeld. Of een confrontatie tussen Sanne en de ouders van Jochem. Wat was trouwens het nut van de scene thuis bij Sanne, waar je ziet dat ze een vadsige, vretende en gehandicapte vader heeft? Was dat om de dader een achtergrond te geven waardoor je enig begrip voor haar gedrag moet krijgen? Op sommige momenten miste de film uitdieping van personages en verhaal. Een kwartiertje extra had de film goed gedaan.

Qua acteerniveau is de film trouwens wisselend. Die Sanne deed wel erg aan overacting, maar David en ook Vera (leuk meisje trouwens) vond ik best goed spelen, net als Jochem. Al lijkt me zijn rol niet al te lastig. Weinig dialoog en vooral moeilijk kijken. Opvallend trouwens dat de film niet eindigde met een romance tussen David en Vera. Daar leek de film toch lange tijd wel op af te stevenen. Ik lees dat een aantal acteurs bekend zijn als je bepaalde tv programma's volgt, maar ik kende er helemaal geen, dus ik stond er neutraal in. Het zal wel niet mijn doelgroep zijn.

3*

Goed neergezet, ook al had ik een vermoeden hoe de film zou aflopen. Maar dat is misschien meer uit het oogpunt wat ik uiteindelijk zou verwachten in dezelfde situatie.

Goed neergezet. soms wat overacting, maar gezien het een kinderfilm is goed opgebouwd en een goede belevingswereld neergezet. Knap!

Ik heb ook bijna moeten huilen. Voornamelijk door het acteerwerk. Ik lees bij Nederlandse films altijd bij reacties dat mensen bang waren voor een zeker 'GTST-gehalte'. Deze film doet qua acteerniveau zwaar onder aan die serie.

Het script is overduidelijk te makkelijk geschreven want de personages hebben totaal geen diepgang(Voornamelijk David en Vera, maar ook Jochem is een ongelofelijk 'leeg' personage). Voor mij had dat als gevolg dat ik totaal geen hoogte kreeg van vrijwel alle personages, wat een doodsteek is voor een film met een verhaal als deze. De dialogen zijn zó tenenkrommend slecht dat ik me er aan ging ergeren. Dit, in combinatie met het slechte acteerwerk zorgde ervoor dat ik geen gevoel kreeg bij deze film en haar personages.

Het verhaal zit rommelig in elkaar. 95 minuten leken te kort voor de plannen van de regisseur. Dat kan, maar maak een keuze. Of je haalt er overbodige scene's uit, of je zorgt ervoor dat die scene's niet meer overbodig overkomen door ze meer diepgang te geven. De gehandicapte vader van Sanne bijvoorbeeld, die wordt er zo even tussendoor gepropt, waarom? Ja, het verhaal zelf is heftig. Maar zoals gezegd, het gevoel ontbreekt. Het moment dat bekend wordt dat Jochem zelfmoord heeft gepleegd deed me he-le-maal niks. Niet dat ik een ongevoelig persoon ben. Ik dacht alleen maar; 'Tja, triest.' Alsof iemand een grapje maakt waar je net niet om kan lachen, dat je denkt: 'Hm, ja. Dat is wel grappig'. Maar hardop lachen doe je niet.

Begrijp me niet verkeerd, ik begrijp als geen ander dat dit een film is voor kinderen/jongeren. Ik behoor niet tot deze doelgroep maar van een film met 400.000+ bezoekers had ik véél meer verwacht. Het is goed dat er aandacht wordt geschonken aan dit onderwerp en natuurlijk is het vreselijk, maar Dave Schram scoort hier heel goedkoop platina-status met een zeer matige film over de rug van een prima kinderboek.

Nou deden sommigen het wel slecht, maar acteerwerk dat zwaar onder doet aan GTST is lichtelijk overdreven.

Verder opzich wel eens met je verhaal.

zelden zo'n goede en ontroerende Nederlandse film gezien.

zeer indrukwekkend,zou eigenlijk verplichte "kijkkost" moeten worden op allerlei scholen.

heftig ....!

Heb er geen andere woorden voor.

voor iedere leeftijdscategorie zeer aanbevelingswaardig...

Het is voor mij alweer de vierde verfilming van een Carrie Slee boek, die ik gezien heb. Deze films beginnen mij steeds meer te bevallen. Het zijn films met een heel aardig verhaal én een duidelijke educatieve boodschap. Als het aan mij zou liggen, zouden deze films verplichte leerstof worden op middelbare scholen. Het acteren van de jongelui is niet je dat, maar alleszins aanvaardbaar en vaak beter dan de prestaties van professionals in andere films.

Ik heb nog een paar Carrie Slee’s te gaan. Ik ben reuze benieuwd.