12 Years a Slave (2013)

Vooraf was ik een beetje sceptisch omtrent 12 Years a Slave. Zodra een film over een gevoelig onderwerp als slavernij een Oscar wint ben ik al snel bang een belerend product voorgeschoteld te krijgen dat elke vijf minuten wordt ondersteund door een voice-over. Of was ik misschien niet stiekem teleurgesteld dat The Wolf of Wall Street naast alle prijzen greep? Ik was begin dit jaar tenslotte als een nieuwe Scorsese fan de bioscoop uitgelopen. Toch was ik gisteravond nóg meer onder indruk.

We maken kennis met een stukje geschiedenis dat weinig regisseurs durven aan te snijden. Quentin Tarantino deed recent een poging maar in Django Unchained bleven veel dingen verpakt onder zijn kenmerkende stijl van humor. Er gebeurden wel een paar schokkende dingen in Django maar uiteindelijk was dat toch een product dat vooral moest amuseren en bioscoopbezoekers aan het lachen moest maken. Ditmaal heb ik links en rechts gesnotter gehoord en had ik het zelf ook meerdere keren moeilijk om het droog te houden.

Steve McQueen heeft de juiste mensen naar voren geschoven want de (hoofd-)rollen werden ijzersterk neergezet. Behalve Chiwetel Ejiofor in de huid van Solomon en de bekroonde Lupita Nyong'o als Patsey vond ik Michael Fassbender waanzinnig goed acteren. Vanaf de eerste minuut heb je een hekel aan die man en dat wordt in de loop van de film alleen maar erger. Een slavendrijver die niets menselijks in zich lijkt te hebben en haast hardvochtiger is dan de fanatiekste SS-officier .

Tussen de ontberingen door ziet de kijker fraaie natuurbeelden wat de grauwheid enigszins wegneemt. Ook het gezang op de plantage gaf 12 Years a Slave net even een hoopvoller en optimistischer voorkomen. Hierdoor vind ik de film persoonlijk een stuk minder deprimerend dan Requiem for a Dream al blijft de toonzetting natuurlijk behoorlijk donker. McQueen lijkt als 'beeldenschepper' een natuurtalent want er waren een paar staaltjes die de tegenstellingen van de zwarten en blanken wel heel treffend naar voren brachten:

- Zo lijken de voorbijgangers op de slavenmarkt totaal geen belangstelling te hebben voor de handel die voor hun ogen plaatsvindt. Het feit dat slavernij volledig was geaccepteerd wordt hiermee op gepaste wijze onderstreept. Realistisch maar ook pijnlijk.
- Na een gewetenskwestie van Solomon die hij nauwelijks kan overwinnen besluit Fassbender het karwei zelf maar af te maken en slaat hij zijn productiefste slavin halfdood. Nadat ze wordt weggesleept komt er heel vluchtig een stukje zeep in beeld dat u en ik voor 89 cent in de supermarkt kopen. Meester Ebbs vind het nodig een totaal zinloze vete koste wat kost te winnen en gaat hiervoor letterlijk over lijken. Dit soort prestigeduels zullen destijds aan de orde van de dag zijn geweest en voor welk doel? Het gezag nog maar eens onderstrepen tegenover een allang murw gebeukte en volledig kansloze opponent?
- Later in de film maakt Solomon zijn timmerwerk af waar voor hem de nodige belangrijke dingen zijn gebeurd. Denk aan zijn kleine succesje op de 'meester' en het gesprek met Brad Pitt. Vervolgens zien we op de achtergrond het enorme huis van de plantage-eigenaren verschijnen en komt onmiddellijk de gedachte op hoe betekenisloos de overkapping voor hen feitelijk is.

Zijn er ook zwakke punten? Jazeker. Zo was het misschien nuttig geweest zo nu en dan een (geschat) jaartal te melden. Nu kan ik mij voorstellen dat sommigen kunnen denken dat de film een tijdspannen van drie, vijf of acht jaar beslaat in plaats van twaalf. Verder zette Pitt zijn accent in het begin wel erg sterk aan en waren er nog enkele schoonheidsfoutjes. Toch laat ik mijn gevoel spreken en die zegt dat er weinig films zijn geweest die mij op bepaalde momenten zo sterk wisten te raken. Als product is 12 Years a Slave niet volmaakt maar de indruk die het achterlaat is beklemmend en ongekend confronterend. Je hebt nauwelijks de indruk naar een film te kijken en het idee dat dit allemaal één op één werkelijk is gebeurd is ronduit schokkend.

Nadat de aftiteling verscheen had ik even een tijdje nodig om de krachten bijeen te rapen. Gelukkig maakten de dames naast mij ook geen haast om hun jassen te pakken waardoor ik de film even kon laten inwerken. Een werkje dat mij absoluut bij zal blijven.

5*

Indrukwekkende film, waar ik totaal geen last had van het tempo. Vond het zelfs redelijk voorbij vliegen. Het verhaal is natuurlijk erg intens en kent een boeiend thema. En net als in Shame ziet er allemaal nog intenser uit door de keuze van zijn shots. En dat werd versterkt door het geweldige acteerwerk van de hele cast. Met name van Fassbender ben ik een groot fan. Ook Hans Zimmer's muziek versterkt de film als geheel. Het zou niet mijn keus zijn geweest voor beste film bij de Oscars, maar ik kan er zeker mee leven.

4*

Minder interessant dan McQueens vorige films. Heeft vooral met het onderwerp te maken. Het relaas van Solomon bestaat uit de min of meer gebruikelijke elementen en is verder ook niet iets dat een ander licht schijnt op de slavernij of iets dergelijks. Onderscheidende factor is zijn beheerste stijl.

Toch vaak dat je dit soort films snel ziet verzuipen in opgeklopte dramatiek, maar dat valt hier reuze mee. Zelfs Zimmer houdt zich redelijk koest. Z'n geluidsomlijsting is van tijd tot zowaar eens van toegevoegde waarde. De film is eigenlijk niet of nauwelijks op zo'n valse noot te betrappen. Een pré.

Al valt het slot niet echt gelukkig uit. Zo'n hereniging doet het natuurlijk goed bij de snotteraars. Wat mij betreft had het mogen stoppen wanneer Patsey in de achtergrond verdwijnt, wetende dat het voor haar nog lang niet voorbij is. Zo'n film moet bloeden, dit doekje pakt me iets te groot uit.

Ergens zit daar natuurlijk ook een rare gelijkenis in met wat Clemens in het begin flikt. Hoe dan ook, beste scène is die aan de galg waar de andere slaven schijnbaar onbekommerd verder gaan met hun dagelijkse werkzaamheden. Daar is de hand van McQueen in te herkennen, al werkt die niet altijd.

Een langdurig shot op het getormenteerde gelaat van Ejiofor maakt minder indruk. Dan merk je toch dat de vorige hoofdrollen van McQueen iets meer te bieden hadden. Hij vliegt niet uit de bocht, het scenario trekt niet al te zwart-wit van leer en de film voelt oprecht, maar indrukwekkend is iets anders.

Wat allereerst opvalt aan deze film is hoe mooi alles eruit ziet en hoe sfeervol alles is gefilmd. New Orleans ziet er oogstrelend uit met alle bomen, het water etc. Je zou bijna vergeten naar wat voor gruwelijkheden je ondertussen zit te kijken.

De speelduur is hier geen bezwaar. Je krijgt voldoende tijd om de karakters te leren kennen en om hun ontwikkeling mee te maken. De scenes waren vat mij betreft steeds van de juiste lengte. Ik had niet het idee dat ik liever iets anders had willen zien, meer verdieping wilde (die uiteraard wel in het boek te vinden is) of dat iets juist te lang duurde. Soms maakte de film een korte pauze met wat natuurshots, net als een boek dat ook kan doen, bij een nieuw hoofdstuk bijvoorbeeld. Dit was slim getimed als adempauze. Om de dingen die je net had gezien even te kunnen laten bezinken.

Het verhaal was voor mij minder schokkend als het misschien had kunnen zijn, omdat ik hiervoor al naar Hoe duur was de suiker heb gekeken. Dat maakt natuurlijk al iets beter ingespeeld op de dingen die in die tijd gebeurd zijn. Al neemt elke film natuurlijk een wat andere route. In dit geval een waargebeurd verhaal over een slaaf die eigenlijk ten onrechte slaaf was. (Eigenlijk was elke slaaf natuurlijk onterecht slaaf, maar goed. We begrijpen wat de film wil vertellen.)

Apart vond ik het dat sommige van deze slaven in alle openheid vrij opstandig waren. Lijkt me gevaarlijk. Bij HDWDS waren ze heel wat geniepiger. Dat lijkt mij reëler, maar of dat ook echt zo is?

Zonder het boek te hebben gelezen denk ik nu te kunnen zeggen dat ik hier een prima samenvatting van heb gezien.

Qua acteren had ik dit keer weinig te zeuren. Ejiofor doet het goed als Northup. Draagt de film, is overtuigend. De hele rest van de cast doet het ook prima.

Sommige scenes namen me net iets minder mee dan mijn kijkgenoot. Die zat aan het eind te huilen. Die snaar hebben ze bij mij dan weer niet kunnen raken.

Mooie film. Ik zeg een

4*

De film is geworden wat ik ervan had verwacht, het onderwerp is immers al talloze keren verfilmd. De misselijkmakende onderdrukking van een categorie mensen, in dit geval "the nigger, the boy", neergeschreven door een man die het allemaal aan der lijve heeft moeten ondergaan. Machtsmisbruik is van alle tijden (zie maar naar de kind slaven in derdewereldlanden), iemand vernederen, verkrachten en/of afranselen is van een andere orde. Gelukkig voor de man waren niet alle blanken in die tijd onmensen, kan ook niet anders. Je moet al een zieke geest hebben om je medemensen op die manier te behandelen. Waar ik me, los van het verhaal wel vragen bij stel, is de prestatie van de Oscar winnares Lupita Nyong'o. Om Julia Roberts en Jennifer Lawrence te verslaan, is er in mijn ogen toch iets meer nodig dan wat ik van haar heb gezien, maar dat is natuurlijk mijn mening. Niettemin boeiende film.

zeker?

Blij dat wetenschap niet met die mate van zekerheid bedreven wordt

Prima dat jij het geen Oscar waard vond, maar om nou met zekerheid te stellen dat de film niet Oscarwaardig is zonder uitleg of vergelijking met de andere genomineerden, daar kunnen we niet zoveel mee.

Ik ben zelf overigens ook niet 100% overtuigd of ik de Oscar voor beste film voor '12 Years a Slave' wel verdiend vind, maar nu vind ik die vraag ook niet zo heel interessant gezien de willekeurige en bevooroordeelde natuur van de Academy Awards (en de samenstelling van the academy). Ik heb zowel van Gravity als van The Wolf of Wall Street meer genoten,maar dat is natuurlijk niet het criterium. Dallas Buyers Club en Her moet ik nog zien.

Interessanter voor mij is hoe McQueen omgaat met de materie en de historie, hoe hij zijn verhaal vertelt en welke stijlmiddelen hij daarbij gebruikt. En uiteraard hoe het imposante blik acteurs zich houdt. 12 Years a Slave is geen meesterwerk voor mij, daarvoor vond ik het verhaal en de thematiek misschien toch iets te weinig uitgewerkt, hoe bewust die keuze misschien ook moge zijn. Lupita Nyong'o beste scènes zitten pas later in de film en ook Chiwetel Ejiofor krijgt pas in de derde akte de kans om echt te schijnen. Acteurs als Giamatti, Dano en Cumberbatch (o.a.) zijn van het niveau dat je zou mogen verwachten maar Fassbender heeft een zieke intensiteit die hem terecht een nominatie opleverde. Overigens, hoé goed Lupita Nyong'o ook was, Adèle Exarchopoulos heeft mijn stem voor beste acteerprestatie in 2013 voor La vie d'Adèle - Chapitres 1 et 2.

De fotografie is van McQueens vaste DOP Sean Bobbitt en ook deze film ziet er prachtig uit, het Zuiden wordt schitterend in beeld gebracht. Toch vond ik Shame stilistisch beter, al is die heel anders gefilmd en eigenlijk moeilijk hiermee te vergelijken. Je kunt de cotton fields en plantage moeilijk met de kilheid van Shame in beeld brengen.

Ik was meer dan een beetje verbaasd dat de muziek aan het einde van Zimmer bleek te zijn. Je zou bijna vergeten dat de man ook nu nog meer kan dan bombastische scores maken (die ik overigens zeer waardeer). Wel licht hinderlijk vond ik dat de score me meer dan een beetje aan Price's werk voor Gravity deed denken. Beide prachtige scores, maar het leidt af als je aan de Sojoez raket moet denken tijdens emotionele scènes waarin iemand de zweep krijgt.

Een zware film, goed geacteerd en mooi in beeld gebracht. McQueen doet de historische werkelijkheid hier wat mij betreft geen geweld mee aan (al ben ik niet gespecialiseerd in Amerikaanse geschiedenis) en weet aangezet melodrama wat mij betreft vakkundig te vermijden. Wat rest is authentieke ontroering over een goed gemaakte film, al is het voor mij niet het meesterwerk dat velen erin zien. Daarvoor miste er toch net iets, al kan ik niet precies de vinger erop leggen wat.

8,5/10 wordt 4*

Hoewel ik de vorige twee films van McQueen denk ik sterker vond (Shame zeker), toch weer een bijzonder fraaie film. Ik was een beetje bevreesd door iets te veel Amerikaans melodrama en te veel leed om het leed, maar McQueen springt er juist wel erg sterk mee om. Het is een redelijk traditionele film, waarin de minder traditionele scenes er duidelijk uitspringen wat mij betreft. Scenes die juist door hun lengte erg sterk worden. Hoe hard, ruw en verschrikkelijk ook, de scene waarin Salomon wordt opgehangen is juist sterk door de lengte, om wat er om hem heen gebeurd, de ogenschijnlijke normalisering van de gang van zaken.

Ook behoorlijk verontrustend om te tonen hoe naast de bekende bruten zoals het personage van Fassbender en diens vrouw, ook ontwikkelde en sympathieke lui zoals die van Cumberbatch gewoon meedoen met de hele gang van zaken. Verder inderdaad erg goed overgebracht door Ejiofor en de rest. Enige wat ik echt niet zo goed vond werken is de keuze om Pitt zo prominent op te laten draven. Vond ik minder geslaagd en een beetje bedacht overkomen.

Verder een stuk beter dan verwacht omdat McQueen zijn stijl -weliswaar in iets getemperde vorm- weet door te trekken. Een ruwe en niet-geromantiseerde weergave van hoe de slavernij moet zijn geweest. 3.5*

Rauw portret van de slavernij. Als kijker leef je des te meer mee met het personag (schitterende vertolking overigens) omdat de verschillende fases (ontvoering - boot - plantage) goed in beeld worden gebracht. Beetje vergelijkbaar met Django Unchained, maar dan nog wat gruwelijker, explicietere scènes en zonder de (overbodige?) humor

"12 Years A Slave" onderscheidt zich op vele fronten van de overige films over slavernij die ik heb gezien. Geen bombastische toestanden, geen ellenlange liefdesperikelen, en geen cliché Hollywood-einde. Puur, direct, straight to the point en geloofwaardig.

De scene waar Solomon met een strop om zijn nek op zijn tenen staat, en de slaven op de achtergrond daar geen enkele notie aan hebben (niet durven), en maar duurt, en duurt...één van de meest beklemmende scenes die ik gezien heb.
De marteling van Patsey (Lupita Nyong'o) was ronduit walgelijk en ik vraag me af wat je in godsnaam voor zieks had verwacht als je deze zweepslagenscène uiteindelijk "mee vond vallen" zoals stefan dias in de recensie hierboven. (dat je er überhaupt op zit te wachten)

Ook de ogenschijnlijk "aardige" mensen vonden het doodnormaal om slaven te houden. Plantagehouder Ford leek een geschikte kerel met gevoel, maar ook hij had slaven en haalde moeders met kinderen uit elkaar. Even wegkijken, dat wel, want hij vond het vervelend, maar uiteindelijk ging de koop gewoon door. Het wordt pijnlijk duidelijk hoe het de normaalste zaak van de wereld was om slaven te kopen, net als het voor boeren gebruikelijk is om varkens en koeien te kopen.

Solomon deed wat hij kon om te overleven. Hij was 12 jaar een slaaf, en deze titel geeft in geen geval aan dat het 'allemaal wel goed komt', want als je dat denkt heb je de film echt niet begrepen.

Deze film die ik nu eindelijk gezien heb moest het voor mij in de eerste plaats vooral hebben van de schitterende fotografie van de prachtige natuur die mij sterk aan de films van Malick deed denken. Het verhaal zelf wist mij aanvankelijk maar niet te boeien. Sommige gruwelijk ogende scènes logen er natuurlijk niet om, maar ja, slaven werden in het zuiden van de States in die tijd niet gezien als mensen maar puur als materiaal. De zweep erover als het ¨materiaal¨ niet goed genoeg funktioneerde, want het moest natuurlijk vooral geld op brengen. Ja, zo ging dat destijds. Wat dat betreft hadden die varkens in de stal het beter. Geloofwaardig vond ik deze film dus wel. Het acteerwerk vooral van Fassbinder maar ook van die andere sadist Paul Deno was meer dan uitstekend. Maar, het is toch vooral het zeer ontroerende einde die deze film voor mij over de 3,5/4,0 sterren heen tilde.

Dus, toch nog aangenaam verrast door deze film die de oscar voor beste film denk ik toch best wel verdiend heeft. En, om eerlijk te zijn, ik zou deze film niet bekenen hebben als die de oscar voor beste film niet gekregen zou hebben. Eenvoudigweg omdat voor films die gaan over ellende ik de laatste tijd helemaal niet meer in de stemming ben.

4,0*

Sterke film. Adembenemende scenes en acteerwerk om van te smullen.

Hoewel dit absoluut een sterke film is zie ik helaas wel een dalende lijn in het werk van McQueen. Hunger is toch vrij duidelijk zijn beste film. Een van zijn sterke punten blijft het in beeld brengen van het fysieke lichaam. Dat zit in al zijn films en ook hier. Maar helaas zet deze film het drama regelmatig nadrukkelijker aan. De nogal heftige scene waarin Northup hangt is erg McQueen en niet alleen heftig, maar duidelijk de beste scene van de film.

Helaas zit er in 12 Years a Slave nogal wat als standaard drama uitgewerkte scenes. Hij doorbreekt daarmee de toon niet zo radicaal als in de scene waar ik in Shame over viel, maar het zorgt ervoor dat deze film zijn potentie niet waarmaakt en bijna evenveel aanvoelt als een goedgemaakt tussendoortje dat door Oscarnominaties omhoog wordt gestuwd, maar wat ik een week later al weer kwijt ben (zoals pakweg The Hurt Locker). Als dan co-producent Pitt zich een nogal geforceerd klein rolletje blijkt te hebben gegeven lijkt dat oordeel compleet.

De film stijgt daar op de valreep nog bovenuit door het kale, aardse einde dat wel weer indruk maakt en niet in allerlei vallen trapt. Daardoor overheerst het positieve nog flink, maar ik begin wel te vrezen voor McQueen.

Kleine 3.5*

Prima film met goedgekozen acteurs. Toch niet bijzonder vernieuwend: het had een jaren 90 film kunnen zijn. Jammer dat er zo weinig diepte in zit.

Gewoon een goede film. Absuluut geen 5 sterren waard, daar pakte hij niet genoeg voor. Het wordt nergens echt bijzonder.

Fassbender en Ejiofor spelen goed.

Had er stiekem toch iets meer van verwacht.

Film die bij mij in eerste instantie (lees: het eerste uur) even moest groeien. Laatste uur is ijzersterk met een aantal scenes die lang op je netvlies zullen blijven staan.

Het eerste uur zoals gezegd ging wat te snel, nog voordat je er goed voor ging zitten was de beste man al ontvoerd. Had graag nog wat achtergrond van hem willen zien. Daarom duurde het ook even voordat de film mij greep.

Het laatste uur was adembenemend, al had ik graag een ander einde gezien. Waarom geen indrukwekkende ontsnapping, met dito achtervolging, bijvoorbeeld toen hij die spullen moest halen voor Epps vrouw. Met een ontsnappingsroute over land en water, dan had er van mij nog wel een uurtje bij gemogen. Waarom werd hij niet op een andere manier uit het slavenbestaan gehaald? Ik snap dat dit een min of meer 'true based' film is, maar dan nog. Dit ging mij te simpel. Met ineens een soort Jezus die opstaat (Brad Pitt) die de good guy speelt en hem 'ineens' liet vrijkomen.

En naderhand vond ik het ook een gemis dat Solomon dat meisje Patsey niet later nog had geholpen op een of andere manier. Dat was voor mij een bevredigender einde geweest dan nu, dat al zijn gezinsleden sprakeloos hem op stonden te wachten..

Buiten dat, heftige maar vooral goede film. Oscarwinnaarwaardig? Tja, da's dan wel weer typisch...

Het is vooral een harde film geworden met erg overtuigende acteerprestaties. Het kwam ook allemaal erg realistisch over en kon de tijdsgeest goed vatten.

'k vond deze film zeker de moeite om te bekijken.

Best wel een goede film. Wat ik een afknapper aan de film vond was de rol van Brad Pitt. Alle blanken zijn slecht behalve Brad Pitt. Zijn rol is ook niet erg geloofwaardig. Als plantage eigenaar laat je natuurlijk nooit iemand met zulke ideeen tussen je slaven werken.

Mijn verwachtingen waren niet al te hoog, ondanks dat ik Shame en Hunger goede films vond, maar dit type films verzanden vaak in spanningloos drama en helaas kreeg ik gelijk. Een loodzware en saaie vertelling waarin iedereen keurig zijn rol vertolkt, zonder dat ik ook maar een keer werd verrast- McQueen is een degelijk regisseur geworden.

Eigenlijk kon je de film vanaf de eerste scene uitschrijven- geen enkele keer een originele invalshoek, hooguit de scene dat Solomon hulpeloos aan een tak hing half opgehangen terwijl iedereen doorging met zn werk. En dat uitgererekend de enige fatsoenlijke blanke in de film werd gespeeld door co-producent Brad Pitt, tsja...

Hoodrolspeler Ejiofor speelt als halve heilige een ondankbare rol, moeilijk om met zulke slappe teksten indruk te maken, een beetje gekweld kijken dan houdt het wel op. Fassbender had het dan makkelijker maar zijn portrettering van een sadistische en verkrachtende slavenhouder is ook .al vaker gedaan. Het is allemaal zo stereotype, geef mij maar de veel originelere prent van Tarantino waarin je nog wel eens verrast wordt. Dat het in Amerika zo op handen gedragen wordt begrijp ik nog enigszins want het is het soort film die je daar goed moet vinden -vandaar ook de overdreven Oscar-oogst alsof je net hebt gekeken naar een meesterwerk- maar dat de film hier ook zo'n hoog gemiddelde scoort verbaast me enigszins.

Enige pluspunt vond ik Lupita Nyong'o, zij speelde goed en naturel, en maakte wel impact met haar kleine rol.

Eigenlijk wil ik deze film allereerst in 1 woord samenvatten: indrukwekkend !!!

12 Years a Slave duurt ruim twee uur dus was ik in het begin een beetje bang dat het verhaal wat langdradig zou worden, maar dat is absoluut niet het geval. De slavernij, de onthutsende mensenhandel en de meedogenloosheid tegen de in de film zo benoemde 'nikkers' worden werkelijk op sublieme wijze in beeld gebracht.

De geweldige setting, het goede camerawerk en het voortreffelijke acteerwerk van Chiwetel Ejiofor en zeker ook niet te vergeten Lupita Nyong'o dragen daar zonder twijfel hun steentje aan bij.

Sommige scenes raakten me zo diep dat het kippenvel op mijn lijf verscheen met als hoogtepunt toch zeker de scene waarin Solomon wordt gedwongen om Patsey door middel van zweepslagen tot op het bot te pijnigen.

Enige minpunt van de film vind ik persoonlijk dat we tijdens de film eigenlijk zelden of beter gezegd nooit zien hoe de vrouw en kinderen van Solomon met het gemis van hun echtgenoot en vader (12 jaar !!!) omgaan.

Wat mij betreft heeft regisseur McQueen met deze film echt een meesterwerkje afgeleverd: 4,5 *

Prachtige film over een vrije, zwarte man met een gezin die als slaaf verkocht wordt. Een meeslepend verhaal met een aantal aangrijpende momenten. De film speelt zich af in Amerika tijdens het midden van de negentiende eeuw en het is allemaal mooi, maar ook medogenloos in beeld gebracht. Sterk acteerwerk van zowel de hoofd- als vele bijrollen. Wat mij betreft een instant klassieker.

Haha, die Hans Zimmer heeft zeker wel een halve middag werk gehad om de muzak in elkaar te knutselen die onder deze film gemonteerd zit. Niet te begrijpen dat je daar mee aan durft te komen, en dat je dat als regisseur ook accepteert.

Maar goed, het zegt wel het één en ander over de film. 12 years a slave is te conventioneel en te clichématig om indruk te maken. Zoals vaker bij dergelijke drama's wordt er alles aan gedaan om maar duidelijk te maken hoe onrechtvaardig de situatie wel is (alsof dat op voorhand al niet duidelijk is), in plaats van een lopend verhaal uit te werken rondom een personage dat aanspreekt. Helaas gaat dat gepaard met van die betekenisvolle en gezwollen dialogen, waarvan die in de slotscène één van de ongeloofwaardigste is. Dat alleen al haalt voor mij de film voor een groot deel onderuit.

Inderdaad schiet McQueen tussendoor een aantal mooie plaatjes, maar als geheel kan de stijl van 12 years a slave me ook niet overtuigen. De film heeft geen eigen gezicht.

Over de gehele linie wat mij betreft een matige film, een typisch product (in de negatieve zin van het woord) uit Hollywood. Hoewel het goed is dat het onderwerp op deze manier weer voor het voetlicht wordt gebracht, dat is dan wellicht nog de grootste verdienste van deze film.

12 Years a Slave is zeker niet subtiel, maar had heel veel erger gekund in de handen van een andere regisseur. Als - noem maar wat - een Spielberg. De aanpak van Steve McQueen zorgt voor een intense en zware film met af en toe een paar ijzersterke keuzes. Die paar lange shots die de film heeft (van Platt die nog aan het touw hangt of de zweepslagen) geven de film iets unieks en dat werkt het beste. McQueen weet te voorkomen dat het allemaal te geromantiseerd overkomt, ondanks dat zijn film wel grotendeels volgens het boekje verloopt. Grootste minpunt van de film is het casten van de grote namen. Ejiofor en Nyong'o doen uitstekend werk, maar ineens Pitt tegenkomen werkt niet echt best. Een onbekende acteur had in die rol veel meer toegevoegd. Enkel bij Fassbender had ik geen problemen, maar die speelde dan ook echt fenomenaal.

3,5 sterren.

12 Years a Slave

WAT EEN FILM!!
Heftig maar toch mooi tergelijk...

Met zo'n film als deze zie je de echte werkelijkheid hoe dat in het echt (misschien) wel is gebeurd.
12 Years a Slave heeft een sterk verhaal in zich. Een verhaal over een man, die zijn leven goed op de rit had, en toen werd gekidnapt en uiteindelijk een slaaf is geworden .
Je kan zien dat het erg treurig was die tijd Denk aan de verrichte mishandelingen.

Ik moet ook erbij zeggen dat Chiwetel Ejiofor hier een knap staaltje acteer werk heeft verricht. Ik vind dat je dat echt goed moet kunnen om zo'n film te maken, en zo'n heftige boodschap naar je toe te sturen op de bank. Natuurlijk geld dit ook voor Lupita Nyong'o en Michael Fassbender.

Natuurlijk was het einde ook gewoon super. Lekker het gevoel van "Haha! Zie je nou wel!" hier meer bedoel ik dan dat hij al de heletijd zegt dat hij een Vrij man is, en dit dan uiteindelijk ook weer word.

Voor een film zoals deze een 4.0* een mooie en goeie score, en dit hebben ze verdient. Ik denk dat hoger iets te hoog gegrepen is.. Omdat het toch wel soms iets te heftig is, en dit sloeg mij eigenlijk af van het kijken, denk hierbij aan al die zweepslagen etc., maar zo zie je wel hoe het nou echt was, en dat was natuurlijk verschrikkelijk voor deze mensen!

Indrukwekkend. Een bekende zei dat het niet mogelijk was deze film zonder tranen in de ogen te bekijken, en mij is het ook niet helemaal gelukt.
12 Years a Slave is hard en realistisch; dit geldt zowel voor het verhaal als voor de manier van film, en het feit dat de film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal versterkt dat beeld alleen maar.
De cast doet het fantastisch: de ´donkere´vast is goed, maar het is vooral Fassbender die opvalt, in een bijna onmenselijke rol. Ik denk dat niet veel acteurs deze rol zo goed hadden kunnen neerzetten. Of dat in dit geval een compliment is weet ik niet. de geselscene is ontzettend confronterend en ze laten erg veel zien. Je moet mentaal maar in staat zijn zo´n scene te spelen.
De tussenkomst van Pitt is wat abrupt, en het is wat apart om te zien hoe betrekkelijk eenvoudig Solomon uiteindelijk wegkomt. Ongeloofwaardig is het natuurlijk niet, want dit was wel de realiteit. Het einde is ontroerend.
Ik kan niet zeggen dat ik genoten heb, maar wel dat de film me heeft geraakt, en dat er inhoudelijk vrij weinig op is aan te merken.
Naast een goed historisch beeld toont deze film diepere inzichten over de schaduwkanten van de mens. De muziek is schitterend; de ´Roll Jordan Roll´-scene maakte erg veel indruk.
4,5*

Tja, eigenlijk typisch zo'n degelijke Oscarfilm waar ik naast 'goed, aangrijpend', weinig zinnigs over weet te zeggen. Hier en daar is de hand van Steve McQueen wel te zien, vooral in de lang aanhoudende intense shots. Ik ben er niet echt fan van, maar gelukkig was het stilistisch niet altijd zo traag als in Shame, en in deze film wel goed gebruikt, zeker in die ongemakkelijk lange scène waar Solomon opgehangen is. Ook hier en daar wat mooie natuurshots die wegkijken als een schilderij.

Opvallend vond ik de haast 'Shakespearisaanse' teksten soms. Vraag me af of er veel min of meer uit het boek is gekopieerd? Vroeg me regelmatig af of men (en zeker de slaven zelf) toen wel zo spraken. Af en toe krijgt het bijna een soort toneelachtige sfeer.

Verder zoals gezegd goed, acteerprestaties springen er regelmatig uit (alleen Brad Pitt is dan echt weer een heel jammer element, vind die vent vrijwel altijd misplaatst aanvoelen), en met de nodige shock-value hier en daar dat wel goed gedaan is.

een kleine 4*, geen dolenthousiaste.

Ondanks alle lofbetuigingen had ik een sentimentele draak verwacht. Geen idee waarom, van Steve McQueen (goede naam trouwens) had ik nog niets gezien. Die verwachting bleek ongegrond. Vond het een ijzersterke film, die erg eerlijk op mij overkwam.

Om de stap naar het publiek (die over het algemeen in vrijheid zal leven) kleiner te maken wat betreft kunnen identificeren met, gaat het om een slaaf die gewend was in vrijheid te leven. Vond het om die reden eigenlijk wel een slim keuze. Wat volgt is een hele hoop onrecht dat te pijnlijk voor woorden is. De vrijheidsberoving van een heel volk, de fysieke en psychologische martelingen. Meest pijnlijkzijn de minutenlange scene waarin de hoofdpersoon aan een strop bungelt, de zweepslagen voor het meisje, maar ook bijvoorbeeld het verplichte dansen of het tellen van de productie (en de mogelijke zweepslagen die daar op volgen). Maar eigenlijk is natuurlijk alles erg pijnlijk.

En dan is het van cruciaal belang dat het drama oprecht aanvoelt. Om niet over sentimenteel, ongenuanceerd of op een andere manier zeurderig te worden is echt niet gemakkelijk. Want iedereen weet al dat de slavenhandel van toen een groot onrecht was. De film had mijn volledige aandacht de gehele speelduur en ik werd er ook een beetje boos van, ondanks dat ik niets heb gezien dat ik niet al wist.

Het prima verzorgde visuele aspect, de sterke acteerprestaties en het eenvoudige (maar effectieve) deuntje van Zimmer zorgen er definitief voor dat dit een uitstekende film is. Enige minpuntje was dit niet alle bijrollen even goed waren. Het rolletje van Pitt zorgde er vooral voor dat ik me weer besefte dat ik naar een film aan het kijken was (en me dus uit het verhaal haalde).

Vind het met enige afstand de beste film over het onderwerp die ik heb gezien. 4 sterren.

De film die nog maar eens aantoont dat the land of freedom nogal selectief is wat dat deel 'freedom' betreft. Mississippi Burning was in dit onderwerp al stevige film, maar bleef een 'blankenfilm' die weliswaar de slavernij aanklaagde, maar in 12 Years a Slave staat de slaaf veel meer centraal. Chiwetel Ejiofor kan de film perfect dragen en ook al is Michael Fassbender niet slecht, het is Ejiofor's personage dat gelukkig centraal staat.

De film laat zien hoe de slaven niet enkel moesten werken zonder betaald te worden, maar door hun eigenaars als soort dieren werden beschouwd. Wie niet werkte kreeg slaag, wie tegensprak kreeg slaag, als er iets niet naar de zin van de meester was kregen ze slaag, ... Solomon houdt zich in het begin nogal gedeisd. Vooral omdat hij nog enkel denkt aan terugkeren naar zijn familie. Gaandeweg breekt hij en is vrijheid een lichtpuntje dat steeds verder lijkt te zijn. Het is triestig om te zien hoe niet alleen de blanken dit allemaal normaal vinden, maar zowel de wet als hun religie achter zich hebben staan.

De film toont een passende achtergrond met de harde wereld van de slaven. Sommige scènes als de martelingen en het latere weerzien kruipen nog harder in de kleren. Even slikken, zeker als je bedenkt dat dit allemaal echt gebeurd is. En slavernij mag dan sinds 1865 in de VS afgeschaft zijn, nog tot op vandaag is er in dat land (en ook elders) nog altijd ongelijkheid.

Vrij pittige film over de slavernij (misschien wel de beste die er is)

Helaas de keiharde waarheid over die periode , eigenlijk moet je deze wel gezien hebben..

Rauw, realistisch en gruwelijk. Dat zijn de woorden die in me op komen na het zien van 12 Years A Slave. Een film die keihard binnenkomt, met name bij specifieke scènes die ontzettend zwaar zijn om naar te kijken (o.a. het moment dat Solomon aan de strop hangt aan de boomstam en ook de scène waarin Patsy zo ontzettend veel zweepslagen krijgt. ).

Ondanks het happy end bleef ik met een heel naar gevoel achter. Een soort van schaamte omdat deze film zo goed naar voren brengt hoe gruwelijk men toen met elkaar omging. Het is ongelooflijk dat het relatief nog maar zo kort geleden is.

Overigens steelt de hoofdrolspeler natuurlijk de show. Wat een geweldige acteerprestatie zet hij neer! Volledig terecht dat deze film Oscars in de wacht gesleept heeft.

4,5*
9/10 (IMDB)

Een mooie drama/biopic/historie film...

Een waargebeurd verhaal...

Prima en ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Brad Pitt, Paul Dano en Benedict Cumberbatch...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...