12 Years a Slave (2013)

Toen ik erachter kwam dat het van dezelfde regisseur als Shame was, herzag ik mijn vooroordelen over 12 Years a Slave. En terecht, want dit is zeker geen typisch Hollywood - product.
Een bitter, onverbloemd, waargebeurd relaas over een verschrikkelijke periode uit de Amerikaanse geschiedenis, wat je beslist niet in de koude kleren gaat zitten. En dan te bedenken dat in dit geval het nog betrekkelijk 'goed' afliep met de hoofdpersoon.
Fenomenaal spel van alle acteurs, niet in de laatste plaats Fassbender. Ook Brad Pitt komt verrassend goed uit de hoek; dit soort 'natuurlijke' rollen zou die vaker moeten doen, siert hem wel. Al met al steengoed. Het is een tijd geleden dat een film zo lang bleef nagalmen.

Hartverscheurend maar echt gebeurd verhaal van een vrije zwarte burger die na een avondje stappen met zijn mogelijke werkgevers de dag nadien in ketenen ontwaakt en 12 jaar lang als slaaf de grootste vernederingen moet doorstaan. Het verhaal van het negermeisje dat zowel op het katoenveld als in bed haar 'master' moet van dienst zijn, is zo mogelijk nog schrijnender. Prachtig werkstuk van goeie ouwe Steve MacQueen die bewijst dat hij ook veel talent bezit als regisseur. Mensen die deze film niet kunnen waarderen en met 1 ster bedenken zijn bewust stekeblind voor de historische feiten en kennen eigenlijk niets af van film. Nou ja, ieder zijn smaak zeker.

Aangrijpend, ontroerend verhaal over slavernij en de praktijken daaromtrent in de States.

Gebaseerd op ware gebeurtenissen. McQueen zet een stevig, filmisch werk neer dat mede door de sterke acteerprestaties in één adem wordt uitgekeken. Terecht overladen met prijzen.

Aangrijpende film over de gruwelen van de slavernij. Dat ik dit mensonterende systeem eigenlijk niet eerder zo open en bloot in een film zag, benadrukt voor mijn gevoel dat dit een episode in de geschiedenis blijft die we liever vergeten dan herinneren (terwijl we volgens mij nog dagelijks met de gevolgen ervan geconfronteerd worden). Het einde van de film is misschien niet eens echt ongeloofwaardig maar vond ik toch tegenvallen, met een irritante rol van Brad Pitt en een ontknoping die na de beklemmende eerdere gebeurtenissen wel erg uit de lucht komt vallen. 3,5*

Had veel meer van de film verwacht, maar wat ik zag was een welliswaar meeslepend, maar veel te fragmentarisch in beeld gebracht verhaal. Ik heb me kapot geeergerd aan de rol van Pitt, zo groot was zijn rol niet hadden ze nou niemand anders voor die kleine, maar cruciable rol? Nyongo speelt de pannen van het dak en kreeg terecht een oscar, maar de rest van de cast, laat ik het houden op gemiddeld.

Is er nog wat positiefs over deze film te melden, jawel, de muziek, die vond ik geweldig. De muziek samen met het acteren van Nyongo maakt dat de film nog eend rie krijgt.

Alles ziet er schitterend uit in de film, ongelofelijk realistisch. De sterke acteerprestaties van de gehele cast versterken dit alleen maar. Maar toch kan de film mij helaas niet 'pakken' zoals een film als deze hoort te doen en dan is 12 years a slave een lange zit. drieënhalve ster.

Deze film heeft me echt geraakt. Hieraan zal ik de komende tijd nog vaak aan herinnerd worden. Als een film dat met me doet, dan kan ik alleen maar 'chapeau' zeggen. Hoewel de echte gruwelijke scenes beperkt zijn in aantal is er een constante sfeerschepping dat het steeds kan gebeuren. Getuige daarvan het ellenlange staan bengelen van Solomon aan de koord of het steeds overheersende gevoel van "nu gaat hij serieus klop krijgen". Het is een emotionele film, maar geen sentimentele film die bulkt van de clichés of happy endings. Zo was ik 'tevreden' dat bijvoorbeeld Patsey gewoon achterblijft.
Hier en daar kon je in de hoofden kijken van de plantagehouders waarom ze hun gedrag als normaal bestempelen. Dit was gewoon de normaalste zaak van de wereld in die tijd in die regio. De link met calvinisme/protestantisme/christendom werd ook duidelijk gelegd (maar dan ook weer niet te veel). De kwaliteit van deze film zit in zijn subtiliteit. Steeds aanwezig, niet overheersend.

Qua acteerprestaties niets dan goed. In de eerste plaats voor Fassbender. Ook Nyong'O en Elijofor deden het uitstekend. Pitt vond ik dan weer jammer, dat was overbodig en misschien koos men beter voor een onbekende acteur. Doet me denken aan Tree of life (waar ik hetzelfde dacht over Sean Penn). Het is ook niet dat Pitt de film naar de kassa moet doen leiden. Daarvoor is de film té sterk en staat hij meer dan voldoende zijn mannetje om te score zonder uithangbord.

De marteling van Patsey werd uitstekend in beeld gebracht. Idem met de scene toen ze een fles tegen haar hoofd kreeg. De vernedering, het misprijzen, ... het raakte me tot diep in mijn binnenste. Uitstekende film!

12 Years a Slave

Fantastische film die de slavernij op indrukwekkende en nietsontziende wijze laat zien. Regisseur Steve McQueen neemt zijn tijd om het verhaal van Solomon Northup te vertellen en laat de beelden en de acteurs het werk doen. McQueen laat de gruwelijkheden expliciet zien en vooral Ejiofor en de weergaloze Nyong’o krijgen het zwaar te verduren.

Maar McQueen vergeet het verhaal nooit uit het oog en weet de gruwelijke reis van Solomon meeslepend te maken. Een gewone man die tot slaaf gemaakt wordt en zijn gezin twaalf jaar lang niet te zien zal krijgen. Soms is een verhaal zo indrukwekkend dat je geen noodgrepen hoeft uit te halen om het boeiend te houden. Met geweldige acteerprestaties van Ejiofor, Nyong’o, Fassbender, Paulson, Cumberbatch etc. Eigenlijk verdienen alle acteur lof. Een belangrijk verhaal dat verteld moet worden.

Indrukwekkende film over de slavernij in de 19e eeuw. Toch een gigantische zwarte bladzijde in de geschiedenis van de mensheid. Niet te bevatten dat zoiets daadwerkelijk heeft plaatsgevonden en dat zwarte mensen gebruikt werden voor een soort koehandel.

McQueen heeft er gelukkig voor gekozen om het waargebeurde verhaal in al z'n rauw- en hardheid te tonen. Hij dwingt je als kijker regelmatig om gewoon weg te kijken van wat er op het scherm vertoond wordt. Gruwelijke gesel- en martelscenes waarvan je maag een paar keer ronddraait.

Niet alleen moeten de slaven lichamelijk lijden, ook geestelijk is het onmenselijk. Weggerukt van familie, behandelt worden als vee en elke minuut de angst dat je zomaar vermoord of gemarteld kunt worden.

Dat alles is erg goed in beeld gebracht door McQueen.

Feit is natuurlijk wel dat je voor zo'n veeleisende film erg goede acteurs nodig hebt. Gelukkig is er perfect gecast met als positieve uitschieters Fassbender, Nyong'o en Ejiofor.

Ik ga het boek maar eens opzoeken en lezen, ben er wel nieuwsgierig naar geworden na het zien van deze prima film.

Vier dikke sterren.

Bah, walgelijk, slavernij, en misschien extra pijnlijk als je donker bent, zoals ik, en je voorouders slaven waren. Dat mensen zo met elkaar omgingen kan ik niet vatten. Over deze periode uit de geschiedenis kan ik geen positief woord zeggen, maar de film heeft wel indruk op mij gemaakt. Goed geacteerd, mooi verbeeld en een boeiend verhaal. Wel heel heftig en verdrietig. Soms voelde het als een toneelstuk, in positieve zin. Ondanks de lange speelduur, heb ik mij niet verveeld. Wat mij betreft een sterke film die veel respect verdiend. 4*

Ingetogen film over een groot drama in het leven van een man en een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de mens. Acteerwerk is goed, mooie locaties. En de film voelt ondanks het onderwerp niet al te zwaar aan.

Mijn oordeel is het is een zeer treurig verhaal omdat het gaat over mensen die anders worden behandeld en dan ook onterecht.

Jammer dat het nog altijd gebeurt in sommige landen.

Ik zelf vind het een zeer mooi en treurig verhaal het je staat er ook eens bij stil hoe het vroeger was en als je op straat loopt en je ziet er anders kleurig dat hij/zij ook juist maar een persoon is. Ik heb veel bij geleerd van de film over de geschiedenis van vroeger het is een zeer aanraad bare film om eens te tonen aan iedereen hoe het er vroeger en zelf nu nog aan toe ging en ook eens mooi om in scholen te tonen.

Mvg Jens Descheemaeker

Imponerend drama. De sfeer van de film is natuurlijk behoorlijk neerslachtig. Het is eigenlijk maar moeilijk voor te stellen dat de onmenselijkheden die hier getoond worden ooit (relatief gezien nog niet eens zo heel lang geleden) als 'normaal' beschouwd werden, maar dat geldt natuurlijk ook wel voor een hoop zaken die pas na deze periode zouden plaatsvinden. 12 Years a Slave weet in ieder geval bij vlagen flink wat indruk te maken. Diepe buiging voor Lupita Nyong'o en Michael Fassbender. Nyong'o weet oprecht te ontroeren tijdens haar vernedering en Fassbender speelt gewoon op vakkundige wijze een heel akelig figuur. Chiwetel Ejiofor vond ik daarnaast erg sterk in de hoofdrol en ook onder meer Sarah Paulson en Benedict Cumberbatch leveren prima werk. De film steekt goed in elkaar: het tijdsbeeld wordt, voor zover ik dat kan beoordelen, realistisch benaderd. Het enige dat mij tegen stond was dat ik de film bij vlagen wat te langdradig vond. Een deel van het middenstuk weet in ieder geval niet nog lang na afloop te beklijven. Dat gezegd hebbende, heb ik mij niet verveeld en 12 Years a Slave bevat absoluut genoeg klasse om de moeite waard te zijn.

3,5*

Sin? There is no sin. Man does how he pleases with his propertie.

Ronduit ontnuchterende, keiharde en realistische film van McQueen, bekend om zijn grauwe realistische en lelijke manier van brengen, naar het bekende boek van Northup zelf die op enkele details prima gevolgd wordt.

Bizar verhaal over de redelijk welgestelde musicus die er ingeluisd wordt en vervolgens verhandeld naar het zuiden, waarna de ene schokkende situatie de andere opvolgt. Dat het leven van een neger weinig tot niets voorstelt is onontkoombaar, hoe Northup vol houd en zich niet laat breken is op het ongelooflijke af. Keiharde scenes zoals Eliza snijden door merg en been, zo ook de behandeling van Patsy die het slachtoffer wordt van een enorme machtsstrijd tussen Epps en zijn vrouw. Ik herhaal nogmaals dat het bizar is te zien hoe er met de levens van die mensen werd omgegaan. Een parallelle gedachten met de behandeling van de Joden is niet ver weg en vooral de term 'ontmenselijking' lijkt centraal te staan. Surrealistisch is de ruzie met Tibeats en de bijna geslaagde lynchpartij waar men hem gewoon laat hangen. Northup is eigendom van Ford dus mag Tibeats hem niet zomaar om zeep helpen maar de moeite van de lijn door kappen is een neger kennelijk dan weer niet waard. Koddig, bijna komisch, zijn bepaalde momenten met Epps. Het moment waar hij, beschonken al glijdend en vallend in de varkensstal achter, Northup aan zit. Ronduit bijzondere scene waar vooral Fassbender veel vrijheid kreeg voor invulling lijkt me.

Centraal staat toch de algemene toon die McQueen in de film weet te liggen. Het bijzondere aan al die spot, hoon en slechte behandeling is dat het nergens geforceerd overkomt, maar juist bijna normaal. Als kijker verbaas je je maar besef je tegelijk ook dat dit voor die mensen normaal was. Die intentie wordt uitermate goed benaderd met de quote dat een man doet met zijn eigendom wat hij wil, aldus Epps. De veroordeling van al het getoonde is dan ook wat mij betreft niet karaktermatig maar eerder van ideologische aard, iets dat kracht bijgezet wordt met alle wijsheden uit de bijbel. Men lijkt echt in hun recht te staan door zo te handelen met uitzondering van Ford die iets meer empathie heeft, maar ook niet meer dan dat.

Ejiofor, die ik nagenoeg niet kende voor deze film, is meer dan prima. Het zijn echter Nyong'o en vooral Fassbender die echt de sterren van de hemel spelen. Nu is Leto, die dat jaar de beste bijrol won voor zijn rol in de Dallas Buyers Club, ook begrijpelijk, toch vind ik Fassbender als de keiharde plantage-eigenaar Edwin Epps memorabel te noemen. Daarnaast heb ik altijd een zwak voor Paul Dano die zijn rol iets extra's meegeeft en hier ook weer een kwal/engerd eerste klas speelt. Dan de niet te vergeten soundtrack van Zimmer die al de gebruikelijke Zimmer ingrediënten heeft en meer dan prima is.

12 years a slave is een keiharde slap in the face die niet voor ieder geschikt is, maar wel een bijzonder realistische en harde inkijk geeft in de geschiedenis van de slavernij. De film biologeert, schokt, verbaasd en boeit. Topfilm ondanks het einde dat licht geforceerd aanvoelt met de hereniging met familie.

na het zien van deze film sta je er toch even bij stil hoe de mensen onterecht worden mishandeld.

de film maakt duidelijk hoe het vroeger ging met de (negers) anders kleuringen. Northup was een goeie muzikant hij speelde namelijk viool. Mqueen heeft de film mooi op het screen uitgebracht vergelijken met het boek, alle details zijn er hoe de slavernij en de werk/verkoophandel er aan toe ging.

Met alle Black Lives Matter protesten is dit natuurlijk een zeer toepasselijke periode om deze film te zien. Momenteel leef ik ook op een toepasselijke locatie, namelijk in het Zuiden van de VS, waar deze film grotendeels plaatsvindt.

De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Solomon Northup en na op internet over zijn leven gelezen te hebben, is duidelijk dat deze film zijn boek vrij nauwgezet volgt. Het resultaat is een film die indrukwekkend en afschuwwekkend is wat gebeurtenissen, waar zwarte mensen op alle manieren misbruikt en mishandeld worden, en waar iedere zwarte mens op zichzelf stond om te overleven. Dit culmineert in het hoogtepunt van de film waarin de hoofdpersoon opgeknoopt aan een boom hangt, maar nog wel net zijn tenen op de grond kan zetten, terwijl om hem heen het leven gewoon doorgaat.

Het probleem dat ik vaak met dit soort films, waaronder ik ook met holocaustfilms schaal, heb is dat het inderdaad allemaal indrukwekkend is qua gebeurtenissen, maar dat dat nog niet automatisch een goede film maakt. Hier wordt er veel waargenomen, maar weinig gecreëerd, wellicht afgezien van de genoemde scène. Niettemin is de toon van de film goed, het is natuurlijk zwaar dramatisch, maar zeker niet overdramatisch, wat een averechts effect zou hebben gehad, waardoor ik op 3* uitkom.

12 Years A Slave is gebaseerd op het gelijknamige, autobiografische boek van Solomon Northup. Deze wordt hier overtuigend vertolkt door de Britse acteur Chiwetel Ejiofor. Het is een indrukwekkend verhaal die een zwarte pagina uit de geschiedenis van de mensheid laat zien, namelijk die van slavernij.

De film wordt gedragen door het acteerwerk. Michael Fassbender speelt met verve een sadistische landeigenaar die zijn slaven als vee behandeld. In de overige bijrollen valt met name Lupita Nyong’O op als de favoriete slaaf van Fassbender. Zij won hiervoor een Oscar in de categorie Beste Vrouwelijke Bijrol. Ook Brad Pitt (die de film tevens produceerde) is kort te zien als een blanke timmerman, die het opneemt voor zijn zwarte medemens.

Een indrukwekkend drama dat bekroond werd met 3 Oscars: Beste Film, Vrouwelijke Bijrol en Bewerkt Scenario.

12 Years A Slave is een bijzonder gruwelijke film, het laat zien hoe het er toen aan toe ging, afgeleid uit het boek en historische feiten (ja toch?). Een pluspunt is ook, dat dat het gewoon is, zonder dat de regisseur het de kijker door de keel duwt.

Rollen zijn hier fantastisch neer gezet, vooral Fassbender speelt erg goed als de meedogenloze slavenhouder Epps, die me voorlopig wel even bij zal blijven. Opvallend was wel dat steracteurs als Benedict Cumberbatch en Brad Pitt een bijzonder kleine rol hadden.

De sfeer is ook heel goed neer gezet, niet alleen qua decor maar ook qua dialogen.

Een meeslepend verhaal, mooi gefilmd en mooi geacteerd. 3,5!

Verfilming van het autobiografische boek uit 1853 van Solomon Northup, een gerespecteerde, hoogopgeleide Amerikaan die werkte en woonde in Washington tot hij werd ontvoerd en verkocht als slaaf in Georgia. Samen met Eliza [Adepero Opuye] wordt Solomon [Chiwetel Ejiofor] verkocht aan de milde Ford [Benedict Cumberbatch], maar een confrontatie met plantageopzichter Tibeats [Paul Dano] kost hem bijna zijn leven en doet Ford besluiten om hem en Eliza te verkopen aan Edwin Epps [Michael Fassbender], die zijn slaven met harde hand in toom houdt. Northups perspectief op slavernij in de aanloop naar de Amerikaanse Burgeroorlog is weliswaar uniek in de filmgeschiedenis, maar niet in die van de VS. McQueen schetst het contrast tussen het leven van een vrij man en een slaaf op pijnlijk treffende wijze in de scène waarin slavenhandelaar Freeman [een onvergetelijke rol voor Paul Giamatti] zijn ‘handelswaar’ aanprijst. Dano’s vertolking van ‘Run, Nigger, Run’ en Solomons wanhopige poging om te voorkomen dat hij zichzelf ophangt terwijl andere slaven doorgaan met hun werkzaamheden alsof er niets aan de hand is zijn eveneens momenten die op je netvlies gebrand blijven. Oscars voor Beste Film, Beste Scenario (John Ridley) en Beste Vrouwelijke Bijrol (Lupita Nyong’O).

Opnieuw bekeken op een zomerse avond. Ik blijf dit een indrukwekkende film vinden in alle facetten. Droog blijven lijkt me moeilijk, want hij is bij tijd en wijle keihard. Geselingen waarin het bloed eruit spat. Beslist niet makkelijk om dit soort rollen te spelen.

De film heeft naast een mooie soundtrack ook stiltes ingebouwd. Zoals de bungelende Northup waar op de achtergrond het 'leven' doorgaat. Deze landscape ziet er prachtig uit. Je hoort niks. Bij een oude film of wellicht in de bioscoop hoor je de tape dan vast draaien.

Meest indrukwekkend moment waar ik het niet droog hield was het zeep moment. Kippenvel moment waar waardigheid niet bestaat. Lupita die hier Patsey speelt zou voor mij een dikke Oscar krijgen voor haar buitengewone rol.

Helaas heeft de film nog geen 4K transfer maar die gaat er vast en zeker komen!

Film 4,5

Beeld 4,0

Geluid 4,0

Overtuigende herziening, maar geen die het oorspronkelijke cijfer weet te beïnvloeden. Regisseur Steve McQueen levert hier potentieel zijn beste film mee af en brengt de gruwelen van de slavernij geregeld akelig dichtbij. Chiwetel Ejiofor, Michael Fassbender en Lupita Nyong'o doen het daarbinnen erg degelijk en versterken geregeld het gevoel van hopeloosheid en machteloosheid. Toch begint de relatief lange speelduur na enige tijd te wegen en dreunt de muziekkeuze soms te ver door, waardoor sommige scenes onbedoeld van misplaatst sentiment worden voorzien. 12 Years a Slave is een erg zware film en laat een griezelig beeld zien van de vroegere werkelijkheid, maar uiteindelijk zal het me persoonlijk niet al te veel beklijven waardoor ik er geen verhoging voor over heb.

Al een paar maal heb ik deze film bekeken, en steeds weer wordt ik getroffen door het realisme van deze film. Met plaatsvervangende schaamte moet ik toekijken hoe blanken zich zo veel meer en vaak ook superieur voelen ten opzichte van hun donkere medemensen. De angst onder de slaven is voelbaar, wat voor de film een pluspunt is maar tegelijkertijd een spiegel is welke mensen wordt voorgehouden. Minpuntje is het verspringen in de tijd zonder vermelding daarvan in de film. Nu is het telkens weer gissen naar hoeveel verder in de tijd de volgende scène zich afspeelt.