12 Years a Slave (2013)

Heel mooie film met goede acteerprestaties.

Zeker de oscar van beste film waardig.

En hopelijk gaan ook veel scholen deze film kijken, zoals wij in de tijd 'Schindler's List' gingen kijken, want deze gebeurtenissen uit het verleden mogen nooit vergeten worden.

4 sterren

Mooie film die laat zien hoe het eruit kán hebben gezien. Waar soms andere kijkers het gevoel hebben dat de film te veel moraliserend is, denk ik dat je als kijker de mogelijkheid hebt om de film op je eigen manier te interpreteren. De filmmaker laat je nergens expliciet verplichten om de zwarten zielig te vinden en de blanken een stelletje tuig. Hoe moeilijk het ook is; het verleden moet altijd vanuit z'n eigen unieke tijd begrepen worden.

Terechte winner van een oscar.

Ondanks de vele prijzen tijdens de oscars, kon deze mij niet boeien. Het boek van Oom Tom heeft tenminste Echte gevoelens. Veel te gemaakt en ongeloofwaardig. Deze film deed mij wel 100 keer naar mijn uurwerk kijken, en dat is niet positief.

Een film die, buiten de schoonheidsfoutjes wel kon bekoren. In mijn ogen heeft McQueen de plank misgeslagen in het eerste kwartier, waar de film vrijwel vanaf de start in de plooi springt. Wellicht heeft hij zich teveel aan het originele verhaal vastgehouden, maar dit komt de film absoluut niet ten goede. Solomon Northup heeft mij hierdoor wellicht geen enkel moment echt kunnen pakken, ondanks de prima acteerprestatie.

De beelden, het geloofwaardige spel en de rauwe scenes verdienen voor mij wel een dik compliment. Hiermee verdienen ze voor mij toch de nodige credits.

Goede film, maar verre van meeslepend. 4*

Arnhemmer schreef:

(quote)

..en als ik dan de algemene beoordelingen afsteek tegen jouw ene sterretje, ben ik van mening dat jij deze film zwaar onderwaardeert.

Dat moet jij weten.

Ik ben bang dat je dit nog meent ook...

Vooraf was ik een beetje sceptisch omtrent 12 Years a Slave. Zodra een film over een gevoelig onderwerp als slavernij een Oscar wint ben ik al snel bang een belerend product voorgeschoteld te krijgen dat elke vijf minuten wordt ondersteund door een voice-over. Of was ik misschien niet stiekem teleurgesteld dat The Wolf of Wall Street naast alle prijzen greep? Ik was begin dit jaar tenslotte als een nieuwe Scorsese fan de bioscoop uitgelopen. Toch was ik gisteravond nóg meer onder indruk.

We maken kennis met een stukje geschiedenis dat weinig regisseurs durven aan te snijden. Quentin Tarantino deed recent een poging maar in Django Unchained bleven veel dingen verpakt onder zijn kenmerkende stijl van humor. Er gebeurden wel een paar schokkende dingen in Django maar uiteindelijk was dat toch een product dat vooral moest amuseren en bioscoopbezoekers aan het lachen moest maken. Ditmaal heb ik links en rechts gesnotter gehoord en had ik het zelf ook meerdere keren moeilijk om het droog te houden.

Steve McQueen heeft de juiste mensen naar voren geschoven want de (hoofd-)rollen werden ijzersterk neergezet. Behalve Chiwetel Ejiofor in de huid van Solomon en de bekroonde Lupita Nyong'o als Patsey vond ik Michael Fassbender waanzinnig goed acteren. Vanaf de eerste minuut heb je een hekel aan die man en dat wordt in de loop van de film alleen maar erger. Een slavendrijver die niets menselijks in zich lijkt te hebben en haast hardvochtiger is dan de fanatiekste SS-officier .

Tussen de ontberingen door ziet de kijker fraaie natuurbeelden wat de grauwheid enigszins wegneemt. Ook het gezang op de plantage gaf 12 Years a Slave net even een hoopvoller en optimistischer voorkomen. Hierdoor vind ik de film persoonlijk een stuk minder deprimerend dan Requiem for a Dream al blijft de toonzetting natuurlijk behoorlijk donker. McQueen lijkt als 'beeldenschepper' een natuurtalent want er waren een paar staaltjes die de tegenstellingen van de zwarten en blanken wel heel treffend naar voren brachten:

- Zo lijken de voorbijgangers op de slavenmarkt totaal geen belangstelling te hebben voor de handel die voor hun ogen plaatsvindt. Het feit dat slavernij volledig was geaccepteerd wordt hiermee op gepaste wijze onderstreept. Realistisch maar ook pijnlijk.
- Na een gewetenskwestie van Solomon die hij nauwelijks kan overwinnen besluit Fassbender het karwei zelf maar af te maken en slaat hij zijn productiefste slavin halfdood. Nadat ze wordt weggesleept komt er heel vluchtig een stukje zeep in beeld dat u en ik voor 89 cent in de supermarkt kopen. Meester Ebbs vind het nodig een totaal zinloze vete koste wat kost te winnen en gaat hiervoor letterlijk over lijken. Dit soort prestigeduels zullen destijds aan de orde van de dag zijn geweest en voor welk doel? Het gezag nog maar eens onderstrepen tegenover een allang murw gebeukte en volledig kansloze opponent?
- Later in de film maakt Solomon zijn timmerwerk af waar voor hem de nodige belangrijke dingen zijn gebeurd. Denk aan zijn kleine succesje op de 'meester' en het gesprek met Brad Pitt. Vervolgens zien we op de achtergrond het enorme huis van de plantage-eigenaren verschijnen en komt onmiddellijk de gedachte op hoe betekenisloos de overkapping voor hen feitelijk is.

Zijn er ook zwakke punten? Jazeker. Zo was het misschien nuttig geweest zo nu en dan een (geschat) jaartal te melden. Nu kan ik mij voorstellen dat sommigen kunnen denken dat de film een tijdspannen van drie, vijf of acht jaar beslaat in plaats van twaalf. Verder zette Pitt zijn accent in het begin wel erg sterk aan en waren er nog enkele schoonheidsfoutjes. Toch laat ik mijn gevoel spreken en die zegt dat er weinig films zijn geweest die mij op bepaalde momenten zo sterk wisten te raken. Als product is 12 Years a Slave niet volmaakt maar de indruk die het achterlaat is beklemmend en ongekend confronterend. Je hebt nauwelijks de indruk naar een film te kijken en het idee dat dit allemaal één op één werkelijk is gebeurd is ronduit schokkend.

Nadat de aftiteling verscheen had ik even een tijdje nodig om de krachten bijeen te rapen. Gelukkig maakten de dames naast mij ook geen haast om hun jassen te pakken waardoor ik de film even kon laten inwerken. Een werkje dat mij absoluut bij zal blijven.

5*

Weerwolf79 heeft ook de grootste gelijk.

Deze film is inderdaad zwaaaar overgewaardeerd. Veel te traag en dramatisch. Er waren zelfs momenten dat ik met moeite m'n aandacht erbij kon houden. En je hebt inderdaad niet het idee dat er 12 jaren voorbij zijn gegaan. Dat hadden ze wel beter in de film kunnen verwerken.

Juist het feit dat je nergens het idee krijgt dat er twaalf jaar verstrijken vind ik sterk. Niet dat het daarmee allemaal in een zucht en een scheet voorbij lijkt, maar meer omdat het de kijker het besef van tijdsverstrijking volledig ontneemt, iets dat die arme Solomon Northup ook ervaren moet hebben. Er zijn niet zozeer twaalf jaren voorbij gegaan, maar de tijd heeft twaalf jaar stil gestaan.

Prachtige film, heb genoten.

Na mij weten vond ik hem veelste traag gaan, en te langdradig.

Misschien is het wel niet een film voor mij hoor.

Het is een boeiende onderwerp 'slaven'

Alleen vond ik deze niet zo geweldig.

Indrukwekkende film, waar ik totaal geen last had van het tempo. Vond het zelfs redelijk voorbij vliegen. Het verhaal is natuurlijk erg intens en kent een boeiend thema. En net als in Shame ziet er allemaal nog intenser uit door de keuze van zijn shots. En dat werd versterkt door het geweldige acteerwerk van de hele cast. Met name van Fassbender ben ik een groot fan. Ook Hans Zimmer's muziek versterkt de film als geheel. Het zou niet mijn keus zijn geweest voor beste film bij de Oscars, maar ik kan er zeker mee leven.

4*

Ja ik meen dit, wat dacht je dan?

Dat dacht ik idd al...overgewaardeerd kan, maar het acteerwerk in deze film is nou juist van uitmuntende klasse, dus vreemd dat jij het als zwaar onder de maat kwalificeert...het zou nl. dan ook geen oscars opleveren....

Schrijnend, indringend. Prachtig einde, krachtig spel van Chiwetel, Michael Fassbender (die ik aanzag voor Joaquin Phoenix), Brad Pitt, en de vrouwelijke actrices doen ook hun best. De gruwelijke dingen die Solomon maar moet slikken vervulden me weer met boosheid. Rechtvaardigheid is een deugd hoor, het strekt je tot eer als je de menselijkheid maar niet uit het oog verliest. Dat gaf me in elk geval stof tot nadenken. Het sidderde nog een paar dagen door in elk geval, en zelfs nu ben ik er nog wel redelijk ondersteboven van, wat mensen elkaar toch ook kunnen aandoen.

Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen....

Deze film viel me, misschien door mijn hoge verwachtingen, erg tegen.

Prima acteerwerk, laat ik dat voorop stellen. Echter wist de film mij eerlijk gezegd op geen enkel moment te boeien. Ik heb voor mijn gevoel elke 5 minuten gekeken hoe lang de film nog duurde, en had de laatste drie kwartier eigenlijk constant de neiging om de film af te zetten.

Ik denk ook dat de film een half uur korter zou kunnen duren door niet 5 minuten lang van elk mogelijk standpunt van de camera te laten zien hoe bijvoorbeeld een brief aan het verbranden is.

Niks ten nadele van de mensen die dit een prachtige film vinden, het zou prima kunnen dat dit soort trage dramatische films niks voor mij is.

Aangrijpende mooie film. Voor mij gebeurt er nog net te weinig voor 5 sterren. Onbegrijpelijk hoe mensen op die manier hebben kunnen leven... Het einde vind ik minder iets te snel beeindigd.

Nee en daar vind de film dan ook geen Oscar waardig, nu zeggen Oscar's toch al niks want een hoop goede films hebben geen Oscar gekregen.

Aangrijpende en dramatische film met, zoals ergens hieronder ergens aangegeven, rauwe scenes. Een film wat leuk is om eens te zien.

Minder interessant dan McQueens vorige films. Heeft vooral met het onderwerp te maken. Het relaas van Solomon bestaat uit de min of meer gebruikelijke elementen en is verder ook niet iets dat een ander licht schijnt op de slavernij of iets dergelijks. Onderscheidende factor is zijn beheerste stijl.

Toch vaak dat je dit soort films snel ziet verzuipen in opgeklopte dramatiek, maar dat valt hier reuze mee. Zelfs Zimmer houdt zich redelijk koest. Z'n geluidsomlijsting is van tijd tot zowaar eens van toegevoegde waarde. De film is eigenlijk niet of nauwelijks op zo'n valse noot te betrappen. Een pré.

Al valt het slot niet echt gelukkig uit. Zo'n hereniging doet het natuurlijk goed bij de snotteraars. Wat mij betreft had het mogen stoppen wanneer Patsey in de achtergrond verdwijnt, wetende dat het voor haar nog lang niet voorbij is. Zo'n film moet bloeden, dit doekje pakt me iets te groot uit.

Ergens zit daar natuurlijk ook een rare gelijkenis in met wat Clemens in het begin flikt. Hoe dan ook, beste scène is die aan de galg waar de andere slaven schijnbaar onbekommerd verder gaan met hun dagelijkse werkzaamheden. Daar is de hand van McQueen in te herkennen, al werkt die niet altijd.

Een langdurig shot op het getormenteerde gelaat van Ejiofor maakt minder indruk. Dan merk je toch dat de vorige hoofdrollen van McQueen iets meer te bieden hadden. Hij vliegt niet uit de bocht, het scenario trekt niet al te zwart-wit van leer en de film voelt oprecht, maar indrukwekkend is iets anders.

Redelijke film. Een goed geschiedenis lesje voor de kijkers. Alleen jammer dat de film af en toe bij scenes heel langdradig was. Een 3.0

Mooie film met een sterk verhaal erin.

Wat allereerst opvalt aan deze film is hoe mooi alles eruit ziet en hoe sfeervol alles is gefilmd. New Orleans ziet er oogstrelend uit met alle bomen, het water etc. Je zou bijna vergeten naar wat voor gruwelijkheden je ondertussen zit te kijken.

De speelduur is hier geen bezwaar. Je krijgt voldoende tijd om de karakters te leren kennen en om hun ontwikkeling mee te maken. De scenes waren vat mij betreft steeds van de juiste lengte. Ik had niet het idee dat ik liever iets anders had willen zien, meer verdieping wilde (die uiteraard wel in het boek te vinden is) of dat iets juist te lang duurde. Soms maakte de film een korte pauze met wat natuurshots, net als een boek dat ook kan doen, bij een nieuw hoofdstuk bijvoorbeeld. Dit was slim getimed als adempauze. Om de dingen die je net had gezien even te kunnen laten bezinken.

Het verhaal was voor mij minder schokkend als het misschien had kunnen zijn, omdat ik hiervoor al naar Hoe duur was de suiker heb gekeken. Dat maakt natuurlijk al iets beter ingespeeld op de dingen die in die tijd gebeurd zijn. Al neemt elke film natuurlijk een wat andere route. In dit geval een waargebeurd verhaal over een slaaf die eigenlijk ten onrechte slaaf was. (Eigenlijk was elke slaaf natuurlijk onterecht slaaf, maar goed. We begrijpen wat de film wil vertellen.)

Apart vond ik het dat sommige van deze slaven in alle openheid vrij opstandig waren. Lijkt me gevaarlijk. Bij HDWDS waren ze heel wat geniepiger. Dat lijkt mij reëler, maar of dat ook echt zo is?

Zonder het boek te hebben gelezen denk ik nu te kunnen zeggen dat ik hier een prima samenvatting van heb gezien.

Qua acteren had ik dit keer weinig te zeuren. Ejiofor doet het goed als Northup. Draagt de film, is overtuigend. De hele rest van de cast doet het ook prima.

Sommige scenes namen me net iets minder mee dan mijn kijkgenoot. Die zat aan het eind te huilen. Die snaar hebben ze bij mij dan weer niet kunnen raken.

Mooie film. Ik zeg een

4*

Film viel me 100 % mee, bang als ik was voor een melodrama. Maar nee, dit was echt.

Deze film is zo mooi en zo goed in elkaar gezet en je ziet ook echt wat die mensen allemaal mee hebben gemaakt in de tijd van de slavernij. Deze film is echt een aanrader..

Terecht dat Steve McQueen de vierde wand doorbreekt in 12 Years a Slave.