Borgman (2013)

Ik kon hier niet zo veel mee. Borgman is een beetje van alles, maar uiteindelijk niet zoveel. Ik had dit graag een tikkeltje meer bizar willen zien.

Langere recensie:

Borgman (2013, Alex van Warmerdam) - bioscoop - cultmoviesreviewed.com

"Maar uiteindelijk is het niet die climax waar Borgman om draait, maar de treffende mix van boosaardigheid en vertier die door de hele film heen loopt. Van Warmerdams thriller hoeft niet alleen de boeken in te gaan als de eerste Nederlandse film in 38 jaar die voor Cannes werd geselecteerd. Het is ook een van de weinige films uit ons land die op zo’n overtuigende manier volstrekt anders durft te zijn dan wat we doorgaans krijgen voorgeschoteld."

Recensie: Borgman | alles over Nederlandse films en tv-series | Artikelen, Filmrecensies, Front Page | Neerlands Filmdoek - NLfilmdoek.nl

Ja . En hij lijkt best goed, hoewel Bijvoet's gezicht toch wat meer ingevallen lijkt dan 't gelaat op deze poster. Edoch, treffend genoeg.

Ik bevond me in de fortuinlijke positie dat mijn broer gisteren jarig was, op de dag dat de nationale voorpremière plaatsvond. Nou ben ik al dol op het werk van Van Warmerdam, dit was voor mij en mijn metgezellen -eerdergenoemde broer en mijn vriendin- de eerste keer dat we een film van hem in de bios zagen. Zacht gezegd is dat ons niet tegengevallen. De geroemde regisseur pakt groots uit, hoewel hij dat op zijn eigen, subtiele wijze blijft doen.

Een uitgebreidere recensie vind je hier.

Zeer aangenaam verrast door deze nieuwste film van van Alex van Warmerdam. Zeer komisch, zeer origineel en vooral onvoorspelbaar. Ik had er na pakweg 1½ uur uur nog geen flauw idee van hoe dit absurde verhaal zou eindigen. Toen we de aftiteling te zien kregen was iedereen in de zaal stil zich afvragende van wat dat maffe gedoe nu allemaal betekende. Ik had dat aanvankelijk ook, maar na een half uur was ik daar dacht ik toch achter. Geen hapklare brokken dus die van Van Warmerdam ons dus hier voorschotelt en dat siert hem. Ik heb in ieder geval de hele avond gekluisterd naar dit bijzonder absurde maar aangename filmpje van Van Warmerdam zitten kijken. Die heeft voor mij met deze film bewezen tot de absolute top te behoren van de Nederlandse cinema.

Waardering: 4,0* met kans op verhoging

Borgman heeft alles wat me van het werk van Alex van Warmerdam doet houden. Het is visueel innovatief, kent fantastische zwarte humor en is fijn mysterieus. Het is alsof Van Warmerdam om ons uitdaagt om een eigen interpretatie te vormen van de betekenis van zijn film, in plaats van dat hij ons een betekenis opdringt. Tegen het einde zakt film wel een beetje in, omdat het verhaal een beetje doelloos lijkt. Misschien heeft het een wel met het ander te maken.

Langere recensie kun je hier lezen: Recensie Borgman ZUBB.nl

Blijkbaar heb ik geen vooruitziende blik: ik had een privévoorstelling. Jammer, Borgman verdient beter.

Het verhaal zelf is niet eens zo vreemd en al zegt Van Warmerdam er geen diepe betekenis achter te hebben gestopt, er valt genoeg voor een kijker uit te halen. Is het gewoon een zwerver die langskomt, een gewiekste sadist, een gevallen engel of is dit alles een metafoor voor de hele wereld? Maar wat het ook is, Van Warmerdam houdt alles dicht tegen het realisme maar gaat er net overheen waardoor humor inktzwart wordt, maar ook ergens de geloofwaardigheid niet in het geding komt. Je weet als kijker immers: dit is meer dan zomaar een verhaal. Dat citaat aan het begin doet de rest, Bijbels, al komt het citaat volgens mij niet uit het Grote Boek. Maar als regisseur wil je daar uiteraard wat mee zeggen.

Visueel ziet de film er retestrak uit, met perfect gebruik van de omgevingen en het brede bioscoopformaat. De hele villa is sowieso een prachtig stukje, een betonnen fort waar de rijken achter verstopt zitten (we zien nooit een scène van de rijken buiten hun huis, tussen het plebs, zoiets als Mann deed in De Toverberg.) En ondanks de weinige muziek zit er geluid genoeg in om nooit echt hele stille shots te krijgen. Het acteerwerk is dan weer wisselend. Bijvoet is bevreemdend en eng maar ook vertrouwd en daarmee uitstekend in zijn rol, Minis is heerlijk als wat kille dame met een spectrum aan onderhuidse emotie's en altijd geloofwaardig en Perceval valt vooral tegen, ook deels door zijn Vlaams accent dat me soms teveel associaties geeft met slechte serie's als Spoed of Flikken. De rest is niet echt memorabel maar passen prima.

Dat alles neemt niet weg dat het geen film is die echt is blijven beklijven. Het is vermakelijk, het is grappig, je kan tijdens de film denken: waar gaat dit over, maar even kort daarna glijdt dat al langzaam weg. Geen meesterwerk dus, wel een prima film. 3,5*.

Was mijn eerste Alex van Warmerdam en waarschijnlijk ging ik daarmee de fout in. Heb in het eerste deel best wel een paar keer gelachen, maar het was gewoon echt niet mijn type film. Ben na de pauze dan ook niet meer naar de zaal gegaan, maar heb lekker nog een drankje aan de bar genomen. 1 ster: knap camerawerk en 3 keer gelachen voor de pauze. Over deel 2 dus geen mening, maar als ik de reacties van anderen lees, heb ik niet slecht gegokt en daarmee de barman een dienst(je) bewezen.

Borgman is werkt voor mij vooral als een erg goede zwarte komedie. Bij de genre-aanduiding staat thriller (en eerder stond er horror), maar vreselijk spannend vond ik het niet. Daarvoor stond het verloop van het verhaal eigenlijk al snel een beetje te veel vast. Alleen al de openingszin waarin gezegd wordt dat "ze" neerdaalden om hun gelederen te verstrekken geeft al aan welke kant de film op zal gaan en Van Warmerdam zet dit pad vrij rechtlijnig door totdat Borgman een stel nieuwe rekruten heeft en op weg kan gaan naar zijn volgende doel. Dat sommigen deze film onvoorspelbaar noemde verbaasde me dan ook een beetje. Ik vond juist de onvermijdelijkheid van het alles hier zo sterk werken. Dat deed me niet zozeer denken aan de Bijbel als aan oude mythes, waarin meestal de afloop aan het begin al vrijgegeven wordt. Dat is hier misschien niet echt het geval, maar er wordt vrij duidelijk weergegeven wat je kunt verwachten.

Het is dan ook vooral van belang dat de uitwerking fris is, dat de scènes zelf vol originele vondsten zitten. In feite blijft het een verzameling onvermijdelijke momenten, grotendeels. Dat hele gedoe met die tuinman en de manier waarop Borgman zijn plaats inneemt is echt erg goed uitgewerkt en bijzonder komisch. Vooral erg geestig dat hij zijn hulp aanbiedt aan de lijdende tuinman en vervolgens doodleuk met die man op de achterbank rustig cement gaat kopen voordat hij naar het huis van de tuinman gaat. Het zijn vaak dat soort komische momenten die de film maken. Een paar momenten werken niet helemaal, zoals dat toneelstuk. Dat had hilarisch of sinister kunnen zijn, maar in plaats daarvan is bleef het voor mij wat in het luchtledige hangen. Gelukkig is het grootste deel wel raak.

Overigens als je eenmaal accepteert, op basis van de opening, dat het hier gaat om gevallen engelen of iets dergelijks is de film niet zo vaag als velen doen vermoeden. De meeste vreemde gebeurtenissen kunnen immers verklaard worden door eventuele paranormale krachten van Borgman. Alleen het verschijnen van die twee honden die "te vroeg" zouden zijn blijft wat vaag (kwamen ze terug in een verwijderde scène?). Het plan van Borgman is wat omslachtig, maar dat past wel bij een kwelgeest.

Erg leuk dus en doet me er aan denken dat ik eens achter meer van Van Warmerdam aan moet gaan, want dat is pas mijn tweede na Ober.
4*

Gisteren in de bioscoop dé nieuwe Warmerdam gekeken.

In eerste instantie begint hij goed, spannend en niet wetend waar het verhaal naar toe gaat.

Het acteren van de personages is goed en 'de zwerfer' steekt daar met kop en schouders boven uit. Echt een genot om naar te kijken.

Echter vanaf het tweede gedeelte van de film kakt hij goed in. Eigenlijk zoals bijna elke film van van Warmerdam.

Het lijkt alsof van Warmerdam niet meer weet wat te doen met de rest van de rolprent.. Het geheel wordt warrig en saai.

Heel veel overbodige scenes, waardoor de film té lang wordt, maken dat je gaat gapen het tweede gedeelte.

Ook durft de regisseur niet duidelijk te maken wat de redenen van de hoofdrolspeler zijn en zo blijft een vreemde indruk achter. Dit doet de film geen goed.

Het is de zoveelste teleurstelling...jammer jammer, hier had zoveel meer uitgehaald kunnen worden.

Toch 2 sterren voor de acteurs.

Tja, gemengde gevoelens. Laat ik met het positieve beginnen: de film ziet er goed uit, Jan Bijvoet acteert goed, hier en daar is het erg grappig. Met name de openingsscène is erg spannend en trekt je direct in de film. Ook het spaarzame gebruik van muziek werkt erg in het voordeel van de film; het geeft het geheel een nogal absurd sfeertje. Gedurende de hele film is het best interessant om de personages te volgen, maar dat zou vooral kunnen komen doordat je constant in de veronderstelling leeft dat het ergens naartoe gaat, dat er een climax gaat komen.

En dat gebeurt niet. Ik heb niets tegen suggestie - een film hoeft echt niet alles uit te spellen voor me -, maar Borgman wekt niet de indruk dat er ook maar ergens een hint is gegeven over wat de motieven van de hoofdpersoon zijn. Dat zorgt ervoor dat je aan het eind nogal onbevredigd achter blijft. Zaken komen voorbij die betekenisvol lijken, maar ze blijken dat niet te zijn. Er worden suggesties gedaan (met name het motto wijst wel érg in een bepaald richting), maar ze lijken niet consequent te worden doorgevoerd. Bijvoorbeeld: waarom implementeren Borgmans vriendjes iets in de schouders van hun slachtoffers?; waarom wordt Richard met een tatoeage op zijn schouder wakker?; what's the deal met dat vlees-noch-vis-toneelstukje aan het eind?; of die ballerina die in één scène op de achtergrond danst? Nogmaals, een film hoeft niet alles voor me uit te spellen, ook de hints die ze geeft niet, maar het volledig achterwege laten van hints - lees: hints geven die op geen enkele manier verband houden met elkaar - is een compleet ander verhaal natuurlijk.

Er zou gesuggereerd kunnen worden dat deze kritiek het punt mist. Het gaat niet om de motieven van Borgman, het gaat om zijn interactie met het gezin waar hij in terecht komt. Dat zou ik een geldige tegenwerping vinden, ware het niet dat het gezin waar hij in terecht komt volledig van de realiteit is weggerukt. Alle personages - met name Marina en in mindere mate haar man - zijn volstrekt onmenselijk en lijken uit volstrekte willekeur te handelen. Er is spanning tussen de twee, maar die wordt slecht uitgewerkt; ze zijn gewoon vaak boos op elkaar. De dialogen zijn af en toe ook bizar slecht ('Ik voel me zo schuldig. 'Ach, wij kunnen er toch ook niks aan doen dat we in de rijke Westerse samenleving zijn geboren?') en het helpt ook niet dat ze vaak nogal houterig worden gebracht. Wellicht zijn dat allemaal bewuste keuzes geweest, maar als dat het geval is, dan zijn het keuzes die me niet bevallen.

Hier en daar lijkt Borgman de indruk te wekken een kritiek op de Westerse samenleving te zijn (zie bijvoorbeeld het hierboven aangehaalde citaat). Als dat zo is, dan is het een oppervlakkige, eenzijdige kritiek. Inderdaad, als je je personages zó ver in het absurde doortrekt dat ze onmenselijk (i.e. vrij van warmte, kapitalistisch, ook: hysterisch?) worden, gaat je film écht alleen nog maar over je beeld van een samenleving, zonder er acht op te slaan dat er binnen die samenleving heus wel ruimte is voor speling.

Borgman: leuk om te zien, leuk om na de film met wat vrienden over te discussiëren. Maar uiteindelijk is dit toch niet van zo'n niveau dat je de dag erna nog met al te warme gevoelens aan deze prent terugdenkt. Daarvoor laat de film je met teveel onbevredigde gevoelens achter.

Wat een heerlijke van Warmerdam.

Alles wat zijn cinema zo geweldig maakt zit er weer in. Mysterie, absurdisme en fijne humor. Allemaal tot levenkomend in een vrij unieke surreële atmosfeer en visueel zeer sterk. Warmerdam neemt de kijker gelukkig niet bij de hand en suggestiviteit slaat de klok en het narratieve gehalte is minimaal.

Vooral door de familie nooit buiten hun villa te vangen zorgt al voor een desolate sfeer en de villa zelf heeft ook een kille kwaliteit. Cast is echt meer dan prima, vooral Bijvoet en Minis doen het goed, al heeft dat ook wel te maken met het feit hoe hun personages geschreven zijn.

Kan er zelf op dit moment nog niet veel van maken maar wat mij betreft ook niet zo belangrijk. Mysterie moet mysterieus zijn en daar slaagt Warmerdam weer wonderbaarlijk goed in. Moet nodig die Warmerdam box eens verorberen. Voorlopig is dit mijn favoriet. Goed.

De film begon heel goed. Cinematografisch sterk.

De eerste helft was uitstekend, maar gaandeweg ontaard de film in absurdisme tot het flauwe af. Die theater voorstelling met die rokjes, zo fantasieloos

De film ontbeert realisme van de personages zelf en hun gedrag. Hierdoor brokkelt de aan het begin gecreëerde spanning langzaam af tot er niets meer van over blijft. Net alsof van Warmerdam zelf ook niet meer wist hoe dit af te maken.

Fantastische en heerlijk absurde zwarte komedie van Van Warmerdam. Een vrij unieke mix van hilarische, spannende en aangrijpende momenten, perfect in elkaar verweven. Maar voor mij werkte Borgman als absurdistische en heerlijk droge komedie toch het allerbeste. Hoe de tuinman en zijn vrouw uit de weg worden geruimd, was bijvoorbeeld niets minder dan geniaal. Het spel is uitmuntend en de karakters zijn simpelweg geweldig. De film laat je lachen en nadenken, maar het maakt niet uit als je één van deze twee weigert te doen; de film vermaakt sowieso wel. Had het gevoel dat de film tegen het einde ietwat aan het inzakken was, maar dat zijn gelukkig kleine momenten, hier en daar. Want verder is Borgman van de briljante openingsscène tot de ijzersterke climax Alex van Warmerdam op zijn allerbest.

4 sterren.

Van Warmerddam terug op het niveau van zijn eerste twee speelfilms. De vorige twee vond ik beduidend minder, Borgman is veel sterker. Een Ingenieus verteld donker verhaal met de nodige naarheden. Qua humor vond ik hem iets minder opvallen, dit was weer wat meer aan de lugubere en vage kant.

Een film die je van begin tot eind bezig houdt en de aftakeling symbolisch vorm geeft. Vond hem weer erg leuk en Van Warmerdam lijkt weer op de goede weg. 4*

Het is opvallend dat er in dit topic door vier of vijf mensen wordt aangegeven dat Borgman je met een onbevredigd gevoel achterlaat. De film is pointeloos en zinloos, wordt door een aantal users opgemerkt, en ik deel die mening (zie bijvoorbeeld het bericht van Karel van H.). Deze eenstemmigheid geeft te denken.

Het probleem zit hem er volgens mij niet zozeer in dat veel dingen onverklaard blijven. Het ontbreken van een climax helpt zeker niet, maar is ook niet het grondprobleem. Punt is namelijk dat Van Warmerdam er niet in slaagt zijn absurdisme aan de realiteit te linken, zoals bijvoorbeeld schrijvers als Kafka en Saramago dat doen. Het ontbreekt in Borgman aan een kader dat er zeggingskracht aan geeft. Dat kader zou een normale hoofdpersoon kunnen zijn, een protagonist met wie je kan meeleven, of bijvoorbeeld een maatschappij-kritische setting, of (desnoods) een allegorische betekenis. Maar dat alles is er niet. Borgman is gewoon die redelijk vertelde, droogkomische film met een aantal absurde ontwikkelingen, en daar blijft het bij.

Het beschouwen van de groep rond Borgman als een stel aliens of engelen, wat overigens heel plausibel is, vormt geen oplossing. Het verklaart wel bepaalde dingen die in de film gebeuren, maar geeft er geen betekenis aan. (En sowieso; zes mensen vermoorden om vier recruten te werven lijkt me een weinig efficiënt proces.)

Verder is Borgman best een leuke film hoor, zeker het eerste uur, en pas het laatste half uur ga je je steeds meer realiseren dat er niks achter zit en slaat de verveling soms toe. Wat ik sterk gedaan vond is dat het personage van Camiel Borgman maar ook zijn handlangers lang de sympathie blijven behouden, gewoon omdat ze geen kwade wil uitstralen, en alle gruwelijkheden uitvoeren met een vanzelfsprekendheid die gemakkelijk verward kan worden met moreel gelijk. Daarnaast is de opening sterk, vormen het huis en de tuin fraaie decors, en is de humor aardig.

Kortom; je kan je tijdens het kijken best amuseren met Borgman maar daarna is het een kwestie van snel vergeten. Jammer.

Drie films (toegegeven, twee ervan waren ook wel degene die als zijn mindere bekend staan) maakten me nog geen fan van Van Warmerdam. Maar dit is met afstand de beste die ik tot nu toe van 'm zag. Lang niet zo vergezocht als De Jurk of Grimm en met veel minder te vertellen als De Noorderlingen. En juist die stijlvastheid, misschien wel rechtlijnigheid, waarbij het al snel enigszins duidelijk was waar het heenging lijkt te passen bij Van Warmerdam. Zodat hij lekker aan de slag kan met zijn absurde ideeën. Ik werd er blij van.

4.0*

Verontrustende parabel over iemand uit een machtspositie die schuldgevoel gaat ervaren en daarbij uit het oog verliest wat er werkelijk van belang is in haar directe omgeving. Op een gevoelsmatig niveau weet het niet helemaal te raken, maar om de een of andere reden maakt dat in zijn films ook helemaal niet uit. Van Warmerdam schetst een inktzwart maar hilarisch universum van personages die steeds uit hun rol vallen of manieren zoeken om andere rollen over te gaan nemen. Hier krijgt het allemaal extra sfeer door die schitterende set en de absurdistische fragmenten die niet helemaal te plaatsen zijn.

Ook voor mij was het einde ietwat onbevredigend - de judaskus van Marina was een veel krachtiger slot geweest maar ergens spreekt het mij ook aan dat hij niet gemakzuchtig de antwoorden geeft waar je naar verlangt. Er blijft veel meer over waarop je iets kunt projecteren van jezelf op de gebeurtenissen zoals die langs zijn gekomen. Het is jammer dat sommige mensen blijven hangen in gissen naar precieze antwoorden, terwijl de kracht hem er volgens mij juist in zit dat het een abstracte film is die toepasbaar wordt op verschillende contexten.

Wederom een zeer opmerkelijke film van Van Warmerdam, die nu meer de horrorkant opgaat, dan puur een absurdistische film te maken. Ja, Borgman zit vol smakelijke absurdistische humor, maar is tevens een serieuze film, vol verwijzingen naar 'het religieuze', en dat gaat wel vaak gepaard met 'bloedstollen'.

De toon hiervoor wordt al gezet met de openingszin die in beeld komt: een haast bijbelse uitspraak; het moge duidelijk zijn welke kant de film opgaat. Als dan meteen in de beginscene de katholieke kerk jacht maakt op Borgman en zijn kornuiten, kan het haast niet anders de link te leggen dat zij het kwaad vertegenwoordigen. Later zijn er legio voorbeelden om duidelijk te maken dat ze 'demonen' zijn, het allerbekendste beeld dat Borgman naakt op de slapende Marina zit en haar nachtmerries voorschotelt, jaja, zie daar de link naar de nachtmerrieschilderijen van bijv. Henry Fuseli. Ook verschijnen ze hier en daar als honden (onwelkom in de kerk) en het pikzwarte theaterstuk in de tuin - Ich Bin, Wir Sind - is wellicht een verwijzing naar de bijbeltekst over de demon Legioen en zijn legioen demonen.

Ach ja, dat is wat ik er dus o.a. uithaal. Met dat dus in gedachten is de finale van de film ook helaas een afknappertje. Iemand zei al dat het gedaan mocht zijn met de judaskus van Marina, maar helaas moet er nog wat getreuzeld worden, terwijl de vraag blijft of Marina nu wel of niet is gedood/vergiftigd. Uit piëteit wellicht niet, als het aan de blik van Borgman richting het slaapkamerraam op het eind valt af te lezen? Het is dan jammer dat er geen keuze wordt gemaakt door Van Warmerdam, je zou haast denken dat de demonen juist niet gevallen engelen zijn, maar echte engelen die de kinderen redden uit de klauwen van die monsterlijke ouders???

De veelal staccato uitgespuwde dialogen maken het allemaal nog afstandelijker, maar het is vooral Perceval als de vader die er niks van bakt. Je zou bijna geloven dat het Van Warmerdams meesterwerk geweest zou kunnen zijn (maar dat blijft debuut Abel). Aparte film in het eveneens aparte oeuvre van Van Warmerdam. What's next?

Ik vond Borgman oke voor het eerst halfuur en daarna vond ik het een miserabele, irritante klucht. Slecht geschreven met teveel losse eindjes en onduidelijkheden, vage characters, grimmig, onnodige geweldscenes (met humoristisch intentie), en middelmatig acteren. Ik was blij toen het voorbij was.

Samen met mijn vrouw de film gekeken en gaandeweg steeds meer vragen .

En tot het eind geen antwoorden.

Voor ons een waardeloos anderhalf uur.

Ik heb een tijdje lang geintrigeerd naar deze film zitten kijken, om op een gegeven moment tot de conclusie te komen dat hij eigenlijk nergens heengaat.

Er is echt wel de nodige lol te beleven aan de pikzwarte humor en de absurdistische twists, en een aantal zaken zijn briljant gevonden en/of in beeld gebracht bijvoorbeeld de lichamen die met hun hoofd in een pot cement in de sloot gedumpt worden, maar uiteindelijk is het allemaal te onlogisch en willekeurig om echt indruk te maken.

Daarnaast vond ik de film nogal matig gemaakt. De stijfheid straalt van het acteerwerk en de dialogen af en je krijgt geen enkel moment het idee dat je naar echte mensen aan het kijken bent. Het komt allemaal gewoon veel te klinisch over.

Toch 3 sterren omdat het wel echt een keer iets anders is.

Hmmmm, dacht na het kijken... okay.... open einde.... poging om Finch te imiteren? Een film van Finch heb ik nog wel een keer een tweede keer gekeken omdat ik dacht "heb vast iets gemist". Zelfs deze tweede keer was de moeite waard. Bij Borgman had ik dit totaal niet. Het was het allemaal net niet. 2,5 ster voor de poging, dat ik toch enigszins geboeid bleef. Volgende keer beter?

Maffe, bizarre en surrealistische fabel van Alex Van Warmerdam, leuk zolang het duurt maar inhoudelijk wel aan de iets te vage kant. Ik hoef niet alles uitgekauwd te krijgen qua betekenis, maar hier valt uiteindelijk amper brood van te bakken. Wel erg geslaagd qua nachtmerrie-achtige sfeer en het akteerwerk kan er ook mee door. Vaak ook best grappig.

Leuke zwarte komedie, die toch weer heel anders is dan de andere drie films van Van Warmerdam, die ik tot nu toe zag. De opening is scherp en zet gelijk al de toon. Het moge duidelijk zijn dat de Rooms-katholieke kerk er af en toe van langs gaat krijgen en daar zitten soms ook duidelijk wel wat verwijzingen naartoe.

Verder is Borgman soms wat onsamenhangend, maar zitten er genoeg momenten in, die het zeker de moeite waard maken. Borgman zelf is best een grappig personage, dat aan de ene kant iets aandoenlijks heeft, maar aan de andere kant ontzettend irritant is voor de mensen om hem heen. Dat laatste zorgt er bij mij dan weer voor, dat ik een paar keer moest lachen om hem. Een van de leukste scenes vond ik o.a.de manier waarop Borgman de plaats van de tuinman inneemt wat echt ontzettend droog is gedaan. Maar ook het etentje, waarbij de vriend van de nanny de zoon van de ex-baas van de vader blijkt te zijn, wat uiteindelijk weer uitmond in een gevecht, is behoorlijk hilarisch te noemen.

Richting het einde verliest Borgman wel wat van zijn kracht en ook het einde zelf vond ik nogal gemakkelijk, maar los daarvan moet ik wel zeggen dat dit samen met Ober toch wel de leukste Van Warmerdam is, die ik tot nu toe zag. Ik moet binnenkort nog maar weer eens een filmpje van hem opzoeken. Zijn eigenzinnige stijl heeft toch wel wat.

3,5*

Ik wilde zeggen dat AvW met deze film iets meer opschuift van het absurde naar het mysterieuze.

Maar eigenlijk zegt hij het zelf het beste:

'Ik heb bij geen andere film zoveel weggesneden in de montage, zoveel structuur verwijderd. Borgman is mijn eerste suggestieve film.'

*4.0

Goed geacteerde en geproduceerde, aparte film die de aandacht vast weet te houden. Je valt in het begin nog een beetje van de ene verbazing in de andere.

'Borgman' heeft alleen één probleem: uiteindelijk slaat het- ondanks het interessante gedoe - allemaal nergens op..

Uiteindelijk een nietszeggende LSD trip, die vol verwachtingen zit maar niets waarmaakt. Dat het nederlandse filmfonds hier geld in stopt vind ik onbegrijpelijk. Geen ster gegeven dus!

Het mooie is dat ik de door bounze genoemde "verwachtingen"* waar de film vol van zou zitten, wel kan duiden maar juist wel waardeer. Met de verwachtingen wordt hier ook duidelijk bedoeld: de verwachtingen die door het verhaal zelf worden geschept, niet die er (vooraf) bij de kijker zijn (zie hierna).

Juist "hierdoor"* wordt de spanning zo heerlijk duister. Het is natuurlijk feitelijk geen LSD trip; alleen de beelden doen er wellicht aan denken.

Aansluitend bij de opmerking van chiel: dat is niet verrassend. Ook ik ben benieuwd naar de verwachting van bv. gauke en bounze, te meer nu ik altijd open sta voor suggesties d.w.z. betere films in hetzelfde genre die wél hebben wat deze film niet zou hebben!

Eigenzinnige film die soms werd vergeleken met Haneke en Lynch, maar toch vooral heel erg Van Warmerdam is. De vergelijking met Haneke zie ik niet helemaal, buiten dat het plot héél erg in de verte vergelijkbaar is met Funny People. De referentie naar Lynch ligt meer voor de hand, met Kamiel Borgman als klassieke Twin Peaks achtige schemerschurk, een nooit helemaal verklaard personage met duidelijke bovennatuurlijke trekjes.

Maar waar de hallucinante beelden van Lynch echt schrik weten aan te jagen, zit de maker van 'Ober' te veel in zijn absurdistische metawereldje om de kijker echt binnen te slepen. Na het pakkende begin verzand de film vrijwel direct in een soort gestileerde meligheid, een aparte mix met hilarische en boeiende momenten, maar waarbij ik als kijker moeite had om echt iets duidelijks erbij te voelen.

Borgman is uiteindelijk te disturbing om grappig te zijn, te melig om echt eng te worden, en te ironisch om echt onder de huid te kruipen, en daarmee toch een beetje vlees noch vis.

Fijne film dit, Van Warmerdam creert weer een eigen mini-universum dat volledig in mekaar stort door toedoen van Camiel Borgman. Een aantal vaste acteurs van de regisseur plus enkele Vlaamse? aanvullingen leveren prima werk af maar worden ook bediend met zo nu en dan heerlijke dialogen.

Ook is de film gewoon prettig om naar te kijken met het huis als soortement van bunker en rustig camerawerk.

Aanrader.