Borgman (2013)

Een van de sterkste Nederlandse films die ik ken. Een waar kunstwerk, waar het voorspelbare, vaak brak geacteerde narratief, dat de Nederlandse film zo kenmerkt, wordt ingeruild voor een absurdistisch verhaal vol symboliek en maatschapij kritiek. Scherp, hilarisch en buitengewoon origineel.

Meesterwerkje dat de tand des tijds zonder enige moeite zal weerstaan.

"Absurdistisch", dat zie ik niet, eerlijk gezegd.

Serieus?

Wat een super super superslechte film. De maker zou zich moeten schamen dat hij het lef heeft om dit gedrocht uit te brengen. Sloeg werkelijk waar helemaal nergens op. Ja ja mensen gaan er zelf allerlei onzin bij verzinnen en diepgang in zoeken natuurlijk. Ze doen maar, maar de film is in mijn ogen super slecht en gewoon een schande voor het medium film.

Tsja Borgman... er is een broeierig sfeertje en oeh wat is Mevrouw Minis sensueel zonder dat ze er volgens mij zelf erg in heeft. Maar verder vond ik de film vaag en tamelijk nietszeggend. Zonde dat Bokma een kleine rol heeft, want dat vind ik momenteel Nederland's beste acteur. Het einde deed me ietwat aan 'Schatjes' denken.. Had volgens mij meer in gezeten.

Gelukkig heb ik geen andere films van deze beroerde regisseur gezien en gezien deze film, ben ik dat ook zekers niet van plan. Er is geen verhaal , geen logica niets. Zoals ik al zei, mensen verzinnen dit er zelf bij. ( om intelligent over te komen of zo, i dont know).

de film was gewoon bagger. En ik ga zekers niets van deze man kijken.

Toch als jij de film kan waarderen, dan is dat uiteraard prima.

Beetje vreemd van je, Thales, om deze regisseur "beroerd" te noemen als je maar 1 film van hem hebt gezien. Én, als jij er geen verhaal uit kan halen, dan verzinnen anderen dat er zelf bij.

Bijzondere redenatie .

Van Warmerdam laat bewust veel open zodat kijkers inderdaad met eigen interpretaties kunnen komen. Hij vraagt iets van zijn publiek, in plaats van dat hij ze alles in hapklare brokken voorschotelt. Dus op zekere hoogte heb je gelijk als je zegt dat mensen er zelf wat bij verzinnen, maar ik snap het probleem daarvan niet.

Maar... de openingsscène? En de zin "Zou ik hier misschien een bad mogen nemen?"

De openingsscène is absurdistisch, deels omdat het niks bevestigd: het is een aaneenschakeling van grotekse gebeurtenissen waarin de personages geen uitleg krijgen, net zomin als hun handelingen.

Ook de zin "zou ik hier misschien een bad mogen nemen?" is natuurlijk concreet en naturel, maar brengt een aaneenschakeling van miscommunicatie, onbegrip en zelfs agressie naar voren. Als dat niet absurd is, dan mogen Beckett en Pinter ook per direct worden herzien.

Let's.

Eindelijk na al die jaren zoete slappe flut-films uit Nederland een keer een film die wat controversieel is.

Normaal mijd ik films van eigen bodem, maar ben blij dat ik voor deze een uitzondering heb gemaakt.

Van mij krijgt deze film 0 sterren, wat een bagger.

Zit je dan twee uur naar te kijken zonder enige clou.

Fijne film dit, Van Warmerdam creert weer een eigen mini-universum dat volledig in mekaar stort door toedoen van Camiel Borgman. Een aantal vaste acteurs van de regisseur plus enkele Vlaamse? aanvullingen leveren prima werk af maar worden ook bediend met zo nu en dan heerlijke dialogen.

Ook is de film gewoon prettig om naar te kijken met het huis als soortement van bunker en rustig camerawerk.

Aanrader.

Apparte nederlandse film met een groot"what the fuck?"gehalte.

Soms kan ik dat wel waarderen zo ook in deze film...ik denk trouwens dat deze film niet bij iedereen in de smaak zal vallen..

Maar dat valt ook wel te zien aan de stemmen..

Sterke nederlandse film!!

Het komt er dus op neer dat er allerlei zaken spelen die je niet zo één twee drie doorhebt maar dan wel weer moet weten om zo'n film ergens te kunnen begrijpen en dat dan weer mee moet nemen in je beoordeling en blablabla. Op zich is dat niet echt een erg groot probleem, zo heb je bijvoorbeeld de films van Lynch en een aantal van de Coen brothers en natuurlijk nog vele andere. Hier is er echter meer aan de hand waardoor het bij mij niet goed binnenkomt, de dialogen zijn lachwekkend op een negatieve manier, de handelingen van iedereen op elk moment zijn dom en gaan tegen alle ''wetten'' in. Je voelt met niemand mee en er mag dan wel iets zijn wat je aandacht vasthoudt maar naarmate de film vordert weet je dat het eigenlijk nergens naartoe gaat en dat je soort van voor de gek wordt gehouden.

Het verschil met bijvoorbeeld de films van de eerder genoemde Amerikaanse regisseurs is dat er naast het verhaal nog zoveel andere aspecten zijn om van te genieten, hier is dat voor mij niet het geval, stoorde me meer aan zaken dan dat ik aan het genieten was. De film bevat wel aardige scenes en is af en toe goed voor een glimlach maar zie dan toch liever films als Matterhorn en De Ontmaagding van Eva van End. Ook redelijk absurdistische films van eigen bodem waar naar mijn mening zo goed als alles beter wordt gedaan.

Al met al zeker geen marteling om naar te kijken en misschien bij een herziening (als die er ooit mag komen) een stemverhoging. Eerst nog maar eens een aantal andere van van Warmerdam zien om te bepalen of ik überhaupt wel iets kan met wat deze man maakt, Ober ooit wel gezien maar die maakte weinig indruk.

Zonde van m'n tijd geweest. Totaal geen touw aan vast te knopen. Geen plot en geen motieven.

Alleen al het begin: mensen die in het bos onder de grond leven.

Dus niet aan mij besteed.

Wat een achterlijke film, slaat nergens op. Ik bleef kijken omdat je nieuwsgierig bent naar het einde maar dat sloeg ook nergens op, snel vergeten deze film.

Het is weer een heerlijke vage van Warmerdam film inclusief de bijbehorende dialogen. Maar toch ook van het begin tot het einde boeiend.

Borgman draait vanaf juni in Amerikaanse bioscopen | nu.nl/film

Prachtige Amerikaanse poster

Inderdaad.

Vreemde film, maar vreemd genoeg om deze film toch goed te vinden,..

Vaag verhaal... Maar je wilt toch weten hoe het afloopt.

De hele tijd zit je af te vragen waar zit ik nou naar te kijken.. En toch blijf je er over nadenken...

4.0 ****

Ik denk dat het één noodzakelijkerwijs tot het ander leidt.

Ik had dat ook bij de film Mulholland Dr Mulholland Dr. (2001)

Ook zoiets,.. vaag maar toch goed.