Borgman (2013)

Een intrigerende film van begin tot einde. Heerlijk vind ik het wanneer een film je volledig in zijn greep krijgt terwijl je tegelijkertijd denkt: waar gaat dit over…

Deze film maakt de verwachting die ik bij Van Warmerdam’s vorige had waar.

De Laatste Dagen van Emma Blank vond ik een beetje teveel gedoe om niks uiteindelijk (minder mysterieus dan ik door het plot aanvankelijk had verwacht), maar Borgman hangt juist van mysterie aan elkaar en is absurd op een Lynch-achtige manier.

Het verbaasde me in eerste instantie dat de film zich puur als thriller wil profileren, maar nu ik hem gezien heb kan ik deze keuze wel wat beter begrijpen.

Want hoewel in het absurde onontkoombaar humor te vinden is, voelt de film niet echt aan als een komedie. De ontwikkelingen zijn echter wel dusdanig raadselachtig dat als tweede genre “mystery” ook zeker niet zou misstaan.

Wat ik zo sterk vind aan Van Warmerdam zijn films is dat ze er altijd zo verzorgd uitzien, alles wat in beeld komt lijkt heel zorgvuldig zo uitgekozen te zijn, zonder dat het hyper gestileerd overkomt.

Heel klein minpuntje is het citaat waar de film mee opent; ik had deze liever aan het einde van de film gezien. Nu ging ik toch een beetje met die tekst in gedachten de film zitten kijken, misschien was het allemaal nog merkwaardiger geweest zonder die betekenisvolle opening. Maar dat is een kleinigheid want verder vond ik hem geweldig.

En de US Trailer

Ziet er heerlijk uit... krijg meteen zin om de film nog een keer te kijken.

Slechte film. Te vaag en totaal geen verhaallijn. In interviews geeft hij dat gelukkig ook zelf toe...

Het is ook niet voor iedereen weggelegd, zelf nadenken. Maar om het dan meteen te bestempelen als 'slechte film'...

Zeer intrigerende film van Neerlands absurdistisch grootmeester Van Warmerdam. Zijn op zijn minst raar te noemen gevoel voor humor, voert in Borgman minder de boventoon dan in zijn andere werken. Dit komt de film helaas niet ten goede. Ik kreeg een beetje het gevoel dat de regisseur te veel hooi op zijn vork nam, waardoor het geheel een beetje onaf aandeed.

Desondanks heb ik me prima vermaakt. Het acteerwerk was prima, met een speciale vermelding voor Jan Bijvoet. Hij zet een van de meest indrukwekkende rollen neer, die ik de afgelopen jaren heb gezien in een Nederlandse film. Ook Hadewych Minis wist mij te verassen. Ook in de theatervoorstelling Welkom in het Bos, was ik al zeer te spreken over haar.

Hopelijk keert Van Warmerdam snel terug naar 'pure' komedies, want daar ligt toch echt zijn kracht.

Vreemde film die wel weet te boeien. Je blijft er met kromme tenen naar kijken. Al met al zeer onderhoudend en spannend maar ook wel erg vreemd.

Nogmaals, het gaat de goede kant op met de Nederlandse cinema, en Van Warmerdam doet het altijd goed, al zijn films zijn gewoon genieten geblazen met een brede fiere grijns op je gezicht. Nu is Borgman een behoorlijk internationaal succes geweest, de eerste Nederlandse film op cannes in 38 jaar en word hij aan alle kanten de hemel in geprezen. Eens even kijken wat Alex er van gemaakt heeft.

Van Warmerdam staat bekend om zijn aparte (misschien onbeschrijfelijke) manier van humor, en in Borgman gaat hij daar weer eens flink mee aan de haal. Hier volgen we een sekte, dat leeft onder de grond, dat weer moet vluchten voor hun tegenpartij. Een van de sekteleden is de Belgische Camiel Borgman (geboren in Nederland maar opgegroeid in Belgie, dan weet je al meteen wat er gaande was ) die aanklopt bij een echtpaar in een duur villawijk. Daar word hij niet zo vriendelijk ontvangen door manlief die hem na 3 waarschuwingen helemaal in elkaar timmert (want dingen oplossen met bruut maar cartoonesk geweld is heel gewoon in Warmerdams wereld. Uiteindelijk strijkt vrouw Marina der eigen over het hart en neemt Borgman toch stiekem in huis om hem te laten onderduiken en verzorgen. Het mooie van dit allemaal is dat dit nog allemaar heel gewoon en onschuldig lijkt, en dat je wel lijkt te weten hoe het eindigt, maar ik zeg toch wel: onderhuidser dan de aankomende gevolgen van Marina's beslissing kan haast niet, of nee wacht... het loopt toch even ietsje anders, heeft de helft van het gezin (waaronder zelfs de kinderen en misschien zelfs het Deense kamermeisje) ook gewoon niet zo zijn voorbereidingen gemaakt... of toch weer niet...of toch weer wel?

Afijn, Borgman wordt hier een erg bizar verhaal waarin rituele moord en doodslag (dat ook erg goed getimed is) in gerant staat en schat de kijker nog vaak verkeerd in, en dat is nog het mooie aan dit verhaal. De film lijkt ook steeds zieker te worden, maar zoals gezegt, met een hele dikke glimlach. Het acteerwerk was ook fenomenaal. Jan Bijvoet weet hier lekker subtiel en gecamofleerd de rol van Camiel Borgman neer te zetten, de man waarin het in de film ook om draait. De neurotische Marina word hier ook overtuigend naargezet, Stine het kamermeisje is een lekker dingetje, en op den duur is zelfs het dochtertje iets om bang van te worden. En uiteraard mag Alex van Warmerdam ook op de achtergrond weer zijn bijrolletje spelen, waarbij hij ook weer bijna de show weet te stelen. De subtiliteit is behoorlijk sterk en het einde is behoorlijk twisted.

Wat mij betreft gewoon inderdaad een groot succes van Warmerdam die dieper gaat dan een anker. Door de zwarte humor valt de shocking-graad soms ook bijna niet meer op, terwijl dit steevast word omschreven als een horrorfilm ipv een komedie. Die Warmerdam blijft een duister geest hebben. Ook de locaties in regio Haarlem en het villawijk zelf waren weer sfeervol. Verder dan die regio lijkt van Warmerdam ook niet te gaan met zijn opnames.

Gewoon weer klassewerk van een van de beste regisseurs van Nederland. Ik kan al niet meer wachten op zijn volgende project die hij in de pijplijn heeft. Schneider vs. Bax (2015) - IMDb

5,0*

Het citaat waarmee deze film opent, zet meteen de toon voor het verhaal. Hiermee krijgt het iets van SF en de manier waarop dit ingericht wordt, mag wel uniek genoemd worden. Zorgvuldige film. De sfeer tegen het eind toe wordt steeds meer bedrukt. Zelf hoef ik hoef hem geen 2e keer te zien.

wat een ongelooflijke KUT film , het doodschoppen of in de kliko flikkeren nog niet eens waard.

Waarom dan nog woorden aan vuil maken? Bespreek dan ten minste waaróm je de film zo slecht vond...

Drafthouse Films’ BORGMAN: The Mondo Poster

(iets naar beneden scrollen)

Mooie poster.

Borgman was zeker een interessante film. Iets minder humoristisch dan De ober dat was, maar in al zijn absurdisme nog altijd zeer de moeite waard.

Opzicht weer een aardige absurde film (neem bijvoorbeeld al de opening en het einde) van één van de beste regisseurs van Nederland, namelijk Alex van Warmerdam.

Het bizarre en eigenlijk ook maffe verhaal (soms lekker grof) zit qua uitvoering goed en leuk in elkaar en weet tevens ook te boeien. Hoewel er best wat zwarte humor inzit, is het verhaal verder vrij sober en speelt het zich ook voornamelijk af op één locatie. De cast (dit keer best veel Vlamingen) deed het overigens goed en met name de beste leuke Hadewych Minis speelde goed. Het is verder ook leuk dat een aantal oude bekenden van regisseur Alex van Warmerdam wederom een rol(letje) hebben zoals uiteraard hijzelf en zijn vrouw Annet Malherbe, Gene Bervoets en Eva van de Wijdeven. De onbekende kunstmatige locatie en het ook best aparte huis (ik vond het net een bunker) is wederom leuk gekozen net zoals in de film "De laatste dagen van Emma Blank". Met die film kun je deze film nog het best vergelijken.

Hoewel ik dit zeker niet de beste film vindt van Alex van Warmerdam, was hij wel weer gewoon goed en keek hij ook lekker weg. Van mij mag Alex van Warmerdam nog lang blijven doorgaan met het maken van Nederlandse films.

P.S. De Deense Sara Hjort Ditlevsen (als het kindermeisje), die ook topless te zien is, vond ik wel een leuke verschijning.

Uitstekende film waarin een zwerver aanbelt bij een villa en om een bad vraagt. De verdere verloop van de film laat zich niet gemakkelijk voorspellen en zit dan ook vol bizarre taferelen. Een hoog originaliteitsgehalte dus en het blijft intrigerend omdat je je blijft afvragen waar het naar toe gaat. Grappig omdat het allemaal bloedserieus gebracht wordt. Typisch Alex van Warmerdam, maar iets donkerder van toon.

Is Borgman een weerbarstig meesterwerk om maar eens een cliche te noemen, "een beklemmende, ongrijpbare studie naar het kwaad in al zijn vormen, een minutieus gecomponeerde thriller" zoals een filmsite aangeeft? Ik ben met een vriend naar de film gegaan omdat een Van Warmerdam de moeite waard is om te gaan zien en vanwege de 5 sterren recensie in De Volkskrant. Ik kan kort zijn. Borgman is geen 'must see'. Het is een film waarbij regisseur en publiek langs elkaar heen lijken te 'blikken'. Je ziet een Van Warmerdam die af wil van de humor (whatever that objectively may be) die veel van zijn films kenmerken, maar toch nog wat van het 'absurdisme' waar alleen 'Ollanders en Vlaemingen patent op lijken te hebben erin heeft gestopt. Begrijp me niet verkeerd, ik vind Van Warmerdam Neerlands grootste cineast. Dit, vanwege zijn gevatte kijk op situaties, de unieke 'high definition' manier van dingen in beeld brengen (denk alleen al aan de slingerende tram in Ober), de melancholie en zeg maar de lulligheid die hij blootlegt in dingen, situeringen, hoe mensen wonen, interacteren e.d. Maar die ontbreken nagenoeg in Borgman. Weg de 'onbearable emptiness', het onmenselijke en tezelfdertijd menselijke van een galerijflat of rijtjeshuis. Borgman is gesitueerd in een villa. Een betonnen weliswaar. Dat geeft de regisseur meer vrijheid van doen, maar werpt ook beperkingen op. Borgman maakt weer eens duidelijk dat juist vanwege "een beeld zegt meer dan een 1000 woorden" het medium film meer beperkingen kent dan zeg de schilderkunst en musiceren. Juist omdat film zo'n expliciet medium is (wat wel, wat niet in beeld, en waarom), ben je het aan jezelf en aan het publiek verschuldigd om aan te geven wat je wilt overbrengen, wilt 'vertellen'. Knap, moedig, origineel, abstract, of toch ook een beetje het ontbreken van een narratief - Van Warmerdam rekent met Borgman af met twee filmwetten. Een: de film moet een verhaal willen brengen, een 'morele vertelling' volgens de (inderdaad tot vervelens toe) Hollywood supermarkt-voorschriften. Twee: de kijker moet zich met minstens 1 van de hoofdpersonen kunnen identificeren. Wat betreft het verhaal zou je kunnen zeggen dat er alleen een narratieve kop en staart aan zit, omdat de onvermijdelijke uitkomst een verklaring is voor de openingsscene. Wat betreft de identificering: met geen van de personen kun je je als kijker identifieren. Veel van de 'character traits' worden simpelweg als een gegeven gepresenteerd. Ambivalentie, gelaagdheid ontbreekt, misschien nog wel het ergst in 'modern film making'. De acteurs lijken alleen maar pionnen in een groter geheel, hebben geen keus, ontberen reflectie. Roering, maar geen ontroering. Het zogenaamde geregelde comfie leven van een gezin in een villa als een uitgangs- of contrapunt voor het ontregelende dat erna komt is matig uitgewerkt. Het 'erin betrekken' van kinderen zal door menigeen ronduit als 'better be left unsaid' worden ervaren op z'n zachtst gezegd. Ja, ik begrijp dat er een interessante paradox is die tot nadenken stemt. Aan de ene kant een aan de buitenkant modelgezin, compleet met au pair en een vrouw des huizes met (cliche) artistieke pretenties, maar dat als een langs elkaar heen levend zooitje aan elkaar vastzit. Aan de andere kant de natuurlijke vanzelfsprekendheid, het hechte verband en de gedisciplineerde modus operandi van een stelletje maatschappelijke outcasts. Maar dat is toch wat magertjes. Dat is eenzelfde 'format' of paradox als zeggen dat social media mensen minder sociaal maakt. Altijd goed om je ogen de kost te geven als een film is afgelopen. Het publiek in Eye zat erbij alsof het wilde zeggen: waar hebben we in godsnaam naar zitten kijken? Die vriend van mij had al van een collega te horen gekregen dat zij niet kon lachen om de humor in de film. En daar zit 'm nou juist de kneep. Van Warmerdam zal niet (meer) willen dat het om humor gaat die zowel gemakkelijk is (in de zin van publieks'pleaser') als ongemakkeljk artistiek gezien voor de regisseur. Absurdisme (for lack of a better word)?... Ja. Maar dat is al beter gecovered in films als De Noordelingen en Ober. Als laatste zou ik willen zeggen dat er hoognodig wat gedaan moet worden aan de Engelse ondertiteling. Te vaak grammaticaal fout, ook al probeert de regisseur in het Engels te vatten wat nu eenmaal in het Nederlands zo gefraseerd wordt. "Who by?" Kom op, zeg.

Het zou beter leesbaar zijn, als je de tekst verdeelt over alinea's. Nu is het allemaal moeilijk te doorgronden.

Wat een waardeloos gezever, dit slaat echt nergens op. Als deze film prijzen wint is het echt droevig gesteld in Nederland.

De eeuwige 3.5*

Ook deze film wist me wel weer te bekoren, maar schiet net iets tekort om écht goed te worden. Op bepaalde plaatsen net té, op andere net niet té genoeg.

Visueel is het aardig maar weinig opvallend. Strak camerawerk maar daar blijft het ook wel zo'n beetje bij. Weinig visueel opvallende momenten of scenes/shots die er echt bovenuitsteken. Hier kan Van Warmerdam best nog wat inhalen. Ook de soundtrack is iets te afwezig. Op zich niet slecht, maar iets gedurfder had een film als deze wel goed gedaan.

Grootste probleem vind ik het acteerwerk. Minis en Perceval zijn gewoon te zwak, Bijvoet is wel een positieve uitzondering. Vooral de dialogen zijn veel te hoekig en geforceerd. Het hoort bij Van Warmerdam's stijl, maar ik kan het maar matig appreciëren. Zeker als er dan nog iemand als Perceval bijloopt, die de hele tijd twijfelt of hij nu met Nederlands accent moet acteren, of toch gewoon z'n Vlaamse tongval de overhand moet laten nemen.

Verhaaltje is leuk om volgen, vooral ook omdat er maar een beperkte verklaring gegeven wordt. Einde mist misschien een echte climax, maar het gebrek aan informatie daar geeft de film absoluut wat extras. Niet dat ik een échte meerwaarde zie in een mogelijke dubbel laag, het verstrekt wat mij betreft vooral het mysterie.

Aangename film, misschien iets te lang, iets te droog in het acteerwerk en iets te vlak op het eind, maar er zitten genoeg leuke momenten in om de film een dikke voldoende te geven. Toch blijf ik wachten tot Van Warmerdam eens voluit durft te gaan. Dat kan misschien misgaan, maar het kan ook zo maar eens een écht goede film opleveren.

3.5*

Intrigerende, goed opgebouwde film, met een surrealistische en vervreemdende sfeer. Van Warmerdam wil niet zozeer 'n werkelijkheid verbeelden, maar meer 'n droomwerkelijkheid, het produkt van iemands verbeelding. Dit is volgens mij wel belangrijk om te beseffen, wil je hem vanuit het juiste perspectief bekijken.

Het eindigt dan weer ietwat teleurstellend, maar in z'n geheel steekt deze film wat mij betreft met kop en schouders uit boven de middelmatigheid van de Nederlandse films van de laatste jaren.

Aparte film, hoe bizar en onbegrijpelijk het allemaal ook is, je blijft kijken. Dat is op zich al een knappe prestatie van de regisseur en voor mij de voornaamste reden om het 2,5* (en niet lager) te geven. Ik kan me wel voorstellen dat het een tikkeltje surrealistisch aanvoelt, al ontbreekt de uitleg van wat we precies erin moeten zien, en dat is wat mij betreft wel een minpunt. De humor in de film ging helaas grotendeels aan mij voorbij, het was wel erg banaal allemaal.

Op wikipedia staat dat dit een plotloze film is, daar ben ik het totaal niet mee eens. De film heeft een duidelijke plot, en voortgang, alleen de personages in de film reageren op onbegrijpelijke wijze en we weten niet waar het over gaat. En ook al weten we dat niet, er is wel een duidelijke structuur, en de (onbegrijpelijke) gebeurtenissen hebben daarin een duidelijke plaats, onsamenhangend is het zeker niet. Daarmee vind ik het een stuk beter dan de film Lost Highway (1997) van Lynch.

Ik ben er niet over uit of de film een geniaal moment mist, waarin alles samenkomt en opeens duidelijk wordt. Dat zou de film hoger kunnen tillen, maar tegelijk wordt het dan van het mysterie ontdaan, wat nu juist het bestaansrecht is van deze film.

Interessant en origineel, maar lastig om een waardering aan toe te kennen, ergens halverwege dan maar: 2,5*. Misschien moet Alex van Warmerdam eens overwegen om een vervolgfilm hierop te maken, waar hij het tipje van de sluier kan oplichten en ons wat meer kan laten zien van de bizarre wereld waarin deze film zich afspeelt, de interesse is gewekt.

'Borgman is meest ondergewaardeerde film 2014' | nu.nl/film | Het laatste nieuws het eerst op nu.nl

Een regisseur hoeft niet altijd uit te leggen wat we precies in een film moeten zien. In dit soort films wordt een groot deel aan je eigen interpretatie en beleving overgelaten . Het Mysterie hoeft ook niet altijd opgelost te worden. Hat kan ook deels 'n mysterie blijven, dat maakt 'n film vaak ook boeiend. Lost Highway van Lynch die je noemt (overigens briljant) is daar 'n goed voorbeeld van. Deze film heeft overigens zeker wel 'n structuur, alleen een andere structuur dan die we van 'n "normale" film gewend zijn.

Absurde film, kennelijk bedoeld voor de semi intellectueel die kunst hoog in het vandaal heeft staan. Je hoeft de film niet te begrijpen. Dat is ie m.i. ook niet en dat lijkt me ook net de clou. Wel grappig en opvallende wendingen. Maar je blijft het gevoel overhouden, dat je naar een Mondriaan hebt gekeken en je de enige lijkt die het schilderij suf vindt. Nee, ook nu zal ik het wel niet hebben begrepen. Kunst is niet te begrijpen zal wel de oplossing zijn.

Lastig te plaatsen film. De film bevat spanning, humor en mysterie. Er is een verhaal maar zonder een echt begin en eind. Veel zaken worden niet verklaard of gebeuren zomaar. De film zal daarom niet voor iedereen even toegankelijk zijn. Het acteerwerk is sterk. Iedereen zit op niveau of daarboven. Beetje raar maar wel lekker. 3.5/4.0

Wat een K* film, verhaallijn slaat helemaal nergens op en gaat helemaal nergens heen, zonde van mijn tijd.

Moet een film altijd een verhaal dat ergens heen gaat hebben? Is een speurtocht waarin je kan verdwalen soms niet veel leuker? Wat dacht je van verwondering als doel op zich?

Heerlijk absurde mysterythriller! De openingsscène was fenomenaal (Niet één, maar meerdere mannen die onder de grond leven en opgejaagd worden). De ene mysterieuze gebeurtenis volgt de andere op. En men kan er als kijker enkel maar verlekkerd naar staren. Enkel het wel heel gekunstelde taaltje kon me niet bekoren, maar voor het overige was dit echt wel een topfilm.