Gravity (2013)

Een film die zonder twijfel aan allerlei criteria voldoet om zich tot een van de mooiste films ooit te kronen. Visueel spektakel is nog een understatement; in deze prent worden allerlei filmconventies m.b.t. het ruimtespectrum doorbroken en dat geeft nieuwe, ongekende situaties. Dan wordt het de vraag; hoe vul je deze geweldige lege ruimte in? In ieder geval met prachtige muziek die je vaak niet hoort en je enkel met de flow laat meegaan. Maar Cuarón durft het mijns inziens niet helemaal 'los te laten'; hij behoudt een zeer conventioneel plot dat een aantal keer cliché-matige mono- en dialogen oplevert. En dat is het meteen grote minpunt van deze film. Telkens wanneer je mee wordt geslingerd in een nieuwe tegenvaller van Dr. Ryan Stone, de adembenemend gedetailleerde shots of een vergezicht van de aarde wordt dit (vooral in de tweede helft van de film) onderbroken door wat slappe emotionele prietpraat. Waarna je dan weer meteen de film wordt ingezogen ...

En zo verloopt de film net als het camerawerk in een vloeiende lijn van begin tot eind. Bij een college film-analyse werd ons vorige week verteld dat een 'Dutch angle' (waarbij de camera onder een bepaalde hoek gehouden wordt) bij de kijker meteen een weerzinwekkend gevoel oproept. Het was de eerste 20 minuten dan ook erg wennen waarna dit effect de kijker inderdaad de film inzuigt.

Het is ergens ook jammer dat Cuarón heeft gekozen voor deze twee bekende gezichten. Dat had Kubrick toch beter door; een onconventionele ruimte vraagt voor onconventionele muziek (Cuarón: check), onconventioneel cameragebruik (check) en onconventionele acteurs (helaas...) en onconventionele dialogen (mhwoa..). De humor van Clooney verveelt en de sentimentaliteit van Bullock al helemaal. En dat is en blijft verdomde jammer want nogmaals; dit had makkelijk een van de mooiste films ooit kunnen zijn.
Anyway: ik heb net de toekomst van (bioscoop)films gezien en een van de beste films van 2013 en het beviel me zeer goed. Hoppatee: 4*

beetje voorspelbare film, met erg ongeloofwaardige momenten..verder zag t er allemaal wel mooi uit, maar het verhaal was nogal simpel. Bullock vind ik totaal niet geloofwaardig als astronaut.

Geweldig die uiteenlopende meningen, krijgt van een 0,5 tot een 4,5. Ga m van de week bekijken en geef dan mn cijfer!

Claustrofobie op een open plek. De ruimte.

Het lijkt me echt een benauwende en verschrikkelijke ervaring om verloren te raken in een eindeloze ruimte. Waar niemand je kan horen of vinden en waarbij jij slechts een bacterie bent. Het overkomt Ryan en Matt. Matt word wederom weer erg sterk neergezet als Cloony en is nog best wel een optimistisch persoon onder ons. Sandra Bullock, waarvan ik ook al heel lang niks meer van vernomen heeft keert hier terug als de best gespannen Ryan. Samen gaan ze op missie in de ruimte om een Shuttlemissie te begaan. Maar dan word de shuttle getroffen door een regen ruimteschroot en dwarrelen de twee in de ruimte met weinig hoop. De manier waarop dat word vertoond is echt magistraal. Vooral dat stukje waarbij Ryan verloren rondjes draait in de ruimte, net na dat ongeluk, en mede dankzij de Future Sound of London achtige soundtrack was adembenemend. En ja, zie jezelf nu maar te redden.

Maar of ik Gravity, ondanks de vele oogstrelende plaatjes en effecten, nou echt een superfilm vind, dat viel nog wel mee. Want een paar dingen hadden ze van mij echt weg moeten laten en het wil nog wel eens de onrealistische kant opgaan. Bijvoorbeeld hoe Ryan eventjes met gemak naar een sateliet of een capsule toe zwemt (die waren vast heel toevallig in de buurt en niet geraakt door dat regen van ruimteschroot.) De ruimte hierin word hier wel flink onderschat. Bovendien vind ik het sowieso al heel raar dat alles aan puin word bekogeld als er weer eens zo'n regen komt, behalve de capsule en Ryan (en Matt voor zijn dood zelf) Ook die happy end hadden ze weg mogen laten. En dat is best wel jammer en zeker als het om een arthouse regisseur gaat. Je gaat ervan uit dat dit gewoonweg net zo'n hopeloze kwestie word als bijvoorbeeld in een film als Burried, maar helaas snakt deze film nog wel erg naar de typische Hollywood effecten.

Alfonse Cuaron, die ook de fantastische Children of Men heeft neergepent, besteed hier dus nu uitgebreid aandacht van hoe het is om te verdwalen in de ruimte. Alleen, zoals gezegd had hij dat wel even anders moeten doen. Maar voor een 3D ervaring in de bioscoop, en de vele mooie plaatjes is deze film nog zeker wel te doen.

4,0*

Eén van de betere films van 2013, al valt er qua plot weinig te beleven. Het is meer de visuele pracht die indruk maakt. De special effects behoren met gemak tot de beste ooit gezien in wat voor film dan ook en qua cameravoering, montage en geluid wordt alles uit de kast gehaald om er iets moois van te maken. Let vooral op het fenomenale lange openingsshot en de scene waarin Sandra Bullock terecht komt in een langzaam escalerende explosie, onstaan door rondvliegend puin. Kippevel. De film is precies lang genoeg en kent een zeer economische opbouw en verloop. Geen grammetje vet, zullen we maar zeggen.

Buiten het prachtige decor en al zijn neveneffecten is dit voor mij een uiterst langdradige film met heel wat slordigheden in het verhaal.

Een helm die als Lego loskomt. Aandraaien van luchtdichte sluiten of het een bidon van de koers is... en nog veel meer.

Echt overdreven tot en met. En dan nog van het ene ruimteschip in hedt andere.

Vrij goed geacteerd. Alhoewel het moeilijk is om al die scenes niet in één vat te stoppen.

Een film over de ruimtevaart die men best zo snel mogelijk vergeet.

1,0* uit compassie.

Die nèt nadat ze op het strand kruipt nog even in de lucht hapt... Ja, was nóg sterker geweest.

(ik dacht <b>precies</b> hetzelfde...)

Heel aardige film, maar al die lyrische verhalen blijken wel wat overtrokken te zijn. Het idee van een film in een relatief erg realistisch uitgevoerde ruimte met al zijn leegte, dodelijkheid, gebrek aan zwaartekracht en geluid is fantastisch. Alleen al voor het visuele spektakel. Maar helaas wordt de film na het fantastische begin steeds minder, om op een gegeven moment gewoon een voorspelbare thriller te worden waarin steeds alles fout gaat maar Bullocks personage steeds net de dans ontspringt.

Bullock is trouwens wel heel aardig. Vroeger vond ik haar een wat vervelende actrice, maar sinds The Blind Side is ze in mijn achting gestegen. Clooney speelt eigenlijk gewoon weer zijn wat voorspelbare rol. Hij is daarin best charmant hoor, maar niet veel meer dan dat. Wel fijn dat de film niet om meer zichtbare personages draait en een vrij intieme film is gebleven, ondanks dat het allemaal natuurlijk van de special-effects aan elkaar hangt.

Die zijn wel echt fantastisch trouwens. In visueel opzicht is het echt smullen. 3D lijkt wel gemaakt voor een film als deze. In de ruimte kun je als cameraman letterlijk alle kanten op, en dat doen ze in deze film ook op een verbluffende manier. Ze spelen ook leuk met het beperkte zicht dat astronauten in die pakjes hebben. Iets wat je je niet echt beseft. De computereffecten zijn ook zeer geslaagd. Alleen die paar keer dat er een stortvloed aan puin voorbijkomt ziet het er niet mooi uit, te overdadig.

Vond de spanning in de film ook wel erg prettig. Dat is voor een groot deel ook dankzij de sublieme soundtrack. Vooral toen opeens iemand over de radio "mission abort" zei zat ik echt op het puntje van mijn stoel. Hoewel die eigenlijk continu doorspelende soundtrack erg sterk is vind ik wel dat af en toe wat meer stilte de film goed had gedaan. Dat geeft toch een lekker geïsoleerd en onheilspellend gevoel.

Het verhaal is niet zonder sentiment natuurlijk, maar mede door Bullocks spel liet het me niet bepaald koud allemaal. Dat is toch best knap. Vond het einde eigenlijk ook wel mooi, toen Ryan de knop omzette en de toon van de film hoopvol en vastberaden werd. Dat is redelijk standaard, maar het werkte toch wel opzwepend. Mede door de muzikale ondersteuning weer. Mede door het toch wel bevredigende einde in al zijn eenvoud vond ik Gravity meer geslaagd. Het echt een klein kunstwerkje kunnen worden, maar helaas lijken de makers weinig vertrouwen in de concentratiespanne van de kijkers te hebben gehad. 3.5*.

Mede door de goede recensies en de hoge waardering hier deze film toch maar eens gaan bekijken in de bios in 3d.

En daar heb ik geen spijt van gekregen.

De film wordt prachtig in beeld gebracht en binnen enkele minuten waan je jezelf bijna in het heelal.

Erg knap gedaan en erg overtuigend geacteerd door Sandra Bullock.

Dit is echter wel een film die je het best in de bios kan gaan zien.

Want mede door het 3d werd het voor mij een bijzondere kijkervaring.

Had meer van deze film verwacht, Sandra Bullock komt ongeloofwaardig over als astronaut

Ze was ook geen astronaut, ze was een doktor....

nou had meer van de film verwacht, het kwam mij te ongeloofwaardig over.

het ging mij allemaal te snel in iedergeval en had daarom veel meer ingezeten.

wou eigen een 2 geven maar voor de visuele effecten geef ik het een 2,5

Prachtig visueel stukje werk, mager verhaaltje. Ik denk dat als deze film niet in 3d werd geschoten dat de score veel lager was uitgevallen want het zit hem wel in de effecten.

beetje voorspelbare ja .maar de film verveelt nergens

visueel effecten zijn mooi film en de muziek van steven price is ook goed

Ik begrijp het lof voor de film, minder voor Bullock. Dit is toch gewoon een doorsnee Bullock-performance, dus allemaal erg degelijk, maar niet veel meer dan dat.

wat een lachertje

Een korte en snelle film die meer leek op een slotaflevering van een sciencefictionreeks. De speelduur is helaas net iets te kort om een echte topper te kunnen zijn (zonder aftiteling slechts 1u20!).

Ook op andere zaken schiet de film te kort.
Het voornaamste minpunt is de geloofwaardigheid van de crew. Clooney is en blijft een vent die het vooral goed doet in reclamespotjes, en Sandra Bullock heeft een te hoog desperate housewifes-gehalte om een echte astronaute te kunnen zijn. Doorgaans zijn astronauten veel nerdyer, en minder afgeborsteld dan de 2 acteurs in deze film. Als men andere acteurs had genomen, dan hadden we dit probleem waarschijnlijk niet gehad.
Een ongewenst effect hiervan is dat mensen - wanneer ze over deze film spreken - ook geneigd om te spreken over ‘Clooney’ en ‘Bullock’, in plaats van over ‘Dr. Stone’ en ‘Dr.Kowalsky’.

Een ander minpunt is het verhaal: Het uitgangspunt zorgt er voor dat de film van tevoren wel interessant lijkt, maar je achteraf op je honger laat zitten. Het is namelijk zo dat de beschrijving van de film “Een ruimtetuig wordt vernietigd, en de astronauten moeten er alles aan doen om terug veilig op Aarde terecht te komen” eigenlijk de hele lading dekt. Er gebeurt echt niet veel meer dan dat. Misschien zit de korte speelduur er hier ook voor iets tussen?

Men probeert de film nog wat op te leuken door er een aantal emotionele steekjes in te breien. Men lijkt te suggeren dat Kowalsky wel een boontje heeft voor Stone (en/of visa versa), en Stone praat ook enkele keren over haar dochtertje die reeds gestorven is. (Hoe kan het ook anders? ).
Maar het is alsof men wist dat deze uitstapjes de film teveel schade zou berokkenen, dus verlaat men die pistes al vrij snel. En dat is enerzijds wel jammer, want ik mis toch wel wat diepgang in de personages.


Waarom is de film wel memorabel?
Ik moest hele tijd denken aan de tagline uit ‘Alien’: “In Space, No one can hear you scream”.
Die slagzin zou eigenlijk wonderwel passen bij deze film.
En net doordat de beelden vaak klankloos blijven - of hooguit begeleidt zijn door een iel muziekje, zodat het toch niet te bombastisch wordt - creëert men vaak een enorm beklijvend sfeertje.
Neen, deze film is echt niet geschikt voor mensen met agorafobie.

Dat kan natuurlijk alleen wanneer de beelden spectaculair ogen. En dat is ook zo.
Kwatongen kunnen natuurlijk beweren dat het net iets te gemakkelijk is om op die manier - met overmatig gebruik van CGI - te scoren. Ik stoorde mij er deze keer niet aan.

Maar het is natuurlijk wel jammer dat de film het vooral van dit moet hebben. Mits wat meer inhoud had dit wel een topper kunnen worden. Nu komt ie niet verder dan de middenmoot.

3,0*

Dat is echt onzinnig commentaar. Liever een top film van korte duur dan een redelijke film van twee uur. Speelduur heeft niets, maar dan ook helemaal niets van invloed of een film goed of slecht is.

Enige waar ik je gelijk in geef is het bekend acteurs effect, maar daar heb ik bij 98 procent van de films last van.

Ouderwets op het puntje van de stoel gezeten bij het kijken waarbij slechts de zwaartekracht me heeft weten te behoeden van opstijgen.

Deze film geeft een betere indruk van het leven in de ruimte dan al die manisch positieve verhalen van onze nationale held André Kuipers, is mijn bescheiden mening. De tijd vliegt voorbij. Het scheelt daarbij een stuk dat ik een zwak heb voor Ms Bullock die overigens vloeiend Duits spreekt.

Geen woorden voor, misschien wel de beste film die ik de laatste paar jaar heb gezien. Qua Sci-fi sowieso. Dit is zo'n film die je niet kijkt maar beleeft. Alsof je zelf daar door de ruimte zweeft. Heb 90 minuten lang ademloos naar het scherm zitten staren. Kippenvel... Bovenaan m'n lijstje van dit jaar.

Het is juist dat een film niet per sé lang hoeft te zijn om goed te zijn.

Maar bij deze film had ik het gevoel dat hij te snel gedaan was. Gevoelsmatig duurde het geen 1u20min, maar eerder 40 minuten.

Dat gevoel werd bovendien versterkt doordat er in de film niet veel gebeurt.

Vind het juist sterk van Cuaron dat hij geen extra vulling in de film heeft gestoken. Zouden meer regisseurs een voorbeeld aan moeten nemen.

Cuaron stak wat mij betreft nog teveel vulling in de film. Bullock met haar verleden is ook totaal overbodig.

Weet niet of het teveel vulling was, maar had zelf liever wat andere vulling gezien. Wat Cuaron er wél instopt is voor hem wel de essentie van de film, dus daar kan ik dan nog wel mee leven (al had ik het zelf liever anders gezien).

Ben het ermee eens dat een van de allersterkste punten juist het sumiere verhaal is en blijft. Alles wat je erbij verzint zou onnodig zijn.

Als ik spectaculaire filmpjes uit de ruimte wil zien kan ik evengoed even door de site van NASA bladeren.

De beelden en klanken (of in dit geval: het gebrek aan klanken) moeten dienen te versterking van een bepaalde verhaal.

Ik zat ook niet te wachten op een liefdesverhaal in space, of een stukje galactisch melodrama (wat het nu net niet werd, ondanks Dr. Stone's achtergrond)

Maar stel je voor dat een film als 'Alien' in deze stijl zou gemaakt zijn?

Daar noem je nu ook een film met inhoud!

Gravity is toch één van de meest besproken films van het jaar. En dat maakte mij erg enthousiast voor deze eens te zien. In school kreeg ik jammer genoeg al wat spoilers mee door een leerkracht die het ideologisch beeld van de film aan het uitleggen was. Wat mij al ergens een beetje deed afknappen, want die Amerikanen zijn verschrikkelijk arrogant op dat gebied. En dat is ook al één van de grootste minpunten van deze film. Mensen die al wat dieper graven in film zullen mij wel begrijpen.

Gravity is een experiment op de eerste plaats. En hun experiment is gedeeltelijk geslaagd. Ik had het gevoel dat ik in de ruimte was en ook dat ik verdwaald was. Ik werd er soms zelfs duizelig van maar dat vond ik juist tof.

Visueel is het echt mooi. Erg toffe belichting (die eigenlijk puur computer gemaakt is zoals 99.9% van deze film is) en het geluid (ook de soundtrack) verdiend zeker een dikke pluim.

Ook al moet ik jullie allemaal even aan het denken zetten: visueel gezien is dit mooi maar als we terug denken aan 2001: a space oddyssey uit 1968 (!!!!) dan wordt het al snel wat minder indrukwekkend in ons gedachten.

Film van het jaar? Zeker niet! Want het er gaat veel kapot door een slecht scenario. Er kon hier veel meer inzitten. Maar misschien krijgen we mooiere films ooit te zien, met een degelijk scenario gemaakt op dezelfde technieken.

Sorry grote fans! Ik hou het met een 3*. Omdat het begin (ja toch wel iets positiefs) wel heel tof en sfeervol was. En het was dan toch een kleine ervaring. Jammer dat het voor de rest mij niets deed.