Man of Steel (2013)

WAUW ik kan niet geloven dat mensen deze film tegen vinden vallen over slechte smaak gesproken , als je niet van superhelden films houd moet je maar iets anders proberen dit was bij verre uit echt de beste superheldenfilm tot nu toe gemaakt PUNT...

vandaag geweest, met de kritieken in mn achterhoofd.Maar moet zeggen dat ik van begin tot het eind gekluisterd aan mn stoel zat, wat een goede film wauw, zeker moeite waard.

Ik ken de superman films maar ik heb ze nog nooit gezien, bij deze mijn eerste en zeker weten een flink goede Superman! Karakterontwikkeling is goed genoeg, prachtige scene's met de flashbacks door de gehele film heen en geweldige actie.

Het is overduidelijk dat er wordt ingegaan op het ontstaan van Superman.

Of dit oversentimenteel is teweeggebracht of niet(ik vind het echt wel kunnen en geloofwaardig door uitstekende acteerprestaties) of niet, het staat vast als een rots: er is karakterontwikkeling en een zekere diepgang, als je dat woord zo graag hoort .

Smaken verschillen. Dit is voor mij, op Superman IV na, de zwakste superman-film tot nu toe. En dat zeg ik met veel spijt, want ik ben al geneigd 4 sterren te geven als ik nog maar gewoon die rode cape zie flapperen .

Ik heb me prima vermaakt. Mooie shots in de flashback die de sfeer neerzetten, vooral, en ik weet niet waarom, maar de emmer water met wasknijpers is daar een mooi voorbeeld van. Een typisch Amerikaans sfeertje creeren met een paar shots. Verder wordt er af en toe een loopje met de logica genomen om Lois Lane maar overal bij te laten zijn, maar goed, dat maakt niet zo veel uit.

Prima verhaal, mooi opgebouwd, goede flashbacks en de actiescenes zijn dik in orde, alleen soms door het warrige camerawerk wat moeilijk te zien. Je hoeft de muziek maar te horen om te weten dat die van de hand van Hans Zimmer komt, zo bombastisch als wat.

4.0*

Liever prachtige ethetische expressies dan een el cheapo diepgang à la Avatar. Right, Snyder fans?!

Technisch een hele goede film, maar je moet wel van het verhaal houden. Ik was niet zo heel erg op de hoogte dus ik gaf het een kans maar de film was, op het technische aspect na, totaal niet aan mij besteed.

deze film is gewoon een TOPPER ,Ik heb zo genoten dat ik zo blij ben dat ik het gezien heb.

wat ze ook allemaal negatief hier zeggen,deze film is echt een woord schitterend.

1 min punt is dat het niet het beste 3D kwaltieit is voor zo'n top film,als ik die nu niet in 3D had gezien heb ik niet zoveel gemist.

maar voor de rest zou ik zeggen ALLEMAAL ZIEN ,ik had een star wars gevoel en daar dan nog is superman bij

Snyder’s nieuwe miskleun

Tijdens de eerste paar minuten van Man of Steel wordt alles in zulk rap tempo uitgelegd dat ik de neiging had het scherm toe te roepen even te wachten met al die achtervolgingen, gevechten en actiescènes zodat ik die overdaad aan informatie even kon behappen. De uren erna was ik de neiging dingen naar het scherm te roepen nog niet kwijt.

De relatie tussen het hoofdpersonage Clark Kent (een fronsende en starende Henry Cavill) en ieder ander personage (een apathische Russell Crowe, een inspiratieloos slechte Michael Shannon en een verveelde Amy Adams) blijft om te beginnen extreem oppervlakkig, en dit komt vooral doordat de enige scènes in de film die langer duren dan twee minuten actiescènes zijn. Dialogen die cruciaal voor character development moeten zijn (en vol zitten met dit soort ongein: "The world's too big, mom."

"Then make it small.") worden haastig afgerond. We krijgen in sporadische flashbacks te zien hoe Kent senior (Kevin Costner als Kevin Costner) zijn adoptiezoon uitlegt dat die niet van aarde afkomstig is, maar wat dit op emotioneel vlak allemaal teweegbrengt blijft grotendeels achterwege. Als Kent junior op de Noordpool middels een hologram zijn echte vader voor het eerst tegenkomt krijgt hij een samenvatting van het verhaal tot nu toe te horen, zodat hij nu ook eindelijk op de hoogte is van wat het publiek al wist. Een paar minuten later loopt hij in zijn gloednieuwe pak, en gladgeschoren, de ijskou in en kan in mum van tijd probleemloos door de geluidsbarrière vliegen. Zijn vader ziet hij nooit meer. Weer blijven we emotioneel op een veilige afstand. Snyder heeft zich daar in zijn carrière immers nooit aan durven snijden. Interessante bevindingen aangaande Superman’s relatie met zijn vaders en omgeving en het complex dat komt kijken bij zo’n lotsbestemming als het zijne blijft volledig achterwege, waardoor Clark Kent nooit een interessant personage wordt.

Maar het meest wringt deze oppervlakkigheid toch wanneer Loïs Lane in het vizier komt. De hele film lang delen zij en Kent misschien tien minuten screentijd samen; niet heel veel op een film die twee-en-een-half uur aansleept. We wéten dat ze uiteindelijk in elkaars armen terecht zullen komen, maar desalniettemin slaagt Snyder erin ons te verbazen wanneer dat ook daadwerkelijk gebeurd: zelden is een liefdesverhouding zo ongeïnspireerd neergezet.

Voordat het echter zover gekomen is, bestond er bij mij tenminste nog een beetje hoop dat de tweede helft meer te bieden had. Nu al die psychologie van de koude grond aan een einde lijkt te zijn gekomen is de weg vrij gemaakt voor wat spectaculaire actie: de slechte generaal Zod is inmiddels aangekomen en heeft laten zien geen goede bedoelingen te hebben. Kom maar op met de epische gevechten, dan is de avond tenminste niet een gehele mislukking geweest.

Helaas. Er gebeurd zó veel en dit gebeurd allemaal zó snel dat ik moeite had mijn aandacht erbij te houden. Met de ondersteuning van letterlijk oorverdovende geluidseffecten krijgen we de één na de andere volledige destructie van voertuigen, satellieten, wolkenkrabbers en infrastructuur te zien en dit houdt makkelijk een half uur aan. Na vijf minuten had ik het al wel weer gezien en gehoord. Nadat de zoveelste bad guy door een flatgebouw gesmeten wordt begint de film tijdens deze overdaad aan massavernietiging te slepen en te vervelen.

Het maakt van Man of Steel een algehele teleurstelling: de film heeft de emotionele en psychologische diepgang van een roeiboot en de actie uit de tweede helft, die de film nog een beetje had kunnen redden, is gewoonweg overdone. Te weinig of te veel, maar nergens in die 145 minuten is er iets goed gedoseerd.

Ik snap niet dat mensen diepgang zoeken in een SUPERHELDEN film, ik vind het belangrijker dat er lekkere actie inzit, mooie beelden etc, en dat is wat deze film doet, op een zeer overtuigende wijze en heb dus zeer genoten.

Als ik een film met diepgang wil zien kijk ik wel een heel ander soort film.

Je hebt gelijk, nu ik deze sterke argumentering zo lees kan ik me niet voorstellen hoe ik ooit tot een andere conclusie gekomen ben.

De saaiheid van de flashbacks is de diepgang?

Ik denk dat het probleem ligt bij de eerste paar trailers, er wordt echt een beeld geschept alsof je een episch superheldenfilm voorgeschoteld krijgt. Ik verwachtte dan ook de nodige drama, wraak, diepgang en karakterontwikkeling te zien. Maar in plaats daarvan kreeg ik een zielloze oppervlakkige blockbuster, zonde.

Nou ben ik sowieso al geen enorm fan van de superhelden films, maar bij Superman hoopte ik misschien gewoon een beetje op een film die zou doen denken aan de serie waar ik vroeger best fan van was.

Helaas was Man of Steel grotendeels bombastische sciencefiction, chaotisch, druk en erg van de hak op de tak.

Ik vind het ook altijd belangrijk dat ongeloofwaardige films mij doen geloven wat er gezegd word, ook al is het onmogelijk.

Man of Steel is dat niet gelukt. Vond het eigenlijk één groot circus met een hoop flauwe scenes.

Meeste puntjes die ik geef gaan naar de prima actie scenes en goede special-effects.

WTF?? deze omschrijving klopt voor geen meter. Waar halen ze dat vandaan? De film gaat compleet anders. Iemand heeft hier zietten slapen!

Vandaag naar deze film geweest, in 'e'en woord fantastisch! Veel beter dan Superman returns.

Deze gisteren in Metropolis Antwerpen gaan zien. Voor de 2-D versie gekozen.

Als blockbuster zeer geslaagde spektakelfilm. Misschien was de proloog iets wat te lang, maar dat was op zich niet echt vervelend. Wie meer diepgang wil moet maar een Ingmar Bergman film op zetten.

De "beruchte" flashbacks waren niet storend, eigenlijk waren het er maar twee lange en een paar korte, die op de juiste momenten in het verhaal zaten (bv wanneer Superman bij het graf van zijn pleegvader staat) en gaven een aardige kijk hoe zijn leven als kind en tiener op aarde er uit heeft gezien.

De actie scènes waren goed, spectaculair, maar misten wel voor mij (als niet-expert) de Snyder touch (dus geen typische vertraagde en daarna versnelde actie) en leek het allemaal wat meer op standaardactie, die je in zoveel andere films ook al kunt zien, maar.... eerlijk is eerlijk... het laatste ca half uur was wel zeer spectaculair.

De optredens van de bekende cast waren over het algemeen goed tot zeer goed (zelfs Costner wist mij een keertje niet te irriteren!), hoewel ik persoonlijk Terence Stamp als Zod in de oorspronkelijke films van Donner stukken beter vond. Die had weliswaar niet zulke goede SFX en minder manschappen tot zijn beschikking, maar verslaat Shannon met gemak op charisma en coolheid!

Verder vond ik Adams eigenlijk een veel te lief karakter tonen om de bijdehante Lane te vertolken, maar om haar dan vervolgens -met de haren er bij te slepen- in de finale en haar compleet -out of caracter- met een laser gun badguys te laten dood schieten, was helemaal te gek voor woorden.

Al bij al een lekkere spectaculaire blockbuster, niets meer en niets minder!
Een acht, ofwel vier sterren.

Inderdaad een belachelijke synopsis hier. Even kijken of er wat anders van te maken valt.

Ken geen enkele superhelden film die dat wel heeft (Batman heeft het ook niet). Wat dat betreft voldoet deze film gewoon aan de superheldenfilm eisen. Op blockbuster niveau werkt deze portie drama gewoon goed. Meer hoeft er ook niet in, het moet niet te melodramatisch en te pretentieus te worden.

Ben je kort ademig? Zoveel is er nou ook niet uitgelegd hoor en veel valt er ook niet uit te leggen. Gewoon de basis van het Superman verhaal. Blij dat ze het met wat bombasme doen, krijg je (net zoals bij de Star Trek reboot) ook het normale volk mee, want normaal gesproken is Superman maar een sulletje. Het begin op Krypton in de 1978 versie is bijvoorbeeld te tenenkrommend voor woorden.

Eindelijk een film die Superman waardig is.

Helemaal top!

Ik ben blij voor Kevin Costner dat hij eindelijk weer positief van zich heeft laten horen in een grote film. Hij was toch een van de grote sterren begin jaren negentig (dances with wolves, robin hood, JFK, bodyguard) en had de carrière dip die volgde niet verdiend.

Kuch, Watchmen, kuch.

Onzin. Lijkt me overigens verstandiger je te baseren op het bronmateriaal.

Over dat hele segment niet nee, maar het wordt niet ingeleid en zo'n beetje alles gebeurt in de eerste vijf minuten, waardoor ik het nogal gehaast aan vond voelen. Ik hoop dan gewoon op wat meer rust; hoe Snyder het nu aanpakt had hij veel beter eerst een hele film over de burgeroorlog op Krypton kunnen maken

Ik versta je mening NYSe. Maar moesten jou opvattingen door Snyder worden neergezet, dan pas werd het een saaie helse rit (ik zie de vele commentaren van de users hieronder al voor mij) zoals de vorige slaapverwekkende Superman. Nu zit er tenminste nog wat animo in.

Het kan nooit goed zijn, maar slaapverwekkend vond ik het allerminst.

Viel me enigszins mee. Ken eigenlijk helemaal niets van Superman afgezien van die tv-serie van de jaren 90 die wel eens voorbij kwam op tv, maar het sprak me nooit aan.

Was er wel verbaasd over hoe lang de film duurt. Totaal onnodig. Bijna 2,5 uur en eigenlijk is vooral (alleen) het laatste stuk de moeite waard. Verder zit de film vol met semi-ontwikkelingen en flashbacks. Het begin is nog spectaculair te noemen, daarna gebeurt er tot het moment dat Zod op aarde arriveert vrijwel niks, terwijl er toch nog een hoop dingen de revue passeren over de achtergrond van Superman etc. Grootste euvel is dat het zo lang gerekt wordt. Ondanks dat is het maar een platte ellende geworden. Gek genoeg lijken Snyder en Nolan wel te proberen. Een paar opmerkingen over normbesef, trouw, vrije keuze en lotsbestemmingen komen voorbij, maar er wordt niets mee gedaan. Sterker nog, er zit nog geen vleugje twijfel in het hele handelen van Superman terwijl daar toch alle ruimte voor was.

Afijn, een illusie armer kwam er op het einde toch nog een aardig stukje actie aan te pas. Ik vond het duel in dat stadje eigenlijk het leukste, toen ging de voet toch wat op het gas. Er zat veel massa en kracht achter de gevechten, en alles mocht kapot. Snyder mocht het nog wat beter in beeld brengen, maar de ervaring kwam behoorlijk goed over. Daarna zitten er nog twee aardige gevechten in die de film tot het einde toe leuk hielden. Waren eigenlijk ook wel de enige fases dat het echt interessant was.

Ook wel aardig vond ik het charisma van zowel de hoofdrolspelers als de bad guy, die eigenlijk zorgde voor het enige ambivalente aspect van de film. Andere bijrollen vond ik heel wat kleurlozer, zoals Adams en Crowe. De soundtrack was wel intensief maar amper memorabel, had meer identiteit aan mogen zitten dan deze eenheidsworst. Qua regie en dialogen vond ik het verder allemaal behoorlijk matig.

Te lang vooral, en niet bijster interessant. Eerste kwartiertje en het laatste halfuur bieden het nodige spektakel. Verder een vrij saaie vertoning. 2.5*

Ik weet het niet. Ik was blij dat de film afgelopen was; heb me vooral dat laatste half uur, met m'n vingers in m'n oren, kapot verveeld. Als Snyder een deel van die tijd gewoon had besteed aan de broodnodige extra dialoog tussen de personages (en deze ook maar meteen aan zes eveneens noodzakelijke herschrijvingen liet ondergaan), zoals tussen Lane en Clark in de verhoorkamer, tussen Kent serior en junior in die schuur en tussen Jor-El en Kal-El op de Noordpool, dan had alle bombast die erop volgde me wellicht een stuk meer aangegrepen...

Ik baseer me op de eerdere verfilmingen, de comics zijn inderdaad een ander verhaal. Maar tot nu toe is het niet gelukt om een stoere Superman neer te zetten en dat is geen onzin, maar mijn mening. Die ideale schoonzoon Superman stond mij echt vies tegen. Eigenlijk zijn juist die Superman's niet heel representatief. Alleen die comic al die ik bij mijn zilveren Superman box heb zitten. Een wereld van verschil met Reeve en Routh. Cavill heeft wel dat stoere gehalte.

En Watchmen is ook goed, maar de diepgang daar kent ook zijn grenzen.

Vandaag bekeken en heb me goed geamuseerd. Een knappe film met tonnen special effects en actie. Soms zelfs een beetje teveel van het goede. De film start in een snel tempo zonder stille momenten. Het verhaal is niet meesterlijk maar wel goed verfilmt. Deze film is nog altijd gemaakt voor 8 tot 80 jarigen en dat is soms wat spijtig. Je merkt dat het zeer commercieel moet zijn.

Inderaad, ik vond het ook aangenaam Kevin Costner nog eens terug te zien die me niet aan Waterworld doet denken. Goede keuze van de makers.