Amour (2012)

Tsja, de meningen verschillen hier duidelijk. In een speelfilm met een fictief verhaal zie ik toch graag wat meer diepgang in het verhaal in plaats van deze rechtlijnige vertelling. Anders kijk ik liever naar een mooie intieme documentaire over dit onderwerp, met echte personen die dit echt mee maken, dan naar een film met acteurs die net doen alsof. Ook al wordt er hier uitstekend geacteerd.

Acteurs doen toch in elke film "alsof"?

Als ik je goed begrijp kun je over dit onderwerp beter maar geen fictieve film maken?

Nee, dat wil ik ook weer niet zeggen. Maar niet op de rechtlijnige manier zoals Haneke het doet.
Ik zou meer een "speelfilm" willen zien met een heel verhaal, en zij-plotjes e.d. Bijvoorbeeld, de film beginnen eerder in het leven van de twee, zoals ze elkaar hebben leren kennen. Dieper ingaan op het leven van de dochter. Dat soort dingen.

Bij Haneke draait het vooral om de laatste maanden van de twee mensen. En alles gefilmd in één decor. En dat met een onderwerp dat overal voorkomt.

En dan zeg ik dat ik in dat geval liever naar een echte documentaire kijk, met mensen die het echt live meemaken.
Het is ook geen absurde of onmogelijke opgave om een dergelijke documentaire te maken. En het zal waarschijnlijk ook vast wel eens gedaan zijn.

Daarom noemde ik ook wel het einde.De suggestie dat de man zelfmoord zou hebben kunnen gepleegd. Dat zijn speelfilm elementen en daarmee ontstijg je de documentaire. Helaas zaten er te weinig van dat soort dingen in deze film.

Overigens betwijfel ik het dat de man zelfmoord heeft gepleegd door uit het raam in de slaapkamer van zijn vrouw te springen, zoals sommigen hier denken. Want anders klopt de beginscene niet. Daar komt de brandweer binnen als de vrouw al in verre gaande staat van ontbinding is. Dus dan heeft ze al lange tijd op bed gelegen. Als de man uit het raam gesprongen was, zou de brandweer al gelijk het huis zijn binnen gegaan. Bovendien was de deur van de slaapkamer aan de buitenkant afgeplakt. Hoe doe je dat als je in die kamer uit het raam springt?
De man heette Georges en geen Houdini

Bovenstaande gelezen te hebben, kan ik je deze tip meegeven:

Ik en Mijn Ouders, Mijn Ouders en Ik (2004)

Edit: Heb je al gezien, zie ik.

Die documentaire heb ik gezien, maar ik kan hem me niet meer zo goed herinneren helaas. Ik heb hem drie sterren gegeven, dat zie ik hier in ieder geval wel.

Ik heb deze film in januari 2013 gezien. Hij laat mij nog altijd niet los. De toekomst wordt bij het ouder worden steeds korter en het loopt nooit goed af.

Voorlopig wil ik er niet meer over kwijt...

Twee sterren voor het acteerwerk, dat is heel goed gedaan. Maar voor de rest heb ik spijt deze film te hebben gekeken op een moment dat ik er echt voor ging zitten. Had verwacht dat het heel emotioneel zou worden, een ware tranentrekker. Maar ik vond hem vreselijk saai. Deze film heet "Liefde", maar zoveel heb ik daar niet van meegekregen. Werkelijk iedereen in die film is vreselijk kil tegenover elkaar. Die oude vrouw is helemaal niet aardig tegen haar man, de hele film niet. Hun kinderen worden ook niet met liefde ontvangen. En die zijn ook niet hartelijk terug. Het verplegend personeel is ook al erg liefdeloos in hun werk. Met die naam "Amour" wordt je eigenlijk knalhard gefopt, commercieel gezien een goede zet. Deze film is gehypet. Een echte "must_see", mooie nominaties, klasse acteurs, befaamde regisseur...... Voor mij een film om snel te vergeten.

Hoe bekend ben je met Haneke? Mocht je het één en ander van die vent gezien hebben, dan kan je wel verwachten dat je geen sentimentele tranentrekker gaat kijken.

En ik vond de film barsten van de liefde. Nergens expliciet uitgesproken, maar toch... zijn verzorging en bescherming van haar spreekt boekdelen.

De film zit vol met liefde en emotie, alleen niet met de simpele hollywoodclichés over liefde, die nauwelijks verder komen dan romantische scenes bij kaarslicht, romantische muziek, sex, veel "I love you", uit elkaar en weer bij elkaar, en wat tranen.

Nee, dat zit er allemaal niet in. Een tranentrekker in die zin is het zeker niet, en juist dat maakt de film heel sterk. De liefde (en emotie) in deze film wordt niet idillisch en voorgekauwd geserveerd.

Na deze film heel toevallig La Pianiste gekeken van zijn hand en kon daardoor, met terugwerkende kracht, beter deze Amour begrijpen. Hij is niet mijn kop thee. En zo ook ieder zijn meug over liefde, maar als ik zo mijn liefde moet beleven in een relatie als deze is die geen lang leven beschoren. Die man is liefdevol tegenover een vrouw die dat niet terug is, zo heb ik het ervaren. Maar ook de verhoudingen naar de dochter droop niet over van liefde. In mijn beleving hoort bij liefde ook tranen.....uit liefde. Geen één gezien in die film. Maar allé, ieder zijn mening.

Interessant:

quote Angelo2

Mijn vermoeden is dan ook dat Georges zelfmoord heeft gepleegd. De brandweerman vroeg of hij dat raam had open gezet aan een collega. Die vertelde dat hij dat niet had gedaan.


Ik heb de nijging dat ook aan te nemen maar dan begrijp ik dit niet:

hij heeft namelijk de kamer van buitenaf dicht getapet, hoe kan hij dan uit dat raam in haar kamer zijn gesprongen?

Natuurlijk duren sommige scenes in Amour lang. Haneke liet in Funny Games US Naomi Watts 22 minuten lang niets anders doen dan kreunend opkrabbelen, dus de kans was aannemelijk dat zijn film over een bejaard echtpaar tekenen van traagheid zou bevatten. Maar misschien wel doordat Haneke zichzelf zoveel tijd gunt, kruipt de film langzaam naar mijn onderbuik. Datzelfde effect hadden de vorige twee films van Haneke, die het beide tot mijn top 10 schopten.

Er zit een dwingende etiquette verankerd in de Franse bovenklasse, waardoor de verhouding tussen dochter en ouders wat koel oogt, maar toch vind ik het vreemd dat sommigen op dit topic een gebrek aan liefde waarnemen. De anektdotes van Georges om Anne te kalmeren zijn doorspekt met liefde, zeker wanneer Anne zowaar 30 seconden stopt met jammeren.

De film deed soms denken aan Away From Her, maar Amour komt veel harder binnen, juist door de sobere maar confronterende benadering. En wat zijn de Oscars een vreemde graadmeter wanneer Jennifer Lawrence beter wordt gewaardeerd dat Emmanuella Riva. Toch sla ik Caché en Das Weisse Band nog iets hoger aan. Moeilijk uit te leggen waarom, maar die films deden me nóg meer. Nu ga ik weer koude pintjes drinken en door bloemenvelden rennen, want ik weet nu beter dan ooit dat ik nog lang niet oud wil worden.

Eindelijk gezien. Wat een film! Of nou ja, film...ik vond het een zeer realistisch verhaal. Ik heb meer werk van Haneke gezien en was dan ook niet verbaasd over manier van filmen. Ik ga mee in het verhaal de keuzes van Haneke. Amour kroop langzaam onder mijn huid...Ik kende Riva nog niet, maar wat een actrice...één met klasse.

Ja ik ook. Ik hou van het Franse, maar kan geen Frans. Dat zorgt bij voor bepaalde afstand. In ieder geval kwam Away from her bij mij minimaal zo hard binnen.

De film is best goed, maar had wel wat korter gemogen. Ik snap het verhaal wel. En ook de snelheid van het vertellen, maar toch. Ik werd er eerlijk gezegd niet warm of koud van.

Het acteerwerk is erg goed..maar verder vond ik het een vrij saaie film. en nee ik ben niet van de hollywood films of cliche's. de film raakte mij gewoon niet, en ik voelde het gewoon niet..simpel gezegd. ik heb hem dan ook niet afgekeken, ben de zaal uitgegaan..vond hem gewoon nogal tegenvallen en snapte de heisa erover niet. maargoed, smaken verschillen gelukkig.

Zaal uitgegaan?! Je hebt dan wel wat gemist! Enne beter alleen te stemmen als je 'm helemaal gezien hebt.

Ik ben na anderhalf uur de zaal uitgegaan ja..ik trok de film gewoon niet. Just not my cup of tea. Gelukkig mag ik dat lekker vinden en ben ik niemand dan ook echt een uitleg verschuldigt..net als dat het mij niet zo boeit dat anderen hem wel fantastisch vinden.

Waarom heb je eigenlijk de zaal binnengewandeld? Dacht je soms dat er Armour op de affiche stond?

Is een forum dan wel wat je zoekt?

Haha, die gedachte ging ook door mijn hoofd! ?

Prachtige film. Misschien net iets te traag gefilmd

Voor mij had Trintignant net zo goed een oscar - (minstens) - nominatie verdiend.

Jean-Louis Trintignant heeft aangegeven te stoppen met acteren.

Ik kan me er iets bij voorstellen... Ach hij heeft zijn pensioen wel een keer verdiend... Kan me voorstellen dat je niet in het harnas wilt sterven.

Ik heb deze film in het vliegtuig gekeken. Hij stond al op mijn lijstje, en toen had ik nu eenmaal de tijd Wat ik heel krachtig vind aan deze film zijn de stiltes: Trintignant met zijn dubbelzinnige emoties en blikken, Riva die haar scootmobiel uitprobeert en daarmee ongemakkelijk grappig is en tegelijkertijd hartverscheurend. Personages die niet precies weten wat ze moeten zeggen en daarom dan ook -gelukkig- niks zeggen.
Riva en Trintignant zijn een fantastisch koppel, wat een acteerprestaties. Amour is natuurlijk eigenlijk maar een slechte titel, maar het gaat inderdaad over (complexe) vormen van liefde.
Het tempo is perfect (als je de film op het juiste moment bekijkt, ik kan me voorstellen dat de film onder bepaalde omstandigheden net te "saai" zou kunnen worden), daarmee word je heel erg in de film en in je eigen gedachten gezogen.
4*

Zou ik wel mooi vinden!

'k had wel wat goeie reacties over deze film gehoord, dus maar eens geprobeerd.

'k zal misschien positief beginnen: de acteerprestaties waren erg goed, het koppel kwam overtuigend over.

Een minpunt vond 'k dan weer dat de film langdradig was. Van mij mocht hij toch gerust een half uur korter geweest zijn.

'k heb het mij niet beklaagd, maar het zal toch een film zijn dat 'k maar éénmaal zal bekijken.

Oertypisch arthouse drama natuurlijk, maar wel goed uitgewerkt door de droge realistische benadering die je emotioneel veel meer weet te raken dan andere pogingen. Desondanks had het iets minder doorsnee mogen zijn.

3.5*

Als je als dertiger naar deze film kijkt kan ik mij voorstellen dat de film langdradig overkomt en er weinig gebeurt...... Maar dat is de opzet.:Lijden duurt vaak lang.....te lang. Daarom grijpt Trintignant zelf in,Voor zijn vrouw en hem zelf. Soms is 'dood' minder erg dan 'leven" ...De film viel mij ietwat tegen,maar dat kwam zeker niet door de acteerprestaties van Riva en Trigtignant.

Niet ter zaken doende opmerking verwijderd.