Under the Skin (2013)

Dus de spreuk "over smaak valt niet te twisten" gaat voor jou niet op

Ik ben het met je eens dat iemands "smaak" in loop der tijd kan veranderen.

Vroeger hield ik ook niet van spruitjes maar nu wel.

Een mening daarentegen ook. Wat vind je het verschil dan tussen "smaak" en "mening"

Misschien kan een "mening" alleen maar veranderen door ervaring, discussie en gebeurtenissen.

"Smaak" verandert misschien in loop der tijd van een persoonlijk leven vanwege veranderingen in persoonlijke gevoelens en niet zo zeer dmv discussies etc.

Een objectieve mening is toch een contradictio in terminis bij uitstek? Objectieve feiten zijn die a priori feiten die buiten het subject om vaststaan; een mening is altijd een overtuiging van het subject zelf en iets dat niet los van dat subject kan blijven bestaan, omdat er (hypothetisch gezien) altijd anderen zullen/kunnen zijn die met evenveel overtuiging een andere mening kunnen hebben. En dat is nu net het mooie; wanneer meningen op zouden houden subjectief te zijn, gaat het debat verloren en daarmee ook de mogelijkheid om tot nieuwe inzichten te komen. Maar goed... dat lijkt me een nogal voor de hand liggend aforisme.

Daarnaast denk ik inderdaad ook dat 'smaak' en 'mening' twee verschillende concepten zijn, maar dat wil niet zeggen dat smaak daarmee vaststaat. Zoals Mikey ook al zei kan je smaak na verloop van jaren veranderen: het is absurd om te denken dat ik deze film als kleuter ook zo geweldig zou hebben gevonden. Je persoonlijke, overkoepelende smaak beïnvloed de mening over concrete objecten die je hebt, maar beiden zijn constant in ontwikkeling: je mening evolueert omdát je smaak dat ook doet. En dit gebeurt naar mijns inziens ook zeker door invloed van buitenaf: doordat ik met andere films in contact ben gekomen, met andere filmtheorieën in aanraking kwam, enkele specifieke esthetici gelezen heb en daarnaast natuurlijk door bepaalde mensen op kwaliteiten van bepaalde films gewezen ben, is mijn smaak nu geworden wat het is. Dat is niet iets dat zich sluimerend doch vaststaand binnen het subject bevindt. Met je smaak tegenover spruitjes kan dit anders liggen: inderdaad veranderd dit niet door een discussie aan te gaan met iemand anders die je bijvoorbeeld op de kwaliteiten van spruitjes wijst, maar dit komt dan ook omdat 'smaak' in dit geval puur zintuigelijk is. 'Smaak' waar we het hier over hebben is veeleer iets metafysisch en bevindt zich dan ook niet in het domein van de biologie, maar binnen het domein van de esthetica.

Ik denk ook wel dat een mening bijstellen makkelijker is dan van smaak veranderen. Maar het is eerder only semantics.

"Under the Skin"is bv wel mijn smaak want ik hou van Sci-Fi films

maar mijn mening over deze film is negatief.

Jammer dat je "Twelve angry men" je niets deed.

Als ik het acteer werk vergelijk tussen "Twelve angry men" en "Under the Skin" is het voor mij duidelijk welke van de twee ik in mijn bagger mandje deponeer.

Smaak is toch ook breder dan slechts stellen dat je van een bepaald genre houdt?

Natuurlijk , "smaak" kan absoluut breder zijn. Ik hou niet alléén maar van spruitjes.

Of dat voor een "mening" ook geldt betwijfel ik.

Binnen elk genre heb je te maken met verschillende stijlen. Ik hou van actie, maar vind niet alle actiefilms daarom goed. Dat wil niet zeggen dat de actiefilms die ik niet goed vind, slecht zijn. Het is enkel niet mijn smaak op dat moment. Want smaak kan zeker veranderen (is ook stemmingsgevoelig) en is per definitie subjectief.

Ah, je bedoelt die definitie waarin subjectief en objectief beide subjectief betekenen.

Zelfs smaak in die laatste zin, laten we zeggen als zintuiglijke sensatie, kan evolueren. Kijk naar wijn, of bier voor mijn part: van pils, naar duvel, naar trappist, naar een ipa, naar een gerookte stout.

Wat achtergrondinformatie over wat je nu eigenlijk allemaal proeft of over hoe het brouwproces doorwerkt in die smaak, kan de waardering nog meer vergroten.

Het wordt nu echt tijd dat ik Under the skin ook daadwerkelijk ga zien, zodat ik ook echt on topic mee kan lullen.

Ik kan het niet meer volgen, het gaat hier de kant op van de praatprogramma's op tv.

Enorme zelfingenomen en verkozen tot intelligente mensen door een select groepje dat graag bij elkaar komt een paar keer per week om dingen geheel onzinnig uit te diepen zodat zijzelf denken intelligent te zijn en hopen dat men aan de andere kant van de buis dat ook vinden maar dat achteraf gewoon blijkt dat het gehele programma niks voor de mens heeft betekent laat staan dat men uberhaupt onder de indruk is geraakt maar dat de gastheer en zijn gasten gewoon een gezellig borrel uurtje ervan hebben gemaakt op kosten van de overheid en na het programma nog nazwijmelen van de gedachte van hoe goed ze zijn en een dienst hebben bewezen voor de maatschappij en dat graag thuis aan zowel echtgenoot kinderen huisdieren en dan nog de buren voorspiegelen om zo een heerlijke nachtrust te kunnen krijgen omdat de gehele dag weer geslaagd in het teken stond van het een ander bijbrengen van hun diepere intellectuele gedachtegoed en daar ook nog over dromen hoe ze het de volgende dag nog beter kunnen aanpakken om een ander te overtuigen van alle diepgang die bepaalde dingen met zich meebrengen in ons zeer ingewikkeld leven met haar enorme complexe omgang met derden omdat die niet snel te overtuigen zijn van hun onverbeterlijke gelijk in alle visie en opvattingen van het alomvattende.

Tja daar lijkt het op...........

Ik voel heel veel negatieve energie, Left4Dead. Wil je nog iets aan de discussie toevoegen?

Nou na die hele lange zin heb ik toch wel weer positieve fibes gekregen, iig bedankt voor je interesse NYSe.

"Left4Dead"

je nickname spreekt boekdelen.

Verder voeg je weinig toe.

"Coherence"is dé film voor voor jou.

Ik vraag me dan alleen af wie bepaald of een film goed of slecht is.

Er is geen religie daarvoor , dat bepaald alleen de kijker, het individu zelf. Dat is zijn "mening".

Ik schreef net dat "Coherence" dé film voor Left4Dead zou zijn.

Daar begint het hier ook wel eigenlijk op te lijken

Ah.

Kan je je deze stelling nog herinneren?

NYSe

Inderdaad , dat is voor mij gewoon zo , het is mijn mening.

Dat is juist waar het hier om draait.

En dus geen objectief feit zoals je eerder suggereerde. "Er is geen religie daarvoor, dat bepaald alleen de kijker, het individu zelf."

Ik vind dat het niveau hier, sinds een paginaatje of zo, tot werkelijk duizelingwekkende hoogten gestegen is.

Eigenlijk iets te veel eer voor een film als Under the Skin.

Kan er voor deze belangwekkende discussie niet een apart podium in het leven geroepen worden, bijvoorbeeld ‘Het Grote Filmologen Ouwehoer-Topic’?

Eens. Met filmoloog als ere-Filmoloog.

Juist !!! Dan zijn we er toch !! Een objectief feit vanuit het individu , vanuit zijn waarneming, ervaring en persoonlijke gebeurtenissen.

Helaas is dat een subjectief iets vanuit de ander die afstand heeft van het individu.

Dat is de groep, de massa, het religie team of simpel weg een ander individu.

Ja mensen ik weet niet wat "Coherence" (wat ik overigens ook een bagger film vind)

met mij gedaan heeft

Volgens mij heb ik het Coherence-virus opgelopen.

Overigens 'ouwehoeren,' jullie lekker mee

Ik laat het hier bij (mits iemand nog iets inhoudelijks te zeggen heeft)

anders word ik door de moderator op m'n vingers getikt.

Terug naar de meningen, smaken (objectief of subjectief) ,

de absurde vergelijking met de grote Stanley Kubrick ,

en de zogenaamde "intellectuele" analyses

van "Under the Skin"

Iemand hier spreekt zichzelf heel erg tegen.

Over de film: interessant maar onnodig repetitief en langdradig. De verwachtingen waren hoog, misschien wel te hoog. Glazer neemt naar mijn idee teveel hooi op zijn vork en is wel heel erg pretentieus.

Film kent enkele goede momenten met als hoogtepunt de scène op het strand. Erg confronterend. Verder is de film helaas weinig verrassend. Scarlett zegt weinig maar vertelt veel, mooie acteerprestatie voor haar.

Dit was mijn eerste Glazer en hoewel het een lichte tegenvaller was ben ik toch benieuwd geworden naar de rest van zijn werk. Zal hem in de toekomst ook in de gaten blijven houden, want zijn manieren bevallen mij wel.

Nu graag weer terug ontopic iedereen.

Meeeeega vage film. Ik kan vaag best wel waarderen, maar voor mij is dit een beetje too much. Geen touw aan vast te knopen en van die constante 'trance' blik van Scarlett Johanson word ik ook niet echt vrolijk.

Voor mij was dit een topper, een arthousefilm, sciencefiction en bevreemde horror met videokunst, docustijl met daarbij de beste rol van Scarlet ooit gezien.

De muziek is luguber, doods en de schrik slaat je om het hart bij de eentonigheid van de pauken/drums en de daarbij onherroepelijke voorbode van de naderende dood van de meegelokte mannen. Kippenvel.

Qua symboliek zag ik o.a. de vingertoppen van een bijna dode het nieuwe slachtoffer beroeren met daarbij gelijk de gedachte aan Michel D'Angelo, hoewel dat beeld natuurlijk over het eeuwige leven gaat i.p.v. de eeuwige dood.

Uiteindelijk de weg van een wezen naar mens en naar slachtoffer.

Ondanks het feit dat Scarlett zelfs met zwart haar een mooie verschijning blijft en toch een goed actrice is, is het een behoorlijk vage film en kan zij de film niet redden. Vele lange shots, waar niets gebeurde. Blijkbaar moeten deze scènes tot de verbeelding spreken, maar ik dacht elke keer "wanneer schakelt de cameraman eens over op fatsoenlijk beeld?". Tja, niet mijn soort film. Erg vaag...

'n boeiende en sferische film, aanrader!

sferisch prima maar qua verhaal knudde.. dat die vent, hoe heet hij nog eens, hoofdrolspeler Cruise hier mee accord gaat..

Mmm...

2 dingen:

- je hebt een berichtje van zes woorden aangemerkt als 'Mening'. Als we ''n' als woord meetellen, althans. Bold.

- het bericht daarna lijkt een willekeurige zin te zijn uit je mening bij Oblivion, die ik toevallig ook net las... Is dat bewust

Oké, deze film van de week voor de tweede maal bekeken en het heeft mij nog meer overdondert dan bij de eerste kijkbeurt. Geweldig in opbouw en eenvoud en met daarbij soms de beangstigende muziek is dit een ervaring die nog enkele dagen na suddert. Heb deze film derhalve met een halve ster verhoogd, de volle 5 meer dan waard!