Under the Skin (2013)

Film die duidelijk style-over-substance probeert te zijn. Hou ik normaal gesproken wel van, alleen is het probleem een beetje dat de ''style'' ver te zoeken is in deze film. Visueel is het gewoon ontzettend matig en braaf. Geen één scene die in het oog sprong, en het zag er allemaal gewoon erg inspiratieloos en saai uit. Soundtrack was wel een stuk beter, hoewel wel erg herhalend, net zoals de rest van de film eigenlijk erg herhalend was.

Tis vooral erg jammer dat hier niet een regisseur met wat meer ballen aan gewerkt heeft. Potentieel is er namelijk zeker wel, alleen Glazer laat gewoon zien dat hij wat mij betreft niet met dit soort films kan omspringen, zoals bijvoorbeeld Lynch of Refn dat zo goed kan. Met zo'n abstracte film mag je toch verwachten dat je geïntrigeerd wordt door de beelden, of dat de film op andere aspecten erg sterk is. Was bij Under the Skin op geen enkel moment het geval in mijn ogen, waardoor er niet meer overblijft dan een hoopje vage, maar erg lelijk losse scenes.

Best een teleurstelling. 1,5* voor de soundtrack en Scarlett Johansson.

What the fuck heb ik naar zitten kijken

Inderdaad, ben ook net klaar, vager dan vaag

Die zin kan ook positief zijn, maar aan je cijfer te zien niet

Btw, je hebt mijn geest weer ietsje verruimd: als iemand me had gevraagd of er een persoon was die zowel Paris, Texas als Not Another Teen Movie met een 4,5* waardeert, dan had ik geantwoord dat die mutually exclusive waren. Of de een, of de ander. But you proved me wrong. Brede smaak dus. Helaas niet breed genoeg voor Under The Skin, maar dat lijkt bij veel mensen te gebeuren. Ik moet hem toch maar eens kijken nu, blijf maar uitstellen thuis, omdat ik hem eigenlijk in de bios wil zien.

De film staat trouwens al op Netflix Canada. Ik vroeg me eerst af waarom Pathe m niet draaide maar snap t nu. Ik vond Lucy al n vage film maar dit slaat alles. Vanaf minuut 1 irriteert de film. Maar je blijft kijken want Scarlet naakt.

Hou zelf best van vage films (Mulholland Drive, Valhalla Rising etc.) en sta hier zeker voor open, alleen betekent het niet dat als iets vaag is, het ook meteen goed is. Dat dacht Glazer dus duidelijk wel volgens mij.

Pathé heeft hem gedraaid met PAC festival, maar is toch niet gek dat ze deze niet draaien? Dit is hartstikke arthouse

Lucy daarentegen is 100% popcorn-blockbuster. Het enige waar die een art van maakt is zo min mogelijk pretenties. Lucy gisteravond gezien, behoorlijk slecht (maar idd verder gekeken want Scarlett). Ik verwacht van deze een stuk meer.

Gewoon gaan zien John Milton. In alles het absoluut tegenovergestelde van Lucy, Maar verwacht geen kant en klare antwoorden. Dus, let goed op!

. Ik ben benieuwd naar je bevindingen, dat je je aan sluit bij mij mening kan ook geen kwaad .

Zelfs de naakte aanwezigheid van de (in deze film wat minder) wonderschone Scarlett Johansson heeft de film niet tot een voldoende kunnen vullen, imho.

Het "verorberen" van de lichamen had naar mijn mening veel gedetailleerder uitgelegd mogen worden (de scène waar de twee mannen elkaar aanraken en de een als een ballon kapotknapt zal me wel nog even bijblijven.)

Klassiek gevalletje van een té vage film.

2*

Aparte film, met veel visuele symboliek die me niet altijd even duidelijk was. Misschien moet ik het vaker kijken, misschien moet ik er wat over lezen. De uitleg over de vrouwelijke sexualiteit en het ontdekken daarvan, de mannelijke verorberzucht en hoe dit alles tot ontsporing of juist zelfbewustwording kan leiden lijkt me redelijk logisch (nu niet heel goed verwoord door mezelf, I know) maar is die suggestie van iets buitenaards, vermengd met wat vage visuele stukken met lasers, onderzeese mannekes enzo nou wijzend naar nog meerdere uitlegmogelijkheden, of gewoon een poging abstract en arty over te komen? Ik ben d'r niet uit, ik snap de film nog niet en zal 'm dus vaker moeten bekijken. Voor het experiment, de boeiende vorm, bijzondere beelden en prikkelendheid van het geheel en mogelijke gelaagdheid geef ik het alvast een 3.5* maar eigenlijk zou het al 4* moet zijn, volgens mij. Maar wat ik zeg: ik snap het nog niet helemaal, en twijfel of er enkel die ene oppervlakkige lijn is met artyfarty gedoe/kunstige verbeelding, of dat er meer mogelijkheden en lagen loeren. Wordt vervolgd.

Prachtige film waarin een vreemde vrouw mannen aanspreekt en ze vervolgens meeneemt. De film ziet er prachtig uit met mooi camerawerk en een bijzondere soundtrack. Compromisloos, onconventioneel en origineel. Intrigerend van begin tot het einde, maar anderzijds ook wel erg traag. Een aparte en moedige rol van Scarlett Johansson.

Deze blijft al sinds ik hem heb gezien door mijn hoofd spoken. Zo knap hoe de film de beelden en het geluid eigenlijk al het werk laat doen. Een wat artistieke inslag en lekker mysterieus en symbolisch, maar het voelt niet als interessant kunstzinnig en experimenteel gedoe waar je naar loopt te kijken. Beelden en vooral geluid spreken echt voor zich en hebben een haast hypnotiserende uitwerking. Het eerste half uur was al voorbij voor ik het doorhad. Vooral de soundtrack is zeer sterk. Heel dreigend en griezelig. Zelfs vrij alledaagse geluiden en beelden komen vrij beangstigend over. Het geluid is echt het sterkste punt van heel de film. Het geeft alles een bepaalde lading en spanning mee.

Het voelt heel eenzaam en vervreemdend hoe we kijken naar de hoofdpersoon die rustig mensen observeert, en mede doordat naar wat ik las veel echte mensen met een verborgen camera zijn gefilmd komt alles dat wordt getoond ook als geloofwaardig menselijk gedrag over. Nooit wordt voor de goedkope weg gekozen om bijvoorbeeld geforceerd de meer duistere kantjes van de mens te tonen en heel geschreven en gemaakte scènes.

In zo'n aparte rol als deze is een goed gekozen actrice wel echt cruciaal. Een betere dan Johansson had ik niet kunnen bedenken. Ze is natuurlijk geloofwaardig heel aantrekkelijk, heeft van zichzelf al een wat mystieke uitstraling en kan ook gewoon goed acteren. Het zal bepaald niet makkelijk zijn om met zo weinig tekst te moeten werken, maar je gelooft haar helemaal in haar rol van buitenaards wezen die het menselijk gedrag bestudeert en begint over te nemen.

Moet trouwens wel zeggen dat vooral dat eerste half uur zo enorm is blijven hangen bij mij. Dat vond ik ook veruit het meest interessante, vervreemdende en griezelige deel. Naar mate Scarlett verandert voelt de wereld om haar heen ook niet meer zo eng en afstandelijk aan, waarmee een deel van de zo betoverende sfeer verloren gaat. Er had denk ik ook gerust nog een kwartiertje of meer van de film afgekund. Desondanks kom ik nog wel uit op een welverdiende 3.5*.

Een nogal aparte film, die meestal wel intrigerend bleef, maar helaas ook wat herhalend werdt. Visueel zag het er ook onderhoudend uit, maar het blijft allemaal braaf binnen de lijntjes. Verder steekt het aanwezige verhaal wel prima in elkaar, en ook de soundtrack draagt bij aan de sfeer. Scarlett Johansson zit verder prima in de hoofdrol, en is toch wel een lust voor het oog. 3 Sterren.

Weird...dat woord spookte constant tijdens het kijken door mijn hoofd.

Deze film zal niet iedereen aanspreken. Velen zullen dit een artyfarty 'moeilijke' film vinden maar bij mij kroop de film echt een beetje onder de huid. Dat komt mede door de prachtige soundtrack en de prachtige beelden van Schotland die de sfeer goed neerzetten.

Johansson als letterlijk wereldvreemd wezen was een genot om naar te kijken na het gedrocht Lucy te hebben gezien.

Als je maar genoeg nietszeggende beelden, onbeantwoorde vragen en vreemde shots in je film stopt, gaan mensen er vanzelf wat bijzonders in zien. Dat bewijst Under the Skin maar weer. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die helemaal worden weggeblazen door de mystiek van de film, maar ik werd eerder versuft van de lange stiltes en eindeloze herhalingen. Een beetje arty farty geneuzel is leuk op z'n tijd, maar Under the Skin gaat drie, vier bruggen te ver.

Persoonlijk vind ik dit filmpje erg overschat . Heb 'm echter 1 keer gezien en misschien zal ik ooit van gedachten veranderen ...

Misschien heb je daar wel gelijk in . Inhoudelijk zal deze film wel erg diepzinnig zijn en ik ben ook niet van plan om dat te ontkennen / ontkrachten , maar wat betreft de vormgeving , het audiovisuele , is de film wat mij betreft niet echt creatief en artistiek uitgevoerd . Met andere woorden : ik vind de uitvoering niet interessant genoeg : saaie locaties , povere mise-en-scène ( + framing & compositie ) , saaie cinematografie etc. , waardoor ik niet echt van de inhoud kan genieten . De vormgeving van dit filmpje had meer ' avant-garde ' en artistiek moeten zijn ...

Precies wat jij zegt. Soundtrack was wel erg sterk trouwens, maar qua beelden erg saai en nergens intrigerend.

Voor mij de beste film van 2014. Een sleutelrol lijkt weggelegd te zijn voor de Elephant Man. Via deze tragische paria leert het geslachtloos hoofdpersonage hoe wreed de mensheid in elkaar steekt. De omgeving (het grauwe Glasgow en zijn sombere omgeving) vond ik juist passend.

Dit was echt zonde van me tijd, hou erg veel van mysteriouze films en science-fiction. Maar deze sloeg echte NERGENS op. Er zit totaal geen VERHAAL in, alles blijft ERG vaag. Er valt gewoon geen reet uit te begrijpen, zoals iemand hier ook eerder zei: "Waar the fuck heb ik naar zitten kijken" nou die gedachten had ik dus ook. 2* sterren en dat puur voor de mooie omgeving(beelden en materiaal) van Scotland.

Waarom is het zo dat wanneer een film weinig verhaal biedt, mensen daar meteen over vallen? Waarom zou cinema überhaupt een narratief moeten hebben? Niks mis met zelf een beetje moeite doen, in plaats van dat alles uitgekauwd voor je gepresenteerd wordt, toch?

Inderdaad, ik begrijp ook echt niet waarom dat 'iets niet meteen begrijpen - of het is te vaag' een slechte eigenschap van een film hoeft te zijn. In de meeste gevallen is het net een aspect wat er voor zorgt dat een film in mijn hoofd blijft spoken en me bijblijft.

Daar heb je gelijk in, niet alles is te verwijten aan een verhaal. Daarom ook 2* sterren puur voor de mooie landschap. Verder is er niks bijzonders aan deze film, alles oogt saai het blijft saai. Een pluspunt wel weer was de soundtrack die lekker mysterious blijft.

Intrigerend, opwindend, bedwelmend, wonderschoon, oersterk en geniaal in eenvoud.

Voor mij is dit één van de 5 beste films van 2014.