Chernobyl Diaries (2012)

Tegenvaller. Met zo'n locatie hoor je veel meer uit je film te halen. Chernobyl Diaries kiest vooral de gemakkelijke weg en zadelt de kijker op met een hoopje acteurs dat nergens potten breekt. Erg jammer, want met zo'n uitgangspunt hoor je gewoon in ieder geval een spannende horrorfilm neer te zetten.

2,5*

Uitgebreidere recensie:

Cult Movies Reviewed: Chernobyl Diaries - recensie - cultmoviesreviewed.com

Chernobyl Diaries maakt vooral slim gebruik van het dynamische camerawerk, dat na het handheld genre toch het beste in de buurt komt van de beleving dat je echt tussen de mensen loopt. Ook het leuke gebruik van natuurlijk licht siert de film, er komt geen kunstmatige licht bij kijken. Dit levert een zeer sfeervolle film op dat vooral dankzij de lekkere trage opbouw(dat toch wel uitstekend past bij deze film) een zeer spannnende, beklemmende, claustrofobische en desolate film pluspunten weet te scoren.

Het nadeel van de film is toch wel dat Peli eigenlijk geen idee had hoe hij de film laten eindigen toem hij het verhaal schreef. Dit zorgt ervoor dat de spanning langzamerhand weg ebt en uiteindelijk totaal weg is aan het einde van de film. Vooral als je bedenkt dat de hele bedoening eigenlijk weinig voorstelt en Peli teveel in de film wilt stoppen zoals PROPPAYNE hierboven ook al zegt. Moeten we nou de dieren vrezen, de gemuteerde proefkonijnen, de radioactieve straling, de wetenschappers of toch het meisje dat enigszins paranormaal aanvoelt. Het einde voelt ook lichtelijk als een sof aan en brengt je letterlijk terug op aarde.

Een potentiële topper mondt uiteindelijk uit in een gemiddelde film. Vooral vanwege het eerste uur kom ik nog tot 3*

Zoals wel vaker is het weer interessant om op pad te gaan met enkele vrienden die iets ligubers te wachten staan. Deze prent kan ik extra waarderen vanwege de manier van filmen en de mysterieuze opnamelocaties. Redelijk origineel om de beruchte ramp terug te halen en er een andere weg mee in te slaan. Het pakt goed uit maar helaas is het ook vaak wat voorspelbaar en kun je spreken van 'the same old song'. Daarnaast waren er diverse toevalligheden terug te vinden zoals het huwelijksaanzoek waarna ze worden bestormd (en dat is allemaal nog helder opgenomen ook) en het einde was nogal flauw. Uiteindelijk is het een prima donkere horror geworden die genoeg spanning weet te brengen maar geen eeuwige indruk achter laat.

Helaas was dit de slechtste film die ik ooit heb gezien. Er zou zoveel in kunnen zitten, maar door het slechte script zit je jezelf non stop af te vragen hoe dom iemand kan zijn.

Voornamelijk de enorm vele plotholes in de film ergerde me. Er was geen samenhang, men maakte rare conclusies.

Voorbeeldjes:
Voorbeeldje. Men wordt aangevallen door wolven en weet ik wat. Maar ze zitten 's nachts in een busje. Het busje kan niet meer rijden omdat de startkabels zijn doorgeknipt. Wat doet men, laat de lampen aanstaan zodat iedereen weet waar ze zitten. Echter is de accu snel genoeg leeg zoals je zou verwachten. Maar de volgende dag wel startkabels halen om de bus weer te laten rijden.

of

Men loopt rond met de geigerteller. Ding gaat als een gek af maar ze lopen eerst nog een stuk verder totdat je er doof van wordt. Er wordt een melding gedaan van de enorm hoge radiatie en men loopt verder het veld in?! Later zitten ze in de reactor. Vooraf in de film werd verteld dat de straling daar zo hoog is dat je zelfs met volledig stralingspak er maar een paar minuten kan doorbrengen. Maar men loopt daar rond, geigerteller gaat amper af en hun gezichten smelten. Waarom gaat die geigerteller niet meer af?

of

In het begin maken ze zich zorgen dat ze niet te lang mogen blijven (max 2 uur) ivm de straling. Busje crasht, men moet daar blijven wachten. Dit is na zo'n 40 minuten in de film en er is nog 0,0 spanning geweest. De spanning zou dus logischerwijs op dat moment zijn dat ze stralingsziekte krijgen. Maar nee, er wordt geen woord meer over gerept. Alsof ze zoiets belangrijks totaal vergeten zijn

Het camera werk stoorde als een gek, er zat duidelijk een regisseur achter die niet wist waar hij aan begon (een reggiseur zou het totaalplaatje moeten zien, in deze film is er geen aanwezig), de acteurs waren gecast omdat ze ombekend waren, niet omdat ze konden acteren want dat konden er maar een paar. Het enigste wat ze in het begin van de film nog aardig hadden was de sfeer. Maar die had je na een paar minuten al gezien en op een gegeven moment begin je de characters dood te wensen zodat de film over is.

Deze film, een halve stap verwijderd van een regelrechte found footage film, begint goed, wordt daarna vrij spannend, maar belandt daarna in een neerwaartse spiraal om met een sisser te eindigen.

De locatie vond ik nochtans zeer geslaagd. Ik ben wel eens wezen Urban Exloren, en ik was best jaloers op de acteurs dat ze in deze fascinerende omgeving rond mochten lopen. De smalle gangen in de afgetakelde gebouwen gaven in combinatie met de camera een claustrofobisch gevoel. De totale stilte was ook erg beklemmend; er was ook bijna geen muziek te bespeuren, slechts een ondertoon ter versterking van dat ongemakkelijke gevoel.

Naast de nucleaire straling waren er ook genoeg andere obstakels te omzeilen voor de personages, waarvan sommige beter werkten dan andere, en de nauwelijks zichtbare menselijke factor zorgde voor een aantal subtiele, bloedstollend spannende momenten. Deze vroege scènes waren écht heel erg spannend. Helaas zorgde naarmate het tempo hoger kwam te liggen de daarbij horende chaotische cameravoering voor meer verwarring dan nodig, zeker als het om het lot van bepaalde personages aankwam.

En er is ook een wezenlijk verschil tussen subtiel en praktisch onzichtbaar, en die ontsnapte patiënten waren wel erg vaag en vaak maar voor een luttele seconde in beeld gebracht, veelal gehuld in totale duisternis. Dat is oké, maar vaagheid voerde iets teveel de boventoon; een iets meer concrete blik op de tegenstander had de spanning volgens mij echt geen kwaad gedaan.

Helaas had ik op iets meer gehoopt. Het begon echt wel spannend, maar het werd steeds meer een standaard horror. De eerdere subtiele scènes hadden ze meer vast moeten houden; nu was het ondanks de geweldige locatie een dertien in een dozijn film met een rommelig, anticlimactisch einde...

Flauwekulfilm maar wel amuserend. De setting is erg leuk en soms is het ook wel schrikken geblazen, al blijft het vaak voorspelbaar en komt de film niet veel verder dan plots wat harde geluiden als shock effect. Er had absoluut wat meer gore in de film moeten zitten. Net als meer films van de laatste tijd heeft Chernobyl Diaries een home video-look maar dan een net een stukje professioneler, waardoor de beelden allemaal net wat rustiger ogen.

Ik keek hier naar uit! Had op Twitter al het e.e.a. gelezen, gillende meisjes, flinke spanning, goede sfeer.. mijn verwachtingen waren groot.

Nouja. Ik heb niet gegild, ik viel niet achterover van de schrik (gaat lastig als je op een stoel zit maar enfin) en de spanning was niet altijd even voelbaar, maar hij was er soms wel. Soms.

Ik moest ook regelmatig denken aan The Tunnel, en op nog een andere soortgelijke film waar ik maar niet op kon komen. Nog steeds niet trouwens, enig idee hoe frustrerend dat is? Fijn. (Argh!)

Nee, de film probeert inderdaad teveel en de uitwerking ervan is niet altijd even geslaagd. Enkele onlogische wendingen, er wordt makkelijk over dingen heengestapt en de personages doen -uiteraard- geen logische dingen, al kan ik over dat laatste persoonlijk niet echt vallen.

Ik zei (vooral in het begin, na een traag en weinigzeggend (maar sfeervol in beeld gebracht) eerste half uur) telkens: 'Nu komt er een schrikmoment' en ja hoor. Vrij voorspelbaar. Het hele verloop was eigenlijk zo. Ja, schrik schrik. Maar wat wil je nu? Welke kant wil je uit met je verhaal? Halverwege de film wist ik dit al niet, jammer genoeg. Werd naar het einde toe alleen maar erger.

Maar. Ja, máár. Het zag er visueel wel mooi uit. De omgevingen waren mooi, de sfeer was hierdoor goed voelbaar.. maar toch had ik ook graag gezien dat enkele scènes wat explicieter in beeld gebracht zouden worden. Ik hoef er niet telkens met mijn neus bovenop gedrukt te worden, maar dit voelde ook wat te afstandelijk aan.

Hmm... voldoende of onvoldoende.. Ja. Ik weet het.

Supergoed!!!

Een film die zich (ondanks Oren Peli's medewerking) kan meten met een film als [REC]

Daarom snap ik het lage gemiddelde hier niet zo, want om heel eerlijk te zijn is dit zo'n dertigduizend keer spannender als de hele PA reeks en 1 River seizoen bijeen. Ik zie dan ook in geen enkele recensie hier ook maar 1 goede reden waarom deze film nu zo slecht is.

Ik heb echt regelmatig op het puntje van mijn stoel gezeten, Pripyat is ontzettend spooky en heeft een echte scary sfeer. De acteurs zijn leuk en niet vervelend of irritant zoals bijvoorbeeld in PA wel het geval is. En de film is voorzien van een goede soundtrack. Ik ga deze zeker op Blu-Ray aanschaffen, dit is zeker 1 van mijn favoriete horrorfilms!

Dikke 5*

Gaaf.

Films als deze zijn altijd lastig, het horror genre heeft te lijden onder een aantal terugkerende clichés die echter nooit de uiteindelijke kwaliteit van de film zelf bepalen. Het ligt meer in de details die bepalen of je in de film zit of niet. Als dit niet lukt krijg je een hoop geleuter over onlogische handelingen en plotholes, maar da's eerder een gevolg dan een oorzaak van een slechte horror.

De setting is in ieder geval geweldig. Desolaat, bar en grijs. Het groepje jeugd is uiterst verdraagbaar en bij momenten zelfs gezellig. Visueel sterk, met "right there" camerawerk zonder dat het er lelijk of goedkoop uitziet. Deze film hoeft dan ook helemaal (en gelukkig) niet met Paranormal Activity vergeleken te worden. Soundtrack is trouwens ook klasse. Goed gebruik van stilte, aangevuld met lekkere illbient. Zorgt voor een creepy sfeertje.

Laatste half uur is dan ook een aardig tense gebeuren, niet sinds [rec] meer meegemaakt in de bioscoop. Uiterst geslaagde film dus, doet alles goed, al is dat vooral persoonlijk, en gezien het type film zijn de kleinste missers vaak al fataal voor de totaalbeleving.

4.0* en een uitgebreide review

Door de vele vrij negatieve recensies, trok ik met weinig verwachtingen naar de filmzaal. Na het kijken van de film, moet ik echter toch vaststellen dat ik me prima vermaakt heb.

De film wordt goed opgebouwd, met een leuke sfeerschepping. Natuurlijk zitten er hier en daar gaten in het verhaal, maar echt storend vind ik deze niet. Het is vooral de sfeer, de setting, en de uitstekend opgebouwde spanning, die deze film leuk maakt.

Het is niet echt een blurblur-prent, dus verwacht niet teveel bloederige toestanden, afgehakte hoofden of andere martelporno, maar eerder een film die het moet hebben van schrikmomenten (en ja, je ziet deze vaak aankomen, maar daarom zijn ze niet minder goed), de leuke setting en een vrij aardig tempo van opeenvolgende gebeurtenissen.

Het einde vond ik iets minder, maar toen had ik mijn portie spanning al gehad.

A bigger disaster than Chernobyl itself

Niet best. Het begint vooral met het jongerenvolk. Saaie individuën één voor één, met een vervelende cast die ze vervult en ook de interactie voordat de story arc zich ontvouwt is uitermate vervelend. Nee, geef mij maar Amerikaans slasher volk. Pripyat is de ideale setting voor een film als dit maar Parker weet hier geen gebruik van te maken.

Daarmee komen we gelijk bij het enige pluspunt van de film. Pripyat is heerlijk desolaat en bevreemdend maar Parker weet deze karakteristieken niet in zijn voordeel te laten werken. De nacht in Pripyat die volgt zou toch de inluiding moeten zijn voor psychisch ongemak die je niet meer loslaat tot het eind maar tot mijn verbazing kwam het moment van bij de strot pakken niet eens.

Tegen het einde aan gaat het helemaal mis, waar het vaak de mist in gaat bij dergelijke films. De Alma-achtige verschijning was dan wel welkom maar ook daar wordt weer weinig mee gedaan. Het einde is dan een logische conclusie en in dit subgenre nu al een cliché en veel films hebben dit al stukken beter gedaan.

Een sterk subgenre, een sterke setting maar een uitermate zwakke uitvoering.

Een film met potentie, waar meer uitgehaald had moeten worden. De locatie is namelijk geweldig voor een horrorfilm. Eigenlijk onbegrijpelijk dat er niet een hele rits horrorfilms is die de Chernobyl omgeving als locatie nemen. Er zijn namelijk wel voldoende games die dit wel hebben gedaan (Call of Duty, STALKER onder andere) en met succes. Jammer dat de makers van Chernobyl Diaries er een te simpele horrorfilm van hebben gemaakt.

De intro is namelijk best goed, maar na de eerste problemen wordt het een vrij standaard filmpje. Gezien de radioactieve problemen en verhalen over gemuteerde mensen en dieren had ik meer spanning verwacht. De sfeer is namelijk wel prima, net als de vele grauwe, kapotte flats waar je bijna depressief van wordt als je er naar kijkt. Maar als horrorfilm is de film niks bijzonders. Een paar aardige schrikmomentjes, dat was het wel. Het einde vond ik ook wat afgeraffeld, helaas. Ik hoef niet alles uitgelegd te hebben, maar dit was allemaal vrij onlogisch en vreemd.

Toch is de film goed genoeg voor een avondje film kijken. Kleine voldoende dus.

3*

Het concept was eigenlijk best leuk gevonden en de film wist ook wel te boeien (soms ook spannend). Aan de andere kant was het wel weer allemaal erg cliché en de hoofdrolspelers waren zo achterlijk als maar wat. Wat dat betreft deed de cast me denken aan de personen uit de film "Tape 407". Deze film is wel vermakelijk en duurt niet al te lang maar echt bijzonder is het allemaal niet en al zeker niet origineel.

Tegenvaller, ondanks het intrigerende uitgangspunt en de bijzonder effectieve, uiterst naargeestige setting. De opbouw is best spannend, maar eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming weten de filmmakers zich geen raad met het karige script en verloopt alles zeer voorspelbaar en vooral saai. Tegen het einde zakt de boel definitief in. Beste moment: de beer in het appartementencomplex!

Na recent twee in mijn ogen enorme horror-missers gezien te hebben, namelijk het pretentieus gladde 'Prometheus' en het puberaal flauwe 'Cabin in the Woods', toch eindelijk weer eens een horror die in de roos schiet. Zoals iemand hier al eerder zei: Een van de betere in het soort. Bewijst maar weer eens dat de grootste budgetten niets zeggen over de kwaliteit van het geheel. Lekker rauw en realistisch in beeld gebracht. Er zijn een aantal nachtscènes die qua belichting op het randje balanceren maar er wordt een sfeertje gecreëerd waar je u tegen zegt.

Acteurs leveren prima werk en de personages zijn sympathiek en geloofwaardig neergezet. Eindelijk weer eens niet een groepje vrienden waarbij het je als kijker geen bal uitmaakt of ze het overleven.

De onvermijdelijke cliché's die nu eenmaal nodig zijn om een neerwaartse spiraal te laten ontvouwen zijn er wel maar liggen er niet te dik bovenop. Filmlocatie is simpelweg top.

Een horrorfilm met Chernobyl in de titel, dan weet je al dat je mutanten mag verwachten. Los van het feit dat de locatie ontzettend origineel is, werd het toch een aaneenschakeling van de gekende clichés. Dus wat plotontwikkeling betreft niet bijster vernieuwend, maar het grijs-grauwe niemandsland met donkere poeltjes, kleurloos gras, een bouwvallige speeltuin en troosteloze Oost-Europese architectuur, maakt veel goed. Een vriend van mij zei ooit na zijn reis naar een oostblokland dat het gras daar een grijze kleur heeft. Ik heb me dat nooit kunnen inbeelden, tot vandaag. Naar het einde toe verzandt de film helaas in oeverloze achtervolgingen in te donkere ruimtes. Belichting en camerawerk falen hier schromelijk. Spijtig, want de makers laten een kans liggen om alle registers open te trekken door het niet (of amper) tonen van de misvormde mutanten.

Een erge tegenvaller wat mij betreft.

Met hoge verwachtingen ben ik deze film ingestapt. Het begin viel me ook niet tegen. Prima sfeertje en goed camerawerk (niet te rommelig en toch het gevoel hebben dat je aanwezig bent).
De eerste scenes binnen chernobyl waren leuk maar niet echt beklemmend, echte schrikmomenten kon ik niet bespeuren gezien het redelijk voorspelbaar is wat er allemaal gebeurd.
Op de een of andere manier wist de film geen echte spanning op te bouwen waardoor het geheel niet van de grond af wilde komen. Gore viel me ook 100% tegen.
Waar je wel op word getrakteerd zijn idd niet duidelijk in beeld gebrachte "radioactive wezens!! Een corrupt leger, belachelijk uitziende vissen, wolven en een beer!!!....maar als je daar op zit te wachten....ik vond het allemaal maar een beetje lafjes (voor 12jaar hooguit).
Acteerwerk is redelijk en de "domme" acties vielen mijn inziens wel mee, ook de "erger-factor" ( iemand die zonodig de held moet uithangen) viel me mee.

Tja, een lekkere wegkijker kon ik het niet noemen...popcornpulp ook niet...waar dan??
Een erg matige horror die authentiek wil zijn door zijn loctie maar verder op alle vlakken de plank finaal mis slaat.

Van mij een 2,5* (voor het goede begin, camerawerk en de locatie)

Het was een bout film. Met een zwaar frustrerend einde.

Als je normaal ook van hele slechte films houd kijk deze dan maar.

Acteer werk was zeer matig. Ik zou niet weten waarom hier goeie recensies over worden geschreven. Een teleurstellende film met baggerwerk erin verwerkt

Een aardig begin is niet genoeg voor een goede film en ja inderdaad met deze omgeving had er veel meer ingezeten om van het belachelijke einde maar te zwijgen....

Prypjat, waar het grauw, griezelig en desolaat is. Heerlijk plekkie voor extreem toerisme. Meteen al de onderscheidende factor en met de reactor in de buurt blijft het dat ook. Verder de gebruikelijke goede en mindere goede ingrediënten en zo is het via een aantal plaagstootjes eens kijken wat Parker allemaal in petto heeft. Voornamelijk een nerveus schimmenspel, zo blijkt.

Een gave cameragang om het busje heen en enkele treffende stiltes geven het z'n intensiteit en even verderop is het te betrappen op een aantal huiveringwekkende scènes. Op dat vlak een prima horror. Het had nog wat hoger kunnen uitvallen als het gehannes met personages (met name rondom de broers) achterwege was gelaten. Dat blijkt toch een kleine spelbreker.

Ja, creepy is the word.

Wel goede tip van een vriend van mij.

Ik hou wel van dit soort horror...Suspension bedoel ik dan.

Ik ga als horror-fanaat op dat gebied niet voor de gore, maar puur voor de thrill, en wat dat betreft vond ik deze 'kleine' productie toch wel vrij goed, zij het dat het voor mijn part bij deze wat tekort schoot aan de goed getimede schrik-momenten waarbij je kippenvel (na adempauze) weer overgaat in het verder kloppen van je hart...

Wat m.i. ook een interessante toevoeging had geweest bij deze film was de 3rd persons view. (eigen camera's enz) (het gevoel/beleving alsof de hoofdpersonen de film filmen en niet de externe camera en je daardoor het gevoel krijgt zelf hoofdpersoon te zijn)

Want daar leent dit scenario zich wel heel erg goed voor denk ik.

Desalniettemin, 3/5*

Ik heb me er iig weer mee vermaakt!

Hier had ik erg zin in, maar het bleek heel anders uit te draaien dan ik hoopte.

Ten eerste: het verhaal heeft echt niks om het lijf. Ten tweede is het acteerwerk echt om te huilen en ten derde vond ik de schrikmomenten echt voorspelbaar en slap. Ik ben één keer wel hard geschrokken, maar daar bleef het wel bij. 3*

Ik ben toch wel positief verrast door deze film. Ik ging er namelijk met tamelijk lage verwachtingen in gezien de lage score en berichten.

De film heeft echt een lekker beklemmend sfeertje en de grauwe verlaten omgeving van Pripyat maakt het hele plaatje compleet.

De acteurs doen het niet onaardig en de schrikmomenten zitten goed in elkaar, wat soms ook echt voor 'what the fuck momenten' zorgt, bijvoorbeeld die beer in de flat.

Het intens laatste halfuur gaat het dan ook goed los, met een typisch slecht eind.

Kleine 3,5 sterren.

Grauw en griezelig.

Een goede film is The Chernobyl Diaries wel geworden, ondanks het gemakkelijke gegeven en flinterdunne verhaaltje dat vooraf doet rieken naar een hoop clichés. Okee, die worden dan ook niet geschuwd, maar het verhaal kent een prima opbouw en het slachtvee wordt verder goed ingevuld. Met name Diatchenko doet het prima als de gids van het groepje toeristen dat beter weg had kunnen blijven uit de omgeving van het immer creepy Tsjernobyl.

De ‘losse’ camera draagt bij aan een realistische sfeertje, dat steeds meer beklemmend wordt. Iets waar de verlaten en door stralingsgevaar bedreigde omgeving zijn steentje tevens aan bijdraagt. Van grauw en griezelig gesproken. Dit is sowieso een horror die het moet hebben van de spanning en niet zozeer van de gorigheid en daarin wordt ruimschoots geslaagd. Er zit een continu gevoel van suspense door de film heen.

Een dynamisch geschoten en onheilspellend werkje dus, dat menigeen de stuipen op het lijf zal jagen. Toch had er wellicht meer ingezeten, ware het niet dat het blik clichés tot op de bodem leeg moest. Zo wordt een hoop sfeer om zeep geholpen door iets te veel vijanden in beeld te willen brengen. Uiteindelijk is het einde an sich ook wel een beetje makkelijk en flauw. Evengoed is Chernobyl Diaries er eentje die je met gerust hart kunt opzetten, want vermakelijk is het allemaal zeer zeker.

Goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Best een leuke horrorfilm dit, op een geweldige locatie, die zich uitermate goed leent voor een film met een verhaal als deze.

Een erg goed idee ook, om een horrorfilm op deze locatie te laten plaatsvinden en eigenlijk best raar, dat niemand hier ooit eerder op is gekomen. The Chernobyl Diaries heeft aardig camerawerk, al denk ik dat een handheld camera misschien nog net iets beter zou werken hier. Chernobyl is een mooie plaats om te zien, niet om te zijn. Veel dorre kleuren, vervallen gebouwen, onheilspellende meertjes en meer van dat soort werk. Dat heeft allemaal sowieso al iets engs en draagt bij aan het sterke en creepy sfeertje.

Dan is het wel jammer, dat qua verloop en personages, de clichés weer om de hoek komen kijken. Toch zitten er een paar sterke schrikmomenten in. Diebeer die ineens voorbij komt rennen, was wel het sterkst gevonden. In het laatste half uur ebt de kracht wel langzaam een beetje weg. Men lijkt niet helemaal meer te weten waar ze met het verhaal heen moeten. Het einde is niet het beste, maar kan er uiteindelijk er net mee door.

Zeker niet slecht dus, al had er met zo’n toplocatie als hier zeker nog veel meer kunnen worden uitgehaald.

3,0*

De trailer was veelbelovend maar de film zelf viel erg tegen. Ik ben iemand die vrij snel (en heftig) schrikt bij horrors en thrillers. Als ik bij Chernobyl Diaries dus maar 1 keer geschrokken ben (en dat was pas na ruim een uur) zegt het genoeg over de spanning in deze film. Over het algemeen saai en voorspelbaar met verwaarloosbare personages. Het is dat het acteerwerk op zich redelijk in orde is en de setting van Tsjernobyl is natuurlijk op zichzelf al tof maar daar blijft het dan ook bij.

1,5*

De film presenteerde zich in het begin als een frank en vrije film waar voor de verandering eens geen scene's plicht matig in elkaar gezet werden. Het kwam allemaal behoorlijk sympathiek over en ik dacht bij me zelf de 90 minuten zullen wel voorbij vliegen op deze manier.
Ondanks dat (hoe kan het ook anders) er weer een behoorlijk vervelende individu er tussen wandelt. Naja voor de personages zet je zo'n film niet op natuurlijk.

Na wat onwaarschijnlijkheden verder komen we aan op de locatie waar het allemaal om draait. Het uithangbord van de film. Namelijk Pripyat en ik moet zeggen dat zulke mystieke en ondoorgrondelijke locaties zowiezo al boeien en je aandacht vasthouden. Als regie hoef je daar natuurlijk niet al te veel aan te veranderen,maar probeer het dan iets extras te geven. Nou Parker probeert het met iets wat kannibalen moet voorstellen en dodelijke honden.

Nou daar gaat het mis.

Parker weet duidelijk niet om te gaan met een spannings opbouw. Het hele idee is natuurlijk sterk,maar in de uitwerking faalt het na het sympathieke begin duidelijk. De spanning is ondanks Pripyat ( ) als setting nergens aanwezig en blijft dat ondanks dat de film vol zit met nachtscenes (ow, ow, wat waren die slecht) en ik zelf ging na de zoveelste ''deur open boe'' of ''SHIT HONDEN !'' eens denken van waneer gaat de film los.. Waneer komt er eens een toffe kills. Nou toffe kills komen niet verder dan ; vast grijpen personage weg.

Op die manier ging ik mijn aandacht ondanks de beperkte speelduur toch wel eens naar de klok verleggen. En als het einde dan komt wilt de film óók nog eens sugeren dat het een grote complot was tegen toeristen en dat Uri daar bij betrokken was ? Hmm wel erg vergezocht als dat zo is.

PS:Wat was die beer trouwens pijnlijk slecht

Toch nog 2,5.

Verrassend spannende horrorfilm met een heerlijk sfeertje. De manier van filmen; vanuit de losse pols doch professioneel, zorgt voor dat net wat extra dat wordt bijgedragen aan de sfeer.

Verwacht geen gore, want dan kom je bedrogen uit. Een beklemmende horror die me heeft weten te verrassen en boeien tot de aftiteling.

Dat met die ene beer is inderdaad tergend en onbegrijpelijk.

Vooral teleurgesteld dat (eindelijk) een film over een historische gebeurtenis met zo'n potentieel, zo slecht uitgewerkt wordt. Eigenlijk is alles middelmatig of slecht aan de film. Misschien los van de opbouw, want de eerste 15 minuten waarin de groep door de stad loopt is nog wel goed te doen.

Slecht uitgewerkt maar toch, een interessant gegeven gefilmd op een enorm intrigerende plek. 3 sterren.

Zoals velen anderen recensies van chernobyl diaries, de film wekt meer irritatie dan spanning op.
Het begon met de beer die zonder blikken of blozen voorbijliep, dat was een totale deceptie. Daarna kiezen de hoofdpersonages keer op keer voor de verkeerde beslissing en zoeken het gevaar telkens op, dit irriteert.

Eigenlijk gun je het ze gewoon dat ze eens lekker opgegeten worden.

De schrikmomentjes zijn ruim van te voren aan te zien komen en zijn telkens hetzelfde, iets/iemand komt om het hoekje. Jammer er had meer uit de film gehaald kunnen worden,