Ken Park (2002)

Hey! is dat niet die film van gisteravond?

een tijd terug gezien bij een filmpreview dag in rotterdam. de film is erg moeilijk te waarderen naar mijn mening. de film bevat een enorme lading aan zwarte humor en porno en wat drama en dat allemaal samen was erg boeiend om te zien en het zijn vooral de vele enorm belachelijk scenes en bizarre karakters die de film zo goed maken:
zo is een vader in de film een enorme alchoholist en haat alles wat zijn zoon doet. zo staat hij een tijdje naar zijn zoon te kijken, die aan het skateboarden is en werkt en paar biertjes weg. of een geweldige wc scene met de vader.

naast de vele komische scenes zitten er ook een aantal gruwelijke scenes, waaronder een smerige zelfmoord- en incestscene.ook scrabble zal nooit meer hetzelfde zijn na het kijken naar deze film! maar wees gewaarschuwd want de film is zker niet aan iedereen besteedt. ik hou het op 4 sterren

een positieve review:link

Wat een poster

Clark wordt nog weleens verweten bewust en onnodig te willen shockeren en provoceren. In tegenstelling tot Bully vond ik dit bij Ken park zeker het geval.
Als na heel wat drama de film eindigt met een spetterende vrijpartij is dat een afloop die haaks op het voorgaande staat. 2,5*

'Waar heb ik nu eigenlijk naar zitten kijken?', vroeg ik me tijdens de aftiteling hardop af. Al die losstaande verhaaltjes hebben eigenlijk helemaal niks met elkaar te maken en op een enkele komische of bijzondere scène na wordt er alleen maar bewust veel geprovoceerd. Niet helemaal aan mij besteed

Ik vond het geen slechte film maar zeker geen goede film. Wat hebben al die verhalen nu uiteindelijk met elkaar te maken, en hoe staan ze in verhouding tot de zelfmoord van ken park? Dat soort dingen maken voor mij dat ik de film 2,5* geef.

waar ze mee samengebracht worden, is het verhaal van die gast die zichzelf doodmaakt. Ik snapte het niet helemaal, maar iemand probeerde mij het uit te leggen, waarna ik het nog minder snap. Maar het heeft duidelijk iets met die Ken Park te maken.

ik vond het een duimenslechte film met een clichematig verhaal, dat Larry Clark makkelijk achterwege had kunnen laten. En als ik bloot wil zien, huur ik wel een Nederlandse film en als ik expliciete sex wil zien, dat voor mij totaal niet in contrast stond met het verhaal, dan huur ik desnoods wel een pornofilm.

Nee, Ken Park kan bij mij geen goed doen. De film deed me ook eigenlijk helemaal niks, tenzij het Clark's bedoeling was om te shockeren door middel van sex....alhoewel mij dat niet shockeerde maar eerder deed afgrijzen.

Eng levensecht!!!

Oke, de hele film kan bestempeld worden als 'raar', maar toch krijgt-ie van mij 4*!

Ik was echt behoorlijk geshocked door deze film, en ik kon tijdens de film alleen maar denken 'Hoe krijg mensen in godsnaam zover om aan die film mee te doen!?' Daar verdienen die acteurs alleen al een oscar. (dat zou leuk zijn; een oscar voor deze film )

Voorderest gebeurd er eigenlijk niet veel bijzonders in de film als je de sex niet meerekend. Behalve natuurlijk met het personage Tate, he scares me!!!

Geweldige (overweldigende) film.

De beste film van Larry Clark tot nu toe!
Ken Park heeft ten eerste veel betere dialogen dan zijn eerdere films. Veel natuurlijker. Het spel van de acteurs is ook zeer goed.
Het is geen rechtlijnig verhaal met een begin, midden en eind. Het schetst een beeld van het leven van tieners die het moeilijk hebben, in de buitenwijken van Amerikaanse steden.
De sex is trouwens bijzaak, in tegenstelling tot wat het affiche doet vermoeden. Je ziet wel alles wat er te zien valt, maar het is toch wel op een integere manier gebracht.
Sommige dramatische wendingen in het verhaal lijken er een beetje met de haren bijgesleept. Bijvoorbeeld de jongen die zijn grootouders vermoordt om een pietluttigheid.

Tja, je kunt ook je problemen proberen op te lossen. Hij had ook uit huis kunnen gaan, net als die andere jongen op een gegeven moment deed. En Ken Park had de problemen met zijn vriendin kunnen uitspreken. De film toont dus uitzonderlijke situaties. Wat ik niet erg vind overigens, maar de onderbouwing van hun daden is magertjes.

Ik vrees dat deze tieners helemaal niet zo exceptioneel uitzonderlijk zijn.. Zéker niet in de States. Onderbouwing? How 'bout totale leegheid, ongeïnteresseerde en/of provocerende ouders, sex als entertainment, waanzin van religie, etcetera, etcetera? Je problemen 'proberen op te lossen' is een station dat allang geleden is gepasseerd, dat is juist mede Clark's steeds terugkerende mededeling.

Ik had bij de aftiteling van deze film ook het gevoel van 'wat moet ik hier nou mee'. Ik vond hem nog indrukwekkend noch slecht noch shockerend. Ik kon er gewoon niet veel mee, behalve wellicht jaloers zijn op een jongen van een jaar of 16 die het met de knappe moeder van zijn vriendin doet. Het enige moment waarbij ik me enigszins geraakt voelde, is wanneer de vader van dat meisje in blijft slaan op haar vriendje als hij hun in bed betrapt. En de 'plasscene' was inderdaad erg sterk.

De vraag die in mij opkwam was vooral: 'wie zijn hier nu zieker?' de ouders of de kinderen? Ik denk dat de ouders het van de kinderen winnen.

Wilde eerst met mijn meisje naar deze film toe gaan, achteraf blij dat ik deze film met een vriend heb gezien. Wij persoonlijk vonden de film erg goed. Maar je houd er toch een beetje een rot gevoel aan over.Een beetje zoiets als ik bij requim for a dream. Bij een film van Clark als bijv. Kids heb je toch een heel ander gevoel na afloop. Waren zelfs jongeren waar ik me zelf in die tijd mee kon identificeren, deze jongeren waren echt sick (vooral die tate). Maar ik ben het met de meeste eens dat het toch de ouders zijn die de kroon spannen. Mijn oordeel is dat het wel filmtechnisch gezien weer een meesterwerkje van Clark is!

Er zitten een paar erg goede scenes in deze film. Het acteerwerk is ook meer dan prima, maar dat geforceerd shockerende is niet echt aan mij besteed.

Intrigerend, schokkend en briljant.

weird en lang zo goed niet als kids.ook veel teveel leuters in beeld.

zeg dan niets!

3.5* voor een film die me een beetje een naar gevoel geeft. Er zitten echt geweldige scenes in, waaronder de scrabble-scene, de plasscene en de scene waarin Tate zijn grootouders vermoordt , maar ook op mij hebben die "erotische" scenes totaal geen impact, ik mis de boodschap er een beetje van. Ik zit nou niet echt te wachten op een gast die zich bijna verstikt en daarvan opgewonden raakt, en dan hoef ik al zeker niet een close up te zien van het moment waarop hij klaar komt . Ook de eindscene ontging mij een beetje die vrijpartij . Maar volgens mij is er ook in deze film iets wat niet lijkt wat het is, maar de clou ontgaat mij een beetje, heeft er iemand misschien een verklaring voor het rare eind waarin die jongen en dat meisje aan die derde jongen vragen (die van de poster) wat zijn naam is (volgens mij is hij Ken Park) .

Laat maar, ik heb dat stukje net nog eens gekeken, en ik had de dialoog gewoon niet goed verstaan (ze zijn gewoon een spelletje aan het doen...:$).

Ben wel benieuwd naar de film, toen ik een tijdje in zweden was zag ik die poster overal hangen. Best controversieel, aangezien ze bij imdb niet de cover bij de film plakken.

Wat heeft Nederland eigenlijk met deze film te maken?

Kasander Film (NL) heeft er geld ingestoken.

Dat niet alleen, Kees Kasander is ook (co-)producent van de film.

Deze film is zegmaar heel apart. Sommigen vonden het allemaal wel leuk, maar vond er zelf niet zoveel aan. Kijk dan echte p0rn0

Ergens in het forum staat de vraag wat de filmzwakte van de MM'ers is. Ik wist het toen niet echt. Maar ik vergat mijn zwak voor Larry Clark en Harmony Korine.
Beiden scheren met elke film langs provoceren om te provoceren, maar er ligt altijd zoveel gevoel achter (voor mij althans) dat ik het als functioneel blijf zien.
Qua thema hangt Ken Park ergens tussen Kids en Gummo in. In een wereld die te koud is als je gevoelig bent groei je als tiener op. Ouders die geen moeite doen om zich in je te verplaatsen (of erger), leegheid en dan maar lust als entertainment. Geen vrolijke visie (en wederom is dit een film vol basket cases.) maar wel een menselijke. Doorspekt met inktzwarte, verontrustende humor.
Ken Park is uiteindelijk voor mij meer gevoeligheid dan provocatie. En dan het einde waarin de jongeren al vrijend mijmeren over een betere (seksuele, want dat lijkt soms bijna het onschuldigste, het ultieme vluchtmiddel) wereld en bovendien Ken Park zelf al bijna vergeten te lijken zijn is bijna positief. Zou de zelfbescherming hen misschien toch werken?

4.0*

Dit is geen film die shockeert om te shockeren, maar een briljante uitbeelding van de manier waarop dezer dagen met seks wordt omgegaan. En dan bedoel ik niet dat deze film zo levensecht is, maar doel ik vooral op het feit dat de jongeren, die zogenaamd zo pervers zijn, eigenlijk veel liefdevoller met elkaar omgaan dan die personen die zoveel commentaar op hen hebben, en dat toont deze film heel goed. De manier van opbouw is echter nogal verwarrend, en hoewel dat wel zijn effect heeft, ben ik daar niet helemaal tevreden over. En hoe goed hij ook zijn best doet, zo'n wrang gevoel als bijvoorbeeld bij Hundstage kan hij toch niet nalaten.

Leuk tussendoor filmpje!

Na Kids weer een erg boeiende en interessante film van Larry Clark en Harmony Korine, nu in samenwerking met Ed Lachman, die tevens het camerawerk in deze film deed.
Shockerend en provocerend stond op de hoes van de dvd, maar dit was denk ik niet het main-doel van Clark en Lachman. Mijn gedachte achter de film:een film die in tegenstelling tot Kids zich nu ook op de ouders van de (weer) aparte kinderen focust. De seks in de film ( imho totaal geen porno, dit keer dus een keer functioneel; ik vond de laatste scène zelfs erg mooi en onschuldig) wordt door de kinderen gebruikt om uit hun eigen slechte leventje te 'onstsnappen'. Deze seks in de film wordt door deze kinderen gebruikt om te ontsnappen uit het leventje samen met hun (groot)ouders, die in deze film dus ook een grote rol spelen.
De grotendeels jonge cast acteert imho uitstekend, als je je bedenkt dat de meeste nog nooit voor een camera stonden. De ouders daarintegen zijn grotendeels ervaren acteurs en actrice's, wat dus een interessante en fascinerende combinatie oplevert.
Nog een goed punt uit de film vond ik het uistekende camerawerk van Ed Lachman. Vooral in de mooie laatste sekscène, waarin de drie kinderen nadenken over de toekomst en over hoe ze het graag zouden willen, is het camerawerk erg direct (geen wegdraaiende camera's bijvoorbeeld), wat voor meeleving met de personage's zorgt.
Ik ben erg benieuwd naar ander werk van Clarke, Lachman en Korine (Gummo vond ik ook al zo goed), dus binnenkort maar eens de videotheken in de buurt uitpluizen. Voor deze film 4*
Een erg lang verhaal, die zie ik nu, door Freud hierboven ook goed is weergegeven...