Ken Park (2002)

@ LucCos: Het dagelijks leven van sommige mensen zit nu eenmaal vol met ongewenste sex en geweld, zonder dat het ook maar iets positiefs toevoegt aan hun leven. Zo'n verhaal mag volgens jou dus niet vertelt worden...

Niet extreem erg, wat je wel verwacht. Sommige shots mochten voor mij echt geskipt worden. Ik ging bijna over mijn nek bij de masturbatie scène, tegen zulke dingen kan ik niet tegen.

Redelijk goed geacteerd, geloofwaardig voor zover het kon.

2,5 sterren.

Somber portret van de normvervaging bij een deel van de Amerikaanse jeugd. Hun losbandige levenswijze wordt weinig verhullend in beeld gebracht waardoor het realiteitsgehalte hoog blijft. De film registreert het dagelijkse leven van een aantal tieners aan de hand van losse fragmenten die nauwelijks op elkaar aansluiten. Daardoor lijkt het of er een gebrek aan samenhang is, maar dat wordt slim opgevangen door de overkoepelende boodschap: jongeren vergooien hun leven naar het voorbeeld van hun ouders. De sociale kritiek is dan ook niet zozeer op de jeugd gericht, maar veeleer op het ontbreken van een degelijke, liefdevolle opvoeding.

Ik moest bijna kotsen van die rukscene. Heb net de film gezien en het beeld staat nog op me netvlies, gadverdamme. Verder heb ik me alleen maar lopen ergere aan die kinderen. Bijv. Waarom gaat die knappe vrouw met zo'n viese skater naar bed Verder dacht ik de hele film waar de film echt overging. Er was geen spanning, matig acteerwerk en sommige scenes waren gewoon ranzig.

Maffe film, maar daarom ook wel weer leuk. Was niet heel erg onder de indruk van de sex scenes en de zo gehaate ruk scene. Heb schokkerende dingen gezien in films. Waar ik wel vreemd van opkeek was de sexscene op het einde waarbij de in ene een urenlange trio hebben.... Die kwam voor mij een beetje out of the blue.

Het blijft mij toch verbazen dat het leven van sommige tieners er daadwerkelijk zo uit ziet. Hoe losbandig ze om gaan met sex bijvoorbeeld, een verschuiving van de normen en waarden zoals andere die kennen. Erg interessant om te zien.

Ik geef de film 3,5 ster

Bij Kids had Larry Clark nog enigszins de visuele ruggensteun van Van Sant. In Ken Park is de kijker louter aangewezen op de tandem Clark – Korine, en die bewijst zich allesbehalve efficiënt. Net zoals in Kids en vooral Gummo ligt de nadruk op een droge registratie van de marginaliteit en de rebellie van de adolescent tegen een andere generatie. Het resultaat is van een soortgelijke aard: het geheel overstijgt zelden de platitude en verkijkt zich eens te meer op het etaleren van gratuite schokeffecten. Bijgevolg ontbreekt de secure observatie die de angsten van jongeren dient te weerspiegelen. Wat betreft visuele competentie en narratief heeft Clark dus andermaal weinig aan de dag te leggen.

1.5*

Hele sterke film,die ik nog maar eens uit de kast getrokken heb en weer van genoten heb.
Heerlijk om acteurs uit The Wire,OZ,en Prison Break te zien die ik zelden in iets anders gezien heb en wat acteerd iedereen in deze film naturel,vooral de jongeren,het is bijna geen acteren meer hoe goed ze zijn.

De film is erg realistisch en somber(hoewel het me nergens echt aangrijpt)
De ruk-scene is wel apart hoor,en dat van iemand die ik ken uit The Wire,raar om hem zo te zien,en ik dacht alleen maar: Hoe raar moet het zijn als je trots met familie en vrienden deze film gaat kijken en dan bij deze scene aankomt.
De scene maakt indruk omdat het origineel is,maar op zich had het klaarkomen buiten beeld kunnen gebeuren,want zoveel voegt het ook niet.

M'n grootste nadeel aan deze film(en dat is tevens een klein complimentje) is dat die te kort duurt.
Ik vind de meeste verhaallijnen niet echt af,het is een klein kijkje en dan is het over,terwijl ik graag meer had gezien.
Die jongen die sex heeft met de moeder van z'n vriendin bijvoorbeeld,hoe gaat dat verder,had meer ingezeten naar mijn mening.De man die hun betrapt bijvoorbeeld.
Of de jongen die wordt aangerand door zijn pa en het huis uitgaat,en daar stopt het

Veel naakt,maar het werkt wel,ik vind het functioneel bloot,een piemel zien als iemand plast,die kleine dingen passen erbij,want zonder al het naakt was het toch een stuk minder bijzondere film die dan een mindere indruk had achtergelaten.
En realistische sex-scenes hebben veel meer diepgang(leuke woordkeuze) en zijn veel leuker om naar te kijken dan zo'n gelikte sex-scene in de standaard hollywood-films,dit is een stuk realistischer.

Grootste compliment voor de acteurs die het stuk voor stuk top doen(alleen de dochter van de MILF was dan niet zo bijzonder) en de verhaallijnen die boeien tot het einde en helaas afgelopen zijn op een moment dat ik meer wil zien.

aardig gek.

jammer dat het zo sloom gaat allemaal.

Interessante film met vrij explicite scenes. Scenes die ik niet eens zo schokkend vond maar meer intrigerend.

Ben er nog niet helemaal over uit wat ik er precies van vind maar vooralsnog een 3.5*

Soms had ik zoiets van tja.. wel erg over the top en soms had ik zoiets van tja... dat kan in het echt ook zo zijn.

Overal wat minder evenwichtig dan Kids maar toch heeft ie me niet verveeld.

Vrij heftige scenes waar men zich afvraagt, moet dat nou, want de film was nou daarbuiten niet echt heel bijzonder.

Goh ja, die expliciete scènes hadden iets suggestiever mogen zijn, want al die close-ups voegen maar weinig toe aan het verhaal. Daarnaast hadden de verhalen ook wat beter uitgewerkt mogen worden, nu bleven het veeleer schetsen van doorgedraaide personen. Marginaal Amerika.

Een bizarre kijk ervaring met zowel hele mooie als hele ranzige scenes. Soms wordt het shockeffect een beetje over de top waardoor de film iets van zijn charme verliest. De laatste scene met het trio begreep ik trouwens ook niet; vrij out of the fucking blue als je het mij vraagt. De muziek die wordt gebruikt verdient overigens een diepe Er passeert namelijk heel wat moois, van Quasimoto tot Blackalicious, allemaal moderne Hip-Hop classics en dat is natuurlijk altijd goed.

een film voor liefhebbers van American Beauty, maar dan met minder nuance, en allemaal heeeel dom

Bizarre film, vreemde kinderen maar nog ouders zijn nog vreemder

Ik verbaas me erover dat mensen zo enorm preuts zijn. Zoals zo'n rukscène, tja. Om het op film te zien is inderdaad een keer wat anders, maar als je je bedenkt dat er voor iedere website drie pornowebsites tegenover staan, vind ik het wat lastig om te geloven dat mensen hier allemaal zoiets hebben van: "Oh lieve Heer, wat zien we toch nu! Wat een schok, dit heb ik nu werkelijk nog nooit gezien!"
Ik word er in ieder geval niet warm of koud van, het grootste deel van de erotiek in deze film vind ik redelijk normaal, vaak zelfs ook nog mooi in beeld gebracht (rukscène niet, die is zoals 'ie is & de scène waarin Claudes vader 'm aanrandt niet, dat spreekt voor zich) .. Mensen hebben seks, zo wereldschokkend is dit alles toch niet?

Wat de film betreft; hij bleef me wel boeien, maar achteraf onbevredigd gevoel. Het doel om de troosteloosheid en het vervormde wereldbeeld van de jongeren weer te geven is een beetje makkelijk, nadruk ligt ook teveel op shockerende effecten, had van mij wat ingetogener gemogen. James Ransone speelt erg goede rol, het raakte me echt zoals hij zich gedroeg tegenover z'n grootouders. Mooi dat bijzonder tedere momenten worden afgewisseld met nare situaties. Ik vind een 2,5* net iets te weinig, dus toch een nipte 3*.

Yeah, zoiets kan ik wel waarderen.

Er hadden misschien wat minder penissen in beeld kunnen komen en die scène waarin die gozer aan het masturberen is hadden ze van mijn part wel weg kunnen laten, of eventueel alleen het gezicht van hem laten zien, dan is de boodschap ook wel duidelijk dat hij opgewonden raakte van die tennis match.
Verder wordt er royaal gestrooid met naaktheid en opzich is het allemaal gewoon biologisch, maar heel veel toegevoegde waarde heeft het eigenlijk niet.

Ik vind het geniaal hoe deze film is aangepakt. Verschillende problemen komen aan bod en we zien dingen die normaal vaak worden vergeten. We zien gezinnen en individuen, waarvan de thuissituatie niet optimaal is en we mogen hierbij stiekem meekijken. Een potje scrabble dat uit de hand loopt (het woord 'sipi' bestaat niet), een vader die s'nachts stiekem op zoek gaat naar de hoeren met een andere sloeber, een vrouw die vreemd gaat met de vriend van haar dochter, en een streng-gelovige die in een totaal andere wereld leeft dan zijn kind.
Het mooie is dat er geen enkel probleem echt centraal staat en dat er ook allerlei andere dingen tussendoor komen, die vaak vergeten worden doordat ze niet zoveel aandacht verdienen om in een film te stoppen (taart eten, een 'wie ben ik'-spelletje, de hoge rapportcijfers bij het kerkhof...).

De muziek hebben ze ook erg beperkt gehouden en dat is goed. Niet zo'n melodramatisch toontje wat de boel meteen zo opgeblazen maakt.


Er zijn diverse confrontaties en eigenlijk is er continu wel iets anders om de aandacht op te leggen. Hierdoor, en dankzij de uitstekende cast leef je erg mee met de toestanden.

Zeer geslaagd werkje.

Welke rol heeft Nederland eigenlijk gespeeld bij de productie?

Nederlandse producent Kasander was co-producent van de film.

Weet niet zo goed wat ik van deze film moet vinden.

De verhalen van de jongeren zijn tragisch en hard in beeld gebracht. Uitzichtloosheid spant de kroon... De film opent hard en wist mij wel even wakker te schudden. Al snel volgen er erotische scenes, en maken we kennis met Shawn en zijn bedpartner. De film laat niet gelijk weten wat er precies speelt tussen beiden, later ontvouwt dit zich tot een nogal vreemde relatie.

Het verhaal van Shawn vond ik wel interessant, ik was benieuwd hoe de regisseur hiermee ging spelen. Maar veel gebeurde er niet, het is slechts gissen naar de emoties van de personages. Dit vond ik erg jammer, want had graag wat psychologische diepgang willen zien.

Het verhaal van Tate was lekker vreemd en zwart-komisch. Ben benieuwd hoe de acteur die Tate speelde er nu tegen aan kijkt na 9 jaar. Is namelijk niet niks jezelf voor de camera in een niet-porno film bevredigen. Weet niet of ik het moedig of gestoord moet vinden. Maakte wel indruk dus

De andere twee verhalen konden me een heel stuk minder bekoren. Vond de vader van Peaches maar slap spelen en heel het godsdienst gedoe vond ik wat cliché. Het verhaal over Claude vond ik niet goed geschreven, wat wilt de regisseur hier nou mee zeggen? Verder dan "Claude's vader is een loser en alcoholist" kwam ik niet. De scene waarin hij bij zijn zoon in bed gaat liggen was erg misplaatst.

Nee bij mij kwam de film emotioneel niet op me over. Maar het is wel een hele gewaagde film, en dat kan ik wel waarderen.

*2,5

Aardige film, kijkt goed weg.

Niet echt een topper die naar de 5 sterren gaat, acteurs waren redelijk goed.

Shawn was een goede personage en zijn oudere bed partner ook. Camerawerk niet altijd top in beeld gebracht. 3*

Mijn tweede Clark, en wederom een prachtige prent.

Er zit zo veel in; onbeantwoorde liefde, religie, seks, hoop en dromen, werkelijke pijnlijke familiesituaties, werkelijke pijnlijke keuzes, moeilijkheden, dubbelzinnigheden en vooral de hypocrisie van de burger. (denk aan het Jerry Springer

Een enkele keer gingen de scenes iets te lang door (niet te ver!) waardoor ik een beetje afdwaalde, maar voor de rest ook weer heerlijke nineties/zeroes-sound, soms prachtige beelden en geweldige jeugdacteurs!

Prachtig en ik zal nog ooit een langere recensie schrijven, want hier zit zo veel in.

Wat een aparte film zeg, neem bijvoorbeeld al de opening die best indrukwekkend is en je ook totaal niet zag aankomen. En wat een maf (vooral die Tate, niet meer normaal hoe hij met zijn opa en oma omging, laat staan zijn gehandicapte hond. Die gast was echt compleet gestoord) en ook best gestoord volk allemaal. Maar eigenlijk waren ze wel allemaal stuk voor stuk interessant en boeiend. Het was ook best leuk gedaan die korte introducties van alle personen in het begin. Het verhaal was best aardig en de film wist me zeer te boeien. Er zitten ook best wel veel erotische scenes in die eerlijk gezegd best apart verfilmd waren en sommigen waren zeer bijzonder en ook best heftig (ook andere scenes waren best heftig en ook wel grof). De cast deed het trouwens uitstekend en hun dialogen waren vaak zeer boeiend. Vooral Wade Williams (vader van Claude) speelde heerlijk smerig, maar vooral natuurlijk James Ransone als de compleet gestoorde eerder genoemde Tate. Hoewel hij compleet gestoord was moest ik wel vaak om hem lachen (o.a. die scene met het kunstgebit ). Het einde vond ik overigens onbevredigend

P.S. die Zara McDowell was overigens een lekkertje. En wat een heerlijke borsten had ze

Wij vonden dit een goede film. Het is wel triest hoe de waarden en normen van de jeugd zo is afgezakt. Wat ben ik dan een braaf kind geweest vroeger. Maar ja, het natuurlijk ook een film en niet echt. En dat is nou het goede aan deze film. Het lijkt bijna een documentaire. De spelers zijn echt heel goed. Ik kreeg wel plaatselijke schaamte dat die kinderen deze film met hun ouders, familie en vrienden gaan kijken. Omdat er zo opelijk seks wordt getoond. Tot klaarkomen en beffen toe. Maar goed, het zal wel 'art' zijn.

Wie van dit genre houd moet deze film zeker gezien hebben!!!

Nou, ik weet het niet hoor. Het is allemaal behoorlijk dramatisch, maar het mist wat aan betekenis. Je ziet bij alle plotjes al vrij gauw de bui hangen, en uiteindelijk escaleert het ook (of niet, zoals in het doelloze plotje van Shawn).

Zeker die laatste naakt/seks-scene is doelloos, en een hoop dingen liggen er ook vrij dik bovenop.

Neemt niet weg dat het aardig goed geacteerd is, en het ook heel de speelduur wel interessant blijft.

Wel vond ik het jammer dat het verhaal van de jongeren niet meer met elkaar verweven was, en dat Ken Park er zelfs helemaal niets mee van doen had. Het begin en het eind met hem deed nogal random aan.

Het is aardig goed kijkbaar, maar mist toch iets om het een echt goede film te noemen.

3*

Gister herkeken.

Er mist inderdaad wat samenhang tussen de verschillende personages. De film had wat langer mogen duren om dit uit te werken. Maar verder blijf ik bij mijn eerdere score van 3.5* Kijkt lekker weg ook in de herkijk.

In de seksscènes zit voor mij de metafoor over deze film - alles in beeld behalve pure penetratie, kortom: geen nuance en bovenal geen enkele diepgang.

Nu begint de film wel aardig en dit roept allerlei vragen op. Vragen waarop we - zo deed het mij overkomen- pas in de laatste scène een antwoord op krijgen. De rest had dus net zo goed eruit geknipt kunnen worden. Des te meer zie je dat Clark geen verhaal te vertellen had maar vooral de zelfkant van de samenleving wil tonen met veel tienerseks, en dat alles maar verpakt als zijnde een verhaal. En hier wordt bewust gekozen voor de karikaturen en de stereotypen. Tevens wordt alle seks zeer bewust in beeld gebracht (de camera gaat daar soms expres heen) waardoor er voor mij niet over een genuanceerd beeld kan worden gesproken. Je ziet overal dat Clark het ergens wel wil, die nuance, maar in de hele uitvoering is daar weinig van te merken. Vergelijk dit dan even met American Beauty die dezelfde problemen en thema's aansnijdt. Ook nooit was er één shot dat bijzonder was, geen fatsoenlijke soundtrack, geen alleraardigste montage, niets. En buiten dit al (of wellicht daardoor): het was ook gewoon dodelijk saai.

Maar goed, is er dan iets goed? Ja, de fotografie is best aardig en zeker de buitenscènes tonen het warme klimaat van Californië optimaal en dat vond ik zeer zeker mooi om te zien. Dus nog wel 1,0*.

Deze soft-porno film sloeg werkelijk alles.

Daar waar de regisseur er gedegen in slaagt expliciet te zijn, mist deze film elke vorm van verhaal, diepgang of betrokkenheid. Ranzige scènes en een nietszeggend verhaal.

Smerige film.

Larry Clark schotelt je een wereld voor van tieners met vooral een (soms wat ontwrichte) seksuele ontluiking van jongeren. Dat je daarbij dingen niet echt hoeft te verdoezelen is misschien wel waar. Net als bij Kids laat Clark zien wat het is. Ironisch genoeg is dat net wat mij afschrikt in deze films, iets wat ik ook met de neerslachtige films heb van de gebroeders Dardenne. Typische voorbeelden van films die misschien wel goed zijn, maar mij als kijker eerder een slecht gevoel geven. En dat zoek ik toch niet in een film.

Ken Park is iets minder dan Kids. Wat minder samenhangend en de slotscène kan ik niet goed plaatsen. Bovendien lijkt het hier ook wel of alle problemen die de tieners hebben puur seksueel zijn. Dat was bij Kids (die van dag tot dag leven en naast onbeschermde seks ook met drugs experimenteren) beter uitgewerkt. En ondanks dat ik zeker niet afkeurend ben van wat naakt in een film, had ik hier wat meer suggestie gewenst. Dat zou de sfeer alleen maar ten goede komen.