The Discovery of Heaven (2001)

Aparte remark Kapp, maar wel begrijpbaar vindt je niet ?

Ik lees heel vaak recensies van MM-gebruikers bij films die ik al een tijdje niet gezien heb, en denk dan ook, goh ik voel hetzelfde, effen kijken wat ik gestemd heb. Lijkt me toch een normale reactie dat je dan je stem aanpast of niet ?

Ik zal het niet meer doen.

Een stem veranderen doe ik alleen als ik een film herzien heb.

Ik ook. Behalve als ik een half puntje er af doe , of erbij.

Als ik mijn stemoordeel halveer, dan heb ik de film opnieuw bekeken.

Dankzij een MM-Maat weet ik nu dat hier over mij gelult is. Ik wil verdomme mijn oude updates pagina terug!!!

Ik kan hier niets meer terugvinden.

En die reacties op andermans stemgedrag?! Tja, dat doe ik zelf ook wel vaak. Laat ik er dit over zeggen. Deze film was me helemaal niet bijgebleven en verdiende derhalve geen voldoende. En als ik ergens niet van beticht wil worden is het schapengedrag.

Dat vind IK geen goed criterium om je stem te halveren. 3=goed, 1,5= niet best

oke, dan komt nu het criterium: De film was, achteraf gezien niet best.

Hoe is in godsnaam het grote verschil in cijfer op IMDb en MM te verklaren? Hier een 2,89 en op IMDb maar liefst een 7,1!. Iemand n idee?

Ja, op IMDB veel productiemensen die dit omhoog stemmen, Ik moet ook nog stemmen daar overigens.

Da's bij alle films, dus dat effect hoef je niet te noemen.

Ik vond deze film wel erg mooi om te zien, toch is het verhaal te complex gebleken om in 2 uur te verfilmen. De karakters vond ik een beetje karig uitgewerkt en grote stukken van het verhaal komen in de film niet voor, wat de film ondergeschikt aan het boek maakt. Het leek net of één op de tien pagina´s uit het boek, ook werkelijk in de film terecht is gekomen. 2,5*

Vanavond bij gebrek aan iets anders deze film maar in de herkansing, maar mijn god wat een prul is het toch. Om het dikke vette complexe werk van Mulisch maar te versnellen zijn er allerlei irritante kunstgrepen bedacht en werden de verschillende ontwikkelingen in een niet bij te benen tempo op de kijker afgevuurd. Om dan nog maar te zwijgen over de mislukte pogingen om ook nog eens wat humor in te film te proppen - Onno en zijn vriendinnetje, wild verstoord in een vrijscene op de wasmachine, die vervolgens in hun blote reet voor het raam staan, Onno die de lachers op zijn hand probeert te krijgen op het moment zijn huwelijk besloten wordt, Onno en Max achterop een sproeiwagen gillend dat ze 'cosmic twins!!' zijn.. het was werkelijk niet om aan te zien. De jonge versie van Quinten was verschrikkelijk, de jeugdige versie niet veel beter met al zijn quasi-interessant geleuter. Dan nog die gruwelijk slechte fluisterstemmetjes om de kijker maar duidelijk te maken wat er aan de hand is ("Stone tablets, tablets, tablets... The center of the center, center, center... We are in the claws of the gods, gods, gods...). De beeldschone Flora Montgomery was misschien wel het enige lichtpuntje in deze drakerige film. Half punt eraf, 1* blijft over.

Een drol van een film.

Dit dekt de lading wel ja. Vond het boek ook erg overgewaardeerd. Uitgekauwde Mulisch-symboliek begint zwaar te irriteren. Film is helemaal irritant. 1*

Wat heb je dat weer lekker onderbouwd, Wouter

Ik vond het allemaal erg meevallen. Heb het boek niet gelezen (zal er binnenkort wel eens aan beginnen) maar vond de film als film opzich zeker niet slecht. Het ademt een heerlijk mysterieus sfeertje uit wat ik altijd kan waarderen (de muziek heeft hier een groot aandeel in alsmede de algehele vormgeving, ik vond de hemel echt prachtig gedaan, wat een arrogante kwallen zijn engelen trouwens ) en het verhaal vind ik zoiezo ook erg mooi en origineel.

Negatieve punten zijn inderdaad het acteerwerk (ookal vond ik Fry zeer verdienstelijk acteren hoor) en de ophoping van gebeurtenissen. Toch nog 3.5*.

Opzich zal het verhaal van de film dan wel meevallen.

Waarschijnlijk vindt 90% van de mensen die het boek wel gelezen heeft de film waardeloos. In het boek worden alle karakters namelijk zo verfijnd uitgewerkt, in de film zie je ineens iemand die quinten een bos sleutels geeft voor z´n verjaardag terwijl je eigenlijk niet kan weten wie die persoon is. Dit is slechts een voorbeeld van de achterstallige uitwerking van Jeroen Krabbé. Ik begrijp dat de film veel te lang zou worden als hij beter op de details was ingegaan, maar ik vind gewoon dat het boek dan niet verfilmd had moeten worden, want op deze manier doet het het verhaal geen eer aan.

Ik heb het boek niet gelezen en vind het toch ook een film van niks. Slecht acteerwerk, slechte dialogen, matige regie, vreselijke muziek. En die hemel vond ik ook voor geen metere werken. Misschien dat het verhaal in het boek wel werkt, maar nu - alleen op de film afgaant - vond ik het een infantiel belachelijk verhaal....

Ook ik heb het boek niet gelezen en vond de film niet best. Het verhaal wekt constant de suggestie van diepgang, maar is in de film zo plat als een dubbeltje. Snel elkaar opvolgende groteske hoogtepunten. Nergens krijgt het verhaal ook maar enige emotionele of filosofische diepte.

Beter had het volgens mij niet verwoord kunnen worden.

Die diepgang moet je dan ook uit het boek halen.....

Nou nee, de schrijver vindt zichzelf en zijn ideetjes zo verschrikkelijk briljant, en ik vind het allemaal gebakken lucht.

Helemaal mee eens Fisherking.

Een erg vervelende man die Harry.

De man persoonlijk is verschrikkelijk, maar je moet toegeven dat het boek toch een aardige diepgang heeft, die in de film niet te bespeuren is.

Er staat me iets bij dat ik het hier al eens heb gepost, maar het verhaal wat Mulisch wil vertellen vond ik wel behoorlijk intigrerend. Als het door iemand verteld zou zijn die zichzelf niet zo irritant hoog heeft zitten, en constant zijn eigen complete gaafheid tussen de regels laat doorschemeren als Mulisch, had het wel eens een formidabel boek kunnen worden.

Ik vind die Mulisch een nogal pedante man. Objectief gezien best een goede schrijver, alleen jammer dat hij dat zelf ook vindt.

Ha ha! Dit bericht vond ik zojuist terug in mijn mail-archief (geen idee van wanneer, en wie het me stuurde): "Dit kan een GRANDIOSE (sic) film worden. Een klassieker in de wereldcinema."

Ik heb juist wel een zwak voor Mulisch als persoon. Die man speelt volgens mij zijn arrogantie. Zelfironie.