The Edge (1997)

Mindere survival.

Deze had ik eigenlijk nooit gekeken als een persoon die ik ken hem niet had opgenomen. Maar hij heeft hem nooit meer gekeken, dus was ik er voor de lol eens aan begonnen. Lage verwachtingen, maar uiteindelijk vond ik dit niet al te veel hebben.

Verhaal klinkt nog wel interessant, maar het valt eigenlijk gelijk op dat er visueel niet veel moois is gedaan. Natuurlijk om het allemaal wat realistischer te maken, maar dat maakt het er allemaal niet beter op en daarom is het visueel allemaal best lelijk gebracht eigenlijk.

Vooral het cameragebruik is slecht, slecht in beeld gebracht en vervelende bewegingen ermee. Had soms zelfs een amateuristisch gevoel erbij. Gelukkig maakt de mooie natuur wel veel goed, prachtig gebied waar ze dit filmen en daar is soms goed gebruik van gemaakt.

Jammer dat de film gewoon niet het maximale uit zijn idee weet te halen. Dit had heel spannend kunnen zijn, of heel uitdagend of confronterend, maar geen van alle is goed gelukt. Met zo'n beer, een echte beer genaamd 'Bart the Bear' kan je waanzinnige dingen doen. Al zal het filmen met zo'n beer niet al te makkelijk zijn.

Er had veel dreiging van de beer af kunnen komen, en heel soms is het wel beklemmend. Echter waren de scenes die echt spannend bedoeld waren te kort of te chaotisch in beeld gebracht (camerawerk weer). Maar de beer zelf is dan leuk gekozen.

Hopkins acteert goed, Baldwin ook redelijk. Baldwin lacht vaak wel heel geforceerd en dat valt gelijk op. Perrineau ook niet heel overtuigend, net iets te houterig soms. Ster van de film is natuurlijk eigenlijk de beer zelf, vooral omdat het idee dat hij echt is leuk is.

Soms wel beklemmend hier en daar en je raakt richting het einde wel goed in het verhaal. Daardoor toch nog een 2,5*.

Prachtfilm! Een psychologisch drama, in een jasje van een avonturenfilm gestoken. En ik had wél medelijden met die mens, die een vliegtuig bezat!

Herzien na 25 jaar en zeker geen tegenvaller. De plot mag dan bij vlagen niet erg geloofwaardig zijn; de spanning zit er nog steeds goed in en dynamiek tussen de personages is boeiend. Hopkins en Baldwin zijn hier beiden uitstekend en bij het zien van hun spel ga je gewoon terugverlangen naar de jaren '90, toen akteurs nog de ruimte kregen om een gedenkwaardige rol neer te zetten in een aktiefilm. Met de aktie is overigens ook weinig mis. Vooral de scenes met de beer zijn nog steeds ijzingwekkend. Prima film, ook bijzonder fraai qua camerawerk en gebruik van locaties.

Eentje die in al verschillende keren zag en me op één of andere manier steeds is bijgebleven. Daarom allemaal niet zó geweldig, maar gewoon onderhoudend.

Een niemendalletje voor een groot acteur als Hopkins, maar hij trekt de film toch naar zich toe als alwetende grijsaard. Uiteraard is het fabuleuze landschap een geweldige plus en dat met een Hollywood soundtrack erop. Op die manier een leuke survival avontuurfilm.

De scène met de beer blijft geweldig en Baldwin is ook in zijn sas als geniepige bad guy.

Slecht.

Het flauwe verhaaltje over de spanning tussen Baldwin en Hopkins krijgt te veel kapstok in de wildernis, en dat levert een film op die vleesch noch visch is. Komt daar bij nog het onderdeel met de beer wat werkelijk nergens op slaat.

En ja, de enige acteur die zich niet voor zijn rol hoeft te schamen is Bart the Bear - hoewel hij dan ook wel weer een erg gemankeerde beer speelt, zoals hij zich er door een bejaard mens uit laat sprinten, niet overweg kan met een boomstammetje over een rivier en alles bij elkaar balkt in plaats van die stadjers even mores te leren. Maar even goed veel beter dan de laffe en matte vertoning die Hopkins er van maakt. Van Baldwin wil ik dan nog wel geloven dat hij zijn best doet en dat dit het is - en dat het niet zijn genre is, niet als psychologisch drama en ook niet als natuurfilm. Maar ja, kies dan een andere film uit in plaats van dit tot falen gedoemde misbaksel.

Van Tamahori toch wel de meest teleurstellende film die ik tot dusver zag.