menu

L'Âge Atomique (2012)

Alternatieve titel: Atomic Age

mijn stem
2,60 (10)
10 stemmen

Frankrijk
Drama
67 minuten

geregisseerd door Héléna Klotz
met Elliot Paquet, Niels Schneider en Dominik Wojcik

Twee tieners brengen samen een zaterdagnacht met elkaar door, dwalend door Parijs. De één ziet een meisje en probeert wanhopig met haar te zoenen. De ander krijgt te maken met een plotseling opkomend verlangen naar de ander. Beide krijgen te maken met ontmoetingen en teleurstellingen die hen dwingen hun gevoelens opnieuw te evalueren.

zoeken in:
avatar van beavis
4,0
Geweldig debuut. herinnerend aan Dolan, van Sant en Assayas, maar vooral naar het einde toe steeds meer neigend naar iets uit de Dumont/Grandrieux school. Iemand om in de gaten te gaan houden.

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Klinkt erg intrigerend. Er is een DVD in Duitsland zie ik.

avatar van McSavah
Interessant! Die krullenbol uit de eerste twee films van Dolan (Niels Schneider) speelt hier dus ook in.

avatar van beavis
4,0
een kleine rol, maar toen ik em voorbij zag komen, werd het hele Dolan gevoel wel bevestigd inderdaad.

avatar van Alastor
3,0
Met het verschil dat Dolan als auteur beter uit de verf komt. Klotz geeft mij het idee dat ze vooral goede mensen om zich heen verzamelt, want beeld en geluid zijn bij tijd en wijle om je vingers bij af te likken. Juist op vlak van script en regie, waar ze zelf aan de knoppen zit, vond ik de film tegenvallen. De film doet daardoor onevenwichtig aan en mist zeggingskracht, maar hé; 't is een debuutfilm en lang niet slecht, dus ik vergeef het haar. Lekkere intro ook met een morphende Elvis-song in de trein.

3,0
In het Cinepremières programma was dit wel direct de grote blikvanger. FIPRESCI in Berlijn en nog zo wat prijzen - dus deze kreeg direct een kruisje.

Kan me helemaal bij Alastor aansluiten, het hit/miss-percentage ligt wat mij betreft op 50/50. Mooie stilering wisselt af met kitsch (paarse gevelornamenten, turqouise bomen en kaleidoscopisch verlangen), levensechte gevoelsgedreven dialoog (disco) met geforceerde leegte of zelfs leegte in gesproken woord (de ontmoeting met Théo).

Kan de lofuitingen en veel terugkerende vergelijkingen die gemaakt worden (Bresson, Dolan) eigenlijk niet zo plaatsen. Het einde is wel een klein wonder- maar of het debuut veelbelovend is weet ik nog niet.

@Alastor vond je die Elvis werkelijk te pruimen?


avatar van gauke
1,0
Er zullen mensen zijn die deze film, over een mislukt nachtje uit van twee jongeren in Parijs, sensueel, breekbaar, romantisch en melancholiek noemen. Echter voor mij was het te kunstig, vervelend, langdradig, quasi intellectueel, pseudo filosofisch en clichématig. Ondanks de korte speelduur leek het een visueel gedicht, dat hoofdzakelijk in de kop van de regisseuse zat en waar geen einde aan leek te komen; met reële jongelui van vlees en bloed had het weinig van doen. Volstrek onduidelijk blijft ook wat ze met deze film heeft willen vertellen. De camera leek verliefd te zijn op deze jongemannen en hun tederheid; ik was het geen moment.

2,5
Artistiek aandoende wat zweverige film die mij geen moment wist te pakken. Eigenlijk vond ik de
muziek het beste wat de film te bieden had.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:35 uur

geplaatst: vandaag om 01:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.