The Broken Circle Breakdown (2012)

Niet alleen Bush, maar de hele fundamentalistische conservatieve lobby toch? Bush was niet meer dan een stroman.

Nee, klopt. Bedoelde dan vooral ook zijn "republikeinse" achterban. Al had het imho niet echt invloed op zijn voorliefde voor de VS.

Prachtige film trouwens met sterk acteerwerk en lekkere muziek. Het enige minpuntje zit 'm wat mij betreft in het script als ze uit elkaar gaan. Ik geloofde die ruzies niet. Ergens klopte dat niet gezien de chemie tussen de twee.

4*

Hartverscheurend dit verhaal over twee tegenpolen die voor elkaar vallen. Aan de ene kant Didier een gepassioneerde muzikant, daar tegenover Elise de eigenaresse van een tattooshop. Een onstuimige liefde die zwaar op de proef wordt gesteld als hun dochtertje ernstig ziek wordt. Er valt heus wel het een en ander aan te merken op de The Broken Circle Breakdown maar als je na afloop verslagen achterblijft in je bioscoopstoel, blijft van die kritiek weinig meer over. Want de nieuwe film van regisseur Felix van Groeningen mag dan een aantal keer in herhaling vallen en nadrukkelijk op de traan mikken, dat is geen enkel probleem als je daar maar kwaliteit tegenover stelt.

Om te beginnen met de muziek. Wat een heerlijke soundtrack heeft deze film. De scenes waarin Didier en Elise samen het podium betreden zijn ijzersterk en bij vlagen van een ongekende schoonheid. Toch is het met name het acteerwerk dat The Broken Circle Breakdown naar een hoger plan tilt. Veerle Baetens spat als Elise van het scherm op de momenten dat ze haar kersverse liefde leert kennen, Johan Heldenbergh daarentegen speelt gedurende de hele film de sterren van de hemel en is op zijn allerbest tijdens een aantal imposante monologen. Het zien die momenten die na afloop blijven hangen en waardoor het gevoel het uiteindelijk toch wint van het verstand.

Het laatste inderdaad. Dat verwijten maken en de manier waarop kwam clichématig over terwijl hun verhouding alles behalve dat leek.

Ik had nog één filmticket om dit jaar nog op te nemen en de keuze viel op The Broken Circle Breakdown. Een film die zeer positief wordt onthaald en dus toch wel de moeite moest zijn. Of niet...? Ik ben altijd voorzicht met zo'n hype. Rundskop was ook niet de topfilm die het liet uitschijnen. Maar soit, we zien wel wat het geeft.

De muziek is alvast naar mijn smaak en de setting is niet al te wereldvreemd, wat soms wel eens gebeurd in een Vlaamse film. Dit is een echt koppel met echte gevoelens die het beste probeert te maken in 't leven. De regisseur pakt het stevig aan door de chronologie regelmatig om te draaien. Daardoor krijgen sommige scènes een extra beladen sfeer omdat je weet wat er op hen afkomt. Het geweldige acteerwerk tussen Veerle Baetens en Johan Heldenbergh is daarin zeer mooi. Ook het dochtertje neemt je mee in het verhaal.

De film is zeer emotioneel en met momenten zat ik echt adembenemend te kijken naar wat die mensen meemaken, zeggen, zingen, proberen duidelijk te maken. Hier en daar wat filosofische uitspattingen, maar dit keer wel recht uit het hart van iemand die tracht te zeggen wat hij voelt maar dat moeilijk onder woorden kan brengen. Of iemand die antwoorden zoekt op onbeantwoorde vragen...

The Broken Circle Breakdown is een sterke film en hoort tot de betere uit de Vlaamse filmgeschiedenis. Hier wil ik zeker nog meer van zien. En ook al zal dat de bedoeling wel geweest zijn van de makers, maar ik heb toch maar de soundtrack gekocht achteraf.

erg sterk verhaal. ben het met Redlop eens dat er een minpuntje in zit. ik vind het einde niet okay. dat Elise/Alabama zogezegd uit haar lichaam treed vond ik een redelijk geniale vondst, maar het verbloemt de bullshit van de lijn der gebeurtenissen op het eind onvoldoende.. ik vind het ongeloofwaardig dat een personage als alabama/elise op 1 en dezelfde avond een optreden heeft, uit dansen gaat, een tatouage zet en vervolgens zelfmoord pleegt. gezien de montage van de film hadden ze dat beter kunnen oplossen.. (ik ben bereid om in de zelfmoord van de moeder te geloven, maar niet zoals het nu verteld wordt). een schoonheidsfoutje in een verder overdonderend mooie film. 't zal wel de schuld van het nederlandse filmfonds zijn..

Mooie film. Hulde aan deze regisseur.

Naast diepgang weet hij ook jan en alleman naar z'n films te krijgen.

Deze tendens zie ik graag terug in het nieuwe jaar.

Waarom zouden dit soort parels alleen voor een select groepje gezien worden.

Als je het met gratis tickets moet doen, dan wil dat natuurlijk niets zeggen. Dankzij een actie van de Belgische krant De Standaard kon zowat iedereen gratis naar de film gaan. Onlangs werd bekend gemaakt dat de film één van de toppers qua bezoekcijfers was (wat Vlaanderen/2012 betreft), wat behoorlijk potsierlijk klonk: zonder 'gratis-actie' haalt deze film volgens mij nog geen 70.000 bezoekers in Vlaanderen (al heeft Van Groeningen inmiddels natuurlijk wel zijn naam een beetje mee...).

Zelf heb ik opnieuw genoten van deze nieuwe Van Groeningen, zeker en vast een van mijn favoriete Belgische cineasten. Jammer genoeg vond ik hem wel iets minder dan zijn twee laatste films, De 'Helaasheid der Dingen' en 'Dagen Zonder Lief', en vreemd genoeg (gezien het zéér nadrukkelijke gemik op sentimentaliteit) zelfs minder aangrijpend dan voorgenoemden.

Soms kwam de film op audiovisueel vlak wat te gekunsteld over en bevatte de film te weinig verrassingen om het sentiment maximaal te bespelen.

Maar dat zijn slechts wat kanttekeningen, want globaal gezien is dit toch weer een sterke film van eigen bodem geworden.

3,5*

Dat zeer nadrukkelijk gemik op sentiment was voor mij ook een van de dingen waar ik mij een beetje aan stoorde. Ook vond ik de speelduur net iets te lang voor hetgeen er nu eigenlijk gebeurde. Op een gegeven moment gingen we zo vaak heen en terug in de tijd en had ik zoiets van 'moest dat nu weer?'. Het voegde voor mijn gevoel dan niet zo veel meer toe.

Als deze film niet de geniale muziek bevatte die het nu bevat, dan had mijn stem een stuk lager uitgevallen denk ik. Mede door de prachtige bluegrass, is dit toch wel een mooi stukje cinema geworden.

Hoe deed deze film het in Belgie?

Nogal moeilijk te zeggen doordat er een hele hoop gratis tickets in de omloop waren via De Standaard. Heeft sowieso wel een aantal weken in de Box Office in Metropolis Antwerpen gestaan.

Bravo, meneer van Groeningen, bravo.

Dagen zonder Lief was al schitterend maar deze doet er nog een paar stapjes bovenop.

Schitterend verhaal, prachtige personages en top notch gespeeld.

Heerlijke sfeer (mooi klein gehouden) en schitterende muziek met een aantal memorabele hoogtepunten.

Sentiment blijft gelukkig net binnen de perken (hoewel ik even begon te twijfelen bij de eerste ruzie) en het script brengt alles prachtig samen.

In januari dan toch nog de beste film van 2012 gezien.

O ja en, voor de terranda.

De film zit alvast in de top 10 van beste bekenen Vlaamse films. De film loopt nog, dus hij kan in die top 10 nog wel iets stijgen.

Nogmaals: die plaats in de ranking heeft de film voor het grootste deel te danken aan de gratis-actie van de krant De Standaard. Ik wil de makers niets misgunnen, maar die kanttekening moet toch echt wel gemaakt worden wanneer je peilt naar het succes van een film.

Dan kan je dat toch bij veel films maken? Dat blijft een onderdeel van de marketing. Uiteindelijk hebben al die mensen de film toch maar gezien.

Het is absoluut positief dat zoveel mensen de film gezien hebben, en hopelijk zal het velen aanzetten om in de toekomst ook nog eens te betalen voor een film van Van Groeningen indien ze genoten hebben van The Broken Circle Breakdown.

Maar ik hoop gewoon dat ze het hoge bezoekcijfer in Vlaanderen niet gebruiken om weet ik veel wat aan te tonen. Er is gewoon bewezen dat veel mensen nog eens een Belgische arthouse-film bekijken zolang het gratis en voor niets is (los van ev. parkeer- en andere nevenkosten).

Er meten toch aantallen bekend zijn? Hoeveel kwamen via Standaard en hoeveel gewoon betalend?

Dit wordt me toch iets te gek. Nu wordt een film er van beschuldigt teveel film te zijn...

Het zou juist schandalig zijn als dit een theaterregistratie was geweest.

Erg goede, heftig invoelbare film dit. Diep ontroerend en tragisch, maar soms ook opvallend komisch. In feite is alles hier al gezegd; ik heb er ook weinig aan toe te voegen. The Broken Circle Breakdown is dan ook niet zozeer een unieke film. We hebben al eerder films gehad over het verlies van een kind en de problemen die dat in een relatie kan opleveren. Ook dat gespeel met de chronologie is niets nieuws, ook niet in een verhaal over verlies. De filmstijl, die vaak erg dicht op de huid van de acteurs zit, is ook niet bepaald origineel. Maar de uitwerking is nagenoeg perfect en alle details zijn fris en je merkt gewoon dat dit met veel liefde in elkaar gezet is. Van Heldenbergh en Baetens zijn echt ontzettend goed, de soundtrack is heerlijk en de film maakt geen enkele misstap. Sterk aanbevolen.

Wel een vraagje, is bluegrass werkelijk zo populair in Vlaanderen? Dat ze van die barzalen vol krijgen wil ik wel geloven, maar op een gegeven moment spelen ze ook in een groot theater voor een uitverkochte zaal.

4*

Sommige muziekgenres (bluegrass, opera, ballet, schlager, jazz, ...) hebben niet de bekende namen in de popmuziek (schlager misschien enkele namen) en worden ondanks een groot doelpubliek compleet genegeerd in de media. Dat zijn wel geen genres voor een sportpaleis of zo, maar in grotere zalen (zoals in de film) genre Elisabethzaal of Stadsschouwburg, kom je dergelijke genres best wel tegen.

Het grote bewijs is er trouwens, dat The Broken Circle Breakdown Band met de mensen uit de film, door de populariteit effectief optredens geven tot in buitenland toe. Er is dus wel degelijk een publiek voor dit genre.

Wel ontzettend overhyped, veel in "de boekskes" en tv, meestal wel volle zalen getrokken, en veel kenissen die mond op mond reclame maken over de film. Denk dat deze toch wel een pak geld heeft verdiend, zeker niet geflopt ofzo.

Ach , niet overdrijven. Vond het blijkbaar een slechtere film als jij en het is tohc wel overduidelijk dat deze film onzettend aansloeg bij de meerderheid van de Vlamingen. Het was dé Vlaamse film van 2012. Rundskop, Hasta la Vista, Tot Altijd: Allemaal "succesvolle" vlaamse films, maar deze was één van de grootste aandachttrekkers van de laatste jaren zelfs, Rundskop kreeg overigens alleen aandacht door z'n Oscar nominatie, die scoorde dacht ik niet zo goed als Loft en nu TBCK. Maar kan wel waar zijn dat de Standaard die tientallen zalen gevuld zal hebben hoor

Het album van de soundtrack staat al 9 weken op nr 1 in Vlaanderen en heeft daarmee het record van Titanic verbroken. Het is ook de eerste Vlaamse soundtrack op nr 1, bij de buitenlandse soundtracks stonden enkel Titanic en Evita ooit op nr 1. Geen slechte prestatie dus. De groep uit de film gaat trouwens ook echt op tournee en treed op in het buitenland.

kutmuziek als je 't mij vraagt. Natuurlijk draait het gewoon om de film herbeleven

Dat lied vind ik wel erg mooi en het doet me zelfs de film willen herzien. Maar ik zou dat beter niet doen aangezien ik 'm niet zo goed vond. Vreemd, hé.

Ik vind the boy who wouldnt hoe corn ook wel mooi, maar het werkt te veel op valse emotie's.

Uitstekende soundtrack met prima muziek.

Woow, zelden zo geboulverseerd de cinemazaal verlaten... Top!

Voor zover ik weet is de dvd release niet eerder dan eind April ipv begin Februari.