The Great Gatsby (2013)

Ieder zijn smaak uiteraard, maar...

Zijn personage moet een aan lager wal geraakte beursspeculant voorstellen die probeert van een alcoholverslaving te genezen. Sorry maar dat gevoel heb ik geen seconde gehad. Sterker nog ik heb geen idee wat zijn bijdrage überhaupt in de film was. Een pratende kapstok om het verhaal Gatsby aan op te hangen.

Ik denk dat de producers geen echt grote acteur hebben gezocht voor deze rol zodat Di Caprio niet overtroefd zou worden.

Essentiële link tussen DiCaprio en Mulligan?

Ik vond Maguire ook niet erg bijzonder in deze film. Ik zag hem ieder moment z'n spidermanpak aantrekken, wat niet bepaald hielp bij mijn inleving van zijn rol.

Ok, maar dat was het dan ook. Verder had zijn personage geen enkele diepgang of gelaagdheid. Een vrolijk doorsnee weinigzeggend figuur die de sidekick van Gatsby mocht zijn en daar een boek over gaat schrijven. Passages uit de roman groot op het scherm af te beelden vond ik helemaal niet kunnen trouwens.

Dat laatste vond ik juist erg mooi gedaan. Een ode aan het geschreven woord. Tevens mooi gebruik van 3d.

Greenaway deed iets soortgelijks in The Pillow Book, vond het niet storend.

Verder ben ik het wel met je eens dat Maguire een nietszeggend figuur is, maar dat hoort ook wel deels bij z'n rol. Hij staat eigenlijk tussen de twee hoofdrolspelers in en is ook niet meer dan een schakel. Het laat Luhrmann wel toe om bijvoorbeeld de introductie van Gatsby een stuk spannender te maken dan hadden we Gatsby zelf van dichtbij gevolgd. 't Is alleen wel jammer dat ze voor zijn personage een dufkut als Maguire gekozen hebben.

Die intro van Gatsby, had natuurlijk ook net als in Kane vanuit verschillende bronnen zo kunnen worden opgevoerd. Had ook goed gepast, maar zo heeft Fitzgerrald het nu eenmaal niet opgeschreven.

Maar als mysterieuze buur is het perfect. Dat gevoel haal je niet door verschillende bronnen te citeren.

DEZE FILM WAS GEWOON STEENGOED !

Verhaal is mooi sprookjesachtig neergezet. 3D efften meer dan prima in orde. Acteerwerk supergoed, en Leonardo komt weer heel sterk uit de verf. Goede muziek eronder gezet. Verhaal heeft ook een passende vorm van diepgang.

GENIAAL GOED IN ELKAAR GEZET STUK FILM! (meesterwerk? of het dusdanig episch is, vind ik riskant om te zeggen, maar laten we zeggen dat het 75% wegheeft van een meesterwerk)

Minstens 4 * sterren waard dus.

Zeer goede film,goede acteerprestaties met een hele leuke visuele stijl dat mij zeer aansprak.

Heb zelf nooit de roman gelezen maar deed mij heel veel denken over mijn eigen leven,niet zozeer dat ik multimiljonair ben maar het feit dat ik altijd optimistisch ben en het goede in mensen geloof,nu het is niet zozeeer een spoiler want dat is de karakter van Jay Gatsby.

Maar voornamelijk een prachtige vertoning van Leo,wanneer hij eindelijk zijn oscar krijgt moeten we ons nog afvragen..

Ja ik ben een grote liefhebber van Luhrmann en met zo'n geweldig verhaal kan hij natuurlijk enkel mooie dingen doen. Het is op elk vlak geniaal. Maar visueel valt het natuurlijk het meeste op, net als Moulin Rouge! spat alles van het beeld en er is goed gebruik van 3D gemaakt. Het verhaal is natuurlijk gewoon erg interessant en mooi. En de cast.. Uitstekend, stuk voor stuk. En ik ben ondertussen wel helemaal smoorverliefd op Isla Fisher (en ook wel beetje op Mulligan), De muziek is ook erg goed en gewaagd.

4.5*

Romeo&Juliet, Moulin Rouge... Zelfs Australia. Ja, ik ben toch wel gek op Luhrmanns werk. The Great Gatsby stelde niet teleur maar is ook zeker niet zijn beste film. Een minpunt wat vaak naar voren komt de veelal niet echt rave reviews van de critici is dat het allemaal teveel is, een soort overdaad. Ik had daar zelf geen last van. Waar ik wel een paar keer last van had was te nadrukkelijk aanwezige 3D en dat beweging door de 3D echt niet meer vloeiend ging. Het leidde gewoon af van film en dat moet niet, klaar.

DiCaprio en Mulligan vond ik beiden een feest om naar te kijken maar ik vroeg me af en toe af of Maguire nu bewust heel low-key speelde of dat hij finaal van het doek werd gespeeld. Het contrast tussen het in your face charisma van DiCaprio en zijn wat goeiige, sullige gelaatsuitdrukking is op sommige momenten wel erg opvallend. Edgerton speelde zijn rol eigenlijk precies zoals hij dat moest doen, al was dat in de eerste scenes wellicht ietsje karikaturaal.

Visueel is het uiteraard een kunststukje, je weet soms niet waar je kijken moet, al had het van mij dus niet in 3D gehoeven. De soundtrack werkte voor mij erg lekker en paste er eigenlijk vrij naadloos bij, drongen zich geen anachronistische gevoelens op.

Dat de muziek gewaagd is, maar The Great Gatsby zonder Jazz kan natuurlijk niet.

Wat een teleurstellende film.

Had me er vooraf wel op verheugd, maar het werd een ware martelgang om deze film uit te zitten. Geen warmte, geen sympathie voor wie dan ook, acteurs die als zombies rondlopen op de filmset met in hun hand een rammelend script. Mulligan was de enige positieve uitzondering.

De special-effects oogden vaak goedkoop amateuristisch, een enkel shot daargelaten.

Dieptepunt zijn de twee irritante autoritten. Ook ontbrak het aan enige chemistry tussen DiCaprio (misselijkmakend dat oldsport) en Mulligan. Spiderman oogt als een muffe boekhouder.

Verhaal en verloop doen er dan verder weinig toe. Saai saai saai....en zelden was ik blijer met een automonteur.

Klopt, In dat opzicht is Friendly Neighborhood Spider Man ideale typecasting.

Zelf vond ik ook niet dat het personage perse meer diepgang moest hebben, maar het kon met meer verve gespeeld worden. Dufkut is eigenlijk de perfecte omschrijving van McGuire, heeft me in geen enkele film al écht weten te pakken.

The Good, but not great Gatsby

The Great Gatsby is één van de beste amerikaanse boeken ooit volgens velen, ik heb het boek echter niet gelezen en ben dus redelijk blanco de film in gegaan.

Ik moet zeggen dat de film me vrij positief verrast heeft, ik vind Baz Luhrmann nou niet bepaald een groots regisseur maar met het juiste bronmateriaal kan hij dus zeker een goede film afleveren. Zijn visuele stijl paste goed bij het verhaal en ook het gebruik van moderne muziek vond ik passend aangezien de thema's die worden behandeld in het verhaal redelijk van alle tijden zijn.

Het eerste uur van de film vond ik erg goed, de mysterie rond Gatsby, de feestjes, het gebruik van 3D. dat klopte allemaal. vanaf het moment dat Gatsby en Daisy elkaar ontmoeten zakte het een beetje in, echter vond ik niet dat de film echt te lang duurde. het was meer het gebrek aan binding met de karakters dat ontbrak, echter is dat niet iets wat me stoorde aangezien het in mijn ogen ook juist de bedoeling was dit te creëren om de leegheid van de personages uit te beelden, zij is een mooie huls zonder inhoud en hij een man met een droom die leeg is.

De casting van zowel Gatsby als Daisy vond ik erg goed, ik denk dat niemand de rol van Gatsby beter had kunnen invullen als dicaprio, en ook hier zet hij toch weer een iets andere rol neer dan de rollen die we van hem gewend zijn. de ongemakkelijkheid wanneer hij daisy ontmoet en dergelijke zijn toch weer andere kanten die hij laat zien.Verder vind ik hem de rol van Gatsby de rijke man die iets verbergt gewoon goed spelen, zoals we van hem kennen, Mulligan vind ik altijd prima, haar uitstraling wanneer je haar voor het eerst ziet is perfect. daarnaast vulde ze de leegheid van haar personage prima in. ook de rest van de cast was prima, vooral Elizabeth Debicki die Jordan Baker speelt vond ik erg goed. Wel vond ik het jammer dat er minder met het karakter van Nick Carraway wordt gedaan, dit had zeker dieper uitgewerkt kunnen worden.

Ook het in beeld brengen van de amerikaanse samenleving die tijd, en het feit dat er juist naar die beurscrash werd toegewerkt had in het verhaal naar voren kunnen komen, het had niet explicitiet genoemd hoeven worden maar ik heb gelezen dat dit in het boek toch wel subtiel naar voren komt.

In ieder geval is The Great Gatsby me zeer meegevallen, na het uitstellen van de film dacht ik echt dat het een mislukking zou zijn maar gelukkig is het zelfs een goede film geworden die ik, zeker het eerste uur, nog wel vaker zou willen zien. De stijl die gehanteerd wordt past goed bij het verhaal, 3D werkt goed en de acteurs zijn goed op dreef.

kleine 4*

wat in het boek prachtig werkt, de bling aan de oppervlakte en de laag doom daaronder, dooft elkaar op het witte doek een beetje uit lijkt het, hoewel dit een erg mooie verfilming is en opzich gewoon goed, miste ik iets sprankelends... zelfs de bij Luhrmann vaak verassende muziek keuzes kwamen hier niet echt uit de verf... wellicht laat dit boek zich gewoon lastig vertalen en is dat de reden waardoor alle vorige pogingen zo erg mislukte (volgens de berichtten). Dit is zeker geen rampzalige mislukking, maar toch ook niet de gehoopte overweldigende ervaring.

Leuke woordspeling! Bedoel je niet sufkut?

The Great Gatsby is een visueel overdonderende film die jou vooral in het begin helemaal murw slaat. Luhrmann weet je met zijn typische bombastische stijl vol felle kleuren, extravagante figuren en waanzinnige decors helemaal in de film te zuigen. Het verhaal gaat over de mysterieuze Gatsby, een figuur die vooral in het eerste uur van de film mythische proporties aanneemt en je eigenlijk doet verlangen naar meer.

Het wordt misschien aan elkaar verteld door de ietwat saaie en nutteloze rol van Tobey Maguire(behalve het koppelen van Gatsby en Daisy en de voice-over komt zijn personage totaal niet tot leven), maar het waanzinnige feestelijke en bombastische eerste uur is een ware lust voor het oog en ook voor je oren. Het is een gewaagde zet dat bij veel mensen kwaad bloed zet, maar bij anderen ook weer warme gevoelens oproept. De keuze om moderne nummers in een klassiek jasje te steken heeft gewerkt bij mij, al had ik het oeuvre van Beyoncé niet persé hoeven mee te pikken(foei Jay-Z). Het zorgt er wel voor dat dit een hedendaagse film blijft, iets wat ik wel waardeer.

Het tweede segment van de film is eigenlijk compleet anders. Waar het eerste gedeelte draait om de introductie van de mysterieuze Gatsby, is het tweede gedeelte een tragische vertelling van de menselijke Gatsby. Het spectaculaire verdwijnt wel een beetje uit de film, al blijft Luhrmann de film visueel tot in de puntjes verzorgen. Toch wordt het minder uitbundig en meer ingetogen. Naarmate we de coole Gatsby beter leren kennen blijkt het eigenlijk een tragisch figuur te zijn en is de chemie tussen hem en zijn grote liefde Daisy eentje die van het scherm spat. De film bevat hier dan ook de meeste maatschappijkritieken. Ondanks dat the Great Gatsby verder wat subtiliteit mist is het stijlvolle einde van de film wel eentje van grote klasse.

Al met al een zeer fijne ervaring om mee gemaakt te hebben. The Great Gatsby komt uitstekend tot zijn recht op het grote scherm en is daarom ook een must om de film op deze manier te ervaren. De 3D lijkt vooral in het begin een leuke toevoeging, maar is later niet meer dan een gimmick(al wordt het nergens hinderlijk). Visueel is het verder een verademing om naar te kijken en ook de charismatische DiCaprio is uitstekend als de mysterieuze, eenzame Gatsby. De film heeft zo wat kleine flaws(er lopen een paar personages doelloos bij), maar worden nergens hinderlijk en zijn ook niet heel belangrijk omdat de main story gewoon op een wervelende manier verfilmd wordt.

Luhrmann is wel een regisseur die mij kan bekoren!

4,0* voor bijna 2,5 uur topvermaak.

The Great Gatsby was al gedoemd als het aankwam op goede kritieken voordat zelfs maar de trailer te zien was. Baz Luhrmanns stijl toegepast op misschien wel de meest geprezen roman uit de VS in combinatie met muziek van Jay-Z: dat krijgt sowieso slechte recensies. Niettemin had ik altijd wel zin deze film. Echt geweldig is hij niet geworden, maar wel mooi gemaakt, vermakelijk en soms meeslepend.

Het boek ken ik ook wel, die heb ik op mijn vijftiende voor Engels gelezen. Wat er zo bijzonder aan was ontging me toen, wellicht omdat ik er nog wat te jong voor was, maar het verhaal is me wel bijgebleven. De flamboyante stijl van Luhrmann vind ik best passen bij de flamboyante levensstijl van Luhrmann (al zie ik hoe een meer klassieke stijl ook zou werken) en bij Luhrmann hoef je nooit bang te zijn dat er niets gebeurt op het scherm. Zelfs de soundtrack stoorde mij eigenlijk niet. De reden waarom er voor gekozen is, is duidelijk en het werkte wel.

Luhrmann weet eveneens de tragiek van het verhaal goed te pakken en zover ik me herinner is hij ook gewoon goed trouw aan het boek. Er is slechts één ding wat ontbrak en dat was een emotionele connectie met het geheel, hoe wervelend het allemaal ook gebracht werd. Het grootste probleem was voor mij de casting. Tobey Maguire heeft niets in het acteervak te zoeken, maar dat wist ik al langer. Verrassender is hoe matig DiCaprio uit de verf komt hier, aangezien dit mij juist logische casting leek. Maar nadat hij geïntroduceerd is met een beschrijving van zijn glimlach zien we nooit meer zijn charme. Vrijwel meteen verandert hij in een enorm neurotisch personage die af en toe een woede-uitbarsting kent. De charme komt praktisch niet meer terug, terwijl ik toch de indruk heb dat dit nodig is om Gatsby great te laten lijken. Het is moeilijk om nu te begrijpen waarom iedereen zo geboeid is door de man. De charme is er misschien om de neuroses te verbergen, maar de neuroses zijn het enige dat zichtbaar blijft. Overigens, die vent die de automonteur speelt: dat kan echt niet.

Betere casting die met meer bezieling speelt (Edgerton en Mulligan komen er het best van af, maar de film steunt niet op hen voor de emotionele kern) had geholpen dit echt iets speciaals te maken. Nu is het vooral een dappere poging, maar wel een die ik zeker leuk vond gezien te hebben.

3,5*

Mijn verwachtingen bovenmaats gestild, liep ik de zaal uit. Heb me een ruime twee uur zitten vergapen aan de decors, outfits, bovenmaatse décadence en visuele effecten. Voornamelijk de eerste drie kwartier heb ik met open mond zitten kijken. Vond in tegenstelling tot de heersende opinie Tobey Maguire juist perfect gecast, als vrolijke, infantiele, derde-wiel-aan-de-wagen van The Great Gatsby. Ook het plot bood passende diepgang rond enkele thema's als hoop, optimisme en de leemte en krankzinnigheid van dermate grote rijkdom.

Een halve ster minder voor de verschrikkelijke soundtrack.

Het eerste uur is te gek; een stortvloed aan prikkels, die je mee laat voeren naar een sprookje van feesten en fortuin. Je moet het ondergaan, en dat lukte me bij The Great Gatsby een stuk beter dan bij Moulin Rouge - waar de chaos nog groter is. Vooral die scène in het appartement, met de trompetist op één van de balkons, is schitterend. 3D werkt hier nog goed, terwijl je later vergeet zo'n gekke bril op te hebben.

Daarna verliest de film z'n sprankeling, omdat er een liefdesverhaal verteld moet worden. De scène in het huisje van Carraway is nog alleraardigst, met al die bloemen en een komische noot. Maar daarna neemt de sloomheid de overhand. Wat niet erg hoeft te zijn, als het verhaal boeiend is. En dat is het maar deels.

DiCaprio zet dezelfde grimassen op als altijd, Maguire is andermaal de sympathieke jongeman en Mulligan doet eigenlijk ook hetzelfde, maar het al met al is het een geslaagd trio om te volgen.

3,5*

Typisch Luhrman.

Ik mag de man altijd wel. Hij maakt er wel een film van. Zijn stijl en visie is altijd duidelijk zichtbaar en voelbaar. Verhaal is tot op zekere hoogte boeiend. Vooral het begin als Gatsby nog mysterieus is. Daarna vervalt het wat. Vooral Mulligan blijft niet mijn actrice. Zie haar ook vrij vaak in dit soort rolletjes de laatste tijd. Dat geld ook nog eens voor Dicaprio. Hij mag weer een accentje hebben en hoopt nu toch wel eens op een oscar! Opvallend genoeg kon ik Maquire dan weer wel waarderen. Echt opvallend is de rol niet, maar wat hij dient te zijn in de film, een wandelende Narrator. Deed die eigenlijk wel goed. Overige rollen waren nogal dik aangezet. Doet Luhrman ook altijd graag. Kon ik ook wel waarderen. Naar het einde toe merk je wel dat het boek te dik is. Het is nogal jammer want de moord komt daardoor niet aan. Sowieso voel je die door het ongeluk vlak daarvoor erg aankomen. En raakte het me daardoor matig.

Uiteindelijk werkt de film op het visuele en montage vlak vooral. Qua verhaal mist het wat. Luhrman lijkt het boek iets teveel te waarderen om er meer aan te sleutelen. Muzikale keus vond ik overigens erg goed! Maar hij durfde het te weinig door te trekken. Mocht van mij wel nog meer van inzitten.

3.5 sterren.

Ik zal eigenlijk het origineel eerst weleens willen zien.

Die uit 1925?

Misschien ook wel, maar ik bedoelde eigenlijk die uit 1974

Is ook wel de moeite waard hoor. Ik heb het origineel vandaag gekeken, na de 2013-versie gisteren. Had het liever andersom gezien. Het zijn namelijk bijna exact dezelfde versies als het gaat om de vertelling en de scènes. Natuurlijk is Luhrmanns' versie véél bombastischer, sneller en sprekender. Maar erg leuk om te vergelijken!

Het gekke is dat die van Luhrman niet sneller kan zijn. Beide films duren immers ongeveer even lang.;)

Ik kan me voorstellen dat Luhrman voor een meer kleurrijke film zal gaan? Kennende zijn films Moulin Rouge etcetra?